‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫- ایناهاش. ‫- تمام و کمال.
‫- مبل. ‫- صندلی‌های غذاخوری.
‫- تلویزیون. ‫- لامپ اورجی.
‫لامپ اورجی؟
‫این که لامپ اورجی نیست.
‫پس اون‌هایی که روشن ‫چی کار می‌کنن؟
‫دارن... ‫خب این که معلمه،
‫این‌ها هم شاگردهای جذابش هستن و...
‫- یه‌خرده منحرفانه‌ست. ‫- آره.
‫مثلا چی داره یادشون می‌ده؟ ‫فرانسوی؟
‫ولی خیلی قشنگن. ‫منم دوستشون دارم.
‫آنتونیو نظر تو چیه؟
‫یه‌خرده زمان می‌بره که ‫تخلیه‌اش کنیم خانم میزل.
‫خوبه. منم یه سری کار دارم. ‫حواست هست ایموجین؟
‫رو چشمم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. ‫دل به کار بدین!
‫ببخشید. یهویی رئیس‌بازی در میارم.
‫مراقب باشین‌ها.
‫مراقب لامپ اورجیه باشین.
‫بدجور چرب شده، ‫تا ببینم چی می‌شه خانم مارشال.
‫دستت درد نکنه هرمن. ‫روزت هم بخیر.
‫هرمن.
‫- خانم میزل! ‫- چه خبر؟ مریلین چطوره؟
‫اخیرا سالگرد سی‌سالگیمون رو جشن گرفتیم.
‫تبریک می‌گم. ‫برگشتم این محله و...
‫قراره کلی واست تمیزکاری بیارم.
‫همه‌شون رو تمیز و سریع ‫تحویلتون می‌دم.
‫- هنوزم حساب دفتری دارم؟ ‫- معلومه.
‫- چه قدر بود؟ 15 دلار؟ ‫- همین حول‌و‌حوش.
‫ولی می‌خواستم محدودیت ‫حساب دفتری رو ببریم بالاتر.
‫- ببریم بالاتر؟ ‫- مثلا 30 دلار؟
‫آخه از وقتی رفتم دیگه ‫دست به هیچ‌کاری نزدم.
‫الآنم کلی کار ریخته ‫که باید انجام بدیم،
‫افزایش حساب واسه من و شما...
‫خیلی مناسب‌تره دیگه. ‫متوجه هستین؟
‫گمونم بتونم درستش کنم.
‫قربون دستت.
‫به هرکی می‌بینم یکی ‫از این کارت‌ها می‌دم.
‫- واسه تبلیغه هرمن. ‫- مرسی خانم میزل.
‫♪ زودباش ♪
‫♪ زودباش، وقت تلف نکن... ♪
‫باقی‌اش هم می‌شه 63 سنت. ‫ممنون. بازم سر بزنید.
‫- ایلای. ‫- خانم میزل.
‫هنوزم بهترین نانوای شهر خودتی؟
‫امیدوارم باشم. ‫برگشتین این اطراف؟
‫از همین امروز. آماده‌ام که ‫حساب دفتری رو دوباره راه بندازیم.
‫حتما. چقدر بود؟ 10 دلار؟
‫اون زمان آره. ولی الآن ‫می‌خواستم دوبرابرش کنم.
‫- دوبرابر؟ ‫- یا سه‌برابر. بچه‌های من خیلی شکمو ان.
‫تو که درک می‌کنی. ‫شیش تا بچه داری.
‫واسه همین بالا رفتن محدودیتش ‫واسه جفتمون خیلی مناسب‌تره.
‫- گمون کنم. ‫- هرمان خشکشوییه رو می‌شناسی؟
‫طرف التماسم می‌کرد که محدودیت ‫حسابم رو ببره بالا. خیلی اصرار کرد.
‫- حالا تا ببینیم چی می‌شه. ‫- دستت طلا.
‫اگه دست خالی برگردم خونه...
‫بچه‌ها خودم رو می‌خورن. ‫می‌زنیش به حسابم؟
‫- رو چشمم. ‫- به هرکی ببینم...
‫یکی از این‌ها می‌دم. ‫واسه تبلیغات ایلای!
‫مرسی خانم میزل.
‫♪ زودباش وقت تلف نکن... ♪
‫یوهان.
‫یونیفرمت جدیده؟
‫نبودی ببینی خشکشویی و نانوائه...
‫داشتن التماسم می‌کردن ‫که حسابم رو بیشتر کنن.
‫- مرد گنده داشت التماس می‌کرد. ‫- چه جالب.
‫حق هم دارن، چون حساب بالاتر...
‫بیشتر به نفع خودته تا من.
‫باید به مدیر اطلاع بدم.
‫درمورد هرمان و ایلای هم می‌گی؟
‫اینم کارت‌هاشون که ‫رئیس باهاشون صحبت کنه.
‫- چشم خانم میزل. ‫- چشمت بی‌بلا یوهان.
‫- رندی. ‫- سلام خانم میزل.
‫بهترین هندونه‌فروش ‫این اطراف کیه؟
‫- منم. ‫- ناراحتم کردی.
‫ببین، من اخیرا برگشتم...
‫- می‌خواستم درمورد حسابم صحبت کنیم. ‫- حسابتون؟
‫« ترجمه از حامی مغیثی و کیارش نعمت‌گرگانی » ‫:.: realKiarashNg & @Timelordsubs@ :.:
‫تا حالا دیده بودی یه شیرفروش ‫التماس کنه والتر؟
‫نه جدی می‌گم.
‫به پام افتاده بود که ‫حسابم رو ببرم بالاتر.
‫هی می‌گفت بیشتر به نفع خودشه تا من.
‫- نذارش اون‌جا. ببرش. ‫- وسیله آشپزخونه‌ست خب.
‫- دارم مرتب می‌کنم آنتونیو. کار خودمه. ‫- والتر من یه خانمم...
‫- اصلا برو از خود شیرفروشه بپرس. ‫- بذار کارم رو بکنم.
‫ایموجین مهربون باش. ‫آنتونیو دوستمونه.
‫ببخشید. تقصیر مادربزرگ نوردیکمه.
‫- عصبی بودنم به اون رفته. ‫- آره ولی با اون و...
‫نونوا و بقال و خشکشویی...
‫که حسابم رو بردن بالا،
‫منطقیه که تو هم ‫همچین کاری کنی.
‫آخه منم که نمی‌خوام ‫برم یه داروخونه دیگه.
‫بیست و پنج دلار عالیه. ‫می‌رم به همه می‌گم...
‫که تو بهترین دوا فروش این اطرافی.
‫بد برداشت نکنی.
‫واسه تبلیغات خوبه والتر. ‫خداحافظی.
‫پدرسگ دعوا راه انداخت.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- مشکل کمبود نقدینگی رو حل می‌کنم.
‫هفته پیش طرف حسابم مویش بود.
‫که صاحب ملک رو قانع کنم ‫پرداختی رو عقب بندازه.
‫استر رو با خودم بردم.
‫- ای وای. ‫- گذاشتمش رو پام.
‫پا برهنه. ‫یه‌کم هم کثیف بود.
‫یه عروسک خراب هم دادم دستش.
‫- شوخی نکن. ‫- می‌گفتم باید واسش کفش بخرم.
‫خودم نتونستم گریه کنم، ‫ولی استر خوب‌موقع عر زد.
‫احتمالا چون نیشگون گرفتمش.
‫- خجالت بکش. ‫- ولی کارساز بود.
‫حالا اگه بتونم از پس ‫حساب‌های شیرفروش،
‫خشکشویی، بقالی،
‫قصابی، نونوایی،
‫با داروخونه فقط واسه ‫چند ماه بربیام،
‫احتمالش هست بیفتم جلو.
‫سلام دوست قدیمی.
‫جایگاه افتخار در انتظار شماست.
‫وای، قفسه‌مون کامل شد.
‫راستی، یه لحظه بیا.
‫یه نظری بده.
‫نظرت چیه؟
‫طرح "کوبیستیه" یا...؟
‫نه جدی. نظرت چیه؟
‫جدی گفتم، افتضاحه.
‫تو وهله اول آره.
‫ولی این‌جا رو... آخ.
‫- میج. ‫- خیلی‌خب.
‫خونه قدیمی، ‫زندگی جدید دیگه؟
‫- آره. ‫- مناظر جدید. مناظر داخلی.
‫- خیلی‌خب. ‫- حالا مبل نشیمن رو...
‫مجبور بودم بفرستم اون‌جا. ‫نمی‌شد عوضش کرد.
‫- مخصوص همون اتاقه. ‫- خب.
‫تلویزیون هم باید می‌رفت ‫اون طرف مبل.
‫- غیره و غیره... ‫- موافقم.
‫آشپزخونه که هیچی.
‫راهرو هم نمی‌شه کاریش کرد.
‫پس کدوم بخش آپارتمانم رو ‫می‌تونم بازسازی کنم؟
‫که حالت خاص بهش بدم؟ ‫که دقیقا به شخصیتم بیاد؟
‫اتاق‌خوابم!
‫آخ!
‫می‌خوای...
‫- یه ثانیه. ‫- ...تکون نخوری.
‫کی گفته حتما باید اون شکلی که...
‫من و جول با هم بودیم ‫درستش کرده بودم باشه؟
‫رابطه خودمون هم درست کرده بودیم،
‫دیگه خودت دیدی تهش چی شد.
‫می‌خوام وقتی وارد این اتاق می‌شم...
‫حس کنم که اتاق خواب خودمه.
‫نمی‌خوام حس کنم این‌جا ‫قبلا من و جول توش...
‫معمولا... می‌دونی دیگه.
‫- می‌دونم. ‫- اصلا همین‌جا ولم کرد رفت.
‫وایستاد همون‌جا. ‫منم این‌جا بودم.
‫ولی الآن فرق کرده،
‫چون اون‌جایی که وایستاده بود...
‫الآن میز آرایش روشه، ‫اون‌جایی که من بودم،
‫الآن یه بخش تخت روشه.
‫که واسه همین خیلی آرامش‌بخشه.
‫حالا...
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم برگردونش ‫به حالت اول...
‫چون این‌طوری انگار ‫مخت واقعا تاب برداشته.
‫ایموجین من این‌جا آسیب دیدم.
‫می‌دونم، دو تا جات. ‫ساق‌پا و انگشت‌پات.
‫- جول رو می‌گم. ‫- می‌دونم.
‫ولی برگردونش همون حالت اول.
‫قشنگ و خوشگل بود. ‫چیز جدید می‌خوای؟
‫الآن خودت این‌جا تنهایی.
‫جفت کمدها هم مال خودته.
‫نه. می‌خوام یه مدت ‫همین‌طوری بمونه...
‫تا ببینم چی می‌شه.
‫گور پدرت.
‫حالا دیدی چی می‌شه؟
‫می‌رم زنگ بزنم قصاب.
‫خیلی‌خب.
