‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫[خانم میزل شگفت انگیز] ‫«فصل پنجم - قسمت چهارم»
‫♪ کی این شهر رو ♪
‫♪ از یه زمین بی‌ثمر ♪
‫♪ به سرزمینی پوشیده از ‫سبزی و گل‌های رز تبدیل می‌کنه؟ ♪
‫♪ به‌ لطف چمن نیویورک سیتی ♪
‫♪ و کشاورزان ماهر ♪
‫♪ همه‌چی سبز میشه ♪
‫- ♪ کی یکم جا ♪ ‫- ♪ چمن‌ها رو بزن ♪
‫- ♪ برای شکوفه‌ها باز می‌کنه؟ ♪ ‫- ♪ درخت‌ها رو هرس کن ♪
‫♪ دیگه غر و نق نمی‌زنی ♪
‫♪ جایی که ساخت‌وساز داره میشه ♪
‫♪ همینطوریه دیگه ♪
‫♪ به‌ لطف چمن نیویورک سیتی ♪
‫♪ به لطف خودمون ♪
‫- ♪ مثل زنبورها به پیش میریم ♪ ‫- ♪ همینطوریه دیگه ♪
‫♪ همه‌چی سبز میشه ♪
‫♪ همینطوریه دیگه ♪
‫♪ همه‌چی سبز میشه ♪
‫خب دیگه، ‫بسه، بسه!
‫بازم که گل‌برگم رو حصار گیر کرد.
‫واقعاً باید اینطوری بکنیم؟
‫- آره. ‫- نمیشه فقط سرپا بشینیم؟
‫هنوز که شکوفه نکردی. ‫اگه سرپا بشینی، یعنی شکوفه کردی.
‫- جا نیست. ‫- خب فقط همینقدر جا داریم،
‫پس یعنی کافیه. ‫برگردیم سر جای اول!
‫اصلاً میشه این صحنه رو گرفت؟
‫فرانک. ‫نیکی.
‫- وای. زود خودت رو رسوندی. ‫- تو پیغام گفته بود زود بیام.
‫معمولاً وقتی به یکی میگیم زود بیان، ‫فس فس می‌کنن.
‫و از ایالت می‌زنن بیرون.
‫ممنون که مجبورمون نکردی ‫برای برگردوندنت
‫- بریم کنتیکت. ‫- خب حالا مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫یه خواهشی ازت داریم.
‫حتماً. ‫حالا چه نوع خواهشی هست؟
‫فردا توی این «نمایشگاه» ‫یه افتتاحیه کوچیک داریم.
‫هم باحاله ‫و هم آموزنده.
‫ارزش هنری زیادی داره.
‫امسال خیلی خوب شده.
‫اما مجری اصلی‌مون کشیده کنار.
‫- پیداش نیست. ‫- کنتیکت رو گشتین؟
‫- آره اتفاقاً. ‫- احتمالاً بعداً دم ساحلی جایی
‫پیداش میشه.
‫برای همین نظرمون این بود که ‫میج رو بیاریم.
‫- واسه چه کاری؟ ‫- نقش اول.
‫نقش اول. ‫گفتم حتماً خوشت میاد.
‫چی دارین بلغور می‌کنین؟
‫یکی از شعبه‌های فرعی‌مون می‌خواد ‫یه محصولی رو
‫با راه انداختن آهنگ و رقص بفروشه.
‫و نقش اصلی هم یه جورایی ‫راوی داستانه.
‫مثل نمایش «شهر ما» ‫با تعلیق خاص خودش.
‫میج کمدینه.
‫اصلاً تخصصش این نیست.
‫اما می‌تونه باشه؟ ‫فقط واسه یه روز؟
‫گمونم نکنم.
‫نظرت چیه همین حالا بیاریش؟
‫عدد خیلی قشنگیه.
‫اما حالا دیگه یه کار تموم وقت داره.
‫قبلاً اسمش رو به رئیس گفتیم.
‫خیلی از این ایده خوشش اومد.
‫واقعاً شرمندم.
‫اوه.
‫کجا دارین میرین؟
‫رئیس روش حساب کرده بود.
‫دوست داره ‫خبر بد رو .همون لحظه بشنوه
‫آخه خب خیلی یهویی گفتین، ‫مگه نه؟
‫اونایی که تو «شهر ما» بودن ‫بازیگر بودن.
‫بد میگم؟ ‫آخه میج که بازیگر نیست.
‫اصلاً می‌خواین کمک‌تون کنم ‫یکی رو پیدا کنین؟
‫رئیس دلش خواست ‫اون دختر خوشگل و تو دل برو این نقش رو بازی کنه.
‫- لبخند به چهرش آورد. ‫- خیلی این اتفاق نمی‌افته.
‫یه شعبده‌باز سراغ دارم ‫که عاشقش میشین.
‫موهاش بلنده. ‫یه لباس زنونه تنش می‌کنم.
‫- از دور انگار... ‫- سوزی، دارم ازت خواهش می‌کنم‌ها.
‫می‌دونی معنی «خواهش» چیه؟
‫آره، ‫می‌دونم معنی «خواهش» چیه.
‫رابطه‌ی بین ما
‫که بخشیش برمبنای احترام دوطرفه ‫و بخشیش هم برمبنای این که
‫من هم تاحالا ‫خیلی بهت لطف کردم ایجاد شده...
‫- به‌خاطر اون دفتر... ‫- اسباب و اثاثیه.
‫...که اون سری نکشتمت.
‫- لطف بزرگی بود. ‫- اما وقتی که....
‫ میایم پیشت ‫و خودمون رو جلوت کوچیک می‌کنیم
‫و ازت خواهش می‌کنیم، ‫اینطوری باید مقابله به مثل کنی.
‫تسویه‌حساب این شکلیه.
‫پس اگه این کار رو بکنم، ‫حسابم رو تسویه کردم.
‫آره، ‫تازه خیلی هم لطف می‌کنی.
‫- و این کار قطعاً تسویه‌حساب تلقی میشه. ‫- صد در صد.
‫- می‌خوای دوباره کاغذ رو نشونت بدم؟ ‫- لازم نکرده.
‫با میج حرف می‌زنم.
‫اگه رئیس این رو بشنوه ‫خیلی ذوق می‌کنه.
‫♪ همه‌چی سبز میشه ♪
‫همین رو ببرین بالا.
‫پنج، شش، هفت، هشت.
‫وایسین!
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی: ‫DigiMoviez@
‫[آهنگ Heaven Can Wait ‫از Dean Martin]
‫صبح‌بخیر. ‫نوشیدنی ضدخماری؟
‫وای!
‫- برنامه‌ی گوردون فورد. ‫- صبح‌بخیر. ‫نوشیدنی ضدخماری؟
‫صبح‌بخیر. ‫‫نوشیدنی ضدخماری؟
‫صبح‌بخیر. ‫نوشیدنی ضدخماری؟
‫تو که کلاً لباسات رو ‫ برعکس پوشیدی عزیزم.
‫دوتا ببر.
‫- صبح‌بخیر، مارج. ‫ - صبح‌ تو هم بخیر. نوشیدنی ضدخماری؟
‫چی؟ ‫اوه. اَیی. نه. این دیگه چیه؟
‫تنها چیز به درد بخوری ‫که مامانم بهم یاد داده.
‫صبح‌بخیر، ‫ترودی.
‫دیگه نمی‌خوام هیچوقت شماره یک باشم.
‫صبح‌بخیر. ‫نوشیدنی ضدخماری؟
‫خدایا، ‫عجب چیز مزخرفیه.
‫- نو مال خودت رو می‌خوری؟ ‫- مگه نخوردم؟
‫- فکر نکنم. ‫- پس بیا.
‫- خدایا، عجب چیز مزخرفیه. ‫- نمی‌فهمم.
‫چطوری سر از پیست اسکیت ولمن در آوردم؟
‫دو نصف شب اونجا بودم.
‫چمیدونم بخدا.
‫اسکیت هم پام بود. ‫یعنی اونجا اسکیت‌سواری کردم؟
‫حداقل پیست اسکیت بوده.
‫آره، ‫اما همون پیست اسکیتی نبود که اولش بودم.
‫- فکر کنم بتی پورتر رو بوس کردم. ‫- من هم فکر کنم بتی پورتر رو بوس کردم.
‫صبح‌تون بخیر، ‫آقایون.
‫همه‌مون بتی پورتر رو بوس کردیم؟
‫دیشب که بتی پورتر اونجا نبود.
‫- مطمئنی؟ ‫- سه‌شنبه بچش رو به‌ دنیا آورد.
‫- بچه؟ ‫- خدایا. پس کی رو بوس کردم؟
‫بتی پورتر حامله بود؟
‫سر بکشین بچه‌ها.
‫- نوشیدنی ضدخماری؟ ‫- نه، ممنون.
‫صبح‌بخیر رئیس.
‫میج، ‫درحال‌حاضر هیشکی اینقدر سرخوشی لازم نداره.
‫وای ببخشید. ‫یعنی اینجا هیشکی نمی‌تونه جلوی مشروب خوردنش رو بگیره؟
‫خداییش؟ ‫پس کجایند آن مردان بی‌ادعا؟
‫اگه فهمیدی ‫به منم بگو.
‫هی، ‫شما می‌دونستین بتی پورتر حامله بوده؟
‫به چی دارین می‌خندین؟
‫میج، ‫گوردون گفته بیا استودیو.
‫- اوه. الان؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی‌‌خب.
‫مترجمان: «محمدعلی sm و کیارش نعمت گرگانی» ‫
‫با دختر این کار رو بکنی ‫بیشتر حال میده.
‫صندلی رو تازه گرفتم. ‫می‌خوام مطمئن شم درست تکون می‌خوره.
‫همه فکر می‌کنن میزبان یه تاک‌شو بودن
‫یعنی فقط کاریزما و شوخی،
‫اما همش به صندلی بستگی داره.
‫۵.۸ امتیاز از داور روسی.
‫منتظرم جک پار این کار رو بکنه.
‫انگار بهتر از بقیه‌ی بچه‌ها
‫تونستی دَووم بیاری.
‫ما اسکاتلندی‌ها اینیم دیگه.
‫بعدشم، سه بار از اون نوشیدنی‌های مارج رو خوردم ‫و ۲ بار بالا آوردم.
‫اما تو خوب سرحالی.
‫هیچوقت موقع اسکیت‌سواری ‫مست نمی‌کنم.
‫آره، ‫دیشب یکم پاتیل شدم.
‫- نه بابا. ‫- آره.
‫حتماً خودم متوجه شدم.
‫فقط می‌خواستم مطئن شم ‫که با چیزی مشکلی نداری.
‫مخصوصاً با خودم، ‫بعد این که
‫لب‌هامون به هم دیگه خورد.
‫- بوس رو میگی. ‫- جدیداً بچه‌ها اسمش رو این گذاشتن؟
‫من مشکلی ندارم.