‫الکی خودت رو ناراحت نکن جری.
‫منابع من که خوبن.
‫زباله‌گردها...
‫- اعتصاب نمی‌کنن. ‫- کی گفته؟
‫من گفتم. خودم. ‫مگه نمی‌بینی کی جلوته جری؟
‫- باشه قبوله. من آدم گُهی‌ام. ‫- بعدش می‌خوان با...
‫- آشغال‌های این‌جا چی کار کنن؟ ‫-چه ربطی داره؟
‫- درمورد بهداشته دیگه. ‫- کوین راست می‌گه.
‫هفته پیش برنی یه ‫نصفه آووکادو انداخت بیرون،
‫هنوزم کسی بهش دست نزده.
‫وایسمن! اومدی که.
‫واقعا شرمنده. دیر کردم؟ ‫آخه به من...
‫- گفتن جلسه ساعت ده شروع می‌شه. ‫- دیر نکردی.
‫سه‌تامون که شب این‌جا خوابیدیم،
‫دوتامون هم که کلا نتونستن بخوابن...
‫- چون زنشون بیرونشون کرد. ‫- می‌گم بیرونم نکرد.
‫فقط نمی‌ذاشت برم داخل.
‫وقتی هم بیدار شدیم ‫جلسه به طور رسمی شروع شد.
‫دوستان ایشون همون ‫"ایب وایسمن" بدنامه.
‫- وحشت برادوی که الآن وحشت خودمون شده. ‫- صبح بخیر.
‫- سلام ایب. ‫- خوش اومدی.
‫ترنس رو که می‌شناسی، ‫سردبیر هنری.
‫برنی بخش اخباره. ‫جری اخبار محلی.
‫لئونارد هم بخش مقاله، ‫که هر از گاهی یه کار مفید می‌کنه.
‫- ایشونم هم کال‌ال عکاس ما، از کریپتون... ‫- اشتباه از من بود...
‫که مجموعه داستان‌های سوپرمنم رو ‫بهشون نشون دادم.
‫اسمم گیلبرته.
‫جولز هم طراح جلده.
‫کوین هم... راستی چی کاره بودی؟
‫- کون لقت. ‫- توی بخش شعره.
‫اینم از دبیرخونه ما.
‫بشین، بشین.
‫با سیگار مشکلی نداری ایب؟
‫نه، نه.
‫- نه خودمم پیپ می‌کشم ‫- آها...
‫چیزی که تو می‌کشی ‫با چیزی که من می‌کشم فرق داره.
‫لباس‌ها رو باش وایسمن.
‫- چه تیپی زده. ‫- بسه جری. هرچی دوست داری بپوش.
‫- اصلا نامه رسون یه بار با شرت اومد. ‫- ببخشیدها...
‫ولی چرا زنش رو با چاقو زد؟ ‫زن خوبی بود که.
‫به گفته پلیمپتون اینه که ‫به نورمن گفته بود...
‫به خوبی داستایوفسکی نیست.
‫یه بار توی مهمونی کتاب...
‫حسابی با زنش صحبت کردم.
‫- کرم از خود زنه بود. ‫- بابا ما خودمون کار داریم.
‫خب ادامه می‌دیم. ‫منابع اتحادیه رو بررسی کن.
‫اگه موثق بود که باهاش ادامه می‌دیم.
‫- رو چشمم. ‫- ایب شرمنده‌ها...
‫ولی سه تا چیز واست دارم...
‫- که تا هفته بعدی نقد کنی. ‫- سه تا؟
‫- می‌دونم زیاده. ‫- نه.
‫راستش میانگین تعداد نقدهای...
‫پخش شده برای "صدا" از ‫نسخه اول 3.25 بوده،
‫روند عادیش همینه دیگه.
‫چه‌جوری این عدد رو محاسبه کردی؟
‫توی کتابخونه خیابون 42ام ‫نسخه‌های قدیمی‌تر رو خوندم.
‫یه چند هفته‌ای طول کشید.
‫جدی می‌گی؟ ‫کل نسخه‌های قبلی رو خوندی؟
‫همه‌شون به جز نسخه 13 نوامبر 1957.
‫لابد یکی اون نسخه رو کش رفته.
‫خیلی دلم می‌خواد یه روز اونم بخونم.
‫یه جوری نگاه می‌کنید انگار...
‫مجموعه داستان‌های ‫سوپرمنم رو نشون دادم.
‫نه اصلا. تحت تأثیر کمال‌گراییتون ‫قرار گرفتیم آقای وایسمن.
‫البته نگران سلامت روانتون هم شدیم.
‫کارول...
‫می‌شه واسه ایب بگردی ‫دنبال نسخه 13 نوامبر 1957؟
‫همین الآن تقدیمشون کنیم.
‫از بخش تبلیغات تماس گرفتن،
‫گفتن جلد نسخه هفته پیش ‫گند زد به زندگی‌هاشون.
‫پس موفق شدیم. دیگه چی؟
‫اجازه هست بگم چقدر از ‫بخش تبلیغات متنفرم؟
‫- میریام؟ رسیدیم. ‫- دیگه در نزدیم.
‫می‌خواستیم بزنیم، ‫ولی دیگه یهو نزدیم.
‫سلام به روی ماهتون.
‫فوق‌العاده‌ست. ‫انگار تو زمان برگشتیم عقب.
‫چه حس عجیبی می‌ده.
‫ایب مثل اون سریاله شده...
‫- منطقه گرگ و میش. ‫- آره.
‫آخرین قسمتی که پخش کردن ‫واقعا قشنگ بود.
‫- اطراف رو نشونتون بدم؟ ‫- حتما.
‫داستان یه مدیر تبلیغاتی بود.
‫خسته و کوفته بود.
‫مشخصه جایگزین راد سرلینگ بود.
‫چه خوشگله. ‫چه نمایی داره.
‫رودخونه‌ام رو پس گرفتم.
‫یه رئیسی داشت که دائم ‫سرش غر می‌زد.
‫"فشار، فشار، فشار بده ویلیامز."
‫- غذاخوری. ‫- "فشار، فشار، فشار!"
‫بعد تو قطار به سمت خونه خوابش می‌بره.
‫کل ظروفت هست. ‫پیانو هم که هست.
‫تو یه شهر آرمانی بیدار می‌شه...
‫- که اسمش ویلوبی بود. ‫- ادامه بدیم؟
‫توی یه زمان دیگه هم بود.
‫توی شهر کالسکه و ‫گروه موسیقی قدیمی بود،
‫انگار با دیوار حرف می‌زنم.
‫خیلی این صندلی‌هات رو دوست دارم.
‫- منم همین‌طور. ‫- خیلی به غذاخوری میاد.
‫بفرمایید این طرف.
‫- سمت اتاق‌خواب. ‫- بدون من آشپزخونه رو دیدین؟
‫- خانم‌ها! ‫- هاه.
‫- می‌خواستم یه کم تغییرش بدم. ‫- رفتین اون پشت؟
‫حداقل باز... می‌شه بهش گفت اتاق‌خواب.
‫- لطفا جواب بدین! ‫- بریم اتاق مهمون رو نشونتون بدم.
‫- اون‌جا هم یه‌کم عوض کردم. ‫- چه جالب.
‫وایستین دیگه.
‫اتاق‌خواب هم بدون من دیدین؟
‫خیلی زود می‌بینین‌ها.
‫نظرت چیه؟
‫اینا که وسایل ماست.
‫- می‌دونم. ‫- واسه چی اینجان؟
‫اینا که وسایل ماست.
‫- می‌دونم. ‫- واسه چی اینجان؟
‫واسه همین ازتون ‫خواستم بیایین این‌جا.
‫- که یه پیشنهادی بدم. ‫- چه پیشنهادی؟
‫با خودم گفتم واقعا خوب می‌شه...
‫که شما دو تا...
‫بیایین با من زندگی کنین.
‫با بچه‌ها.
‫البته زلدا هم باشه.
‫کل خانواده وایسمن...
‫توی خونه اصلی‌شون، ‫دوباره کنار هم باشن،
‫البته با اختلاف چند طبقه ‫از خونه اصلی.
‫نظرتون چیه؟
‫- اصلا راه نداره. چی؟ ‫- قبوله. چی؟
‫- یه‌کم روش فکر کن رز. ‫- روش فکر کن ایب.
‫- باشه ولی تو هم فکر کن. ‫- روی چی فکر کنم آخه؟
‫بابا نمی‌خواد فکر نکرده جواب بدی.
‫خیلی هم جوابم فکر شده‌ست.
‫پیشنهادت رو که دادی، ‫منم فورا فهمیدم مسخره‌ست.
‫بابا اذیت نکن دیگه.
‫این‌طوری برمی‌گردی توی ‫محله مورد علاقه‌ات،
‫تازه با همون دکه روزنامه‌فروشی، ‫مغازه "زبار"،
‫کنیسه مورد علاقه‌ات، ‫اون مغازه‌ای که...
‫بدون اطلاع مامان می‌رفتی ‫دونات ژله‌ای می‌خریدی.
‫دونات ژله‌ای؟
‫خب توی مترو هم می‌تونم بخرم.
‫پس اقرار کن از زندگی ‫توی کوئینز راضی هستی.
‫بگو دیگه. منتظرم.
‫ببین کی باز کله‌شق شده.
‫- من که می‌گم فکر خوبیه. ‫- فکر خوب...؟
‫می‌خواد تو اتاق مهمان بمونیم.
‫- خب؟ ‫- خب...
‫مهمون‌های خودت ‫قراره روی ما بخوابن؟
‫اگه دلشون بخواد.
‫پس لابد دستشویی ‫استفراغیه افتاده به ما.
‫- اصلا کدوم رو می‌گی؟ ‫- همونی که...
‫دو سال پیش ایتان توش ‫یه تگری ناجور زد.
‫دیگه تمیز شده!
‫اصلا دستشویی کنار اتاق من مال تو. ‫فرقی نمی‌کنه.
‫- دستشوییِ عن‌مالی شده‌ی استر؟ ‫- متأسفانه.
‫با اونش هم می‌سازیم. ‫دستشویی‌هامون مشترک می‌شه...
‫که همه‌مون بریم ‫یه جا تخلیه بشیم.
‫خیلی زرنگی.
‫- خیلی زرنگی! ‫- بابا.
‫فکر کردی ما با ‫این چیزها گول می‌خوریم؟
‫که واسمون آهنگ بذاری، ‫واسمون مشروب بریزی،
‫کلی تدارک شام ببینی ‫این گوشه هم...
‫یه پیانو قدیمی بذاری؟
‫مطمئنم اصلا کوک نیست.
‫راستش خیلی کوکه.
‫از من هم کوک تره.
‫ولی باقی مواردی که گفتم درست بودن.
‫فقط می‌خوام مراقبتون باشم. ‫بابت اون وقت‌هایی...
‫که گذاشتین تا منو بزرگ کردین ‫یه جبرانی هم بشه.