‫خوبه، ‫ خوبه، منم مشکلی ندارم.
‫حالا که جفت‌مون مشکلی نداریم، ‫نظرت چیه از اول شروع کنیم؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- با هم بریم بیرون.
‫شام. ‫بدون یخ. زمین خالی.
‫- واقعاً خوشحال شدم اما... ‫- بیخیال دیگه.
‫وقتایی که شنگول نیستم
‫- و با کون نخوردم زمین هم جذابم. ‫- نه.
‫- یه دلیل خوب برام بیار. ‫- می‌تونم ۳۰ تا دلیل خوب برات بیارم.
‫خیلی‌خب، ‫وقت ۳۰تاش رو ندارم،
‫- اما ده‌تا از خوباش رو بگو. ‫- اول این که یهودی نیستی.
‫اتفاقاً هستم. ‫اسم قبلیم فوردبرگ بود. بعدی.
‫- دوم این که، رئیسمی. ‫- پس اخراجی. سومی.
‫اصلاً می‌خوای بپرم سر پله دهم؟ ‫زن داری.
‫شماره دهت اینه؟
‫جالبه.
‫آره، زن دارم، ‫اما با یه تبصره.
‫این دیگه نوبرشه.
‫ازدواج خیلی خاصیه.
‫درک زیادی از هم داریم.
‫اینطوری که اگه رو دستگیره در جوراب بود ‫نباید بری تو؟
‫اینطوری که اون زندگی خودش رو داره ‫من هم مال خودم رو.
‫- به این میگن مجردی. ‫- همسرم زن خیلی خوبیه.
‫تحسینش می‌‌کنم، ‫عاشقشم،
‫- خیلی هم انعطاف‌پذیره. ‫- تو سیرک کار می‌کنه؟
‫نه. ‫خب آره، اما نه.
‫جک پار هم یه بار وسط برنامش ‫با یه دختر قرار گذاشت،
‫بعدش اون دختر به طرز مرموزی کشته شد.
‫دفعه اوله این داستان رو می‌شنوم.
‫- از جک بپرس. ‫- حتماً.
‫اما اگه راست هم باشه، ‫احتمالش خیلی کمه
‫که واسه تو ‫اینجا توی ۳۰ راک اتفاق بیفته.
‫بدترین اتفاقی که می‌تونه برات بیفته ‫اینه که یکی از رقصنده‌های گروه راکت بهت تیپا بزنه.
‫باهات جایی نمیام.
‫من که هنوز بهت نگفتم ‫کجا می‌خوایم بریم.
‫تلاشم برای این که تو برنامت باشم رو ‫به‌خطر میندازه.
‫- همین الانش هم تو برناممی. ‫- تو خودِ خود برنامت.
‫نه. برای این که تو خودِ خودِ برنامم باشی ‫زیادی خوشگلی.
‫اینطوری دیگه هیشکی به من نگاه نمی‌کنه.
‫خب، برنامه دارم که شیشه‌ی پنجره رو ‫ با صورتم بشکونم و بیام تو.
‫- بازم خوشگل می‌مونی. ‫- ببخشید.
‫شرمنده گوردون. ‫میج، گوشی باهات کار داره.
‫مرسی دوری.
‫انگار یه تماس تلفنی خیلی مهم دارم.
‫دقت کردی هیچ‌کدوم از مکالمه‌هامون رو ‫کامل تموم نمی‌کنی؟
‫با خاتمه مشکل دارم.
‫با صندلیت حال کن.
‫الو؟
‫سلام. ‫گوش کن.
‫امروز یه تماس عجیب غریب ‫از فرانک و نیکی داشتم.
‫آخ.
‫آره، ‫من هم گفتم «آخ».
‫اما رفتم دیدم‌شون،
‫- وشاید اونقدرا هم «آخ» نباشه. ‫- خیلی‌خب.
‫دارم تو ساختمون «نمایشگاه» نیویورک ‫یه نمایش برگزار می‌کنن.
‫فرانک و نیکی دارن نمایش برگزار می‌کنن؟
‫- آره. ‫- یعنی خودشون هم اجرا می‌کنن؟
‫نه، ‫یه جورایی فقط کارشون تهیه‌کنندگیه.
‫شخصاً این کار رو می‌کنن ‫یا فقط اسپانسرن؟
‫- هیچکدوم این حرفا مهم نیست. ‫- خب اگه تو توی نمایش باشی مهمه.
‫میشه یه لحظه به مخت استراحت بدی
‫و به همه‌ی حرفام گوش کنی ‫و بعدش حرف بزنی؟
‫- نه. ‫- خیلی‌خب.
‫ببین، ‫یه نمایشی دارن برگزار می‌کنن،
‫یکی جا زده، ‫اونا هم اومدن و ازم خواهش کردن.
‫پس همون «آخ.»
‫«آخ» نیست. ‫اینقدر نگو «آخ.»
‫می‌خوان تو بری جاش.
‫- استندآپه؟ ‫ - نه.
‫نه، یه نمایش تبلیغاتیه. ‫فیلمنامه داره...
‫من کارای از فیلمنامه‌دار نمی‌کنم.
‫تو رادیو که کردی.
‫تو رادیو کسی نمی‌تونست من رو ببینه.
‫آزاد بودم که سرم رو بکوبم تو دیوار.
‫فقط دوتا نمایشه.
‫مگه گفتم تو نمایش «بریگادون» بازی کنی؟
‫چی بگم آخه؟
‫- ببین... ‫- سوزی مایرسون و شرکا.
‫دارن با کسی حرف می‌زنن.
‫خیلی‌خب، ‫تو راست می‌گفتی.
‫کارایی که فرانک و نیکی کردن ‫بی‌قید و شرط نبود.
‫- سوزی... ‫- آره.
‫باشه بابا، ‫من کودنم.
‫اما باهات یه قرار می‌ذارم، ‫اگه این کار رو واسه‌شون بکنی،
‫همین یه لطف رو، ‫مقابله به مثل حساب میشه،
‫یعنی از شرشون خلاص میشیم.
‫خودم می‌دونم مقابله به مثل یعنی چی.
‫خب؟
‫اونا هم می‌دونن مقابله به مثل یعنی چی؟
‫آره، ‫یعنی دیگه مجبور نیستم تا آخر عمرم
‫مثل سگ بترسم.
‫گفتی برنامه‌شون چیه؟
‫چیزی که من دیدم خیلی باحال بود.
‫کلی بزن و برقص داشتن.
‫از این کارای دخترونه. ‫تو که عاشق کارای دخترونه‌ای.
کار اصلیم چی میشه پس؟
‫بگو مریضی. ‫مشکلات زنونه داری.
‫بهشون نمیگم مشکلات زنونه دارم.
‫بهونه‌ی خیلی خوبیه که.
‫هرمعنی‌ای می‌تونه داشته باشه، ‫و تضمین می‌کنم
‫حتی یه نفر هم ازت نمی‌خواد ‫توضیح بدی.
‫هی، ‫تو چیزی از زن گوردون می‌دونی؟
‫- چی؟ ‫- زنش.
‫فکر کنم اسمش هدیه.
‫هیچی. ‫چطور مگه؟ هیچی.
‫رابطه‌ی عجیبی دارن.
‫گفتم شاید تو خبر داری.
‫من واسه چی باید خبر داشته باشم؟
‫مگه لوئلا پارسونزم؟ ‫(بازیگر و روزنامه‌نگار)
‫یه چهره‌ی مردمیه، ‫گفتم شاید...
‫من هیچی درمورد زناشون نمی‌دونم.
‫از زن‌ کسی شدن خوشم نمیاد. ‫نباید هیشکی زن کسی بشه.
‫خب حالا. ‫ببخشید.
‫این کار رو می‌کنی یا نه؟
‫یه بار یه کار تبلیغاتی انجام دادم.
‫تو اردوی مدرسه. ‫راستش خیلی حال داد.
‫یه نمایش درمورد ظروف پیرکس دیدم ‫که زندگیم رو تغییر داد.
‫- آهان. ‫- اصلاً شاید به جول بگم بچه‌ها رو هم بیاره ببینن.
‫یه چندسالی طول می‌کشه ‫تا بذارم نمایش واقعیم رو ببینن.
‫اگه هم گند بالا آورده باشن و بهشون نیاز داشته باشم هم ‫که بیشتر طول می‌کشه.
‫پس قبول می‌کنی؟
‫‌حتماً. ‫عمل متقابل.
‫مرسی.
‫یکی طلبت.
‫آره. .کل زندگیم همین بوده
نوشیدنی ضدخماری؟
‫همم.
‫همم!
‫زلدا، ‫خیلی خوشمزه شده. چی هست حالا؟
‫دوست داشتین؟ ‫یه دستور پخت سنتی به اسم...
‫بس کن! ‫نگو. خیلی ترسناکه.
‫فقط می‌خوام ازش لذت ببرم.
‫میریام، ‫یکم دیگه از اون خورش‌های سنتی رو میدی لطفاً؟
‫- خیلی خوشگله. ‫- خب، خیلی وقته که واسه نمایش
‫و شام با دوستامون نرفتیم بیرون.
‫گفتم وقتشه که بهترین جواهراتم رو رو کنم.
‫میریام، ‫کاسه.
‫مال مامان‌بزرگ بود دیگه؟
‫راستش مال مامان‌بزرگ خودم بوده.
‫رسیده به مادرم ‫و بعدش هم به من.
‫- بعدش هم به من. ‫- یه روزی.
‫آره، ‫یه روزی.
‫اینقدر مرگم رو تصور نکن.
‫- مرگت رو تصور نمی‌کنم. ‫- میشه لطفاً یکی...
‫داری این گوشواره‌ها رو ‫روی گوش‌هات تصور می‌کنی،
‫که یعنی من مُردم.
‫شاید هم یهو تصمیم گرفتی ‫که واسه تولدم بهم کادو بدی.
‫نه، ‫من مُردم.
‫این نمایشی که می‌خواین برین چی هست؟
‫خب... ‫دارم اذیت میشم.
‫نویسندش دوست ایبه دیگه، ‫مگه نه ایب؟
‫دقیقاً نمیشه گفت دوست.
‫نویسنده نمایش «صدا» بود.
‫یکم می‌شناختمش.
‫اما به محض این که رسیدم اونجا رفت.
‫مرد خیلی خوبی بود.
‫به گمونم اگه می‌موند، ‫احتمال خیلی زیادی داشت که با هم دوست شیم،
‫اما رفت.
‫روابط از راه دور هم خیلی کم میشه جواب بدن.
‫واسم مهم نیست نویسندش کی بوده.
‫من فقط می‌خوام لباسای خوشگل بپوشم ‫و برم بیرون.
‫امیدوارم همه جا واسه دسر داشته باشن.
‫خیلی خاصه. ‫یانوش درستش کرده.
‫خیلی قشنگ شده یانوش.