‫اصلا نباید این‌جا رو ‫بازخرید می‌کردی میریام.
‫آخه کدوم مردیه که دلش زنی بخواد...
‫- که خونه خودش رو داره؟ ‫- البته راست هم می‌گه.
‫- این‌طوری زنانگی‌ات هم کمتر می‌شه. ‫- ببخشیدها.
‫اصلا اجازه بدین دامنم رو بدم بالا ‫مردانگی خودم رو نشون بدم.
‫- الآن دیگه چی؟ ‫- اگه واسه شام اومدیم...
‫پس بریم شام بخوریم. ‫"مردانگی".
‫- سلام بابابزرگ. ‫- مامانت فکر کرده ما گداییم.
‫- سلام مامان‌بزرگ. ‫- بابابزرگت کله‌شق شده.
‫- سلام مامان. ‫- برگرد تو اتاقت ایتان.
‫بابا پیش مویش و شرلی...
‫خیلی بهتون سخت می‌گذره. ‫ناسلامتی رقاص لختی‌ان ها.
‫- می‌شه عادت کرد. ‫- یه‌کم روش فکر کن.
‫این آپارتمان، این محله.
‫مثل همون ویلوبیه. نه؟ ‫از همون سریاله.
‫مهمون‌نواز، آرامش‌بخش،
‫- خونه ایده‌آل. ‫- ویلوبی...
‫اسم اون محل تشییع جنازه بود،
‫که همون یارو "فشار، فشار، فشار" ‫تهش رفت توش.
‫آخر اون قسمت افتاد مرد میریام.
‫از قطار پرید پایین!
‫اگه گوش می‌کردی ‫این بخشش هم گفته بودم!
‫می‌دونی این سریال منطقه گرگ و میش ‫انگاری خیلی مسخره‌ست.
‫چی گفتی؟
‫- میریام. ‫- یا همه توش مُردن...
‫و خبر ندارن، ‫یا فکر می‌کن مُردن،
‫ولی درواقع زنده هستن.
‫یا آدم فضایی هستن و هنوز خبر ندارن،
‫یا فکر می‌کنن مُردن ‫ولی فضایی‌ان،
‫- و خودشون خبر ندارن. ‫- نه‌خیر!
‫بعضی‌هاشون توی جهان‌های ‫موازی زندگی می‌کنن.
‫بسه دیگه. تمومش کنید! ‫با جفتتونم.
‫ایب خوب گوش کن چی می‌گم.
‫دیگه نمی‌تونیم پیش ‫مویش و شرلی بمونیم.
‫عقلمون رو داریم اون‌جا ‫از دست می‌دیم!
‫حرفت به کنار...
‫خودت دلت می‌خواد ‫برگردی توی این خونه.
‫می‌دونم می‌خوای. ‫چون منم می‌خوام.
‫- ممنون. ‫- ولی نمی‌شه که...
‫همسایه‌ها فکر کنن بدبختیم میریام.
‫باید یه داستانی سرهم کنیم.
‫- داستان سرهم کنیم؟ ‫- مردم که نباید بدونن...
‫- تو شدی پشتیبان ما. ‫- خیلی زشت می‌شه.
‫پیش مویش و شرلی که بودین ‫این‌قدر زشت نبود؟
‫نه. چون داستان سرهم کرده بودیم.
‫- پس سراپا گوشم. ‫- به بقیه گفتیم که...
‫چون ایب می‌خواد بره کلمبیا ‫مجبور شدیم نقل مکان کنیم...
‫اون آپارتمان قشنگه هم که...
‫اجاره داده بودیم خراب شد،
‫بعد کلی با صاحبخونه‌ی پول‌پرست ‫درگیر شدیم...
‫که چک ضمانت رو پس بگیریم. ‫آقای کرینک.
‫- کی؟ ‫- صاحبخونه پول‌پرست دیگه. حواست نیست.
‫واسه صاحبخونه الکی‌تون ‫اسم هم گذاشتین؟
‫نمی‌خواستیم توی این ‫گیر و دار هم...
‫یه جای دیگه اجاره کنیم، ‫واسه همین موقتا...
‫رفتیم پیش مویش و شرلی. ‫هفته دیگه هم دادگاهه.
‫- دادگاه چی؟ ‫- مگه گوش نمی‌دی؟
‫که چک ضمانت رو از ‫آقای کرینک پس بگیریم.
‫آقای کرینک اصلا واقعی نیست.
‫حالا داستان قابل باور ‫برای اومدن اینجا...
‫اینه که من و ایب ‫این خونه رو واست خریدیم.
‫- چی؟ ‫- من که موافقم.
‫یعنی من واسه شما سگ‌دو زدم، ‫شما هم...
‫به کل دنیا می‌خوایین بگین ‫که از اول کار شما بوده؟
‫اصلا درست نیست.
‫- مگه مسابقه داریم؟ ‫- نداریم.
‫مگه واسه جبران کردن ‫نمی‌خواستی واسمون...
‫- یه کاری بکنی؟ پس قبوله دیگه. ‫- چی قبوله؟
‫که بیای پیشمون زندگی کنی دیگه. ‫مگه نه ایب؟
‫- حله. ‫- خوبه.
‫می‌رم نوشیدنی بیارم.
‫راستی دستت درد نکنه که ‫ماجرای دوناته رو لو دادی.
‫شرایط روانیش خیلی ناپایداره،
‫پس ملایم صحبت کنین ‫و حرکت یهویی نداشته باشین.
‫- چشم. ‫- قوانین اینه؛
‫کالای قاچاق رد و بدل نمی‌کنید. ‫یعی هر نوع مواد...
‫- سلاح، یا هرچیزی که حکم سلاح داشته باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫که یعنی مداد، خودکار...
‫ابزار کوچیک یا بزرگ، ‫بند کفش، بند،
‫سوهان ناخن، دربازکن و غیره.
‫- فهمیدم. ‫- فقط با بیماری که اومدی عیادتش صحبت کن.
‫هیچ پنجره یا دری هم باز نکن.
‫- متوجه‌ای؟ ‫- آره، آره. متوجه‌ام.
‫طی چند هفته فهرستی ‫از چند مورد خاص تهیه کردیم...
‫که در صورت اشاره شدن به اون‌ها ‫بیمار اذیت می‌شه.
‫انگاری که اکثریت اون‌ها ‫اسامی افراد پیشین زندگی ایشون هستن.
‫که شامل این‌ها می‌شه؛
‫وینسنت پرایس، ‫ادگار جی. رابینسون،
‫جن از "جن و دین". ‫دین از "جن و دین".
‫هالین ولف، سالوادور دالی، ‫کابی اوبرایان...
‫- توی کلوب میکی موس؟ ‫- فس پارکر،
‫ایگور استراوینسکی، ‫ادلای استیونسون...
‫فهرست رو می‌دم به خودت. ‫خیلی زیاده.
‫در آخر، حتی اسم شهر ‫کلیولند هم نیار.
‫و کلمه "نمناک" رو استفاده نکن.
‫آخری رو متوجه شدم.
‫رو به روتونه.
‫سوفی؟
‫خدایاشکرت. ‫سوزی اومدی.
‫به میل خودت هم اومدی.
‫وای، حتی بهتر.
‫یه ده‌باری بهم زنگ زدی.
‫جدی؟ وای، درست خاطرم نیست.
‫همه ابرها هم شبیه میوه شدن.
‫اون یکی موزه.
‫اون یکی پورنجه.
‫بشین بشین.
‫هوم...
‫خب... چی شد اومدی این‌جا؟
‫وای سوزی. ‫خیلی بهم سخت گذشت.
‫بعد "خانم جولی" خیلی حالم خراب شد.
‫عین یه کت تیره، ‫کل زندگی‌ام سیاه شد.
‫کمک می‌خواستم.
‫واسه همین نشستم با وکیلم،
‫نماینده مطبوعات و ‫مدیر کسب و کارم...
‫و با سرمایه‌گذارم حرف زدم. ‫همه هم گفتن که...
‫باید یه بهم حمله عصبی دست بده.
‫حالا دست داد؟
‫وای، اینم هلن عزیزم. ‫سلام هلن.
‫- سلام سوفی. ‫- نشستم پیش...
‫مدیر برنامه‌هام. ‫لزلی چطوره؟
‫هنوز تحت مراقبته. ‫یه نفر پنجره‌اش رو باز گذاشته بود.
‫این که خلاف قوانینه.
‫دارن می‌گردن دنبالش.
‫تا بعد.
‫سر میز بازی می‌بینمت.
‫پشم‌هام ریخت!
‫عادت می‌کنی.
‫این‌جا رو ببین.
‫عین چند تا پرنده کوچولو ‫توی لونه فاخته.
‫خب سوفی، اومدم دیدنت، آره...
‫- ولی یه کار دیگه هم داشتم. ‫- "داوز".
‫- بله خانم؟ ‫- گمونم وقت قرص‌هام رسیده.
‫مثل همیشه، زمان‌بندی شما ‫بی‌عیب و نقص بود خانم.
‫معلومه.
‫ببین سوفی...
‫مثل اینکه روبه‌راهی، ‫منم واست خوشحالم.
‫از این قرص زرده می‌خوری؟
‫از قرص زردها خوشم نمیاد.
‫یه کار ناتمومی بینمون مونده.
‫یه چیزی رو باید امضا کنی.
‫امضای من رو می‌خوای؟
‫یه جورایی. فقط...
‫یه مدرکیه که توش نوشته...
‫دیگه بین من و تو ‫قرارداد کاری‌ای نیست.
‫دادم یه وکیل هم بررسی کرده.
‫یه سری کارهای رسمیه چون...
‫می‌دونی دیگه، چون قرار نیست...
‫دیگه با هم دیگه هم‌کاری کنیم.
‫ولی تو مدیربرنامه منی.
‫من مدیربرنامه‌ات نیستم.
‫تو من رو تا برادوی بردی.
‫مدیربرنامه‌ام من رو تا برادوی برد.
‫- من مدیربرنامه‌ات نیستم. ‫- کلی ماجراجویی...
‫پیش روی ماست.
‫برای من و مدیربرنامه‌ام.
‫می‌گم من مدیربرنامه‌ات نیستم.
‫- هستی. ‫- می‌گم نیستم!
‫اینو بخون.
‫خب؟
‫مدرک انحلال شراکت شماست، خانم.
‫واقعا واسه همین اومدی؟
‫آره.
‫باشه.
‫وقت وان صابونم رسیده.
‫لوسیل!
‫وایستا لوسیل!
‫آخ!
‫میریام اول در بزن. ‫ناسلامتی دستشوییه‌ها.
‫دستشویی منه.
‫تو که گفتی دستشویی مشترکه.
‫نکنه زدی زیرش؟
‫نه، ولی چرا توش کار می‌کنی؟ ‫توی دستشویی...
‫- دستشویی خودمون. ‫- میریام،
‫نمی‌تونم مطالعه کنم، ‫و باید یه جایی بنویسم.
‫باید یه جای دنج باشه، ‫چون این‌طوری خلاقیتم زنده می‌شه.
‫ولی دستشویی خـ... اون طرفی ‫همین اندازه بزرگه.
‫ولی نزدیک اتاقیه که ‫مامانت توش می‌خوابه.
‫با صدای این ماس‌ماسک ‫خیلی اذیتش می‌کنم.
‫الآن هم که اصلا کسی رو اذیت نمی‌کنی.
‫خودکار قرمز نداشتی خب.
‫کار دیگه‌ای نداری؟
‫در هم ببند!
‫مامان. پس بیداری.
‫داری آشپزخونه‌ام رو دوباره مرتب می‌کنی.
‫همه چیز چپونده شده بود ‫توی قفسه‌های پایینی...
‫چون دوست کوتاه‌قدت...
‫- این‌طوری چیده بودشون. ‫- به نظر من که مناسب بود.
‫واسه بند انگشتی و کوتوله‌های شهر اُز آره...
‫- ولی مناسب آدم‌های سایز معمولی نبود. ‫- گرفتم.
‫- اسمش ایزابل بود؟ ‫- ایموجین!
‫بابا! مامان بیدار شده!
‫صبحونه چی می‌خوری ایتان؟
‫غلات صبحونه.
‫حداقل تو عوض نشدی. ‫همینت رو دوست دارم.
‫مامان؟
‫- شیر رو تو آوردی داخل؟ ‫- من نیاوردم!
‫ای تف.
‫می‌دونی چه طوری بدونِ ‫درنظر گرفتن محل زندگی،
‫به ترافیک و گرما غالب بشی؟
‫- میریام! ‫- وای!
‫یا خود خدا! ‫واسه من کمین کرده بودین؟
‫رفته بودیم قدم بزنیم.
‫آها.
‫این؟
‫نگران این بودم همین‌طوری ‫بیرون بمونه خراب بشه،
‫همین شد که می‌خواستم تا ‫شما برمی‌گردین بذارم تو یخچالم.
‫البته واسه همه رو می‌خواستم بذارم.
‫من مثل پریِ شیرم. ‫ولی برگشتین دیگه.
‫پس دیگه اصلا نیازی نیست.
‫خدمت شما.
‫- نوش جونتون. ‫- خوشحال شدم دیدمت.
‫خیلی خوب شد خانواده‌ات ‫دوباره خونه رو واست خریدن.
‫گاس هستم از مزارع آنسون.
‫سلام گاس. میریام میزل هستم ‫از 385 ریورساید.
‫امروز یه مشکلی سر ‫تحویل شیر پیش اومده بود.
‫بله. میزل 385 ریورساید.
‫اتفاقا می‌خواستم درمورد ‫حسابتون تماس بگیرم.
‫- مگه چیه؟ ‫- این‌جا نوشته سابقه حسابی با ما ندارید.
‫اشتباه می‌کنید. پنج ساله ‫با شما حساب داریم.
‫ولی صاحب حساب شوهرتون هستن.
‫جول میزل. ‫حساب با خود ایشونه.
‫بله. منم خانم جول میزل ام. ‫همسر سابق ایشون.
‫خب پرداختی‌ها با ایشون بوده، ‫پس حساب خودش بوده.
‫حساب ما بوده.
‫شما هم باید یه ‫حساب جدید باز کنین،
‫واسه همین اولش ‫باید یه هزینه‌ای بدین.
‫- ببخشید. ‫- ببخشید تو رو بذارم سر میز صبحونه؟
‫گاس دارم می‌گم یه چند تا ‫بطری شیر واسم بیار.
‫- میریام. ‫- خانم، جزو قوانین شرکته.
‫از دست منم کاری ساخته نیست.
‫خب، لطف کردی. گاس!
‫یه چیز دیگه هم بهت بگم؟ گاس!
‫راستش شیر شما ‫اونقدر هم خوشمزه نیست.
‫- ببخشید که راضی نبودین. ‫- مزه شاش گاو می‌ده.
‫- میریام. ‫- کره‌هاتون هم بوی مواد شیمیایی می‌ده.
‫- خانم! ‫- حتما گاوهاتون هم مونده‌ست گاس!
‫- خانم... ‫- صرفا از جانب یه مشتری سابق گفتم گاس!
‫خانم دلیلی نداره...
‫اما به تصویری که توی ‫خونه خودتون می‌بینید فکر کنید.
‫حتی در یک حالت...
‫بین نون‌تست و موز انتخاب کن بچه‌جون.
‫نه!
‫نون‌تست دوست ندارم!
‫یک...
‫دنیا دنیای این مردهای تخم‌سگه عزیزدلم.
‫باشه.
‫و شای بالدوین، ‫پسر پرافتخار هارلم...
‫قراره ازدواج کنه.
‫قراره دل کلی از خانم‌ها بشکنه.
‫شای، مونیکا جانسون، ‫دوست دختر خودش رو...
‫با دعوت روی صحنه‌ای در پاریس...
‫و خواستگاری از ایشون ‫جلوی 3000 طرفدار...
‫غافل‌گیر می‌کنه.
‫چه رمانتیک.
‫به محض اینکه شای از...
‫تور اروپای خودش برگرده،
‫قراره توی نیویورک ازدواج کنن.
‫اگه جزئیات بیشتری دستمون رسید ‫شما رو باخبر می‌کنیم.
‫تا اون‌موقع، به این...
‫زوج خوش‌بخت تبریک می‌گیم.
‫گمونم خیلی شانس آورد ‫که جلوی 3000 نفر...
‫جواب مثبت داد.
‫انگار کسی به شای بالدوین ‫جواب رد هم می‌ده.
‫باشه، باشه، شنیدم.
‫- الو؟ ‫- سلام آبجی.
‫- خبرهای خوب. ‫- خبر خوب؟
‫- چک رو می‌گی؟ ‫- امروز کشیده می‌شه.
‫آدم حسابی‌ها این‌طوری حرف می‌زنن. ‫موقع نوشتن چک...
‫نمی‌گن چک می‌نویسیم.
‫می‌گن چک می‌کشیم.
‫دختر تو واقعا معجزه می‌کنی!
‫ممنون. راستی... ‫یه کار جدید پیدا کردم.
‫عجب. کجا؟
‫همین‌جا توی دفتر بیمه. ‫سلام مارسی.
‫- سلام. ‫- کدوم دفتر بیمه؟
‫دفتر بیمه خودمون دیگه.
‫تس، چطوریه که داری توی ‫دفتر بیمه خودمون کار می‌کنی؟
‫- آقای بی استخدامم کرد. ‫- که چی کار کنی؟
‫که یه منشی‌ای چیزی باشم.
‫- امکان نداره. ‫- ببین کاری که گفتی رو کردم.
‫با آقای بی خوابیدم، ‫اونم گفت که؛
‫باشه، چک مال خودتون.
‫تا جمعه دستتونه. ‫برگرد یه بار دیگه بکنمت.
‫خیلی‌خب، اولا که؛
‫کسی بهت نگفت باهاش بخوابی.
‫مگه خودت نگفتی؟
‫گفتم لاس بزن. ‫نگفتم بهش بده!
‫بگذریم، حالا دیگه باهمیم.
‫برگشت گفت "کار نمی‌خوای؟"
‫منم گفتم "آره، فقط نمی‌خوام ‫کارش زیاد سخت باشه."
‫اونم گفت "پس حله." ‫گاهی موقع وقت ناهار...
‫باید برم توی دستشویی ‫یه کارهایی باهاش بکنم،
‫ولی مشکلی ندارم.
‫ببخشید. بذار ببینم درست فهمیدم؟
‫داری توی دفتر بیمه‌ای کار می‌کنی ‫که ازش کلاهبرداری کردیم،
‫بعد رفتی با اون مدیری ‫که سرش کلاه رفته،
‫می‌ری توی دستشویی ‫یه کارهایی می‌کنی؟
‫وقتی با مردها بخوابی همین می‌شه دیگه.
‫من که نگفتم با پدرسگ بخوابی!
‫سرم داد نزن. بی‌خیال دیگه، ‫وقتی پول مشتری‌ات رو دزدیدی...
‫کل این ماجراها رو خودت شروع کردی.
‫من ندزدیدم! ‫قرض گرفتم.
‫ولی اگه بدون اجازه قرض بگیری...
‫اسمش دزدی نیست؟
‫الآن هم توی دفتری؟
‫مردم صدات رو می‌شنون؟
‫آره. چه خبرا کایل؟
‫پس خفه‌خون بگیر!
‫چه عصبانی.
‫من دیگه قطع می‌کنم. ‫به شوهرت سلام برسون.
‫باشه. خیلی خوشحال شد ‫یه کار پیدا کردم.
‫فقط چکه رو واسم بیار.
‫الو؟
‫منم.
‫میریام؟ چرا صدات این طوریه؟
‫شیرفروشی حسابم رو بالا نبرد.
‫- چی‌چیتو؟ ‫- حساب شیرفروشی‌ام.
‫واسه جول می‌برنش بالا، ‫ولی من نه.
‫چون حساب اصلی به اسم من نبوده.
‫پس الآن واسه شیر گرفتن باید پول بدم،
‫نمی‌دونم هم چرا انقدر دارم اذیت می‌شم. ‫ولی اذیتم می‌کنه.
‫وایستا ببینم، مگه می‌شه ‫بدون پول دادن شیر گرفت؟
‫چرا کسی به من نگفته بود؟
‫نمی‌دونم. سوزی دیروز...
‫حس می‌کردم دنیا به ساز من می‌رقصه.
‫ولی امروز انگار هیچی درست نمی‌شه.
‫منم خیلی حماقت کردم ‫که این آپارتمان رو گرفتم،
‫مامانم کل آشپزخونه‌ام رو ‫زیر و رو کرده،
‫بابام توی حموم بدون لباس ‫می‌ره سراغ لوازم آرایشم.
‫- چی‌چی شد؟ ‫- واسه چی این آپارتمان رو خریدم؟
‫اشتباه گفتم. خودم نخردیمش. ‫والدینم خریده بودنش،
‫یعنی من حکم یه گدای بدبخت رو دارم، ‫تازه، قدرم رو هم نمی‌دونن.
‫هیچ‌جوره قدرم رو نمی‌دونن.
‫ضمنا، دخترم رو هم نیشگون گرفتم. ‫حقمه که متهم بشم.
‫می‌خوای بیام پیشت؟
‫راستی، خبر داری اِل روی دانم...
‫باز هم تو مطلبش بهم توپیده؟
‫- آره، مطلبش رو دیدم. ‫- کلی از یه کمدین دیگه...
‫تو «کوپا» تعریف کرده بود ‫و نوشته بود اجراش...
‫اصلا شبیه اجرای تو در تو و بی‌مزه...
‫خانم میزل نامحبوب نبوده.
‫حتی وقتی مطلبش راجع به من نیست...