‫یه کیک بابکا ‫با شیره‌ی عرق نیشکر مخصوص و آب‌نبات‌های گل بنفشه‌اس،
‫درست همونطوریه که مامانم درست می‌کرد.
‫بچه‌ها دارن تو آشپزخونه می‌خورن.
‫واسه اونا سربازهای پلاستیکی کوچیک گذاشتم.
.دوست داشتن
‫بذارش اینجا زلدا، ‫من دیگه سیر شدم.
‫وای یانوش، ‫از بوش پیداس که خیلی شراب توش ریختی.
‫نه بابا. ‫فقط بوشه.
‫موقع پخته شدن، ‫تمام عرق نیشکر بخار میشه. بخور.
‫نکنه واسه تو هم باید روشون سرباز بذارم؟
‫آدم صلح‌طلبی‌ام، ‫اما ممنون.
‫امشب خوب می‌خوابن.
‫خیلی‌خب.
‫ساختمان نیویورک،
‫جایی که بزرگ‌ترین شهر توی نیویورک ‫پیشرفت‌های زیادی می‌کنه.
‫چطوری اومدین اینجا؟
‫مگه تو استتن آیلند زندگی نمی‌کنین؟
‫پل جدید ورازانو رو برداشتم.
‫چشماتون رو ببندین.
‫آشپزخونه‌ی رویایی جدیدتون
‫داره تو استیج جنوبی نمایش داده میشه.
‫همه‌ی رویاهاتون رو به حقیقت تبدیل کنین.
‫♪ کشته‌ مُرده‌ی دیدن یه آشپزخونه‌ی رویایی جدید ♪
‫♪ با فناوری روز دنیام ♪
‫♪ واسه گرفتن یه یخچال جدید ‫و آخرین مدل ♪
‫♪ حاضرم جونم رو هم بدم ♪
‫♪ زانوهام داره شل میشه ♪
‫♪ واسه دیدن فر داغم لحظه‌شماری می‌کنم ♪
‫♪ تا یه کیک کلاسیک دونفره درست کنم ♪
‫♪ اما فقط یه چیز می‌تونه ‫تبم برای آشپزخونه رو بخوابونه ♪
‫♪ عشقش باید آرزوش رو برآورده کنه ♪
‫♪ برای دیدن آبدارخونم خیلی مشتاقم ♪
‫♪ نمیشه خود آبدارباشی رو هم کنارش بذارن؟ ♪
‫♪ لطفاً کمکم کن تب آشپزخونم ♪
‫♪ و پخت و پزم تو این آبدارخونه ♪
‫♪ رو بخوابونم ♪
‫♪ نمیشه رویای محبوبت رو ‫به واقعیت تبدیل کنی؟ ♪
‫بالاخره اومدش.
‫بانوی سال.
‫این یقه خیلی بهت میاد میج.
‫- مال تو هم همینطور نیکی. ‫- امیدوارم که سوزی بهت گفته باشه
‫که چقدر بابت این کار ‫ازت ممنونیم.
‫خیلی چیزا گفته، ‫آره.
‫خوبه. ‫خب جروم... کجایی؟
‫- نه... ‫- از دست من قایم نشو.
‫شاید فکر کنی که آدما تو کار نمایش ‫خیلی خوش معاشرتن،
‫اما این رو از من بشنو، .آدمای مزخرفی‌ان
‫- همش گریه و زاری می‌کنن. ‫- یه مشت آدم عصبی‌ان.
‫خلاصه که جروم نویسنده‌مونه،
‫و داره چندتا تغییر خیلی فوری انجام میده. ‫رو فوری بودنش تاکید دارم.
‫- خیلی فوری. ‫- از دیدنت خوشحال شدم جروم.
‫ببخشید که خیلی دیر ‫برگه‌ها رو به دستت رسوندیم.
‫باید از نو درستش می‌کردیم.
‫بهرحال، ‫لباست اینه.
‫یه کلاه کوچولو داره. ‫می‌دونستم خوشت میاد.
‫جروم، ‫کاغذها.
‫اگه حفظ کنی که محشره.
‫اما اگه مجبور شدی یه کوچولو تقلب کنی، ‫اشکالی نداره.
‫این هم از این.
‫ام... ‫این چیه؟
‫- استیجته. ‫- بزرگ‌ترین استیج اینجا.
‫به زور کارگرا رو مجبور کردیم بسازنش.
‫حرومزاده‌ها از جاشون تکون نمی‌خورن.
‫اما مدیریت زباله‌ها دیگه چیه؟
‫باید زباله‌ها رو مدیریت کنم؟
‫شرکت خصوصی تخریب ‫و مدیریت زباله‌ها.
‫زباله می‌فروشم؟
‫زباله دفع می‌کنی.
‫انگار جا خوردی.
‫نه، ‫اما همین حالا اون آشپزخونه خوشگل
‫و اون فری که ‫واست کیک درست کرد رو دیدم و...
‫سوزی درمورد این تیکه کاغذ ‫چیزی بهت نگفت؟
‫- خودت یه کیک بخر. ‫- حتماً.
‫خلاصه که باید لباس عوض کنی ‫و دیالوگ‌هات رو حفظ کنی.
‫جروم،
‫ایستگاه بعد، .خیابان دوم
‫اوکی، ‫موفق باشی.
‫شرکت خصوصی تخریب ‫و مدیریت زباله‌ها.
‫سیاحتی موزیکال در سه‌پرده، ‫ساعت ۲ بعد ظهر روی استیج اصلی.
‫شرکت خصوصی تخریب ‫و مدیریت زباله‌ها.
‫سیاحتی موزیکال در سه‌پرده، ‫ساعت ۲ بعد ظهر روی استیج اصلی.
‫الان مثلا لباس کی رو پوشیدی؟
‫من یه تاریخ‌نگار و نغمه‌سرا ‫ از طرف شرکت خصوصی تخریب
‫و مدیریت زباله‌ها هستم.
‫سوفوری؟
‫- آره. ‫- این لباس که اندازه‌ت هم نیست.
‫مال من نیست. ‫مال یه یاروی ۹۰ کیلوییه
‫که تو بینگهمتون قایم شده.
‫و از بوش معلومه،
‫که قبل رفتن ‫ریده تو شلوارش.
‫- خدایا. ‫- ته سیگارشم هست.
‫هنوز خیسه.
‫- نه. ‫- عمراً‌ بذارمش تو دهنم.
‫خب، ‫حداقل اجرات روی استیج اصلیه.
‫نمایشنامه رو دیدی؟
آشغاله؟ - .مزخرفه -
‫خیلی‌خب، ‫حداقل قرار نیست برنده‌ی جایزه‌ی «تونی» بشی.
‫فقط چندروز ‫و چندتا نمایشه،
‫بعدش دیگه عمل متقابل‌مون انجام میشه.
‫- بد میگم؟ ‌بعدشم... ‫- لطفاً دیگه حرف «تیکه کاغذ» رو نیار.
‫خب، ‫باید بگم که...
‫تو این لباس سوفوری ‫خیلی جیگر شدی.
‫خدایا، ‫خیلی بلدی مخ یه دختر رو بزنی‌ها.
‫- ته سیگار کو؟ ‫- دادمش خشک‌شویی.
‫- ابزار خیلی خوبیه. ‫- خیلی از ویژگی‌های شخصیتت رو توضیح میده.
‫- یه امتحانی بکن. ‫ - اول واکسن کزاز بزنم،‌ بعد.
‫هرجور راحتی. ‫هنوز هم جیگری.
‫- مگه نه سوزی؟ ‫- می‌خوام واسه خودم یکی از این لباسا بگیرم.
‫- وقتشه. ‫- وای. دل تو دلم نیست.
‫ما اونجا می‌شینیم ‫و نگاه می‌کنیم.
‫خب، ‫سینه‌ها رو به جلو، البته اگه سینه‌ای داری.
‫- وایسا ببینم. کجا داری میری؟ ‫- کار دارم.
‫- گمشو بابا. کارت باید این باشه. ‫- نمی‌خوام نگاه کنم.
‫من اینجا تنهایی مقابله به مثل نمی‌کنم.
‫- دیالوگ‌هات رو حفظی؟ ‫- نه که نیستم.
‫باید از حفظ بگی.
‫قراره مرد هم باشم.
‫خونه پدرمادرم رو بلدن.
‫خونه‌ی پدرمادر من هم بلدم جروم.
‫باید داروساز می‌شدم.
‫فدای سرت رفیق.
‫شرکت خصوصی مدیریت زباله‌ها.
‫سیاحتی موزیکال در سه‌پرده، ‫ساعت ۲ بعد ظهر روی استیج اصلی.
‫بهمون بپیوندید.
‫حالا که دراز می‌کشم ‫تا بخوابم،
‫به درگاه خدا دعا می‌کنم ‫تا روحم رو حفظ کنه.
‫لطفاً مادر و پدر ‫و برادر کوچیکم رو مورد رحمت خودت قرار بده.
‫و خدایا، ‫از همه بیشتر نیویورک سیتی رو مورد رحمت خودت قرار بده،
‫بزرگ‌ترین شهر، ‫تو کل دنیا.
‫مطمئنم آدم خوشبختی‌ام که اینجا زندگی می‌کنم. ‫آمین.
‫سلام بچه‌ها، ‫خوابید.
‫می‌‌خوان با این پسربچه چی‌کار کنن؟
‫ ♪ برای جمع کردن زباله‌هایی که ‫شهرداری بهش دست نمی‌زنه ♪
‫♪ به کی زنگ می‌زنی؟ ♪
‫♪ کدوم‌تون تجربه‌ی بدی ♪
‫♪ درمورد زباله‌های خطرناک داشته؟ ♪
‫♪ کیه که شب‌ها ‫به دور از چشم بقیه میاد ♪
‫♪ و تا قبل از طلوع صبح ‫راهش رو می‌کشه و میره؟ ♪
‫♪ خدا کیلومتر مربع آشغال جمع‌شده داری ♪
‫♪ کی قراره برش داره؟ ♪
‫♪ زباله‌جمع‌کن شخصیت می‌تونه ♪
‫♪ میاد و آشغالات رو جمع می‌کنه ♪
‫♪ زباله‌جمع‌کن شخصی‌تون می‌تونه ♪
‫♪ همه‌ی تشک‌های تخت رو تمیز می‌کنه ♪
‫♪ کی میاد و همه‌ی شواهدی که ♪
‫♪ با دقت حذف نکردین رو ‫پاک می‌کنه؟ ♪
‫♪ زباله‌جمع‌کن شخصی‌تون می‌تونه ♪
‫♪ رنگ سمی ‫و روغن آشپزی؟ ♪
‫♪ ببرینش بچه‌ها، ‫ببرینش ♪
‫♪ تو اجاره‌نامه نوشته بود ‫که حیوون خونگی ممنوعه؟ ♪
‫♪ ببرینش بچه‌ها، ‫ببرینش ♪
‫♪ لوله‌های سرب‌دار ‫و خمیر لوله‌کشی؟ ♪
‫♪ دستکش‌هاتون رو بیارین ‫چون اینا زباله‌های پزشکین ♪
‫♪ ببرینش بچه‌ها، ‫ببرینش ♪
‫♪ ببرینش ، ‫ببرینش ♪
‫♪ ها، هاها، هی ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ هی، هی ♪
‫آفتاب داره طلوع می‌کنه بچه‌ها. ‫باید دست بجنبونیم.