‫هم راجع بهم یه چیزی می‌نویسه.
‫در واقع نوشته بود: ‫«اجرای تو در تو و به شدت بی‌مزه...»
‫«خانم میزل نامحبوب.»
‫- مطلبش رو حفظ کردی؟ ‫- نه بابا، روزنامه‌اش دستمه.
‫ببین، طرف خیلی عوضیه. ‫بی‌خیالش شو دیگه.
‫تازه، اگه بفهمه پول خرید ‫شیر بچه‌هام رو ندارم بدتر هم می‌شه.
‫قدکوتاه می‌شن، التهاب مفصل می‌گیرن، ‫ایموجین هم میاد...
‫و آشپزخونه‌هاشون رو ‫واسه خودشون...
‫و اعضای «صنف آب‌نبات چوبی» می‌چینه،
‫ایتان رو هم به خاطر ‫این که نتونستم واسه غلاتش...
‫شیر بخرم، تا آخر عمر مسخره می‌کنن.
‫همین‌طوری می‌شه. ‫زندگیم از همین قراره.
‫چرا نفس نفس می‌زنی؟
‫جای تخت‌خوابم رو...
‫عوض کردم، ولی معلوم بود...
‫که به اینجا نمی‌خوره. ‫باید باز هم بذارمش...
‫همون‌جایی که موقع سکونت ‫جول بوده؛ جول هم...
‫جول هم که کلی با شرکت شیره ‫جریان اعتباری داشت،
‫البته اونش مهم نیست.
‫ضمنا، گاس رو هم بدجوری رنجوندم.
‫«شاش گاو».
‫یه پا هیولام.
‫خودت می‌دونی قراره چی بشه دیگه، نه؟
‫- چی می‌شه؟ ‫- یا تهش دوباره با جول...
‫ازدواج می‌کنم، ‫ البته نمی‌دونم...
‫دوست‌دخترش خوشحال بشه یا نه،
‫یا بهتره همین برم ‫تو بیمارستان‌ها...
‫دنبال یه دکتر مهربون بگردم،
‫آخه وضعیتم الان اصلا خوب نیست.
‫من یه کم شیر دارم. می‌تونم برات بیارم. ‫یه هفته پیش خریدم.
‫نه، ممنون.
‫آخه بهتره گوشی رو بذارم...
‫و برم به زور نون تست خشک ‫به خورد پسرم بدم.
‫میریام.
‫مرسی سال.
‫مگه همسرت نگفته بود ‫از این چیزها نخوری؟
‫گفته بود سکته قلبی رو ‫می‌زنن رو چوب و می‌فروشن.
‫- طلاق گرفتیم. ‫- چه حیف.
‫با این یکی چند بار می‌شه؟ ‫چهار بار؟ پنج بار؟
‫- بذار ببینم، اولی سوزان بود. ‫- ساندرا بود.
‫مگه آخری ساندرا نبود؟
‫اسم دو تا از همسرانم ساندرا بود.
‫کارم رو سخت می‌کنی‌ها.
‫ساندرا اولیه که معتاد بود.
‫بعدش داتی رو گرفتی ‫که به خاطر هال روچ ولت کرد.
‫بعدش هم رفتی سراغ زن خارجی ‫و اون رقاص فلامنکوئه...
‫که اسمش کنچیتا فلان بود رو گرفتی.
‫اون هم به خاطر هال روچ ولت کرد.
‫بعدش ساندرا دومیه رو گرفتی ‫که ممه‌هاش خیلی لرزونکی بودن.
‫خب، بین داتی و کنچیتا هم ‫کسی رو گرفته بودی؟
‫ببین سوزی، ‫اگه می‌خوای باهام قدم بزنی،
‫مثلا آدم قدم بزن دیگه، خب؟ ‫این‌جوری من رو نپا.
‫خیلی‌خب.
‫خب، بگو ببینم. ‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫بابت سوفی اومدم.
‫عه. چقدر شوکه شدم.
‫وای، رد داده هری.
‫تا حالا این‌جور رد نداده بود.
‫قشنگ داره فرانسیس فارمر بازی درمیاره.
‫رفته مزرعه فندقیجاتش؟
‫آره، رفته بودم پیشش.
‫سعی کردم قانعش کنم ‫قراردادش رو فسخ کنه.
‫حداقل قانونی باشه. ‫ولی قبول نمی‌کنه.
‫عجب. بذار تاریخ قراردادش تموم بشه دیگه.
‫گند زده بابا. ‫دیگه کارش تمومه.
‫وای. چه بی‌رحم.
‫خب، ذات صنعتمون بی‌رحمانه است دیگه.
‫بهتر بود به حرفت گوش می‌دادم هری. ‫درست می‌گفتی.
‫من که همیشه درست می‌گم. ‫مگه تا حالا نفهمیدی؟
‫سعی کرده بودی به روش...
‫داغون و افتضاح خودت، ‫نذاری باهاش همکاری کنم.
‫آره. خب، آدم باید گاهی اوقات...
‫یه سری تجربیات رو پشت سر بذاره دیگه.
‫عه، به نیمکتم رسیدیم.
‫از نیمکتم خوشت میاد؟
‫- چرا می‌گی نیمکتت خودته؟ ‫- متن لوحش رو بخون.
‫«هری دریک، چه نیمکت قشنگیه.»
‫گلیسون بهم هدیه‌اش داده.
‫ضمنا، چشم‌اندازش رو داشته باش. ‫خیلی قشنگه، مگه نه؟
‫دو تا از سه تا پنت‌هاوسی ‫که همسرانم ازم گرفتن...
‫از اینجا معلومن.
‫چیه؟
‫پاش رو به «برادوی» باز کرده بودی‌ها.
‫ولی افتضاحی شش برابر بدتر ‫از افتضاح هیندنبورگ به بار اومد.
‫ولی اگه سوفی این‌قدر دیوانه نبود...
‫و صرفا شب افتتاحیه رو به خیر می‌گذروندین،
‫- یه پا افسانه می‌شدی. ‫- قسمت نبود دیگه.
‫بعدش هم من داشتم تو پارک می‌پاییدمت.
‫ده تا از سرمایه‌گذاران «برادوی»...
‫- تهدید کردن ازم شکایت می‌کنن. ‫- وای، این‌قدر غر نزن دیگه.
‫یه هفته هم می‌گذره ‫که از من شکایت نکنن؟
‫ببین، کسب و کار ما، ‫شکایت‌پذیرترین کسب و کارِ...
‫شکایت‌پذیرترین شهرِ...
‫شکایت‌پذیرترین کشور کل دنیاست.
‫آمریکا همینه دیگه.
‫- خب، حال دختره چطوره؟ ‫- اون هم برام مشکل‌ساز شده.
‫نمی‌دونم چیکارش کنم.
‫آها، آره، همون جریان شای بالدوین رو می‌گی.
‫شرایط دشواریه. ‫واقعا شرایط دشواریه.
‫خب، الان هم در راستای آینده ‫فکرهایی به سرش زده...
‫و یه برنامه جامه ریخته ‫که من اصلا ازش سر در نمیارم.
‫- گرفتار شدیم. ‫- خب،
‫- پس بذارش کنار. ‫- چی؟
‫بذارش کنار. فراموشش کن. ‫یکی دیگه رو پیدا کن.
‫من که کنارش نمی‌ذارم هری.
‫هنوز بهش باور دارم. ‫تا حالا این‌قدر بهش باور نداشتم.
‫یه چیزی تو چنته دارم. مطمئنم.
‫فقط خیلی لجبازه.
‫ولی اگه نمی‌خوای ‫کنارش بذاری،
‫زود باش دوباره براش اجرا جور کن دیگه.
‫ولی خیلی حساس شده. ‫با کافه‌های انعامی حال می‌کنه.
‫ای بابا، الکل نخورن که انعام نمی‌دن.
‫- خودم که می‌دونم. ‫- به حرفش گوش نده سوزی.
‫ببین، کمدین جماعت دیوانه است.
‫تک‌تکشون دیوانه‌ان.
‫تصمیمات احمقانه‌ای می‌گیرن.
‫اصلا به فکر کلیات نیستن.
‫گیریم خسته و کوفته بوده. ‫تو هم حرف‌هاش رو گوش دادی.
‫حالا برو باز هم براش اجرا جور کنی دیگه.
‫آره. درست می‌گی.
‫- ضمنا، یه کم به کارت تنوع ببخش. ‫- چی؟
‫با یه سری افراد دیگه قرارداد ببند.
‫ببین، من باید برم.
‫خودت که می‌دونی، ‫پنج دقیقه که تو دفتر نباشم،
‫ده دوازده جا آتش می‌گیره.
‫ببین، مرسی هری. ‫جدی می‌گم، مرسی.
‫ضمنا، بابت اون سرمایه‌گذارهای «برادوی» ‫با چند نفر تماس می‌گیرم.
‫دیگه ازت شکایت نمی‌کنن.
‫- واقعا؟ ‫- اسم سر زبون‌ها افتاده سوزی.
‫- تعریف که نمی‌کنن. ‫- ببین،
‫تا اسمت سر زبون‌ها باشه،
‫مهم نیست تعریف کنن یا نه.
‫پنت‌هاوس «سن رمو» ‫دوازده‌تا اتاق،
‫هفت‌تا حموم و مستراح ‫و بخش مخصوص خدمه داشت.
‫این یکی خیلی سوز داشت.
‫- تا بعد. ‫- تا بعد.
‫اومدم!
‫- بیا بریم. ‫- چی؟
‫زود باش. بیا بریم. ‫می‌ریم بیرون.
‫- کجا می‌ریم؟ ‫- فکر نکن.
‫حرف نزن. فقط بیا.
‫اِم... خیلی‌خب، قبوله.
‫الان میام.
‫داری اشتباه می‌ری. ‫کجا می‌ری؟
‫- می‌رم کلاه بردارم. ‫- نه، نرو،
‫- آخه صرفا که کلاه برنمی‌داری. ‫- چرا، برمی‌دارم.
‫لباست رو عوض نکن. ‫همین خوبه!
‫- یه کلاه بیشتر برنمی‌دارم! ‫- همیشه چیزهای دیگه هم برمی‌داری!
‫♪ اولین اجرامون رو ‫تو ونیز برگزار می‌کنیم. ♪
‫♪ بعدش تو ورونا اجرا می‌کنیم. ♪
‫♪ بعدش تو کرمونا اجرا می‌کنیم. ♪
‫♪ حضار کرمونا خیلی خندیدن‌ها. ♪
‫♪ بعدش می‌ریم پارما... ♪
‫♪ که پر از خطر و مواد مخدره...♪
‫- پیاده شو دیگه. ‫- خبر نداشتم...
‫می‌خوای بیاریم اینجا.
‫نکنه خیال کردی ‫میارمت رستوران «هاوارد جانسون»...
‫- که صدف دوکفه‌ای بخوریم؟ ‫- بدم نمیاد صدف دوکفه‌ای بخورم.
‫- پیاده شو. ‫- صدف دوکفه‌ای دوست دارم.
‫- به زور پیاده‌ات می‌کنم‌ها. ‫- چقدر رئیس‌بازی درمیاری.
‫پیاده شو و برو تو.
‫♪ کرمونا کلی بار داره. ‫بعدش می‌ریم... ♪
‫- با اعتراض پیاده می‌شم. ‫- یادم می‌مونه.
‫♪ چه شهر بی‌رحم و بی‌باکیه... ♪
‫خدا رو شکر که لباست رو عوض کردی.
‫جدی می‌گم.
‫آره، اسم بازیکنان «یانکیز» رو ‫داشته باشین، خب؟
‫اگه وایتی فورد ‫شورلت سوار بشه، بامزه نمی‌شه؟
‫یا اگه میکی منتل واسه جوایزش ‫طاقچه‌ای نداشت، بامزه نمی‌شد؟
‫به نظرتون جیم کتس زمستون سردش می‌شه؟
‫بابی، سلام!
‫- چیه؟ ‫- عزیز دلم رو آوردم.
‫- چه به هم میاین. ‫- آوردمش اجرا کنه.
‫- شرمنده، اجراهامون پره. ‫- خب که چی؟
‫- که چی؟ ‫- یکی رو حذف کن دیگه.
‫- واسه چی؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫هفته پیش یه کمدین دختر آورده بودم‌ها.
‫- این کمدین دختر رو که نیاورده بودی. ‫- بیا بریم بابا.
‫بابی، خودت که می‌دونی می‌ترکونه.
‫حتی الان که کلی از ترکش‌های ‫شای بالدوین تو کونش جا مونده؟
‫- گور بابات. ‫- عه، خیلی‌خب، دیگه براش جا باز می‌کنم.
‫- واقعا؟ ‫- نه‌خیر.
‫ولی به دل نمی‌گیرم.
‫اگه بخواین، ‫می‌تونین بیاین تو.
‫حتی باهاتون حساب هم نمی‌کنین. ‫راحت مست کنین.
‫... توپ‌انداز جدید «یانکیز»...
‫- خیلی‌خب، این حرفش عصبیم کرد. ‫- من هم عصبی شدم.
‫- می‌خوای مست کنیم؟ ‫- باید مست کنم.
‫- همچنین. ‫- ... ولی چه بازویی داره.
‫راستی، اسم کتاب جدید ‫و پر سر و صدای...
‫هارپر لی به گوشتون خورده؟
‫- یه آبجو بیارین. ‫- یه مارتینی با زیتون بیارین.
‫اگه گفتین نوشیدنی محبوبش چیه؟
‫تکیلای مرغ مقلده.
‫ظاهرا واقعا اومدیم ‫صدف دوکفه‌ای ببینیم.
‫خیلی‌خب، من دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫وقتشه آدم به شدت بامزه‌ای رو...
‫که این همه راه از کراون هایتس ‫تا اینجا اومده، معرفی کنم.
‫حتی قبل از راه افتادن، ‫یه دوش هم گرفته. این شما...
‫و این نوآ برنبام گنده‌بک.
‫- نوآ برنبامه؟ ‫- بیا رو صحنه بام.
‫نوآ برنبامه.
‫جانم؟ بابی حاضر نبود جای ‫نوآ برنبام رو با من عوض کنه؟
‫یعنی این‌قدر افت کردم؟
‫نه بابا، بابی صرفا داره گه‌خوری می‌کنه.
‫تغذیه خیلی مهمه دیگه.
‫- کارش اصلا درست نیست. ‫- کارش اصلا درست نیست.
‫سلام به همگی. حالتون چطوره؟
‫ببین داره وسط سلام دادنش...
‫یکی از شوخی‌های مسخره‌اش رو ‫انتخاب می‌کنه.
‫- مسخره. ‫- مسخره.
‫- سفارش همگی رو آوردن دیگه؟ ‫- آره!
‫راستش، جنتیل جماعت ‫شراب کابارنه دوست دارن.
‫- درست نمی‌گم؟ ‫- وای، می‌دونم تهش چی می‌گه.
‫ولی یهودی جماعت، ‫هر شرابی هم که باشه،
‫- می‌گه: «اینجا چه سرده.» ‫- «اینجا چه سرده». مسخره.
‫- مسخره. ‫- مسخره.
‫داشتم با رفیقم، سید، ‫از کنار یه کلیسا رد می‌شدم.
‫یه تابلو زده بودن که: ‫«هر کی کاتولیک بشه، پنجاه دلار بهش می‌دیم.»
‫سید گفت: «من پول لازم دارم. می‌رم تو.»
‫یه ربع بعدش،
‫اومد بیرون، ‫من هم بهش گفتم: «سید،»
‫«سید، پنجاه دلاره رو گرفتی؟»
‫یه نگاهی بهم انداخت، ‫سری تکون داد و گفت:
‫«امان از دست شما یهودی‌ها. ‫فقط به فکر پولین.»
‫هار هار هار، من یهودی‌ام.
‫- هیس! ‫- بلند گفتی‌ها.
‫- من که به کیرمه. یکی دیگه می‌خوام. ‫- خیلی‌خب.
‫بریم سراغ یه داستان دیگه. ‫یه بچه از مدرسه میاد خونه...
‫و به مامانش می‌گه ‫تو نمایش مدرسه‌شون بهش نقش دادن.
‫- مامانه می‌گه: «چه نقشی بهت دادن؟» ‫- از پشت می‌گم.
‫بچه می‌گه: «نقش شوهر یهودیه.» ‫مامانه می‌گه:
‫«برگرد مدرسه و به معلمتون بگو...»
‫«یه نقش دیالوگ‌دار می‌خوای.»
‫ایول.
‫- خیال کردی کارت بامزه است؟ ‫- عجب.
‫ظاهرا یه مرغ مقلد هم بین حضار داریم.
‫- دارین چه غلطی می‌کنین؟ ‫- داریم یه کم حال می‌کنیم بابی جان.
‫- خب، دیگه نکنین. ‫- مبارزه منصفانه‌ای نبود.
‫استویی، یه کلمه دیگه حرف زدن، ‫بندازشون بیرون.
‫چه ضدحالی هستی.
‫دلم به حال موسی می‌سوزه که مجبور بود...
‫یه مشت یهودی رو ‫وسط بیابون راهنمایی کنه.
‫چقدر رو اعصابش می‌رفتن.
‫تعجبی نداره که خدا ‫دو تا لوح براش نازل کرد.
‫مامان؟ بابا؟ منم!
‫سلام جولی! عه، چقدر بار دستته.
‫بابا می‌خواست سود پنج سال اخیر رو حساب کنه.
‫ضمنا، گمون نمی‌کردم ‫سامانه ثبت دو دفتریتون...
‫این‌قدر حساب و کتاب رو پیچیده کنه.
‫بذارشون اینجا. بذارشون اینجا.
‫همین‌جا می‌مونی و یه چیزی می‌خوری.
‫- نه، باید زود برم. ‫- سوال که نکردم.
‫دستور دادم. ‫پوست و استخون شدی.
‫اِم، خیلی‌خب. ‫شاید بد نباشه یه چیزی بخورم.
‫بوی خوبی میاد.
‫آره بابا. ‫کل غذاهای محبوبت رو درست کردم.
‫عه، کلا یادم رفته بود.
‫جولی، ایشون لینا برافمن هستن ‫که یه کم بالاتر ساکن هستن.
‫از معلمان «پی‌اس 144» هستن.
‫- سلام کن. ‫- سلام لینا.
‫- سلام جول. ‫- عزیزم، گفتی معلم چی هستی؟
‫معلم موسیقی‌ام. ‫هارمونی و آهنگسازی درس می‌دم.
‫خودم هم نوازنده فلوت کلاسیکم.
‫- خودم می‌خواستم بگم. ‫- ببین مامان...
‫جول یه کلوب موسیقی داره،
‫اینه که وجه اشتراکات زیادی دارین.
‫خیلی خارق‌العاده است، مگه نه؟
‫جفتتون بیاین ببینم.
‫بشینین، بشینین.
‫لینا؟
‫یه کم بیشتر بکشم؟
‫آره، یه کم بیشتر بکشین.
‫جولی، بشین.
‫شما دو تا صحبت کنین ‫و با همدیگه آشنا بشین.
‫چیزی نمونده شام رو ‫از فر دربیارم.
‫- آخ. ‫- خوبی؟
‫یکی داره می‌گه: ‫«سلام، بذارین بیام بیرون.»
‫می‌شه یه لحظه بلند شم؟
‫چرا که نه؟
‫- مامان. ‫- خوشگله، مگه نه؟
‫دیوانه شدی‌ها. ‫من که نمی‌مونم.
‫- می‌مونی بابا. ‫- چرا اینجا در پشتی نداره؟
‫دو دقیقه پیش که می‌تونستی بمونی. ‫الان چی شد؟
‫- لینا برافمن رو آوردی دیگه. ‫- مگه چیه؟
‫دختر خوشگلیه، ‫موسیقی‌دان بااستعدادیه.
‫- یعنی فلوتش رو هم آورده؟ ‫- بارداره‌ها.
‫- یه کوچولو بارداره. ‫- چیزی نمونده...
‫- بچه‌اش راه بیفته. ‫- هوم، نمک کم داره.
‫من با زن باردار معاشرت نمی‌کنم‌ها.
‫وای، نه بابا، ‫فرصت معاشرت کردن ندارین.
‫بهش می‌گم مریضم.
‫- می‌گم تو هم دیوانه‌ای. ‫- جول،
‫جناب‌عالی مرد مطلقه‌ای هستی ‫که دو تا بچه کم سن و سال داری.
‫تو محله چینی‌ها ‫یه کلوب شبانه داری...
‫که هیچ توضیحی براش ندارم.
‫نمی‌تونی موشکافانه یار پیدا کنی.
‫- مامان... ‫- باید همدم داشته باشی.
‫یکی باید کنارت باشه.
‫زن خوب باعث می‌شه ‫مردش هم خوب بشه.
‫خیال کردی اگه من نبودم، ‫پدرت الان چه وضعی داشت؟
‫حواست رو جمع کن. ‫حالا یه دلیل مناسب برام بیار...
‫که نمی‌تونی بری تو پذیرایی...
‫و با دختره غذای خوشمزه‌ای بخوری؟
‫خب...
‫- از تدریس خوشت میاد؟ ‫- خیلی خوشم میاد.
‫آخه از بچه‌ها خیلی خوشم میاد.
‫خیلی‌خب، ‫همگی بزنین به افتخار...
‫آدم به شدت بامزه‌ای که خودم باشم.
‫ولی یه کف آرومی هم به افتخار...
‫رفیقم، فرانکی بوردن، بزنین.
‫احسنت فرانکی.