‫♪ زباله‌جمع‌کن شخصی‌تون می‌تونه ♪
‫♪ هیچ کاری براشون بزرگ یا کوچیک نیست ♪
‫♪ فقط نقدی پول‌شون رو بدین ‫و تمام ♪
‫♪ هیچ سوالی اصلاً پرسیده نمیشه ♪
‫♪ کی میاد ‫و چیزهایی که جزو برنامه نبودن رو ♪
‫♪ براتون محو می‌کنه؟ ♪
‫♪ زباله‌جمع‌کن شخصی‌تون می‌تونه ♪
‫♪ نظافت‌چی شخصی‌تون ♪
‫♪ زباله‌جمع کنِ ♪
‫♪ شخصی‌تون می‌تونه ♪♪
‫بد نبود.
‫وای. ‫عجب هوای پاک و تمیزی.
‫باورتون نمیشه که همین دیشب
‫یه کوهی از زباله ‫به بزرگی چشم یه فیل جمع شده بود.
‫به‌قدری بلند شده بود ‫که خواننده‌های گروه «وان ترپ فمیلی»
‫میِ‌تونستن ازش برن بالا ‫و از دست نازی‌ها فرار کنن.
‫یعنی خیلی ارتفاع داشته، ‫اما حالا نگاه کنین. هیچی نیست.
‫حالا پیاده‌رو‌ها به‌قدری تمیزن
‫که میشه روشون غذا ریخت ‫و خورد.
‫خیابون‌ها اینقدر برق می‌زنن ‫که میشه خودت رو توش ببینی.
‫همم، ‫انگار باید یه صفایی به صورتم بدم.
‫فوق‌العاده! ‫فوق‌العاده!
‫وای نگاه کنین، ‫پسر روزنامه‌ فروش اومده.
‫خروس نیویورک.
‫انگار دوباره وقتش رسیده.
‫شهر داره بیدار میشه.
‫همه‌ی این مردم خوشحال ‫برای شروع روزشون سر از پا نمی‌شناسن.
‫مادرهای جوان بچه‌هاشون رو با خودشون آوردن
‫یه تاجر کیفش رو گرفته دستش
‫و میره که جهان رو فتح کنه.
‫مغازه‌دارها آماده‌ان ‫تا محصولات‌شون رو بفروشن
‫و پیشخدمت هم باعجله میره ‫تخم‌مرغ‌هایی که
‫تو طول روز بهشون نیاز داری رو ‫درست کنه.
‫همه‌ی این افراد ‫روی این پیاده‌روهای تمیز راه میرن
‫و هیچی سر راه‌شون نیست.
‫و با این‌حال بعضی‌ها فکر می‌کنن ‫که شهرداری
‫مسئول این معجزه‌ی مدرنه.
‫اما بذارین یه رازی رو بهتون بگم، ‫اینطور نیست.
‫- نیست؟ ‫- نه پسرجان، نیست.
‫شهرداری فقط به بخش کوچیکی از ‫زباله‌های واقعی که دور انداخته میشن
‫رسیدگی می‌کنه.
‫اما اینجا شهر بزرگیه.
‫- و زباله‌های این شهر هم بزرگن. ‫- درسته.
‫و برای راحت شدن از شر ‫این زباله‌های بزرگ
‫یه شرکت خصوصی تخریب
‫و مدیریت زباله‌ها لازم‌تون میشه.
‫شرکت خصوصی تخریب ‫و مدیرت زباله‌ها دیگه چیه؟
‫خب، شرکتیه که بهش پول میدین ‫تا هرچیزی که
‫شهرداری نمی‌بره رو ببره، ‫و برخلاف شهرداری
‫هیچوقت بهتون «نه» نمیگه.
‫سلام پدرجان.
‫- اون چیه دستت؟ ‫- صورت‌حسابم اومده.
‫- صورت‌حساب واسه چی؟ ‫- یه چندتا رنگ قدیمی،
‫مرگ موش، ‫مواد شیمیایی، ددت و یه قفسه کتاب شکسته پیدا کردم
‫و می‌خواستم یکی بیاد ‫و همش رو ببره.
‫بعدش اینطوری واسم حساب کردن، ‫ده دلار.
‫فقط واسه این که بیان یکم آشغال رو بردارن ‫و از اینجا ببرن؟
‫- شوخی‌شون گرفته؟ ‫- ده دلار همچین هم زیاد نیست.
‫مسخرس. ‫من پول بده نیستم.
‫می‌ندازمش تو آشغالام ‫که شهرداری ببرتش.
‫شهرداری اون آشغالا رو نمی‌بره ‫پدرجان.
‫پس می‌برمش پارکینگ پیش‌دبستانی کلیسا
‫و می‌سوزونمش. ‫مشکل حل شد.
‫- مطمئنی می‌خوای این کار رو بکنی؟ ‫- معلومه.
اصلاً ای کاش
‫اسم شرکت خصوصی تخریب ‫و مدیریت زباله‌ها هیچوقت به گوشم نمی‌خورد.
‫وای نه.
‫♪ یه زمانی درخت بود ♪
‫♪ و دریاها آبی و تمیز بودن ♪
‫♪ اما حالا همه‌ی بچه‌هایی که به دنیا میان ‫هاری دارن ♪
‫♪ و با ریش‌ پروفسوری کامل به دنیا میان ♪
‫♪ وای ‫بزرگ‌ کردن‌شون چه سخته ♪
‫♪ روزهای بهتر از این هم داشتیم ♪
‫♪ زباله ♪
‫♪ این زندگی منصفانه نیست ♪
‫- ♪ غبار ♪ ‫- ♪ دیگه نمیشه درستش کرد ♪
‫- ♪ مرگ ♪ ‫- ♪ وقتی میری جرزی ♪
‫♪ التماس می‌کنی که بهت رحم کنن ♪
‫- ♪ تا هوای پاک تنفس کنی ♪ ‫- ♪ هابوکن ♪
‫- ♪ وای، ای مه سمی ♪ ‫- ♪ ها، ها، ها،‌ مِه ♪
‫♪ روزهای بهتر از این هم داشتیم ♪
‫♪ از من می‌شنوی ‫رعایت بهداشت خرج داره ♪
‫♪ حقیقت داره ♪
‫♪ وضع از این هم بهتر نمیشه ♪
‫مُرده!
‫پسرم مُرده!
‫وای نه، ‫بهش می‌خوره که
‫که خراب شدن یه ساختمون گنده ‫باعث این اتفاق بوده.
‫آره فکر می‌کردم شهرداری ‫همه‌ی اون زباله‌های خطرناک رو می‌بره
‫شهرداری این زباله‌ها رو نمی‌بره ‫پدرجان.
‫- می‌دونم. ‫- بهت هشدار دادم.
‫- آره. ‫- برای این کار به شرکت خصوصی تخریب
‫و مدیریت زباله‌ها نیاز داری.
‫اما نمی‌خواستی پولش رو بدی.
‫نمی‌خواستم پولش رو بدم ‫و حالا هم پسرم مُرده!
‫آره، ‫مُرده.
‫هرروزه آدمای خوشحال زیادی ‫به‌خاطر زباله‌ها جون خودشون رو از دست میدن.
تو هر ساعت، ‫ده‌ها هزار تن زباله
.توی نیویورک سیتی انباشه میشن
‫هر شخص به طور متوسط ‫روزانه ۱ کیلو و ۲۰۰ گرم زباله ایجاد می‌کنه.
‫و این تازه واسه آدمای لاغرمردنیه.
‫زباله‌هایی که به طور درست جمع‌آوری نمیشن ‫سالانه میلیون‌ها نفر را در سراسر دنیا می‌کشن
‫و می‌‌تونن حاوی خُنّاق، ‫اسهال خونی
‫هپاتیت آ و بی و سی و دی و ای،
‫سرسام، سرطان، کُزاز، ‫سل، سینه‌پهلو،
‫آنفلونزا، سیفلیس ‫و مجموعه‌ای از عوامل بیماری‌زای خونی در بدو تولد،
‫عفونت‌های انگلی، ‫بیماری ‌های مشترک انسان‌ها و حیوانات باشن،
‫بعدش هم، ‫دیگه جای پارکی باقی نمی‌مونه.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، ‫قانع شدم.
‫شرکت خصوصی تخریب ‫و مدیریت زباله‌ها اهمیت زیادی داره.
‫اهمیت زیادی داره! ‫وای!
‫واقعاً هم اهمیت زیادی داره.
‫مردم فکر می‌کنن ‫که خوشبختی به سختی به‌دست میاد،
‫اما خوشبختی واقعی توی زندگی
.تو چیزهای کوچیکی خلاصه میشه
‫خونواده، ‫دوستان،‌ لبخندها
‫و شرکت خصوصی تخریب ‫و مدیریت زباله‌ها.
‫حقیقت درست جلوی چشم‌ها
‫و یا کف کفش‌هاتونه.
‫بهشون بگین بچه‌ها.
‫♪ خداحافظ، ‫زباله‌های بدجا ♪
‫♪ خدانگهدار، ‫دودهایی که وارد گلومون میشین ♪
‫♪ درود بر شرکت خصوصیِ ♪
‫♪ مدیریت زباله‌ها ♪
‫♪ آشغال‌ها رو♪
‫♪ ببرین ♪♪
‫خیلی‌خب تس!
‫حقیقتش اولش نفهمیدم چه‌ خبر بود
‫۴۵ دقیقه طول کشید تا فهمیدم ‫داره سگش رو میگه...
‫انگار هر نمایش رو ‫یه شخص متفاوت نوشته بود.
‫نمی‌دونستم نویسنده تئاتر هم هست.
‫فقط «صدا»ش رو می‌شناختم.
‫خب، ‫کار تئاترش که قطعاً بهتره.
‫اگه اینجا بود، ‫حتماَ از شنیدن حرفت خوشحال میشد ایب.
‫به‌خدا توی تئاتر
‫می‌تونه موضوعات معنی‌دارتری رو بررسی کنه.
‫کارهای تئاترش ‫لایه‌های زیادی دارن.
‫- بعضی از کارهاش. ‫- مثلاً کار «سرکارگر»ش؟
‫باشه بابا، ‫صاف همون خوبه‌ش رو بگو،
‫اما کار «پلی که به جاده منتهی می‌شود» چی؟
‫- اسمش که خیلی بیخوده. ‫- نمایشش هم بیخوده.