‫باید بدن یه گورخر ‫فرانکی بوردن رو بکشه،
‫تکه و پاره‌اش کنه ‫و بهش تجاوز کنه.
‫- فرانکی بوردن هم هست، چه بدبخت شدن. ‫- نفر بعدی...
‫فرد به شدت بامزه‌ایه.
‫اسمش بیلی جونزه.
‫ممنون. خودم نزاییدمش، ‫ولی قبوله.
‫- بیلی جونزه؟ ‫- پشم‌هام.
‫از بدبخت هم بدبخت‌تر شدن. ‫بیلی جونز رو آوردن.
‫ولی بذارین تا نیومده رو صحنه، ‫یه سری...
‫از برنامه‌های بعدیمون رو ‫براتون بخونم.
‫اوناهاش.
‫ای بابا، حتی وایستادنش هم مسخره است.
‫اول از همه بگم...
‫که فقط به مدت یه شب، ‫برنامه ویژه‌ای براتون تدارک دیدیم.
‫- اجرای اصلیمون رو با دیو گنده‌بک... ‫- حتی بیلی هم...
‫نمی‌مونه اجراش رو ببینه.
‫آخ، اجرای افتضاحش رو...
‫- تو کابوس‌هام می‌شنوم. ‫- تا یواشکی نرفته لس آنجلس...
‫و حسابش رو صاف نکرده، ‫اجراش رو ببینین.
‫الان برمی‌گردم.
‫- وایستا ببینم، کجا می‌ری؟ ‫- کمدین محبوبمون،
‫جس کلیتون از اجراهای اخیرش ‫تو وگاس برمی‌گرده...
‫و تا آخر هفته، هر شب...
‫ساعت نه برامون اجرا می‌کنه.
‫اگه با کمدین‌های خارجی حال می‌کنین،
‫برنامه‌های هفت و نیم و نه شب...
‫چهارشنبه، پنج‌شنبه و جمعه‌مون...
‫چرا نیشخند می‌زنی؟
‫خب، بیلی جونز رفته بود بیرون سیگار بکشه.
‫من هم با خودم گفتم ‫ده دقیقه طول می‌کشه...
‫تا خیر سرش بفهمه ‫باید ساختمون رو دور بزنه...
‫- که برگرده تو. ‫- چی؟
‫در رو روش قفل کردم.
‫چه آدم بد‌ذاتی هستی.
‫- آره. ‫- خب، این شما و این نفر بعدی.
‫اگه کل دنیا رو اسکرانتون حساب کنیم،
‫اخیرا از تور جهانیش برگشته.
‫بزنین به افتخار بیلی جونز...
‫که به جز همسرش دوستش دارن!
‫کجایی بیلی؟
‫خودت چرا نیشخند می‌زنی؟
‫بیلی جونز!
‫- ممنون، ممنون. ‫- بیا دیگه بیلی!
‫ایول بیلی!
‫- بیلی اومده؟ ‫- یوهو!
‫بیلی کجاست؟
‫چه هفته سختی بود. ‫امان از دست زنان، مگه نه؟
‫نه می‌شه باهاشون زندگی کرد، ‫نه می‌شه...
‫خب، همین بس بود دیگه.
‫نمی‌شه باهاشون زندگی کرد.
‫مگه نه؟
‫وای، امان از دست همسرم. ‫رفته بود پیش یه فالگیر که بهش گفته بود...
‫تو زندگی قبلیش ‫ماری، ملکه اسکاتلند بوده.
‫من هم گفتم: «خب، ‫امیدوارم بهت خوش گذشته بوده باشه...»
‫«عزیزم دلم، آخه تو زندگی کنونیت ‫که ماری، جوراب‌شور بنده هستی.»
‫- همسرم... ‫- این دیگه چه کاریه؟
‫می‌گه می‌خواد کار ‫پیدا کنه. باورتون می‌شه؟
‫به نظرت کارت بامزه است؟
‫بهش می‌گم: «عزیزم، ‫تو که همین الان دو تا کار داری،»
‫«ولی اصلا انجامشون نمی‌دی: ‫باید برام جق و ساک بزنی.»
‫این یکی رو به بابی عزیزم تقدیم می‌کنم.
‫میکروفونش رو قطع کنین! ‫نور رو قطع کنین...
‫- و از صحنه ببرینش. ‫- باید برم. راستی، واسه چی...
‫همسرم همیشه می‌خواد ‫وسط مسابقه باهام صحبت کنه؟
‫- وای، خاک عالم. ‫- آخه عزیزم، اگه می‌خواستم حال نده،
‫تو اتاق‌خوابمون تماشا می‌کردم دیگه.
‫ای بابا!
‫برنبام رو کنار نذاشتی. ‫بوردن رو هم کنار نذاشتی.
‫- چه مرگته؟ ‫- برو بالا اجرات رو بکن بیلی.
‫خودش اجرا کرد دیگه!
‫ولی از خودت بهتر بود. ‫کفشم هم پاشنه‌بلند بود!
‫دیگه هیچ‌وقت راهتون نمی‌دم.
‫- با جفتتونم. ‫- بیا بریم.
‫می‌دونستی قبلا بامزه بودی؟ ‫چی به سرت اومد؟
‫چت شده باب؟
‫تو که همون لطیفه‌های مسخره رو ‫از زبون بیلی دوست داری.
‫کسب و کار ما سرگرم کردن مردمه. می‌فهمین؟
‫مشتریانمون نمیان اینجا ‫که ببینن جناب‌عالی مسخره‌اش می‌کنی.
‫میان که بهشون خوش بگذره.
‫- خب، من همین کار رو کردم دیگه بابی. ‫- عه.
‫صرفا می‌خواستم به ملت خوش بگذره.
‫آهای. آهای رفیق. ‫نمی‌خواد دو دلار بدی.
‫من همین‌جا نصف قیمت برات اجرا می‌کنم!
‫ای بابا! اذیت نکن دیگه. ‫کی می‌خواد بهش خوش بگذره؟
‫- ها؟ ‫- عه، عه، واسه چی اومدی...
‫- سمت غربی خیابون سوم عزیزم؟ ‫- عه! چی؟
‫- بیا ببینم. ‫- عه، وایستا! وایستا!
‫- کمدینه‌ها! ‫- آره، خیلی هم عصبیه.
‫عه، وایستا. آخ!
‫باز هم همون آش و همون کاسه شد که.
‫- جیغ خوش‌آیندی بود؟ ‫- جیغ خوش‌آیندی بود.
‫- خیلی خوبه. ‫- خیلی نشاط‌آور بود.
‫مجبور شدم معنی یکی دو تا ‫از کلماتش رو دربیارم.
‫من تو پرینستون، شاگرد اول ‫کلاسمون بودم ایب.
‫- معمولا معانی کلمات رو بلدم. ‫- می‌تونم عوضشون کنم.
‫بذار خوانندگانمون یه گرد و خاکی ‫از فرهنگ‌های لغتشون بگیرن.
‫به نفعشونه. ‫یه سری جاها رو...
‫با مداد قرمز خط کشیدم. ‫لزومی نداره چاپ بشن.
‫چه عالی. من که راضی‌ام.
‫خب، الان راضی‌تر هم می‌شی.
‫یه تمبر هم هدر نمی‌ره.
‫- این چیه؟ ‫- اولین حقوقته.
‫اولین حقوقمه. چه خارق‌العاده.
‫تمبرش رو هم می‌خوای؟ ‫تمبرش رو بهت می‌دم‌ها.
‫نه، تمبر نمی‌خواد. ‫ممنون گیب.
‫ممنون ایب.
‫هر حرفی که به مرد جماعت می‌زنیم،
‫از یه فیلتر خراب مردونه ‫که خودمون نداریمش، رد می‌شه.
‫ما می‌گیم «نه»، ‫اون‌ها می‌شنون «آره».
‫می‌گیم «وایستا»، می‌شنون «ادامه بده». ‫می‌گیم...
‫«می‌خوای خوش بگذرونیم؟»
‫می‌شنون «می‌خوای خوش بگذرونیم؟»
‫خودم می‌دونم فرقی نداشتن،
‫ولی مفاهیمشون با همدیگه فرق می‌کنه.
‫مودب باشم، خودم می‌دونم.
‫همیشه به من می‌گن مودب باشم.
‫امشب یه حرفی زده بودم ‫که بازداشتم کردن.
‫ولی اصلا مهم نیست چی بگیم.
‫مهم اینه که آدم چه حرفی...
‫- رو کجا ادا کنه. ‫- احسنت.
‫و وقتی می‌خواد...
‫حرفش رو تو مکان فرضی مذکور ادا کنه، ‫چه‌جور آدمی اونجا هست که صداش رو بشنوه.
‫- متوجه منظورم هستین؟ ‫- کوکائین زدی؟
‫ها؟
‫بابت چی گرفتنت؟
‫بابت ارائه خدمات غیرقانونی.
‫با این پیراهن خدمات ارائه می‌دی؟
‫راستش، چون جرئت داشتم...
‫بغل گوش یه سرکار کراپکی خان بی‌شعور...
‫یه سری حرف‌ها رو بزنم، ‫بازداشتم کردن.
‫مودب باشم، خودم می‌دونم.
‫سیگار نمی‌خوای؟
‫ها؟ مرسی عزیزم.
‫دختره باید بگیره...
‫یه هفته‌ای بخوابه.
‫اولین بارته؟
‫که بازداشت شدم؟ ‫نه بابا.
‫- تو چی؟ ‫- آره.
‫لمش دستت میاد.
‫منظورم این نبود که...
‫ولش کن.
‫خب، کجا بودم؟
‫آها، آره، هنوز جریان بابی رو نگفتم؟
‫فقط جریان بیلی جونز رو گفتی.
‫- جریان نوآ برنبام رو هم گفتی. ‫- عجب،
‫پس بهترین روایت رو ‫واسه تهش نگه داشته بودم.
‫- میریام میزل! ‫- هوم؟
‫- برات وثیقه گذاشتن. ‫- یه لحظه فرصت بدیم کارم رو تموم کنم.
‫بابی.
‫آخه امکان نداره موی تخمیش طبیعی باشه.
‫خودم می‌دونم فراتر از حد انتظار پیش رفتم.
‫به شدت فراتر از حد انتظار پیش رفتی.
‫پسش می‌گیری دیگه.
‫یا ممکنه بهمون حمله کنن.
‫حمله که نمی‌کنن. ‫دختر جوان مهربونیه...
‫که نمی‌خواسته با والدینش تماس بگیره.
‫خب، بحث پول دور ریختن ‫بابت وثیقه تو جداست،
‫ولی وثیقه گذاشتن واسه جنده‌ای ‫که اصلا نمی‌شناسم رو نمی‌دونم.
‫- من که جنده نیستم. ‫- راست می‌گی،
‫پس حتما مدل عکس ورودی‌های مترویی.
‫وای، چه خوشحال شدم ‫که گفتین «راست».