‫- فکر نکنم. ایب؟ ‫- اما چندتا مونولوگ خیلی خوب داشت.
‫ایب، ‫لهجه‌شون ایرلندی نبود؟
‫- دوبلینی بود. ‫- دوبلین. احتماً همون دوبلین ایرلند رو میگه.
‫متوجه شدی که همینجا نشسته؟
‫- کجا؟ ‫- همونجا دیگه... کارل!
‫- جزو بهترین کارهات بود. ‫- آفرین.
‫- تبریک میگم. ‫- محشر بود.
‫واقعاً حس بدی بهم دست داد.
‫- کی بود؟ ‫- نویسنده‌ی نمایش.
‫- جدی؟‌ قیافش که خیلی معمولی بود. ‫- مثل کارمندای بانک.
‫خب کارمند بانک که نیست. ‫یه نویسنده‌ی بااستعداده.
‫گاهی اوقات بله.
‫کارمند بانک بودن بهتره.
‫کارمند بانک همیشه می‌تونه کار پیدا کنه.
‫ولی جداً ایب، ‫از نمایش امشب خوشت اومد؟
‫معلومه. ‫به‌نظرم تفکری که
‫درباره خدا و دین
‫و هم‌راستایی بین ازدواج ‫و مرگ و جنون داشت...
‫با این که یکم خشن بود... ‫اما خیلی آدم رو به فکر وا می‌داشت.
‫خدایا. ‫کی این اتفاق‌ها افتاد؟
‫موضوع نمایش همین بود.
‫جداً؟ ‫من فکر کردم درباره‌ی یه پسربچه‌ بود که سگش رو گم کرده.
‫- توی دوبلین. ‫- آره،‌ توی دوبلین.
‫نه، اون فقط برای
‫صحبت درمورد سردرگمی انسان ‫درمورد تمایلات جنسی
‫و رابطه‌ی رنجیده‌ش ‫با مسیح بود.
‫کی اسم مسیح رو آوردن؟
‫لازم نبود اسمش رو بیارن. ‫مسیح همه‌جا بود.
‫اسم همسرش مریم بود. ‫صندل پاش می‌کرد، جریان شراب هم بود.
‫بار داشتن دیگه. ‫مگه تو بارشون شراب نداشتن؟
‫راستش، شراب بارها ‫معمولا زیاد خوب نیست.
‫- همیشه گرمه. ‫- من هیچ‌وقت تو بار شراب سفارش نمی‌دم.
‫اصلا مگه تو بار می‌ری؟
‫اصلا نمی‌رم، واسه همین ‫هیچ‌وقت تو بار شراب سفارش نمی‌دم.
‫خب، من که اصلا ‫متوجه این نکات نشده بودم.
‫به نظرم داستان تأثیرگذار ‫پسری با سگش بود.
‫- سگه هم حرف نداشت. ‫- خارق‌العاده بود.
‫عه، وایستا ببینم. نوامبر پارسال. ‫نوامبر پارسال رفته بودم بار.
‫با کی رفته بودی؟
‫موضوع تئاترشون اصلا این نبود رز.
‫ولی راجع به سگه باهاتون موافقم.
‫اصلا به مسیح یا درگیری ذهنیش ‫بابت گرایش جنسیش اشاره نمی‌کنن.
‫- لزومی نداره اشاره کنن. ‫- خب، اگه بکنن، خیلی بهتر می‌شه.
‫بگذریم، من که چنین تئاتری ندیدم.
‫هنر رو خلق می‌کنن ‫که آدم تفسیرش کنه رز.
‫نه‌خیر، این‌طور نیست.
‫آدم که تصمیم نمی‌گیره ‫داستان دلخواه خودش باشه.
‫من تصمیمی نگرفتم.
‫پسری رو با سگش تماشا کردم ‫و تهش هم مردن.
‫- ولی موضوعش اون نبود. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫من منتقد تئاترم. ‫بابت دونستنش حقوق می‌گیرم.
‫اگه نفهمیدی، اشکالی نداری.
‫تئاتر «پسران و عروسک‌ها» که نیست.
‫خب، من که پیراهنش رو خیلی دوست داشتم.
‫خب، من باید باز هم مشروب بخورم.
‫تو که عاشق «پسران و عروسک‌ها» شده بودی.
‫معلومه که شده بودم. ‫خیلی خوش‌آیند بود.
‫- تاپنس، مشروب می‌خوری؟ ‫- من «پسران و عروسک‌ها» رو با...
‫ایب، امکان نداره اشتباه کنی؟
‫ممکنه تئاتر امشب بررسی عمیق مسیح...
‫و کشف دیرهنگام همجنسگرایی نبوده باشه...
‫و صرفا تئاتر ساده‌ای ‫راجع به پسری با سگش بوده باشه؟
‫- نه. ‫- امکان نداره؟
‫- به هیچ وجه امکان نداره؟ ‫- نه رز،
‫من هم نمی‌دونم واسه چی ‫این‌قدر بابتش ناراحت شدی.
‫- آخه داری می‌گی احمقم. ‫- من که نمی‌گم احمقی.
‫صرفا گفتم تئاتره رو اصلا...
‫- درک نکردی. اشکالی نداره. ‫- چون احمقم.
‫عقب‌نشینی کن، عقب‌نشینی کن، ‫عقب‌نشینی کن.
‫رز، صرفا چون نمی‌تونی چنین...
‫اثر تماتیک پیچیده‌ای رو درک کنی،
‫حاکی از هوشت نیست.
‫من هم هیچ‌کدوم ‫از کارهات رو درک نمی‌کنم.
‫یعنی من احمقم؟
‫- من می‌خوام دسر بخورم. ‫- من هم می‌خوام.
‫می‌دونی چیه؟ ‫شاید درست بگی.
‫- ممنون. ‫- بیا از نمایش‌نامه‌نویسش بپرسیم.
‫چی؟ نه رز.
‫نباید وسط غذای پس از افتتاحیه ‫مزاحمشون بشیم.
‫نباید قبل از انتشار نقدهای مثبت ‫مزاحمشون بشیم. رز!
‫عذر می‌خوام. بنده رز وایسمن، همسر ایب هستم.
‫امشب تئاترتون رو دیدیم، ‫مزاحم که نیستم؟
‫- اِم، خب... ‫- خیلی ممنون.
‫صرفا می‌خواستم ببینم ‫امکانش هست...
‫بهمون بگین موضوع تئاترتون چیه؟
‫خودش تئاتر رو نوشته رز. ‫می‌دونه موضوعش چیه.
‫- سلام کارل. ‫- سلام ایب.
‫طراحی صداش حرف نداشت.
‫خب، باشه. پس بهم بگین.
‫موضوع تئاترتون چی بود؟
‫خب، وقتی بچه بودم، ‫سگی به نام تام داشتم،
‫ولی تابستون بود که یهو از دنیا رفت...
‫و اصلا با مرگش کنار نیومدم.
‫همین؟
‫خیلی غم‌انگیز بود.
‫حالا «کروسیدرز» بازی رو به دست گرفته...
‫و بیست و شش به دو جلوئن، ‫«مارکسمن» هم دارن...
‫عه! سلام خانم و آقای وایسمن!
‫یانوژ همین الان خواستگاری کرد، ‫من هم قبول کردم!
‫- قبول کرد. ‫- براتون ساندویچ درست کنم؟
‫چی؟ نه. نه. خواستگاری کردی؟
‫- من هم قبول کردم. ‫- قبول کرد.
‫املت درست نکنم؟
‫نه. املت نمی‌خوام.
‫وای زلدا. خیلی برات خوشحالم.
‫ممنون خانم وایسمن.
‫بعد از دسرمون گلبرگ‌های رز رو جمع می‌کنم.
‫زن خارق‌العاده‌ای واسه خودت جور کردی.
‫ممنون آقای وایسمن.
‫چراغ کمد لباس‌های کتانی رو درست کردم.
‫عه، خوبه.
‫- خب، شب به خیر. ‫- آره. شب به خیر.
‫ظرف‌ها رو شستم.
‫اثاث رو سر جاشون گذاشتم.
‫چه شب خارق‌العاده‌ای بود.
‫باید به در روغن بزنیم.
‫- وای. ‫- اجراش کرده بودن؟
‫- جلوی تماشاچیان اجراش کردن؟ ‫- متأسفانه آره.
‫- بیش از حد تلاش می‌کنیم. ‫- می‌خوام کمی بهتر بشه.
‫خواهش می‌کنم، هر پیشنهادی بدین خوبه.
‫آدام، بگو دیگه. نظر بده. ‫همسرت این‌قدر چاقه که...
‫خب، حرفت خیلی زشت بود.
‫نه. خودت همیشه با «زنم این‌قدر چاقه که...» ‫شوخی می‌کنی.
‫زن بیچاره سه بار بچه‌دار شده.
‫ببینم خودت می‌تونی بعد از سه زایمان، ‫اضافه‌وزنش رو کم کنی یا نه.
‫آلوین، متن برنامه هنوز آماده نشده؟
‫- داره می‌شه. ‫- آخه الان باید مشغول تایپش باشم.
‫- یه لحظه وایستا ترودی. ‫- بهتر نیست ماشین تحریرم رو بیارم؟
‫- اون‌جوری خوشحال می‌شی ترودی؟ ‫- باید زود به دست گوردون برسونیمش.
‫حتی اگه لطیفه آغازین بهتری داشتم ‫هم خوب می‌شد.
‫اول باید کار اصلیمون رو ‫تکمیل کنیم میج.
‫می‌خواستم بگم بهتره ‫تو سر اون بچه لوله فرو کنیم،
‫- ولی قبلا گفتن. ‫- دستگاه پرشی چطوره؟
‫امان از دستت جورج!
‫وای، باورم نمی‌شه این‌طوری شده.
‫درستش می‌کنیم گوردون.
‫- کسی شاهد رفتنش نبود؟ ‫- رو صندلی گریم نشسته بود.
‫سالی رفت باز هم پنبه بیاره.
‫وقتی برگشت، رفته بود.
‫حتما باید از پنبه آوردنش ‫هم خبر می‌داشتم مارج؟
‫نه گوردون.
‫چنین اطلاعاتی به مشکلمون ‫مربوط می‌شد؟
‫- صرفا دارم بهت می‌گم چه خبر بود گوردون. ‫آها! خب، ممنون.
‫نمی‌خوای باز هم حقایق بی‌ربط بگی؟
‫موقع رفتنش دمای اتاق چقدر بود؟
‫سرد بود؟ ‫شاید پلیور لازم داشت.
‫شاید واسه همین...
‫بیست دقیقه قبل از اجرای زنده برنامه‌ام،
‫کمدینم بی‌خبر گذاشته و رفته.
‫اتاق پلیورها رو گشتیم؟
‫اصلا اتاق پلیور داریم؟ ‫شاید باید اتاق پلیور داشته باشیم.
‫جورج، یکی رو پیدا کن.
‫می‌خوام همین الان ‫اتاق پلیور راه بندازیم.
‫خیلی‌خب. ‫داری جدی می‌گی؟
‫نه، جدی نگفتم اتاق پلیور راه بندازیم.
‫ولی دارم جدی می‌گم ‫که یکی از مهمون‌هام نیستن...
‫و کسی داره حلش می‌کنه یا نه؟ مایک؟
‫- دارم ردیفش می‌کنم گوردون. ‫- تو مسئول مهمون‌هامی.
‫برام مهمون جور کن دیگه. ‫مارج؟
‫- بله؟ ‫- الان بی‌شعورانه باهات صحبت کردم؟
‫- آره. ‫- عذر می‌خوام. واسه خودت گل بخر. مایک؟
‫الان مدیر برنامه‌اش پشت خطه.
‫چطوری؟ چطوری یهو می‌ره؟
‫بی‌ثباته. ‫بامزگیش واسه همینه.
‫- اون‌قدرها هم بامزه نیست. ‫- ممکنه برگرده.
‫گمون نکنم برگرده.
‫کتش، کلاهش و یه لیوان قهوه ‫«برنامه گوردون فورد» رو با خودش برد.
‫از این به بعد تا کسی واقعا...
‫تو برنامه حضور پیدا نکرده، ‫بهش لیوان نمی‌دیم.
‫- واضحه؟ مایک؟ ‫- تا واقعا حضور پیدا نکردن، لیوان نمی‌دیم.
‫- منظورم این بود که کمدین چی شد مایک؟ ‫- دارم تمام تلاشم رو می‌کنم گوردون.
‫خیلی‌خب، نکته مثبتش از این قراره ‫که آخر برنامه است.
‫شاید ملت تا اون موقع ‫کانال رو عوض کرده باشن.
‫نکته مثبتش از این قراره جورج؟
‫عوض کردن کانال ‫قبل از اتمام برنامه نکته مثبته؟
‫نه، نظرت چیه که مصاحبه ‫مهمون ماقبل‌آخر رو...
‫که از باغ‌وحش برانکس ‫اومده طولانی‌تر کنیم؟
‫وای خدا.
‫بهش می‌گیم سه‌تا حیوان بیاره دیگه.
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه. ‫من الکی وانمود نمی‌کنم...
‫که سه حیوان برام مهمن.
‫دو حیوان هم برام مهم نیستن.
‫یه حیوان هم بره در خودش بذاره. ‫کمدین می‌خوام!
‫نویسندگان!
‫خوب حواستون رو جمع کنین!
‫با هر استندآپ کمدین بدبختی که می‌شناسین،
‫دوستتونه، هم‌مدرسه‌ایتون بوده،
‫باهاتون میاد بولینگ، ‫با فامیلتون سکس کرده....
‫یا فامیلتونه تماس بگیرین.
‫بیارینشون اینجا، مایک آماده‌شون می‌کنه ‫و حتی اگه بوی گند بدن،
‫باز هم تأییدشون می‌کنه.
‫تکرار می‌کنم، هر آدم زنده‌ای ‫که بتونه شش دقیقه کمدی اجرا کنه،
‫خیلی خوش‌شانسی آورده.
‫مایک! همین الان با اون کارت‌ها بیا دفترم.
‫باشه!
‫بجنبین بچه‌ها، حتما یکیتون ‫آشنایی داره دیگه.
‫ای بابا آلوین. چه بدونم.
‫من ده دوازده‌تا لطیفه «تق‌تق» بلدم.
‫- نه؟ کسی نبود؟ ‫- سیسیل، بابای خودت چی؟
‫خب، این قراره خونه خیلی قشنگی بشه،
‫واسه همین ممنون می‌شم ‫درجا روش نریینی.
‫کل شهر در اختیارته.
‫هرچقدر می‌خوای برین.
‫با سوزی مایرسون و... ‫آره. آره، همین‌جاست.
‫میجه.
‫سلام.
‫سوالی دارم: ‫اگه امروز اون برنامه آشغال رو...
‫اجرا نکنم، چقدر اذیت می‌شی؟
‫منظورت اینه که چند عضوم رو ‫از دست می‌دم؟
‫- آره. ‫- دلم هم براشون تنگ می‌شه یا نه؟
‫- درسته. ‫- گمون کنم چهار عضو و دلم براشون تنگ می‌شه.
‫احتمالش هست امروز تو برنامه حضور پیدا کنم.
‫- کدوم برنامه رو می‌گی؟ ‫- «برنامه گوردون فورد» رو می‌گم.
‫پشم‌هام.
‫«پشمام» بدی بود ‫یا «پشم‌هام» خوبی بود؟
‫فعلا «پشم‌هام» بدیه، ‫ولی اگه تو برنامه حضور پیدا کنی،
‫ممکنه «پشم‌هام» خوبی بشه.
‫در واقع «پشم‌هام» به‌شدت انعطاف‌پذیریه. ‫جریان از چه قراره؟
‫هنوز معلوم نیست. ‫گوشی دم دستت باشه.
‫دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫دیلر پاریسه، شرایبر دنوره،
‫سال مریضه. ‫استیلر قبول کرد، میرا قبول نکرد.
‫اصلا من رو بابت شوخی ‫با ترک بازوش نبخشید.
‫منتظرم استورچ و آلن جواب بدن. ‫به هوپ هم زنگ بزنم؟
‫نه.
‫خاک بر سرم. بزن.
‫خیلی‌خب. الان میام.
‫- گوردون؟ ‫- چیه؟
‫- من رو بفرست تو زمین مربی. ‫- چی؟
‫من بیست دقیقه اجرای ‫بدون فحش و مناسب تلویزیون...
‫راجع به موضوعات مختلف آماده دارم.
‫هم لطیفه خانوادگی دارم، ‫هم لطیفه سیاسی.
‫لطیفه خانوادگی‌سیاسی هم دارم. ‫آماده‌ام.
‫که چیکار کنی؟
‫که تو برنامه اجرا کنم.
‫- تو همین برنامه؟ ‫- آره.
‫مگه برنامه دیگه‌ای هم داریم؟
‫تینا، می‌شه لطفا یه دقیقه تنها باشم؟
‫- به دماغت دست نزن. ‫- به دماغم دست نمی‌زنم.
‫- به دماغش دست نزن. ‫- اوهوم.
‫خب؟ نظرت چیه؟
‫به نظرم درست می‌گه، ‫بهتره به دماغم دست نزنی.
‫اذیت نکن دیگه. ‫این‌جوری کل مشکلاتت حل می‌شه.
‫من همین‌جام، از اتاق گریم غیبم نمی‌زنه،
‫موهام رو هم تازه درست کردم.
‫- میج... ‫- لطیفه‌هام رو به بچه‌ها می‌گم.
‫حتی با این که برام مهم نیست،
‫نظر آلوین رو می‌پرسم.
‫- قرار نیست اجرا کنی. ‫- واسه چی؟
‫ممنون که پیشنهاد دادی.
‫چون حاضر نیستم ‫باهات بیام بیرون قبول نمی‌کنی؟
‫- گمون نکنم هنوز قطعی شده باشه. ‫- می‌شه گفت قطعیه.
‫من که این‌طور به خاطر ندارم.
‫قرار گذاشتن من و تو ‫عین ماجرای دریفوسه. قطعی شد.
‫- نه، دلیلش بیرون نیومدنت با من نیست. ‫- پس چیه؟
‫چون بیش از حد خوشگلم؟
‫نه، ولی خیلی خوشگلی.
‫ما قانون مهمی داریم ‫که تا حالا زیر پا نذاشتیمش.
‫هیچ‌کدوم از کارکنان برنامه‌مون ‫نباید تو برنامه حضور پیدا کنن.
‫خب، قانون احمقانه‌ایه. ‫قانونتون رو عوض کن.
‫اون قانون رو عوض نمی‌کنم.
‫گوردون، من کمدین استندآپم.
‫- خودت اجرام رو دیدی. خوشت اومد. ‫- درسته.
‫استثنا قائل نمی‌شم.
‫می‌خوام رو مبلت بشینم.
‫- عه، خب، چرا که نه... ‫- نه، اون مبل رو نمی‌گم.
‫- ببخشید. ‫- خیلی مسخره است.
‫باید جای خالی برنامه‌ات رو پر کنی.
‫به نقل از خودت می‌گم: ‫«هر کمدین بدبختی.»
‫حتی گفتی اشکالی نداره بوی گند بده.
‫می‌دونستی رالف کمدین استندآپه؟
‫نمی‌دونستم.
‫خیلی دلش می‌خواد تو برنامه اجرا کنه.
‫رالف اصلا تو برنامه اجرا نمی‌کنه.
‫- خیلی‌خب، ولی... ‫- سیسیل هم کمدینه.
‫کمدین خوبیه. سیسیل اصلا ‫تو برنامه اجرا نمی‌کنه.
‫- مل کمدین استندآپه. ‫- مل رو می‌دونم.
‫خیلی کار می‌کنه. ‫ملت عاشقشن.
‫مل اصلا تو برنامه اجرا نمی‌کنه.
‫قانونش اختیاریه.
‫ویلی سعی کرد اجرا کنه. ‫ویلی رو می‌شناسی؟
‫مأمور حراست رو می‌گی؟
‫خواننده است. ‫صدای باریتون زیبایی داره.
‫- ویلی تو برنامه اجرا نمی‌کنه. ‫- گوردون...
‫تو اینجا حقوق خوبی می‌گیری، مگه نه؟
‫- درسته. ‫- دستمزدت خوبه.
‫باید برات کافی باشه.
‫خب، لابد تموم شد دیگه.
‫تموم شد.
‫ممنون که وقت گذاشتی.
‫دیگه باید برم، وگرنه دیر ‫به اجرای مسخره‌ام می‌رسم.
‫اصلا متوجه منظورت نشدم.
‫بگو تینا برگرده تو.
‫به دماغش دست زد.
‫نزدم.
‫- اون رو نمی‌پوشم. ‫- ده دلار دیگه هم بهت می‌دم.
‫خجالت‌آوره.
‫عه، یعنی این لباست بهتره؟
‫- سوزی. ‫- واسه چی اومدی اینجا؟
‫پس اجرا تو برنامه چی شد؟
‫شدنی نیست.
‫می‌شه لطفا لباس سرهمیم رو بدی؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫نویسنده‌ها اصلا نمی‌تونن ‫تو برنامه حاضر بشن.
‫منظورت چیه؟ ‫می‌تونی بری.
‫قبوله. بیا.
‫قانونشونه. تا حالا زیر پا نذاشتنش.
‫اصلا قرار نیست ‫تو «برنامه گوردون فورد» حضور پیدا کنم.
‫- پشم‌هام! ‫- «پشم‌هام» خوب بود یا «پشم‌هام» بد؟
‫- «پشم‌هام» خیلی بدی بود. ‫- «پشم‌هات» رو تأیید می‌کنم،
‫خودم «ریدم توش» و «خاک بر سرش» رو ‫هم اضافه می‌کنم.
‫- قانون احمقانه‌ایه! ‫- آره، احمقانه است.
‫خیلی‌خب. اگه اشکالی نداره، ‫می‌رم تمومش کنم.
‫مامان! مامان!
‫ایتان. سلام عزیزم.
‫اومدیم اجرات رو ببینیم.
‫- از کجا فهمیدین اجرا دارم؟ ‫- خودت دعوتمون کرده بودی.
‫- وای، خاک بر سرم، درسته. ‫- چیزی نمونده بود نرسیم.
‫استر یهو گفت دیگه حالش از شنیدن...
‫- صدای فامیل‌هامون به هم می‌خوره. ‫- عجب.
‫مجبور شدم با بستنی ‫و مراجعه به اسباب‌بازی‌فروشی بهش رشوه بدم.
‫خیلی نابغه است.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫- یادت بود قراره بیایم، مگه نه؟ ‫- آره.
‫همین که رسیدین، یادم اومد.
‫- می‌خوای بریم؟ ‫- نه.
‫نه. بمونین، از برنامه لذت ببرین.
‫امروز زیاد خوب نبود، هیمن و بس.
‫واسه چی؟ سر کار به مشکل خوردی؟
‫- خب... ‫- وای! خیلی حرف می‌زنین!
‫وای که چقدر به خانواده‌ات نمیای بچه.
‫خیلی‌خب. این اطراف هات‌داگ می‌فروشن.
‫شکمشون رو سیر کن. ‫بعدا می‌بینمت.
‫ببین.
‫فقط...
‫بعضی روزها سخت‌تر می‌گذرن، متوجهی؟
‫آره. متوجهم.
‫- بابا! بابا! ‫- عه، استر.
‫ملت حرفشون رو زدن.
‫- عه. عه. ببخشید. ببخشید. ‫- «مدیریت خصوصی زباله‌ها:»
‫«سفری موسیقیایی در سه پرده»...
‫خیلی موفق بوده.
‫- انگار خوبه. ‫- آره.
‫همین الان تو صحنه اصلی تماشاش کنین.
‫نه‌خیر.
‫حالا خودم رو می‌خوابونم...
‫و دعا می‌کنم خداوند ‫حافظ روحم باشه.
‫لطفا مامان، بابا و برادر کوچکم رو ‫قرین رحمت کن...
‫و مهم‌تر از همه... خدایا، لطفا...
‫ای خدا. چقدر گرمه.
‫ادامه بده.
‫لطفا نیویورک رو که بزرگ‌ترین شهر...
‫کل دنیاست، قرین رحمت قرار بده.
‫خیلی‌خوش‌شانسم که ساکن اینجام. ‫آمین.
‫این بچه قراره تا ده سال آینده...
‫- تو کمد حبس بشه. ‫- عه، بچه‌ها، خوابه.
‫♪ واسه تخلیه زباله‌هایی ‫که کامیون‌های شهرداری... ♪
‫♪ بهشون دست نمی‌زنن، ‫کی رو خبر می‌کنین؟ ♪
‫♪ کیه که طرز کار با اجسام... ♪
‫♪ خطرناک رو خوب بلده؟ ♪
‫♪ کیه شب‌ها مخفیانه میاد... ♪
‫♪ و سپیده‌دم می‌ره؟ ♪
‫♪ یه کیلومتر مربع زباله دارین، ♪
‫♪ کی می‌خواد جمعش کنه؟ ♪
‫♪ زباله‌چی شخصیتون از پسش برمیاد ♪
‫♪ میاد و جمعش می‌کنه... ♪
‫♪ زباله‌چی شخصیتون از پسش برمیاد ♪
‫وای، هوای پاک و تازه رو ‫استشمام کنین.
‫آدم اصلا نمی‌فهمه همین دیشب...
‫قد یه فیل زباله اینجا ریخته بود.
‫این‌قدر مرتفع شده بود ‫که خانواده خوانندگان وان تراپ...
‫می‌تونستن با بالا رفتن ازش، ‫از دست نازی‌ها فرار کنن.
‫خیلی بلند بود.
‫ولی الان ببینین. دیگه نیست.
‫الان پیاده‌روهای تمیزی رو می‌بینین...
‫که می‌شه روشون غذا خورد.
‫خیابون‌ها این‌قدر تمیزن ‫که عکس آدم روشون می‌افته.
‫هوم، ظاهرا باید اصلاح کنم.
‫آها، مخاطبان این لطیفه‌ام رو پیدا کردم.
‫- این دیگه چه وضعشه؟ ‫- روزنامه! روزنامه!
‫پسر روزنامه‌رسون اومد.
‫روزنامه می‌رسونه...
‫و طنز تلخیه که روزنامه ‫بعدش زباله می‌شه.
‫مادری داره با نوزادانش رد می‌شه.
‫مردی کیف به دست همراهشه...
‫که حداقل پدر یکی از بچه‌هاشه.
‫ظاهرا تنها چیزی که این جماعت دور نریختن،
‫آمفتامینه.
‫- دور نریختیم؟ ‫- چی؟
‫آها، درسته. وایستین. خیلی‌خب.
‫اینجاست، خیلی‌خب.
‫چیز خاصی رو از دست ندادین، ‫از من بشنوین.
‫نه پسرک، نریختین.
‫شهرداری صرفا بخش اندکی ‫از زباله‌هاتون رو...
‫جمع می‌کنه، راحت‌ها رو جمع می‌کنه.
‫ولی ما ساکن شهر بزرگی هستیم. ‫زباله‌هامون در حد شهرهای بزرگه.
‫متوجه منظورم هستی؟
‫انهدام خصوصی ‫و مدیریت زباله یعنی چی؟
‫ای خدا، چقدر رو اعصابه.
‫بگذریم...
‫♪ قبلا درخت دریاهای... ♪
‫♪ آبی رنگ تمیزی داشتیم، ♪
‫♪ ولی الان کل نوزادانی ‫که اینجا به دنیا میان، ♪
‫♪ هاری و ریش پروفسوری کامل دارن ♪
‫♪ وای، بزرگ کردنشون خیلی دشواره ♪
‫♪ دوران بهتری هم داشتیم ♪
‫- ♪ زباله ♪ ‫- ♪ این زندگی منصفانه نیست ♪
‫- ♪ مه‌دود ♪ ‫- ♪ دیگه درست نمی‌‎شه ♪
‫- ♪ مرگ ♪ ‫- ♪ التماس می‌کنیم رحم کنین ♪
‫♪ وقتی می‌ریم نیوجرسی، ♪
‫♪ هوای تازه رو استشمام می‌کنیم ♪
‫- ♪ می‌ریم هابوکن ♪ ‫- همین نزدیکی‌هاست.
‫- ♪ ریزگرد مسموم خوش‌بو داریم ♪ ‫- ♪ ریزگرد ♪
‫♪ دوران بهتری هم داشتیم ♪
‫♪ از من بشنوین، ‫بهداشت مفیده... ♪
‫آهای، رو صحنه چه خبره؟
‫- چیه؟ تئاتر زباله است دیگه. ‫- نه‌خیر، نیست.
‫- داره مسخره‌بازی درمیاره. ‫- هنوز هم طبق نمایش‌نامه پیش نمی‌ره.
‫- می‌خواین چیکار کنم؟ ‫- می‌خوام به وعده‌تون عمل کنین.
‫اون رو که رو صحنه است. ‫لباسش رو هم پوشیده.
‫از اولش مشکل‌ساز بوده.
‫سیگار نمی‌کشه.
‫کسی بدون سیگار ناراحت نمی‌شه.
‫- من ازت خواستم لطفی در حقم بکنی. ‫- خودم می‌دونم.
‫خیال می‌کردم درخواستم رو جدی گرفتی.
‫واقعا جدی گرفتم.
‫به نظرت الان جدی گرفته؟
‫الان بدموقعه که بپرسم مادرش کجاست؟
‫انگار داره لج‌بازی می‌کنه،
‫من هم از لج‌بازی خوشم نمیاد.
‫ببین چی می‌گم، دفعه بعدی ‫که ازت می‌خوام لطفی بکنی...
‫- دفعه بعدی؟ ‫- آره، دفعه بعدی.
‫من لطفم رو در حقت کردم فرنک.
‫منظورت چیه؟
‫جبران کردیم دیگه. تموم شد.
‫- تموم شد؟ تموم شد؟ ‫- «تموم» نمی‌شه سوزی.
‫ما صاحب توئیم.
‫سی‌درصد از کل کارهات،
‫کل پروژه‌هات و کل پروژه‌هاش ‫مال ماست.
‫چنین قراری گذاشته بودیم.
‫آره، ولی بعدش قبول کردیم ‫این کار رو بکنیم.
‫وای سوزی، گمون کنم ‫راحت متوجه نمی‌شی.
‫نه‌خیر، نمی‌شم. قرار بود ‫این‌طوری بی‌حساب بشیم.
‫بی‌حساب شدنی در کار نیست.
‫همینه که هست. ‫وضعیتمون از این قراره.
‫زباله‌هایی که مدیریت نمی‌شن ‫عامل کشتار...
‫تا کی؟
‫تا وقتی سوزی مایرسون باشی!
‫حالا حواست رو جمع کن، ‫حواس اون رو هم جمع کن.
‫دیگه هم اصلا تئاترهای...
‫موزیکالمون رو خراب نکن.
‫دفعه بعدی تجهیزات میاریم.
‫... بیماری انگل‌وار.
‫آره، گمون کنم تا واسه ‫راننده گاریش سوگواری می‌کنه،
‫من باید بهتون بگم زباله از چه طرقی...
‫عامل مرگتون می‌شه.
‫اصلا عین فیلم «خداحافظ بردی» نیست.
‫اینجا چه خبره؟
‫تئاتر تبلیغاتیه. ‫برو لاستیک بخر، خب؟
‫میج واسه چی رو صحنه بی‌خیال شده؟ ‫اصلا رو صحنه بی‌خیال نمی‌شه.
‫چه بدونم جول. ‫امشب حالش خوش نیست.
‫- بگو پولت رو پس بدن. ‫- اون‌ها کی هستن سوزی؟
‫- کس خاصی نیستن. ‫- بهشون نمیاد کس خاصی نباشن.
‫- خب، نیستن. ‫- عصبانیشون کردی؟
‫بذار تو حال خودم باشم.
‫چیکار کردی؟
‫واسه چی دارن تهدیدت می‌کنن؟
‫واسه چی میج رو...
‫جنس خودشون حساب می‌کنن؟
‫متوجه منظورت نمی‌شم.
‫درگیر کار بدی شدی؟
‫چی شده «مدیر برنامه»؟ ‫درگیر خلاف شدی؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫اینجا عین بخش دوم...
‫جلسه اپلچین می‌مونه.
‫- باید برم. ‫- آهای. ببین من رو.
‫- اوضاع تحت کنترلته؟ ‫- آره.
‫- کمک لازم نداری؟ ‫- نه.
‫همسرم چقدر درگیر این مسخره‌بازیت شده؟
‫- برو مواظب بچه‌ها باش دیگه، خب جول؟ ‫- گور بابات.
‫چون قدت صد و بیست سانته ‫و عین اعضای «کانتزنجمر»...
‫لباس می‌پوشی، ‫دلیل نمی‌شه ناز باشی.
‫می‌خوام بدونم درگیر چه کاری شدی.
‫خیلی‌خب، مرسی که بهمون سر زدی.
‫خودم می‌فهمم سوزی.
‫خودم ته و توی گندکاری...
‫جدیدت رو درمیارم، شنیدی؟
‫♪ خداحافظ زباله نابه‌جا ♪
‫♪ به سلامت، دود تو دهنمون ♪
‫♪ وای، سلام مدیریت... ♪
‫♪ مدریت زباله خصوصی ♪
‫♪ ببرشون ♪
‫♪ زباله ♪
‫چند ساله‌ای؟ سی سالته؟
‫واقعا خیلی هیجان‌انگیزه.
‫اصلا نمی‌گن مصاحبه سه‌بخشی باشه.
‫مگه نه کوپر؟
‫مطمئنی نمی‌خوای بهش موریانه بدی که بخوره؟
‫- مطمئنم. ‫- از دستت می‌ره‌ها.
‫خب، با شمارش معکوس از تبلیغات برمی‌گردیم: ‫سه، دو...
‫خوش برگشتین عزیزان، ‫درسته، هنوز با هارت باکلی...
‫از باغ‌وحش برانکس همراه هستیم...
‫و باورم نمی‌شه چقدر خوش‌شانسم،
‫ولی می‌خواد با یه حیوان دیگه هم آشنا بشیم،
‫- پس بیاین... ‫- عذر می‌خوام جناب.
‫مستراح بانوان اینجاست؟
‫خب، عجب اتفاقی، سوفی لنون اومده.
‫وای که چقدر از دیدنت خوشحالم.
‫- ماچ. ‫- هوم، مواظب باش گوردون.
‫پنجمین ازدواجم با همین کارها شروع شد.
‫چهارمین ازدواجم هم به طلاق ختم شد.
‫خب، چه خوش‌آمدگویی قشنگی.
‫سلام.
‫گمون کنم دیشب برادرت رو ‫تو «دارمانیکو» خیلی خسته کردم.
‫وای، خیلی از دیدنت خوشحالیم سوفی.
‫- راستی، موریانه میل نداری؟ ‫- شاید بعدا یکی خوردم.
‫عزیزان، همون‌طور که همگی می‌دونین،
‫سوفی لنون مجری مسابقه تلویزیونی ‫محبوب «هر ثانیه مهمه» است.
‫ممنون.
‫واقعا محبوبه، مگه نه؟
‫خب، اگه اشتباه می‌کنم بگو، ‫ولی مگه استودیوتون...
‫- ته همین راهرو نیست؟ ‫- گمون کنم باشه.
‫ولی گمون کنم امشب اولین باریه ‫که بهمون سر می‌زنی.
‫- واقعا؟ ‫- خب، نمی‌خوام خودستا باشم،
‫ولی حس می‌کنم...
‫تو «برنامه گوردون فورد» ‫خیلی بهتون حال دادیم.
‫مثلا شاید کمکت کرده باشیم ‫برنامه محبوبت رو راه بندازی.
‫واقعا کمکم کردی گوردون.
‫وضعم بدجوری خراب بود، ‫ولی تو کمکم کردی.
‫خب، چی شد؟
‫خب، من رو که می‌شناسی، ‫وقتی کمکم کنن...
‫آروم باش سوفی، آروم باش.
‫آهای. باید صحبت کنیم.
‫این دیگه چه کاریه؟
‫واسه چی قانون مزخرفتون رو بهم نگفته بودی؟
‫- کدوم قانون؟ ‫- هیچ‌کدوم از کارکنان برنامه...
‫حق ندارن تو برنامه حاضر بشن، درسته؟
‫آره. خب که چی؟
‫خب، واسه چی وقتی استخدامش کردی، ‫بهم نگفته بودی؟
‫- من که استخدامش نکردم. ‫- عذری وارد نیست.
‫تا حدی وارده.
‫- باید درستش کنی. ‫- باید...
‫الان دارن برنامه اجرا می‌کنن.
‫- خب، بعدش درستش کن. ‫- من هیچی رو درست نمی‌کنم.
‫قانون چرتیه.
‫قانون گوردونه. ‫با خودش صحبت کن.
‫پشم‌هام.
‫مترجمان: «محمدعلی sm و کیارش نعمت گرگانی»
‫سوزان؟
‫سوزان!
‫سوزان، تازه کف ساختمون رو جلا دادن.
‫سوزان!
‫می‌گیزمت.
‫یادت نره که لاکراس بازی می‌کردم.
‫سوزان! امان از دستت.
‫می‌شه فرار نکنی؟ خیلی... وای!
‫نباید بی‌خوردی جوراب ساق‌بلندم رو خراب کنم.
‫وایستا. تو که بالاخره شکست می‌خوری.
‫راستش، الان هم عین همون مهمونیه شد...
‫که قرار بود لباس ‫زن منبع الهاممون رو بپوشیم،
‫تو هم لباس لیدی مکبث رو پوشیده بودی...
‫و بدجوری دعوامون شد.
‫تو رفتی و فرار کردی، ‫ولی اون موقع هم گرفتمت.
‫وای نه، از در شیشه‌ای رد شدی.
‫حالا چطوری می‌خوام پیدات کنم؟
‫نمی‌شه که باهام صحبت نکنی.
‫ما بی‌جهت همدیگه رو ندیدیم.
‫دنیا می‌خواد پیغامی بهمون برسونه.
‫نه‌خیر، نمی‌خواد.
‫امشب هم اصلا عین اون مهمونی نیست.
‫تو هم دو ساعت بیشتر ‫عضو تیم لاکراس نبودی،
‫- بعدش حوصله‌ات سر رفت. ‫- لاکراس حوصله‌سربره دیگه.
‫خودم می‌دونم حوصله‌سربره.
‫خودم بهت گفته بودم حوصله‌سربره ‫و بهتره عضو تیم نشی،
‫ولی بعدش چون بهت گفته بودم نشی، شدی.
‫کارت خیلی زشت بود، مگه نه؟
‫ای خدا. مگه نباید تو جشنی شرکت کنی؟
‫نچ. امروز استراحت می‌کنم.
‫وای، سوزان مایرسون.
‫باورم نمی‌شه ‫دارم باهات صحبت می‌کنم. خیلی...
‫الکی وانمود نکن تجدید دیدار قشنگیه.
‫- باید برم. ‫- واسه چی؟
‫کار دارم. زندگی دارم.
‫صرفا چون آدم علاقه‌اش رو ‫به چیزی از دست می‌ده،
‫- اون چیز از بین نمی‌ره. ‫- خودم می‌دونم.
‫لاکراس بعد از کنار کشیدنت ‫هم ادامه داشت.
‫خب، بهتر بود نمی‌داشت.
‫خواهش می‌کنم، فقط...
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫خیلی خوش‌تیپ شدی.
‫جدی می‌گم.
‫آره، کلاهت خیلی قشنگه.
‫خانم گوردون فورد شدی؟
‫آره.
‫دستاورد بزرگیه.
‫- صرفا که همین نیستم. ‫- آره، همینی و بس.
‫از نظر من همینی و بس، ‫خانم گوردون فوردی.
‫حالت چطوره؟
‫وای، بهتره سوال دیگه‌ای بپرسی.
‫وای سوزی، می‌شه کمی آروم‌تر صحبت کنیم؟
‫من که بهت نگفتم دنبالم بیای. ‫من نمی‌خواستم باهات صحبت کنم.
‫ببین، بیا بریم مشروب بخوریم.
‫بیا یه بار پیدا کنیم، مست کنیم، ‫تو هم می‌تونی هرچی که می‌خواستی...
‫تو این پونزده سال بهم بگی رو بگی.
‫من نمی‌خوام چیزی بهت بگم.
‫قبوله، پس می‌تونی هر سوالی که می‌خواستی...
‫تو این پونزده سال از بپرسی رو بپرسی.
‫نه. کل حرف‌های تو چرت و پرته.
‫گمون کنم دلیل این حست رو ‫درک می‌کنم.
‫خب، درک کردن یا نکردنت ‫اصلا برام مهم نیست.
‫در ملأ عامیم. خیلی سروصداست.
‫خودم پرسروصدام.
‫اون موقع پرسروصدا بودم، ‫الان هم هستم.
‫تازه این شکلی نشدم.
‫خواهش می‌کنم بیا مشروب بخوریم.
‫نمی‌تونم همه‌چی رو...
‫این شکلی تو خیابون بگم.
‫- نه. ‫- خواهش می‌کنم بیا صحبت کنیم.
‫بذار ببینم چیکار کردی.
‫من عین سابقم. تو چی؟
‫- خب، بذار... ‫- چیکار کنی؟
‫توضیح بدی؟ عذرخواهی کنی؟
‫بابت چی عذرخواهی کنم؟
‫بابت چی؟
‫چه بدونم، بابت برنامه‌ریزی ‫و قول دادن...
‫من اصلا قولی ندادم.
‫- شوخیت گرفته. ‫- بیست و دو ساله بودم.
‫مگه بیست و دو ساله جماعت ‫می‌تونه قولی بده؟
‫- خیلی هم می‌تونه! ‫- ما بالغیم.
‫نمی‌شه بالغ باشیم؟
‫نمی‌شه بالغانه صحبت کنیم؟
‫من صحبت بالغانه بلد نیستم.
‫من بات کمدین‌ها سر و کله می‌زنم.
‫خیلی‌خب.
‫اگه بخوای، عذرخواهی می‌کنم.
‫عه، واقعا؟ چقدر باجنبه‌ای.
‫چقدر نازی.
‫نمی‌خوام عذرخواهی کنی.
‫نمی‌خوام کاری بکنی.
‫قسم می‌خورم نمی‌خواستم اذیتت کنم.
‫دانشگاه بود دیگه.
‫موهام رو قرمز کرده بودم. ‫اون کارم هم اشتباه بود.
‫نه.
‫نـ...
‫تو اصلا...
‫وای پسر، خیلی دلم می‌خواد ‫مشروب مهمونت کنم.
‫باید برم.
‫از دیدنت خوشحال شدم هدی.
‫موی بلوند بهت میاد.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی: ‫DigiMoviez@