‫سر تقاطع ششم بپیچین سمت راست.
‫من حرفش رو باور می‌کنم.
‫لباس زیر نپوشیده‌ها.
‫اعضای بدن باید ‫گاهی هوا بخورن دیگه.
‫ببین، داریم دور خودمون می‌چرخیم؟
‫دو بلوک دیگه بیشتر نمونده، ‫بریم تو خیابون چهل و ششم.
‫راستش، تو بازداشتگاه بیشتر ‫از اون کلوب مسخره بهم خوش گذشت.
‫نورپردازیش هم بهتر بود.
‫بابی خیلی عوضیه. ‫با اون کلوب هم کاری نداریم.
‫منظورم همینه دیگه سوزی. ‫نمی‌خوای وارد این بازی بشم.
‫- سنم خیلی بالا رفته. ‫- تو که هنوز سی سالت هم نشده.
‫حس می‌کنم مال دوران باستانم.
‫می‌خوام تو همون «گسلایت»...
‫و بقیه کلوب‌های ویلج اجرا کنم.
‫می‌خوام جایی باشه که بتونم ‫حرف بزنم و خودم باشم.
‫چرا که نه؟
‫تو همون ویلج و کافه‌های انعامی اجرا کن،
‫ولی سعی کن پول دربیاری دیگه.
‫کلوب‌های پردرآمد، پولشون رو ‫از فروش الکل درمیارن.
‫خودم بلدم. خودم مدیر «گسلایت» بودم.
‫الکل که نباشه، درآمدی هم در کار نیست.
‫شبی سه بار اجرا می‌کنم.
‫چهار بار اجرا می‌کنم. ‫پنج بار اجرا می‌کنم.
‫صفر ضرب‌در پنج، باز هم صفره دیگه.
‫الکل که نباشه، درآمدی در کار نیست.
‫هیچ‌کدوممون پول درنمیاریم.
‫- باشه. ‫- عه،
‫رد شدیم.
‫امان از دست تو.
‫خودم همیشه با مترو میام. ‫از خط «اِی» که پیاده می‌شم،
‫دوتا بلوک می‌رم بالاتر ‫و یه بلوک می‌رم سمت چپ.
‫آدرسش رو فهمیدین؟
‫سلام مایکی.
‫سه سوته میام.
‫سلام «خرگوش خانم». ‫بازداشتم کردن!
‫خوش به حالت.
‫قهوه دارن. قهوه می‌خوری؟
‫- من که باید قهوه بخورم. ‫- میل ندارم.
‫کسی بیست دلاری نداره؟
‫بیست دلاری؟ ‫مگه من راکفلرم؟
‫عزیز دلم، ما همگی آس و پاسیم.
‫دو دلار کم دارم،
‫ولی بقیه‌اش سر جاشه.
‫بهتر بود جریان قهوه رو بهت می‌گفتم.
‫چطوری می‌خواستی توصیفش کنی؟
‫رژ لبت رو بهم قرض بده.
‫اصلا رنگش که به من بیشتر میاد.
‫- تازه‌واردی؟ ‫- ایول!
‫بزنین به افتخار لانا لارو!
‫دختر میهن‌پرست و مهربونیه.
‫می‌بینم که سلام نظامی ‫بعضی آقایون هنوز پایین نیومده.
‫- ایول! ‫- بقیه‌اش مال خودت نازنین.
‫- باز هم بیار. ‫- عه، چه کت‌شلوار خوشگلی.
‫حتما جنازه یکی رو...
‫تو مرده‌شوی‌خونه لخت کردن.
‫حالا که حرف جنازه شد،
‫تا حالا اسم جمود نعشی ‫به گوشتون خورده؟
‫من که حاضرم واسه ‫جوان شدن آدم بکشم،
‫ولی خبر نداشتم واسه شق و رق موندن...
‫باید بمیرم.
‫خب، امشب آخرین شب اجرای من...
‫تو «والفورد»ه.
‫همگی با همدیگه...
‫- بهم تبریک نگین. ‫- بازنشستگیت مبارک!
‫من این‌قدر محبوبم ‫که بازنشسته نمی‌شم رفیق.
‫کار بهتری پیدا کردم.
‫♪ از اینجا که برم، ‫دلتون برام تنگ می‌شه. ♪
‫♪ وای، دلتون خیلی برام تنگ می‌شه. ♪
‫ای بابا، خودتون ضرر می‌کنین دیگه.
‫خب، کلیف خان می‌خواست بمونم.
‫گفت برنامه ریخته ‫که بیشتر پول دربیاره.
‫می‌خواست یه شب ‫خانوادگی برگزار کنه...
‫که بچه‌هاتون رو هم بیارین.
‫حداقل باید دو تا شیر بخرین.
‫عه، فکر بدی هم نیست‌ها.
‫پستونش که همین الان هم موجوده.
‫خلاصه که مشتاقم ‫برم سر کار بعدیم.
‫مخاطبینش یه مقدار تحصیل‌کرده‌ترن.
‫یه مقدار بالغ‌ترن.
‫باید جریانمون رو به والدینم بگیم.
‫بیشتر از این نمی‌تونم عقبش بندازم.
‫اسم لینا برافمن به گوشت آشنا نیست؟
‫- سلام. ‫- عه، وایستا.
‫چطوری اومدی تو؟
‫چه بدونم، تو که اصلا ‫تدارکات امنیتی ندیدی.
‫- این چیه؟ ‫- پولیه که بابت...
‫پس دادن پول میج ‫که دستم بود و گمش کردم...
‫- بهم داده بودی. ‫- قمار کردی و دود شد دیگه.
‫اون شرکت بیمه‌ایه چی شد؟
‫- هنوز اذیتت می‌کنه؟ ‫- آها، خواهرم هر روز موقع ناهار...
‫تو دفترشون براش ساک می‌زنه، ‫اینه که مشکلی نداریم.
‫خب، این هم از این. ‫حسابمون صاف شد. هوم؟
‫باز برگشتم سر خونه اول. ‫البته بعد از وثیقه گذاشتن...
‫واسه میریام و اون جنده خانمه ‫از خونه اول هم عقب‌تر رفتم.
‫هر جمله‌ات از جمله قبلیت بدتره‌ها.
‫وایستا.
‫دیگه هیچ‌وقت... ‫یه هیچ وجه...
‫با پول همسرم کار حیله‌گرانه‌ای نکن.
‫- همسر سابقته. ‫- نکن.
‫امرتون؟
‫ترجیح می‌دم رئیستون رو ببینم.
‫مامان؟
‫همه‌چی رو قفسه بالاییه است.
‫من که زرافه نیستم. ‫وضع آشپزخونه‌ام باید مناسب باشه.
‫راحت باش.
‫قتل کجا رخ داده؟
‫دیشب تو سان فرانسیسکو رخ داده.
‫مقتول کی بوده؟
‫من بودم.
‫بابا؟
‫میریام. سلام.
‫- امشب چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫به اتهام تن‌فروشی بازداشت شدم.
‫عه، چه خوب.
‫همه‌چی رو به راهه؟
‫آره بابا. همه‌چی رو به راهه.
‫البته می‌خوام راجع به ‫موضوع به شدت مهمی...
‫باهات صبح کنم. بشین.
‫بشین، بشین.
‫میریام.
‫اولین لیوان شرابت نیست‌ها.
‫به نظر من اشتباهه...
‫که دختر یه مرد خرجش رو بده.
‫چنین کاری بر خلاف قوانین ‫قلمرو پدر و دختریه.
‫- خیلی‌خب. ‫- امروز اولین حقوقم رو...
‫از «ویس» دریافت کردم...
‫و کلش رو بهت می‌دم...
‫که یه سری از خرج‌های ‫خونه رو باهاش ردیف کنی.
‫- بگیرش. بگیرش. ‫- بابا، واقعا...
‫- این حقوق یه هفته‌اته؟ ‫- آره.
‫چه خرج‌هایی رو ردیف می‌کنه؟
‫روراست بگم؟
‫کاملا روراست بگو.
‫می‌شه باهاش یه تخم‌مرغ خرید.
‫تخم‌مرغ که خوبه. ‫پس شد یه تخم‌مرغ؟
‫شاید هم دو تا بشه.
‫اگه سه تا می‌شد، ‫می‌شد باهاش یه املت زد.
‫می‌شه باهاش یه مقدار نمک هم خرید.
‫می‌شه یه نصفه هویج هم خرید.
‫مطمئنی حقوق یه هفته‌اته؟
‫حقوق هفتگیمه میریام.
‫بهت گفته بودن قراره این‌قدر ناچیز باشه؟
‫گمون کنم گفته بودن. ‫آخه این‌قدر وقتی...
‫استخدامم کردن ‫هیجان‌زده شده بودم...
‫که احتمالا درست گوش نداده بودم.
‫بهتر بود تمبره رو هم می‌گرفتم.
‫- چی رو می‌گرفتی؟ ‫- هیچی.
‫باهام بخور.
‫- می‌دونی طنز تلخ این شرایط از چه قراره؟ ‫- هوم؟
‫همین شغلم رو می‌گم.
‫حرف نداره. یعنی...
‫واقعا حرف نداره.
‫از این اشخاص خوشم میاد.
‫فرق می‌کنن. ‫باهوشن، ولی... سرسنگین نیستن.
‫ضمنا، خیلی بامزه است...
‫خب؟
‫که ظاهرا ازم خوششون میاد.
‫همه ازت خوششون میاد.
‫تو کلمبیا که هیچ‌کس ازم خوشش نمی‌اومد.
‫راستی، اینجا رو باش.
‫وای. نقاشی خودته! ‫قابش کن.
‫نه بابا. پول قاب کردن ندارم.
‫خرج قابل توجهی رو ردیف می‌کنه.
‫داشتم شوخی می‌کردم.
‫ولی دولت با این نود و شش سنت مالیاتش...
‫می‌تونه چی بخره، ها؟
‫بذار ببینم. یه جت جنگی بخره؟
‫نه بابا. جت جنگی که یه دلار و خرده‌ایه.
‫می‌تونن چند تا ‫سوزن منگنه بخرن.
‫ولی به خود منگنه نمی‌رسه.
‫منگنه خریدنشون یه کم بیشتر طول می‌کشه.
‫خیلی‌خب بابا، ‫خودم می‌دونم شوکه شدی،
‫ولی از این دید بهش نگاه کن...
‫که داری کاری رو که عاشقشی، انجام می‌دی.
‫آره.
‫جفتمون داریم هنرمون رو دنبال می‌کنیم.
‫البته اگه یکیمون ‫می‌رفت تو کار بانکداری،
‫- هوشمندانه‌تر می‌بود. ‫- هوم.
‫اوهوم.
‫مطمئنی از پس این شرایط برمیای؟
‫به افتخار هنر.
‫« ترجمه از حامی مغیثی و کیارش نعمت‌گرگانی » ‫:.: realKiarashNg & @Timelordsubs@ :.:
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez