ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
« ترجمه از آیـــدا و صادق هاشمی » :.: @AydaNaderiSubT :.:
‫یه فرشته از بهشت کمتر شد، عزیزم!
‫یارویی که سر میز شیشه بازم کیرش رو درآورد.
‫میز شیش کیرش رو درآورد!
‫- مادرقحبه! ‫- تریکسی سَقَط شد!
‫تریکسی، حالت خوبه؟ ‫هی، جری!
‫فیلومینای مقدس و مهربون خدمتتون بود.
‫بهشتی بود، اینطور نیست؟
‫مادرتو گاییدم، سرم بگا رفت!
‫و اونم دوست بددهن فیلومینا،
‫- فیلادلفیا بود. ‫- درش بیار!
‫فکر قشنگیه، اما فکر کنم تنم نگهش دارم.
‫- درش بیار! ‫- درش بیار!
‫- شوخی نمی‌کنیم!
‫آقایون، گوش کنید. ‫تا وقتی که من
‫زیپ و قلاب و گره این اختراع قرون‌وسطایی
‫از جنس ابریشم مصنوعی و لاستیک که
‫که همون گن هست رو باز کنم، ‫برگشتین تو تخت پیش زناتون
‫و بهشون می‌گید که چقدر از ‫تا دیروقت کار کردن متنفرید.
‫خب، نگفتی قراره
‫برام یه اسکناس یه دلاری ‫مچاله و کثیف پرت کنی.
‫الان دیگه درمیاد.
‫- میزل! ‫- اوپس، وقت نداریم.
‫اما بچسبید به گتسبی‌های بزرگتون پسرا،
‫چون اینم از ادای احترام ‫ما به دهه 20 پرهیاهو.
‫اما اول، ‫سفیرا، دخترای تنهای حرم‌سرا.
‫- این دیگه چه وضعشه؟ ‫- خبر نداشتم.
‫این دور و بر هیچ‌کس ‫از هیچ گهی خبر نداره.
‫سه، چهار.
‫بویزی، چه بلایی سر دهه 20 پرهیاهو اومد؟
‫تریکسی سیم خورد تو سرش.
‫- دیدم. شنیدم. ‫- پس رفتیم سراغ دختر حرم‌سرا.
‫- بدون اینکه به من بگی. ‫- تو رو صحنه بودی.
‫داشتم جمعیت رو واسه یه دختر سکسی ‫قرتی از دهه 20 هیجان‌زده می‌کردم.
‫- گیج‌شون کردیم. ‫- ببین، تا وقتی که یه دختر
‫رو صحنه منگوله‌هاش(ممه‌هاش) رو ‫تکون میده، واسه‌شون مهم نیست
‫- که چطوری لباس پوشیدن. ‫- مخالفم.
‫با سفیرا، دختر حرم‌سرا، ‫اونا انتظار
‫منگوله‌های مرموز شرجی دارن،
‫نه منگوله‌های جادویی دهه 20 پرهیاهو.
‫ببین، هیچ‌کس گیج نشده
‫چون هیچ‌کس اصلا بهت گوش نمیده.
‫- سر این حرفت بهم برخورد. ‫- به همه‌تون برمی‌خوره.
‫می‌تونی از این بهتر باشی، بویزی.
‫با کلیفورد حرف بزن. ‫اون چک‌ها رو امضا می‌کنه.
‫- اووه! ‫- اکسکوزی-موآ.
‫سلام به همگی. ‫بویزی خیلی تو معرفی‌های رسمی
‫خوب نیست، ‫واسه همین می‌خواستم خودم رو معرفی کنم.
‫سلام، من میج هستم.
‫خانم میزل، من رییس تشریفات
‫جدید ولف هستم،
‫پس اگه هرکدوم‌تون خواست یکم ‫شوخ‌طبعی به برنامه روزمره‌ش اضافه کنه،
‫می‌تونه من رو مشاور کمدی خودش درنظر بگیره.
‫خیلی خب، خب...
‫برگردین سر کاراتون.
‫اوه! شرمنده.
‫یالا، شیش بیا. یالا، شیش بیا.
‫اوه! از راه سختش!
‫- بیا دوباره بندازیم. یالا. ‫- داری پول پارو می‌کنی.
‫- آره. ‫- لعنتی.
‫کلیفورد.
‫- یه فنجون قهوه برات آوردم. ‫- امشب رو دورم!
‫می‌دونم که می‌خوای همین ‫الان یه فنجون بخوری.
‫یالا تاس! تاس...
‫بوی تازگی میده.
‫- لعنتی! ‫- بایدم بده.
‫خب، مایلم یه سری بهبود ‫کوچیک پیشنهاد بدم که فکر می‌کنم
کلوب رو به بهترین حالت خودش می‌رسونه.‏
‫آره...
‫یه سیستم بهتر برای اعلام اجراها عالی میشه.
‫به علاوه، کلی مصدومیت‌های قابل اجتناب هست.
‫شاید باید یه جلسه راجب ایمنی بذاریم.
‫تو کتسکیلز...
‫من مکررا به عنوان ناظر ایمنی فعالیت‌های
‫متعدد رای می‌آوردم. مثل: ‫ورزش‌های آبی، کوله‌گَردی.
‫یه بار رفته بودیم کوهنوردی، ‫و خاخام
‫فکر می‌کرد که مطمئنا یه مار نیشش زده.
‫اونقدر واسش ساک زدم که تقریبا از حال رفت.
‫چیز، منظورم اینه که مچ پاش رو مک زدم.
‫معلوم شد که فقط چندتا نیش پشه بوده،
‫اما مردم کلی سرش خندیدن.
‫- اهم. ‫- بگذریم، یه...
‫یه... فکری روش بکن.
‫و...
‫اینم خطر ایمنی حساب میشه.
‫فرشته کیری.
‫بذار منم یکی دود کنم.
‫شنیدی اونجا چه اتفاقی افتاد؟
‫دختر قرتی دهه 20 زد سرش رو ترکوند.
‫فحش دادنش رو شنیدم. ‫بامزه به نظر میومد.
‫بامزه نبود. شلختگیه.
‫این مکان کلی کار داره.
‫اینجا کلوب لختیه. ‫تا وقتی که یه دختر رو صحنه
‫منگوله‌هاش رو تکون ‫میده، هیچ‌کدومش مهم نیست.
‫میزل!
‫سفیرا داره اجراش رو تموم می‌کنه.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- فردا می‌بینمت.
‫- بعدی کیه؟ ‫- انی اوکلی.
‫- ممنون. ‫- یا برندا دختر پرنده‌ای.
‫- درش بیار! ‫- سل-لام. دلتون واسم تنگ شده بود؟
‫درش بیار!
‫♪ با من بیا ♪
‫♪ به گوشه کوچک من از جهان ♪
‫♪ و یه رویای کوچک ببین ♪
‫چستر، بازم در کیری رو باز گذاشتی.
‫چند بار باید بهت بگم...
‫اتفاق بدی افتاده؟
‫- تو باید سوزی باشی. ‫- آره.
‫من نانسی‌ام. خواهر جکی.
‫- اوه. خب اون... ‫- مرده.
‫اون مرده.
‫ببخشید، جانم؟
‫این بعد از ظهر سکته کرد.
‫سکته؟
‫واقعیتش قبل از این که ‫فوت کنه کنار تختش بودم.
‫هنوز داشت حرف می‌زد.
‫آره، دوست داره حرف بزنه.
‫راستش کلمات آخرش برای تو بودن.
‫برای من؟
‫نوشتم‌شون تا یادم نره.
‫"سوزی،
‫پسرا دارن میان تا کف رو بِکنن.
‫اونجا باش تا راهشون بدی.
‫اونا مسئولیت پذیر نیستن، ‫پس هیچ خری نمی‌دونه اصلا میان یا نه.
‫یادت باشه که دوشنبه تعطیله،
‫پس یکشنبه شب، آشغالا رو نذار بیرون.
‫همین الانشم یه بار جریمه‌مون کردن.
‫اگه می‌خوای سس اسپاگتی درست کنی،
‫پرده‌ها رو هل بده عقب، ‫چون خیلی می‌پاشی اینور اونور
‫و نمیشه سس رو
‫از رو پارچه‌ش پاک کرد. ‫زیادی ظریفه."
‫پلاستیک.
‫معجزه مدرن.
‫و خانم‌ها، اینا مرغوب‌ترین ‫محصولات پلاستیکی
‫- تو بازار لوازم‌خانگی‌ان. ‫- مطمئنا همینطوره.
‫مدل‌هاش خیلی زیادن.
‫کلی اندازه مناسب هست،
‫کلی رنگ روشن.
‫و شما قراره همشون رو بخواین.
‫این واندرلیره.
‫چه اسم بانمکیه. ‫عاشق اسمشم.
‫و برای شام‌های بزرگ،
‫واندرلیر بزرگ.
‫خب، من باید از ‫هرکدوم دو تا داشته باشم.
‫خیلی خوبه! اسمم رو بنویس.
‫خانم‌ها، واندرلیرها رو دست به دست کنید،
‫من الان برمی‌گردم.
‫اوه، خانم‌ها، واستون یه داستان دارم.
‫- یه دختر رو می‌شناسم... ‫- اگه فقط واسه یه نفر غذا درست نمی‌کردی
‫نیازت به تاپرویر کم‌تر می‌شد. ‫(ظرف پلاستیکی درب‌دار مخصوص نگهداری غذا)
‫- میشه وقت یه ناهار رو تنظیم کنیم؟ ‫- مامان،
‫جین داره توضیحات رو از دست میده.
‫چرا برنمی‌گردی پیش بقیه، جین.
‫میریام، دارم سعی می‌کنم ‫اینجا یه چیزی بفروشم.
‫منم همینطور. بزن به چاک.
‫داره شام درست می‌کنه،
‫و یه سارق با یه اسلحه وارد خونه‌ش میشه.
‫دختره جیغ می‌زنه، مرده شلیک می‌کنه،
‫و تاپرویری که دختره دستشه، ‫جلوی گلوله رو می‌گیره.
‫منظورم اینه که حتی تو کاتالوگ محصول به این
‫- اشاره نشده. ‫- ایموجین.
‫پیاز داغش رو زیاد نکن، زن.
‫میج، می‌خوای یکم فروش کنی یا نه؟
‫- آره. ‫- اینکه بهشون بگی با ظرفا
‫چیکار می‌تونن بکنن ‫باعث نمیشه محصول
‫به فروش بره و تو اینجایی ‫که محصول رو بفروشی.
‫حالا بفروش.
‫خانم‌ها، فکر کنم وقتشه که ‫فرم‌های سفارشتون رو دربیارین.
‫و وقتی که کارتون تموم شد، ‫من برنده مسخره‌ترین
‫کلاه تاپرویری رو اعلام می‌کنم.
‫اوه، خدای من.
‫چی شد؟ حالت خوبه؟
‫
‫همگی، لطفا منو ببخشید.
‫- ایموجین؟ ‫- دارمش.
‫بیاید بیخیال مزخرفات بشیم خانم‌ها،
‫و یکم معامله کنیم.
‫باید غذا بخوری.
‫- اهم. ‫- این منقل اصلا به درد نمی‌خوره.
‫فکر نمی‌کنم اینا همش جا بشه.
‫- اون ساندویچ چطوره؟ ‫- عالیه.
‫اینجاش گرمه. اونجاش سرده.
‫خیلی خب، رسما دیگه جا نداریم.
‫چی؟ نه. ‫پودینگ باید بره اون تو.
‫- اینطور فکر نمی‌کنم. ‫- اوه، اشترودل.
‫خیلی خب، می‌تونیم مرغ رو فریز کنیم.
‫- فریزر کجاست؟ ‫- اون بالا.
‫اینجا دیگه کجاست، گولاگ؟ ‫(اردوگاه کار اجباری در سیبری)
‫اوه، من زلدا رو عصبانی کردم.
‫- نمی‌دونستم میشه زلدا رو عصبانی کرد. ‫- اونو بده، اینو بگیر.
‫همه مجله‌های مخصوص زنان ‫میگن باید ماهی یه باز برفک‌گیری کنی.
‫- این دیوونگیه. ‫- همم، قهوه‌ش خوبه.
‫- اوه، مورچه داری. ‫- باید بهم زنگ می‌زدی.
‫بهت زنگ زدم.
‫منظورم همون دقیقه‌ایه که فهمیدی.
‫نمی‌خوام تو یه آپارتمان تاریک بشینی،
‫و تو یه همچین زمانی ساعت‌ها تنهایی بنوشی.
‫- من اینجام. ‫- حالا توام عین
‫- زلدا عصبانی‌ای. ‫- من عصبانی نیستم.
‫جکی مرده.
‫می‌دونم، عسلم.
‫واقعا؟
‫تنها اینجا بود، بعدش شترق.
‫جیانی پیر که طبقه بالا ‫می‌شینه گفت صدای تاپ شنیده.
‫به پلیس زنگ زده. ‫اونا سوار ماشینش کردن،
‫و بردنش به بل‌ویو، و ساعت 9، تموم کرده.
‫- مرده. ‫- خب، مریض نبود.
‫زجر نکشید. ‫باید بابت این قضیه شکرگزار باشیم.
‫تقصیر هات‌داگ چیلی بود.
‫راجب اون هات‌داگ‌های چیلی بهش اخطار دادم.
‫مرتیکه عن با هات‌داگ ‫چیلی امرار معاش می‌کرد.
‫- یخ برنده شد. حالا باید همش رو بخوریم. ‫- کفن و دفن کیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خب، چطوری با خواهرش ارتباط
‫- برقرار کنم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- از خودش کارت نذاشت؟ ‫- نه.
‫چیزی ننوشت؟
‫فقط یه چنگال داری؟
‫چیزی ننوشت.
‫نمی‌دونم خاکسپاری کجاست.
‫نمی‌دونم خواهرش کجاست ‫یا اصلا خواهرش کی هست.
‫فقط می‌دونم دیشب که اینجا نبودم،
‫بزرگترین رومخی زندگیم،
‫افتاد تو آپارتمان من گور به گور شد!
‫اینم چنگال.
‫متاسفم.
‫منم متاسفم.
‫نمی‌خوام تو این آپارتمان بمونم.
‫یکی اینجا مرده. مورمور کننده‌س.
‫اولین بار نیست.
‫ها؟
‫کلی مرگ تو این اتاق اتفاق افتاده.
‫چی؟
‫من تاریخچه آپارتمان رو قبل از اینکه
‫- نقل مکان کنم، تو بایگانی شهرداری درآوردم. ‫- چرا؟
‫چون این اولین کاریه که قبل از
‫نقل مکان به یه آپارتمان انجام میدی.
‫- نه، اینطور نیست. ‫- یه مورد سر بریدن بوده.
‫یه زن توسط لاروها زنده زنده خورده شده.
‫دل و روده دوقلو‌های همسان ‫رو با ریتم موسیقی درآورد‌ن.
‫یه لوله منفجر شده و کل ‫یه خانواده رو غرق کرده.
‫بعد، مرگ بچه‌های زیر یه سال هست.
‫چستر. فقط تخم مرغت رو بخور.
‫هی.
‫چهار تا مرگ ناشی از خفگی دقیقا همین گوشه.
‫شاید بهتره منو هول نکنی.
‫امیدوارم بس باشه.
‫آقای مویش کدو دوست داره.
‫به اندازه کافی کدو درست نکردم.
‫من کدو نمی‌خورم تا به مویش کدو برسه.
‫خیلی خوبه که دوباره ‫همه‌مون کنار همدیگه‌ایم.
‫اوه، زلدا، نه. ‫واسه دو روز داشتی گریه می‌کردی.
‫پس، فهمیدم که فقط مویش‌جون می‌شناختش.
‫باید یه زمانی بهش برخورده باشی مویش.
‫ما خانواده‌ش رو از کتسکیلز می‌شناسیم.
‫یکم والدینش رو می‌شناسم.
‫و پدربزرگش رو. ‫یه بار بعد از راکت‌بال موقع
‫دوش گرفتن دیدمش. پرچروک‌ترین ‫پاتالی بود که تا حالا دیدم.
‫و باید بگم که خوشگلاشم دیده.
‫- اوه، خدا. ‫- داریم راجب اون پسره از جشن تکلیف (یهودی) حرف می‌زنیم؟
‫- آکیوا؟ ‫- اهم. از مویش خواسته بودن تا تو مراسمش تورات قرائت کنه
‫- و مویش قسم می‌خوره تا حالا پسره رو ندیده. ‫- و تعداد آدمایی
‫که واسه قرائت تورات تو جشن ‫تکلیفت آماده کردی خیلی کمه.
‫با خودت فکر می‌کنی که کسی رو ‫انتخاب می‌کنی که بدونه کدوم خری هستی.
‫خب، خوبه که توسط کسی خواسته بشی.
‫حالا هرکی.
‫خونه‌مون الان خیلی خالیه.
‫من و ایب خیلی زود بهتون ‫سر می‌زنیم، شرلی. قول میدم.
‫سه‌شنبه؟
‫سه‌شنبه رو نمی‌دونم.
‫چهارشنبه؟ کلم‌پلوی مخصوصم رو می‌پزم.
‫خیلی زود. قول میدم.
‫انصافا قول‌هات از دم بی‌معنین. ‫خودتم می‌دونی. منم می‌دونم.
‫- پس بیا یه تاریخی رو مشخص کنیم. ‫- سلام!
‫- جوونا برگشتن. ‫- ایتن!
‫بیا اینجا. می‌خوام از هوشت بهره ببرم.
‫- دیدم ایب پشت سرم میومد. ‫- ساعات کاریش
‫- این روزا خیلی غیر قابل پیش‌بینی شدن. ‫- واو، اینجا رو ببین.
‫دوباره عین روز اولش شده.
‫این جدیده. ‫قبلی لب‌پر شده بود.
‫وقتی که ایتن ‫لب‌پرش کرد رو یادمه.
‫آکیوا برگمان. ‫چیزی یادت نمی‌ندازه،
‫- ها؟ ‫- نه.
‫- عجله نکن. فکر کن. فکر. ‫- غذای تو
‫و استر رو تو آشپزخونه سرو کردم، ایتن.
‫- شب بخیر بگو. ‫- شب بخیر.
‫- شاید واسه پسره
‫بستنی خریده بودی، ها؟ ‫می‌دونی، خیلی واسش به خصوص بوده.
‫براش معنی خاصی داشته.
‫من دور نمیفتم تو کتسکیلز واسه
‫پسر‌بچه‌هایی که نمی‌شناسم، بستنی بخرم.
‫از اینجوری مردا اونجا زیاد هست،
‫- می‌دونی که چی میگم. ‫- نه.
‫- چی میگی؟ ‫- دنیل سندبرگ رو یادته؟
‫که عینک ته‌استکانی می‌زد؟
‫یادمه. ‫با مادرش رانندگی می‌کرد.
‫بهش می‌گفتن دنی خرپول.
‫دور میفتاد به پسرا می‌گفت تا تو ‫شلوارش دنبال آب‌نبات ذرتی بگردن.
‫هیچی راجب این موضوع نمی‌دونستم.
‫بعد، تام از بوفالو هم بود.
‫- که مدل موهاش دخترونه بود. ‫- بهش می‌گفتن تامی دست به باسن.
‫داری از خودت درمیاری.
‫عاو، مویش، شرلی، سوزی رو یادتونه؟
‫- که تو یام کیپور (مقدس‌ترین روز سال در یهودیت) بود؟ ‫- سلام.
‫چه خبرا؟
‫- یه یارویی مرد. ‫- اوه، خدای من.
‫- کی؟ شوهرت؟ ‫- هم اتاقیش.
‫جکی از گسلایت.
‫لعنتی. می‌شناختمش. چی شد؟
‫همین الان گفتم. ‫گور به گور شد.
‫صحیح. شرمنده.
‫همینطور کلی آدم دیگه تو ‫آپارتمان من گور به گور شدن.
‫چستر یه لیست ازشون داره.
‫چستر پررو؟
‫ایب. مادر زنت دوستت داره.
‫منو پشت سرت ندیدی؟
‫- دیدم، اما... ‫- همگی بیاید غذامون رو بخوریم.
‫- قبل از اینکه سرد بشه. ‫- مجبور شدم اونجا وایسم
‫و آسانسور رو تماشا کنم ‫که تو رو تا طبقه نهم میاره،
‫وایمیسته، بعد برمی‌گرده پایین.
‫بعد باید سوارش می‌شدم، ‫دوباره می‌آوردمش بالا.
‫شد 27 طبقه.
‫چیزیت نمیشه، پاپا. ‫همگی، این سبک خانوادگیه.
‫بیخیال آداب و رسوم ‫بشین و تا می‌تونین بخورین.
‫خب، خوبه که سر وقت رسیدم،
‫چون یه خبر باحال واسه همه دارم.
‫اوه، بیاید بشنویمش.
‫من... منو...
‫منو به سِمَت...
‫- چرا زلدا گریه می‌کنه؟ ‫- کدوی کافی درست نکردم،
‫- و این که خیلی خوشحالم. ‫- از اینجا به بعدش
‫دیگه خودمون می‌تونیم، زلدا. ‫چرا یکم استراحت نمی‌کنی.
‫خب، ویلج ویس من رو به ‫عنوان سرمنتقد بخش تئاتر
‫خودش منصوب کرد،
‫تا یه نمایش موزیکال برادوی رو که
‫باز گلدبرگ خودمون نوشته نقد کنم.
‫- خدای من. ‫- باز نمایش داره؟
‫- مثل یه نمایش واقعی؟ ‫- آره.
‫همون نمایش موزیکال که ‫تو استاینر واسش ورک‌شاپ برگذار می‌کرد؟
‫الان هشت سالی میشه، نه؟
‫داستان موفقیت واقعیه. ‫تو نیو هِوِن ترکوند.
‫آبازه(آوازه) زیادی داره، شرمنده تشابه اسمی.
‫- ها! قشنگ بود. ‫- و یه بلیت شب افتتاحیه
‫واسه تک‌تک‌تون هست.
‫- شب افتتاحیه. ‫- باحاله.
‫ایب، چه امتیازی گرفتی.
‫همین الانشم هیچی واسه پوشیدن ندارم.
‫من خیلی به باز افتخار می‌کنم. ‫هیچوقت سر نمایش تسلیم نشد.
‫- باید 20 باری تو تفرج‌گاه دیده باشیمش. ‫- همم.
‫و اون آهنگه. نمیشه از سرت بیرونش کنی.
‫تو یه سال تو یکی از ‫نسخه‌های نمایش باز بودی،
‫مگه نه میریام؟ ‫که تو استاینر برگزار می‌شد.
‫تو تابستون 1953 نقش ‫کلیر لندزبرگ رو بازی کردم.
‫و انداختت بیرون، درسته؟
‫نه. بیرون انداخته نشدم.
‫یه مدتی نمایش رو انجام دادم،
‫و خیلی خوب پیش رفت، ‫و بعد راه رو برای
‫خانم خوش‌شانس دیگه‌ای ‫باز کردم تا نقش رو بازی کنه.
‫فکر کردم چون نمی‌تونستی ‫بخونی یا بازی کنی انداختت بیرون.
‫یا برقصی. ‫من این‌طور خاطرمه.
‫نمی‌تونستی بخونی ، بازی کنی یا برقصی.
‫لطفا، دوستان. ‫اون که جودی گارلند نیست،
‫اما تلاشش رو کرد.
‫درسته. من جودی گارلند نیستم،
‫اما کی هست؟ ‫بجز خود جودی گارلند.
‫و یه بار خشکت زد. ‫یادته؟
‫اومدی رو صحنه. ‫نمی‌تونستی دیالوگت رو به خاطر بیاری.
‫یه بار، شرلی. ‫یه بار خشکم زد.
‫من اونقدر نمایش رو دیده بودم ‫که منم دیالوگ رو حفظ بودم.
‫همه حفظ بودن. کل اتاق ‫داشتن دیالوگ رو داد می‌زدن.
‫من از نمایش اخراج نشدم، فهمیدین؟
‫همینقدر کدو داریم؟
‫اوه، و جول
‫بدون در نظر گرفتن حادثه آسانسور،
‫تو رو بیرون جمع نمی‌ذارم. ‫برای توام یه بلیت هست.
‫راستش دوتا، اگه می‌خوای ‫از دوستات با خودت بیاری.
‫آره، جول. از دوستات بیار.
‫آرچی یا شایدم... یکی دیگه.
‫کس دیگه‌ای نیست. ‫یه بلیت کافیه، ایب.
‫می‌دونی جول، ‫من هنوزم تو رو عضوی
‫از خانواده حساب می‌کنم، ‫و مایه شرمندگی بنظر میاد
‫- که تنهایی. ‫- یه دختر خیلی خوب بود
‫که هفته پیش واسش جور کردم. ‫لینا برافمن.
‫راستی، بچش پسر بود.
‫واو. خیلی زود پیش میری.
‫ببخشید مامان، که نمی‌خوام با یه زن
‫مطلقه حامله برم بیرون.
‫مطلقه نیست. شوهرش مرده.
‫- همه می‌میرن. ‫- میشه موضوع
‫- رو عوض کنیم؟ ‫- شرلی، ناامید شدم.
‫هر چی نباشه، یه همسریاب حرفه‌ای
‫تو خانواده داریم. ‫ازم استفاده کن.
‫- خدای من، راست میگی. ‫- روش نوشته برای وقت ملاقات تماس بگیرید،
‫اما تو نیازی به وقت ملاقات نداری.
‫نه، لطفا کارتت رو بهش نده رز.
‫مهم نیست. اسمش رو ‫می‌دونم. شمارش رو می‌دونم.
‫رز، اسمت رو عوض کن. ‫شمارتم عوض کن.
‫جول از چه نوع دختری خوشش میاد؟
‫- می‌دونم از میریام خوشش میومد، اما دیگه چی؟ ‫- مویش،
‫- اگه می‌خوای تورات قرائت کنی، درست قرائت کن. ‫- از دختر ورزشکار خوشش میاد.
‫اوه، دختر ورزشکار. جالبه.
‫می‌خوای بعدی رو اصلاح کنی؟
‫- اوه، چه شیرین. ‫- مالی کوچولو؟
‫63 سال به عنوان یه یهودی ‫عابد زندگی کردن چطور؟
‫- بازیکن استیک‌بال. ‫- استیک‌بال؟
‫اوه، باید اینو بنویسم.
‫دختری که ورزشکاره و ‫استیک‌بال بازی می‌کنه؟
‫کاری هست که بتونم واسه ‫متوقف کردنت انجام بدم؟
‫رز؟ ‫حوله لباسی من تو حمامه؟
‫رز؟
‫رز!
‫چیه، ایب؟
‫فکر کردم داری دنبال حوله لباسی من می‌گردی.
‫نه ایب، دارم حاضر میشم که بخوابم.
‫داری اینو می‌بینی؟
‫- دارم... ‫- رز.
‫نه، حوله لباسیت این تو نیست.
‫- خب، پس کجاست؟ ‫- همون‌جایی که آخرین بار گذاشتیش.
‫راستی، وحشتناک بنظر میای.
‫ممنون، گروچو.
‫من نمی‌خندم. ‫به هیچ وجه.
‫این بیشتر شبیه وضعیت اضطراری ملیه.
‫خب، تو خارق‌العاده بنظر میای.
‫مرتب و سرحال. ‫رازت چیه؟
‫28 سالمه.
‫- بگیرش. ‫- نه، جدی،
‫دقیقا شبیه عکسایی هستی ‫که خیلی وقت پیش که
‫بزرگ می‌شدم دیده بودم. ‫چطوری انجامش میدی؟
‫سال‌های طلاییم رو با همسر سپری کردم.
‫چند وقته که با هم عروسی کردین؟
‫اوه، منظورم همسر خودم نبود.
‫هردوی والدین گروچو مرده‌ن.
‫شاید باید یکم بخوابی.
‫- نمی‌تونم بخوابم. ‫- یه چیزی می‌خوای؟
‫- مامانم یکم قرص داره. ‫- اوه، می‌دونم.
‫قرصای مامانت رو گشتم.
‫کلی ازشون داره.
‫اگه تا حالا واست سوال ‫شده که چرا کیت خیاطی داره،
‫بدون که سه تا جا واسه قایم کردن قرصاش داره.
‫راستی، خواهر جکی رو پیدا کردم.
‫ازم پرسید تو مراسم کفن و ‫دفن سخنرانی می‌کنم یا نه.
‫تو چی گفتی؟
‫گیر افتادم، پس گفتم آره. ‫چی می‌گفتم، نه؟
‫مطمئنی مایلی انجامش بدی؟
‫سعی میکنم تِر بزرگی نزنم.
‫کی تو رو به سیگار عادت داد، گروچو؟
‫خب کی می‌خواستی باشه؟ چیکو.
‫- چیکو سیگار می‌کشه؟ ‫- یکم بخواب.
‫- آبجوت رو بذار بمونه. ‫- چیکو هرکاری می‌کنه بجز مطالعه کردن.
‫داداشت قمار باز بزرگیه.
‫اگه از کم‌‌گویی خوشت میاد.
‫خبر داری چقدر باخته؟
‫چیکو همیشه میگه اگه کل پول هارپو رو
‫جمع بزنید، میشه مقداری که من باختم.
‫زود بخور، ایتن. یه روز بزرگ ‫و باحال رو برنامه‌ریزی کردیم.
‫- باشه. ‫- این گردنبنده خوبه؟
‫- اگه راجبش می‌پرسی... ‫- یعنی باید عوضش کنی.
‫مامان، می‌تونم سنجاق موزیت رو قرض بگیرم؟
‫تو جعبه جواهراتمه.
‫اما اگه قراره روی لباست سنجاق موزی بذاری،
‫گوشواره‌های گیلاست رو عوض کن. ‫جواهرات میوه‌ای زیادم، تنبلی بنظر میاد.
‫صبح بخیر، سوزی.
‫ایتن رامون میزل، ‫باسن مبارک رو تکون بده.
‫- جدی میگم. نمی‌تونیم دیر کنیم. ‫- درسته، ایتن.
‫نمی‌تونی واسه دکتر رفتن دیر کنی.
‫اوه. مامان، قرار نبود ‫بهش بگیم قراره بره دکتر.
‫قرار بود بهش بگیم قراره به یه ‫ماجراجویی مترویی باحال بره.
‫خب، آب دیگه ریخته شد.
‫- از دکتر متنفرم. ‫- یالا، استر.
‫بریم داداشت رو آرومش کنیم.
‫- صبح بخیر، سوزی. ‫- دکتر از همه بدتره!
‫یه بلینتز دارم. ‫(نوعی شیرینی)
‫یه کاری می‌کنی خواهرت...
‫- تنهام بذار! ‫- دست از دویدن بردار. دویدن ممنوع.
‫دویدن ممنوع.
‫نمی‌خوام برم دکتر!
‫خیلی خب، ببینید، می‌خوام ‫یکی‌تون باهاش بمونه.
‫- چی؟ ‫- عمرا بتونم ببرمش مطب پزشک اطفال
‫اونم وقتی همش راجب مردن مردم حرف می‌زنه.
‫خب، منم عمرا نمی‌تونم با ‫خودم ببرمش به ویلج ویس.
‫هنوز اونجا تازه‌واردم. ‫احتمالا امروز بهم لقب بدن.
‫- نه. ‫- باشه.
‫سنگ کاغذ قیچی می‌کنیم. ‫آماده‌این؟
‫یک، دو، سه.
‫- منزل خانواده میزل. ‫- کی برد؟
‫یه لحظه لطفا. ‫برای شماست خانم سوزی.
‫... رفتار ایالات متحده...
‫از دکتر متنفرم!
‫الو؟
‫سلام سوزی، منم جی.جی. ‫راجب جکی شنیدی؟
‫معلومه که راجب جکی شنیدم.
‫باهاش زندگی می‌کردم ابله.
‫خب، اینجا چندتا جعبه جا گذاشته.
‫جعبه چی؟
‫نمی‌دونم. وسیله؟ آت و آشغال؟ ‫نمی‌دونم.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم. می‌خوای بندازمشون دور؟ ‫واسه من مهم نیست.
‫نندازشون دور. ‫این هفته یه سری می‌زنم.
‫باشه، ولی دارن جا می‌گیرن.
‫- آره، توام همینطور. ‫- هی، دنبال
‫هم‌اتاقی جدید نمی‌گردی؟
‫میرم تلویزیون ببینم.
‫باوا، سنگ کاغذ قیچیه.
‫هرکدوم اون‌یکی رو شکست میدن.
‫محض رضای خدا، یه بازی بچگونه‌س.
‫اما اگه من حرارت رو انتخاب کنم چی؟
‫- حرارت قیچی رو ذوب می‌کنه. ‫- و کاغذ رو می‌سوزونه.
‫پس حرارت هرچیزی به‌جز سنگ رو شکست میده.
‫حرارت جزو گزینه‌ها نیست.
‫آب باعث میشه قیچی زنگ ‫بزنه و کاغذ رو نابود می‌کنه.
‫قیچیش از جنس پرنگه یا استیل؟ ‫(پرنگ: آلیاژی از مس و روی)
‫چطوره که سکه بندازیم، همم؟
‫و سرگرمی‌هات شامل ‫بافندگی، کوبلن‌دوزی و قالی‌بافیه؟
‫ماشین بافتنی خودم رو دارم.
‫خیلی خب، اونو ‫می‌ذاریم تو ستون دوم.
‫یادته که راجبش حرف زدیم؟ ‫چیزایی که بعد از ادواج افشا می‌کنی؟
‫عا-عا.
‫بهت قول میدم آمیلیا، ‫بهترین همسر رو برات پیدا می‌کنیم.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫واقعا اینطور فکر می‌کنم.
‫چون هر دفعه که یه مرد رو می‌بینم، ‫نمی‌دونم چی بگم.
‫مهم نیست که چی بگی.
‫مرده در هر صورت بهت گوش نمی‌کنه.
‫- رز! ‫- بله سوزی؟
‫- صفحه‌م پر شده. ‫- خب، پس برش گردون.
‫- هر دو طرفش. ‫- برگه‌های دیگه چی؟
‫- همش پره. ‫- پس برات کاغذ بیشتری میاریم.
‫خیلی خب آمیلیا. ‫به مادرت بگو
‫جلسه خیلی خوب پیش رفت، ‫و آدرسی که پول رو بهش بفرسته
‫- پشت کارت نوشته شده. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫خیلی هیجان‌زده‌م.
‫خوب بود؟ خوب پیش رفت؟
‫خیلی خوب. ‫باید از سرویس بهداشتی استفاده کنم.
‫سوزی؟ وقت قضای حاجته.
‫- قبلا رفتم. ‫- رز؟
‫باید یکم استراحتت رو به تاخیر بندازی.
‫- یه ملاقاتی بدون وقت قبلی داری. ‫- یکی دیگه؟
‫دوتا دیگه!
‫آوازه توانایی‌هات داره ‫مثل مالیخولیا پخش میشه.
‫خدای من، همه‌چی داره ‫خیلی سریع اتفاق میفته.
‫هیجان‌انگیزه. ‫تو همین الانش هم
‫برای این ماه، سه تا تیر رو به هدف زدی.
‫سه تا همسریابی، ‫سه تا نامزدی.
‫کلی شادی و سرور.
‫خونسردیت رو حفظ کن. ‫تو یه چایخونه‌ایم.
‫ملت منتظرن چایی‌شون رنگ و عطر بگیره.
‫- رز! ‫- چیه؟
‫حوصله‌م سر رفته. گشنمه. ‫می‌خوام برم.
‫دارم کار می‌کنم، سوزی.
‫هر وقت من کارم تموم بشه می‌ریم.
‫از این وضع متنفرم!
‫براش کاغذ بیشتری بیار، باشه؟
‫البته. یه سوال: ‫چرا اینجاست؟
‫یه آقایی تو آپارتمانش فوت شده.
‫و اون نمی‌تونه برگرده اونجا.
‫اوه. آقاهه نمی‌ذاره در باز بشه، یا...؟
‫نمی‌دونم. برو نفر بعدی ‫که ثبت‌نام کرده رو بیار.
‫بله. البته.
‫میرابل، تو نفر بعدی.
‫رفت کاغذت رو بیاره.
‫تو یه همسریابی، ها؟
‫- درسته. ‫- واقعا فکر می‌کنی یکی اون بیرون هست که به درد
‫اون ایکبیری که الان رفت بخوره؟
‫- بله. ‫- پشتش گوژ داره.
‫- می‌تونم درستش کنم. ‫- واقعا؟ مَرده رو کور می‌کنی؟
‫سوزی! این یه کسب و کاره.
‫حالا تو مدیر‌برنامه‌های دخترمی و قبل از اون
‫یه لوله‌کشی، پس باید ‫بدونی کسب و کار چیه.
‫من اون ایکبیری رو ‫می‌فرستم پیش آرایشگرم،
‫و اون موهاش رو درست می‌کنه.
‫و بهش راجب فاندیشن و ریمل و
‫رژ لب و خوش‌بو کننده یاد میدم،
‫و براش گن می‌گیریم تا صاف بشینه،
‫و بعدش ماشین بافتنیش رو ‫نابود می‌کنیم تا شوهر داشته باشه.
‫چون واسه هرکسی یه شخص مناسب وجود داره.
‫برای چی داری به من نگاه می‌کنی؟
‫این چیه؟
‫واسه تو سفارش دادم.
‫واسه من؟ کلش رو؟
‫- بله. ‫- و فقط خامه همزده‌س؟
‫و یه قاشق.
‫و می‌تونم همین‌طوری بخورمش؟ ‫نیاز نیست روی چیزی باشه؟
‫درسته.
‫رز وایزمن، تا جهنم هم دنبالت میام.
‫- نیاز نیست. ‫- اوه، سلام.
‫ایول.
‫- سوزی! ‫- شرمنده.
‫تو باید میرابل باشی. من رزم.
‫چه لباس دوست‌داشتنی‌ای.
‫چیکار می‌تونم برات بکنم؟
‫مامان، عرق داره از پشت گردنت میره پایین.
‫- بیخیالش. ‫- شب افتتاحیه‌س.
‫چرا نباید بهترین لباسم رو بپوشم؟
‫هوا رو 80 درجه‌س. ‫ذوب میشی.
‫- بیخیالش. ‫- می‌خوام با این کت دفن بشم.
‫- ممکنه امشب همین اتفاق رخ بده. ‫- بیخیالش.
‫اوناهاشن.
‫همگی به دنبال من.
‫آقای وایزمن. خوش اومدین.
‫من جرالد، مدیر اینجا هستم. ‫بلیت‌هاتون قربان.
‫ممنون. از شنلم خوشت میاد؟
‫خیلی شیکه.
‫خانم، می‌تونم کت‌تون رو...
‫بذار بپوشتش.
‫هرچیز دیگه‌ای نیاز داشتید، بهم بگید.
‫خیلی خب، بنظر میاد پنج تا تو ردیف‌های جلو
‫و دو تا تو بالکن داریم. ‫اینم مال شما.
‫ما پیش هم می‌شینیم؟
‫- دور از شماها؟ ‫- آره.
‫- نه، نه. ‫- اوه، هی.
‫- صندلی...؟ نه. ‫- نه، نه.
‫- میشه ما...؟ من، من...
‫- میشه جام رو با یکی عوض کنم؟ ‫- نه.
‫- یا شاید بتونم کنار میج بشینم؟ ‫- من می‌خوام کنار میج بشینم.
‫باشه؟ میج؟ ‫باشه؟ باشه؟ میج؟ باشه؟
‫خب، اون پنج تا وسط ردیف پنجم‌ان، پس...
‫تو روحش.
‫اینم از اعلان ورود. ‫بزنید بریم داخل.
‫نوشیدنی می‌‌خواید قربان؟
‫پرواز که نمی‌کنم؟
‫اوه، می‌خوام دوباره و دوباره ‫و دوباره و دوباره ببینمش.
‫و اون آهنگ با کل ارکستر، جانا!
‫اوه، اوناهاشش. ‫بازمون اونجاست.
‫لبخندی خیلی بزرگی رو صورت اون پسر هست.
‫خب، به دستش آورده.
‫یادمه چند تابستون پیش بود،
‫بانمک‌ترین چیزی بود که دیده بودم.
‫باز اومد پیشم و بهم گفت... ‫کیتی کارلایل هارت!
‫- کی؟ چی هست؟ ‫- کیتی کارلایل هارته!
‫از برنامه "گفتن حقیقت".
‫مسابقه تلویزیونی مورد علاقمه!
‫کیتی! کیتی!
‫بگیرشون، بَبره!
‫وایسا! وایسا، وایسا. ‫کیتی! کیتی!
‫- اون؟ ‫- کیتی، وایسا، وایسا!
‫- اون چی؟ ‫- بنظرت جذابه؟
‫رز، لطفا حس نکن نیازه...
‫اوپس. ولش کن. قبل از ‫اینکه برگرده خالش رو ندیدم.
‫بنظرت بدون خال جذابه؟
‫دوبار اینجا رو گشتم. ‫اثری از سوزی نیست.
‫خوبه. سه تا آهنگ که ‌گذشت، یه ‫بسته چی‌توز در‌آورد و به هرکی که
‫بهش می‌گفت ساکت باشه، ‫‌گفت یه روز میفتن می‌میرن.
‫خوبه که رفته.
‫فراری‌ها اوناهاشن.
‫- سلام پالی. ‫- سلام غریبه.
‫حالت چطوره پالی؟
‫دل‌شکسته از اینکه شما ‫امسال تو تفرج‌گاه نیستین.
‫شاید سال بعد.
‫نظرتون راجب پسرمون چیه، ها؟
‫چه رویاهای بزرگی داشت، ‫اما کی از رویا خبر داره.
‫"رویابین کسی است که فقط با ‫مهتاب بتواند راه خود را پیدا کند."
‫- اسکار وایلد. ‫- و حالا منو ببین،
‫یه سرمایه‌گذار مالی ‫کله‌گنده تو رویاهای باز شدم.
‫پالی، ای زرنگ.
‫بخش کوچیکیه، اما موضوع اینه ‫که، همین که آهنگ رو می‌شنوی،
‫کیف پولت رو درمیاری.
‫- آها. ‫- میریام میزل!
‫- نگاش کن، عین عروسک شدی. ‫- سلام ایدی. چه خوب که می‌بینمت.
‫همین الان داشتم با یکی حرف می‌زدم.
‫تو یه سال ستاره این نمایش بودی، مگه نه؟
‫- تو استاینر؟ ‫- کلیر لندزبرگ،
‫تابستون سال 53، در خدمت شما.
‫بعدش انداختنت بیرون، درسته؟
‫نه ایدی.
‫ننداختنم بیرون.
‫اخراجت کردن، حالی هر اسمی می‌خوای روش بذار.
‫فقط یه کار باحال که بود که یه ‫سال واسه تعطیلات انجام دادم.
‫فقط همین. ‫من یه بازیگر نیستم.
‫اوه، نیاز نیست به من بگی. ‫خودم اونجا بودم.
‫واقعا از دیدنت خوشحال شدم ایدی.
‫- سلام. عاشق کلاهت شدم. ‫- اوه، سلام!
‫اون کیتی کارلایل هارت، ‫عین هودینی می‌مونه!
‫تو یه اتاقک تو دستشویی گیرش انداختم.
‫اما وقتی با لگد درو باز کردم، ‫اون تو نبود.
‫اما کفشش رو گرفتم. ‫همه‌تون دنبال یکی که لنگ می‌زنه بگردین.
‫ایب، سرش خلوته.
‫اوه، بیا تا وقتی می‌تونیم گیرش بیاریم.
‫اوناهاشش.
‫باز، عزیزم، ‫خیلی بهت افتخار می‌کنیم.
‫اوه، عاشق همه‌چی نمایش بودم.
‫اوه، اما اون کارکتره آیریس.
‫منظورم اینه که ازش بدم ‫اومد، اما ازش خوشم هم اومد.
‫اوه، ممنون خانم وایزمن.
‫اوه ایب، کلاه خبرنگاریت رو نیاوردی.
‫به شنلم نمی‌اومد.
‫باحاله، مگه نه؟
‫شگفت‌انگیزه.
‫از وقتی هیچی نبودی می‌شناسمت.
‫پسری که از همون روز اول افتاد ‫توی دریاچه
‫یه میکروفونم توی دست‌ش بود.
‫همیشه دوست دارم ورود‌ـم باشکوه باشه
‫ خوشحالی بـــاز؟ خوشحال باش
‫خوشحالم! این بهترین شبِ زندگیم‌ـه
‫سلام به همگی! صدای ‫من رو خوب می‌شنوید؟
‫- اره ‫- می‌شنوید؟ خوبه پس
‫ممنون که امشب تشریف آوردین.
‫و از نمایش‌ـمون حمایت کردین
‫این خیلی برای ما ارزشمنده‌ـه.
‫اما اجازه بدین از ستاره اصلی امشب
‫دعوت کنم بیان و چند کلامی ‫برای ما حرف بزنن
‫کسی که موسیقی و متن ترانه و ‫کتاب رو نوشته
‫دوست من و شما، باز گولدبرگ
‫ممنونم! از همگی ممنونم
‫واقعا شب بزرگی‌ـه...
‫از وقتی پرده ها رفتن بالا، نفس‌ـم ‫تو سینه حبس‌ـه
‫نفس بکش باز، نفس بکش!
‫مایرن، متشکرم...
‫بابت هدایت کردن و سالیان سال آموزش به من.
‫همینطور از کارگردان‌ـمون، جورج ابوت هم تشکر می‌کنم
‫معتقدم آینده‌ی درخشانی توی این ‫صنعت دارین، قربان
‫و همینطور تشکر می‌کنم از نمایش‌نامه نویس...
‫و هم‌اتاقی‌ـم، کوین! واقعا همه‌چی رو ‫مدیون تو هستم
‫ممنونم، کوین.
‫و همچنین ممنونم از اشخاصی که ‫به من الهام دادن
‫به این نمایش الهام بخشیدن،
‫ممنونم از خانواده تفرجگاه استاینر‌ـم چون...
‫واقعا برام مثل یه خانواده بودن.
‫استاینر!
‫!استانیر! استاینر
‫ما خوبیم! ما از همه بهتریم
‫از همه‌بهتر!
‫استاینر! استاینر...
‫من میرم! باید کارمُ تا آخر ‫امشب تحویل بدم
‫باشه پس برو! خونه می‌بینمت
‫ما خوبیم! از همه‌بهتریم! از همه‌بهتریم
‫!استاینر
‫دو تا گیتار.
‫اگه جکی اینجا بود، حالش بهم می‌خورد
‫هی.
‫- می‌خوای بری اُپرایی؟ جایی؟ ‫- فقط خرت و پرت‌های جکی رو بده تا برم
‫بازم هستن.
‫این از یکی‌ـشون افتاد پایین
‫" جکوپو دلپیترا؟ "
‫جکی تو ارتش بوده؟
‫نمیدونم.
‫ســتاره برنز؟
‫یه نوع مِداله.
‫دارلا دیگه کیه؟
‫ایب وایزمن، از سر جات تکون نخور!
‫یه چرخ بزن ببینم!
‫ماشاالله! شنل به هرکسی نمیاد
‫خودم یه کاری کردم بهم بیاد.
‫- برای کار آماده‌ای؟ ‫- اره، هستم
‫ببخشید که مهلت‌ـش اینقدر کمه.
‫بعضی وقتا پیش میاد دیگه.
‫خب من همین مواقع خودمُ نشون میدم.
‫اگه کارم داشتی من طبقه پایین‌ـم
‫.حتما
‫تموم شد.
‫این چیه؟
‫نقدِ من.
‫نمایش آنها آمدند و رقصیدند، نمایشی که
‫دیشب در تئاتر مارک هلنجر به اجرا در آمد.
‫مادرت‌ـون احتمالا از این نمایش خوشش میاد.
‫- نمیتونم اینُ منتشر کنم ‫- چرا خب؟
‫خب غلط نکنم قرار بود یه نقد طولانی و
‫با جملات قلمبه سلمبه باشه.
‫خب حالا می‌تونم یه چیزایی بهش اضافه کنم.
‫ایب، من نقدـی می‌خوام که جزئیات داشته باشه
‫جزئیات؟
‫اگه فکرمیکنی ننه یکی ممکنه ‫از نمایش خوشش بیاد،
‫توضیح بده که چرا ننه یکی
‫ممکنه از نمایش خوشش بیاد. ‫واقعا اینارو من باید بهت بگم؟
‫نه، خودم می‌دونم
‫اما توی این مورد، ترجیح میدم که
‫زیاد خودمُ قاطی ماجرا نکنم.
‫- جــانم؟ ‫- خــب
‫من فکرنمی‌کنم که جزئیات چیزی‌ـه ‫که مردم نیاز داشته باشن...
‫یا بخوان...
‫نمی‌دونم تا حالا در این باره تحقیق کردی یا نه،
‫اما فکرکنم توی این مورد ‫حق با منه.
‫اره.
‫ایب...
‫باشه گیب، بذار رو راست باشم
‫نمایش افتضاح بود! افتضاح، فهمیدی؟
‫یعنی، یه تقلید بی‌مزه بود.
‫- خــب؟ ‫- اونا یه نمایش زیبا
‫ دل‌نواز موزیکال رو که برای اولین بار ‫توی " کت‌اسکیلز " اجرا شده
‫و بازیگرانش هم مهمانان خونگرم تفرجگاه بودن
‫که کار همه‌شون هم جز دخترم خوب بود رو، انتخاب کرده بودن
‫و تبدیل‌ـش کردن به یه نمایش سه‌ ساعته خُشک،
‫ساختارشکنانه و مزخرفِ...
‫بی‌معنی و بی‌نظم
‫لباس‌ها؟ حال‌ بهم‌ زن.
‫صحنه نمایش؟ حال بهم زن.
‫نمایشنامه؟ حال بهم زن! فقط ‫یدونه آهنگ توش جا داده بودن
‫- یدونه؟ ‫- که همونم...
‫پنج بار پخش کردن! چون خودشون هم می‌دونستن...
‫فقط همین یدونه آهنگ توی دست و بالشونه.
‫دارن مردمُ گول می‌زنن، گیب!
‫و این داره منو می‌کشه.
‫عالیه! همینایی که گفتی رو بنویس
‫ده ساله که این پسر رو می‌شناسیم.
‫وقت افتاد تو دریاچه من حواسم بود
‫خودم نجات‌ـش دادم.
‫شاید بهتر بود نجات‌ـش نمی‌دادی
‫خیلی ترسناکه، می‌دونم
‫خب ایب، نظرت چیه جزئیات رو بیخیال شیم؟
‫به بهونه این نمایش، یه دید کُلی ارائه بده
‫هرچیزی که فکرمی‌کنی توی تئاتر امروزی
‫اشتباه و غلطه رو بنویس
‫عصبانی شو! نظر خودتُ بگو
‫به خاطر همین تو رو استخدام کردیم، ایب
‫به خاطر نظر و طرز بیان‌ـت.
‫اجازه نده مردم گول بخورن.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اره
‫حس می‌کنم بهتر بود چیز دیگه‌ای می‌پوشیدم
‫- چی مثلا؟ ‫- نمیدونم
‫یه دامنی چیزی.
‫نمی...اصلا نمی‌تونم ‫تصور‌ـش کنم.
‫- اصلا تا حالا دامن پوشیدی؟ ‫- معلومه که اره
‫- قبلا وقتی بچه بودم ‫- آهان
‫- دستم به جایی بند نبود خب ‫- ببخشید
‫دامن خیلی بهم میاد بابا.
‫گمون کنم از این سمت‌ـه
‫- مطمئنی ساعت‌شو اشتباه نشنیدی؟ ‫- نه‌خیرم! مطمئنم
‫چون همیشه تو ساعت و زمان مشکل داری.
‫گفتم که اشتباه نشنیدم.
‫سوزی، ممنون که تشریف آوردین.
‫خب، خواهش می‌کنم، نانسی ‫ایشون..
‫شما باید می‌ریام باشین! همون کمدین‌ـه؟
‫اره! به خاطر جکی بهتون تسلیت می‌گم
‫واقعا دلم براش تنگ میشه.
‫همیشه صفحات روزنامه‌ی مربوط به ‫شما رو برام می‌فرستاد
‫خیلی بهتون افتخار می‌کرد.
‫آهان، خب...
‫لطف داشتن...
‫- دوتا صندلی براتون نگه داشته بودم، اما... ‫- بقیه کجاـن پس؟
‫خب، همه‌جا اعلام کردم و دفترتلفن‌ـش رو یه ‫نگاهی انداختم
‫و کشیش به چند نفر زنگ زد.
‫استقبال آنچنانی‌ای دریافت نکردیم.
‫...می‌بخشید
‫صفحات روزنامه‌ مربوط به ‫منُ نگه می‌داشته.
‫چستر
‫چستر!
‫چه غلطی میکنی؟
‫ساندویچ پیاز می‌دادن.
‫بشین ببینم.
‫صداتم در نیاد.
‫فکرنمی‌کردم جـکی با خودش ‫فکرمی‌کنه من آدم بامزه‌ایـم.
‫خب، ساعت از سه گذشته...
‫احتمالا باید شروع کنیم.
‫- اینو نگه می‌دارم ‫- خوش آمد می‌گم به همه
‫ممنون که امروز تشریف آوردین اینجا
‫تا با فرزندِ دوست‌داشتنی‌ـمون ‫وداع کنیم.
‫جکوپو جــکی دلپیترا.
‫من کشیش ارشد آرمینیو ریچی هستم
‫از کلیسای قلب مقدس مسیح،
‫کلیسای که جکی در کُل زندگی‌ـش رو
‫صرف فعالیت در اونجا کرد.
‫کلیسا می‌رفته؟
‫من جکی رو از وقتی یه پسر بچه بود می‌شناختم،
‫و خب چرا باید دروغ بگم، همیشه کُمد شراب...
‫رو از دست‌ـش قفل می‌کردم.
‫،خیلی روز ها
‫متوجه می‌شدیم که جـام خونِ عیسی
‫با شراب و مشروب عوض شده.
‫اون همیشه زودتر از همه ‫برای کمک داوطلب می‌شد.
‫نمی‌تونم ثابت کنم جکی کسی بود
‫که وقتی تابلو تولد مسیح توسط ارازل و اوباش
‫نابود شد، یکی جدید ساخت.
‫اما شرط می‌بندم که کار خودش بود.
‫داستان های زیادی از جکـی دارم که ‫می‌تونم براتون تعریف کنم،
‫اما می‌خوام بحث رو به سمت شخصی که
‫خیلی برای اون مهم بود، هدایت کنم.
‫شخصی که همیشه به عنوان صمیمی‌ترین ‫دوست‌ـش به اون اشاره می‌کرد.
‫سوزی؟
با تو بود.
‫نه، گفت یکی از صمیمی‌ترین دوستاـش
‫مگه اینکه یه سوزی دیگه اومده باشه اینجا
‫هـی، سینه‌هاتُ بده بالا
‫خب، سلام.
‫گمون کنم من سوزی‌ام
‫و خب...
‫نانسی ازم خواست چندکلامی حرف بزنم...
‫پس...
‫گور باباش.
‫بیاین دنبالم.
‫این کیه؟
‫سلام
‫ببخشید، چند دقیقه بیشتر وقت‌ـتون رو نمی‌گیرم
‫قرار بود چندکلامی درباره جکی دلپیترا حرف بزنم
‫کسی که توی اون اتاق خالی
‫مزخرفِ اون سمت سالن‌ـه.
‫اما خب، من...
‫من نمی‌تونم توی یه اتاق خالی ‫راجع بهش حرف بزنم.
‫حق‌ـش نیست اینطوری.
‫درست نیست اینطوری ازش یاد بشه.
‫یا یاد نشه اصلا چون ظاهرا...
‫هیچکس حتی حاضر نشده بیاد ‫تا ازش یاد کنه.
‫جز چهار نفر.
‫چهار نفر برای بدرقه کردن‌ـت به اون دنیا.
‫بقیه کدوم گوری بودن؟
‫وقتی یکی می‌میره، شما توی مراسم ‫خاک سپاریش شرکت می‌کنید، غیر اینه؟
‫جکی بود بابا!
‫یعنی، هیچوقت کسی رو اذیت نکرد
‫اون زندگیشُ کرد و کارای خوبی انجام داد
‫خونه تُخمی‌ـم رو تعمیر کرد، پرده هام ‫رو وصل کرد.
‫نقاشی می‌کرد! آشپز خوبی بود
‫از جونش واسه اون کشیش عوضی‌ای‌ـه...
‫که اونجا وایستاده مایه گذاشت.
‫ظاهرا، هیچکس به تخم‌ـش نبوده.
‫هیچکس نفهمید.
‫لعنتی، منی که باهاش یه جا زندگی‌ می‌کردم و چیزی نمی‌دونستم.
شب‌ها بیخ گوش همدیگه می‌خوابیدیم.
‫یعنی، من چیزای خیلی خصوصی‌ای ‫درباره‌ـش می‌دونم.
‫می‌دونین، خُر و پف می‌کرد.
‫خب، یه سری غذا ها بهش نمی‌ساخت.
‫وقتی اونارو می‌خورد، تا صبح پنجره ‫رو باز می‌ذاشت.
‫می‌دونم چه روزی لباس‌هاش ‫رو می‌داد بشورن.
‫میدونم کِیا می‌رفت تا موهاشو اینطوری تُخمی کوتاه کنه.
‫اما من اصلا نمی‌شناختمش.
‫اصلا نمی‌دونستم توی جنگ بوده.
‫نمی‌دونستم...
‫مدال شجاعت داره.
‫یعنی، اونا رو که همینطوری نمیدن به آدم
‫باید حتما بهت شلیک شده باشه ‫یا جون یکی رو نجات داده باشی.
‫یا یه تانکی چیزی رو داده باشی هوا.
‫مدال داشتن چیز کمی نیست!
‫کلکسیون کامیک‌های بازوکا جو رو جمع کرده بود.
‫بلیط های کوچولو اُپرا رو
‫نگه می‌داشت.
‫یه چوب بیسبال داشت که ‫بیب روث امضا‌ـش کرده بود.
‫باورتون میشه؟
‫جکی بیب روث رو دیده بود.
‫اون چوبُ مثل کُسخلا تو یه ‫جعبه کفش نگه داشت.
‫اما به هر حال چوبُ داشت.
‫منظورم اینه، اون زندگی‌ـشو کرد و مُرد
‫اما من هیچ‌کدوم از اینا رو نمی‌دونستم.
‫خب همین چند دقیقه پیش فهمیدم که ‫من دوست‌ـش بودم
‫نه ببخشید، یکی از صمیمی‌ترین دوستاش...
‫من یه دوست صمیمی‌داشتم و ‫حتی اینو نمی‌دونستم.
‫دارلا کدوم گوریه الان؟
‫هآ؟
‫یه روز نتونست مرخصی بگیره
‫و بیاد تا مردی که...
‫پنجاه و یک تا نامه احمقانه براش نوشته بود، ‫ادای احترام بکنه؟
‫همونی که کنار هر کلمه‌ـش توی نامه ‫قلب گذاشته بود...
‫مهم اینه یه روز به خودش زحمت نداد
‫تا بیاد و برای این مرد مراسم خاکسپاری‌ای ‫که لایقشه هدیه بده.
خداکنه مُرده باشه.
‫می‌دونید چی رو اصلا متوجه نمیشم؟
‫اینکه چـطـوری این مرد نجیب، کسی ‫که کُل زندگیش رو...
‫مثل سگ کار کرد،
‫به سختی می‌تونست حتی...
‫از پس اجاره خونه قوطی‌کبریت من بر بیاد...
‫منظورم اینه، یه ثانیه ‫هم دست از تلاش برنداشت.
‫هیچوقت هم پیشرفت نکرد.
‫می‌دونین این چقدر بگایی‌ـه؟
‫این همه کُسکش توی این ‫دنیا وجود دارن که
‫همه‌چی مُفتی و مجانی به دست میارن.
‫این مرد توی توی جنگ مبارزه کرده! سفر کرده
‫راستی یه جایزه " لیـندی " هم داره ‫(مسابقه رقص)
‫نمی‌دونستم جکی بلد بوده برقصه.
‫معمولا اینطوری به نظر می‌رسید ‫که حتی نمیتونه راه بره.
‫اما توی اون جعبه موش‌خورده و کهنه‌ای
‫که انداخته بودش گوشه خونه‌ـش
‫یه مدل نفرِ اول مسابقه رقص داشت.
‫زندگیِ یه مرد! تو یه جعبه تخمی بود
‫زندگی یه مرد واقعا خوب.
‫مَردی که لایق خیلی چیزا بود.
‫و اخر و عاقبت‌ـش شد خاک چوب
‫و استفراغ کردن توی " گسلایت "
‫خب، این اوضاع نباید ادامه پیدا کنه! باشه؟
‫نمی‌تونم همینطوری وایستم...
‫و شاهد این باشم که این اتفاق ‫برای یه بنده‌خدای دیگه هم بیوفته.
‫برای همین می‌خوام بقیه عمر‌ کیری‌ـم رو رو صرفِ...
‫پیدا کردن بقیه جکی های روی زمین بکنم.
‫اونایی که ارزشی براتون ندارن! ‫اونایی که نمی‌بیندشون
‫اونایی که هیچوقت دست از ‫تلاش برنمی‌دارن.
‫و از این اطمینان حاصل می‌کنم که ‫قرار نیست بازم...
‫یکی تو خونه‌ی من جون بده.
‫وای، بابت این خانم واقعا متاسفم.
‫مطمئنم ایشون هم واقعا ‫انسان خوبی بودن.
‫- بویزی، چطوری؟ ‫- شلــوغ
‫- امشب یعنی قراره بهتر از سری قبل باشه؟ ‫- امیدوارم
یعنی یه برنامه‌ریزی دقیق‌تر انجام دادی؟
امیدوارم این دفعه ‌دیگه کَله فلامینا...
- نخوره به قلابی که از سقف آویزونه - لیست رویداد های نمایش؟
‫- اره ‫- فرشته سکسی! جاسوس شوروی سکسی
‫- قرن بیستم! شاعر معاصر
‫- قرن بیستم! شاعر معاصر...چی؟ ‫- کلوئوپاترا! دخترک حرم‌سرا
‫- دخترک حرم‌سرا! آروم‌تر بگو ‫- پرستار سکسی! دوشیزه رقاص
‫- یه چیز سکسی! دوشیره رقاص ‫- طلوع زُهره
‫- رُزی ریورتر ‫- لیست درست نکردی، نه؟
‫- دخترک‌ دریانورد، عروسی چینی و زیبای خفته ‫- عروسک رُزی
‫دخترک دریانورد! بویزی ‫بویزی، بویزی...
‫نمی‌تونم همه‌ـشو حفظ کنم! بنویسشون برام
‫حالا فهمیدم چرا این ترکیبِ منحصر به فردِ...
‫شور و اشتیاق و ناز و کرشمه ‫اینقدر برام آشنا می‌زد.
‫اینجا چه غلطی میکنی؟
‫دلم نمی‌خواد از جمله‌ـت اسکی برم
‫اما تو اینجا چه غلطی میکنی؟
‫باید بری، کم کم دیگه نوبت منه.
‫پشمام! زدی تو کار رقص میله و اینا؟
‫می‌دونستم سر قضیه شای‌بالدون خیلی اذیت شدی...
‫- اما لازم نیست بری سراغ این کارا... ‫- من کمدین‌ـم اینجا
‫- اینجا؟ ‫- اره و الان نوبت منه که برم
‫و هنوز تو مرحله آزمایشی‌ام، پس بزن به چاک
‫- می‌خوای بزنم به چاک؟ ‫- بله
‫چون که مضطرب‌ـت می‌کنم.
‫چون مضطرب‌ـم می‌میکنی.
‫لبخند نزن! لبخند‌ـت افتضاحه
‫بذار یه داستان بگم، ‫توی دوران دبیرستان...
‫دبیرستان "مِفان‌های" در بلمورِ جزیره ‫لانگ‌آیلند
‫تو کلاس یه سخنرانی‌ای کردم.
‫یه روز، معلم جلوی همه دانش‌آموز ها
‫بهم گفت بلند شو و درباره فلان ‫چیز صحبت کن.
‫درباره باغ‌وحشا و اینکه خوب‌ـن یا بد ‫و این چرت و پرتا...
‫باید باهاشون مخالف می‌کردم.
‫بهم گفت 5 دقیقه وقت داری تا ‫خوب فکرکنی! بعدش...
‫من اعتماد به نفس زیادی نسبت به ‫گفته هام داشتم...
‫پس سریع شروع کردم به حرف زدن...
‫درباره این حرف زدم که حیوانات نباید ‫داخل قفس باشن
‫و اینکه حیوانات واقعی ما هستیم،
‫چون اونا رو توی قفس زندانی کردیم.
‫یکم بعد خیلی یهویی...
‫یه پاک‌کن راســت خورد تو کله‌ـم.
‫سرمُ برگردوندم ببینم کار کیه و دیدم ‫خودِ معلم عوضی بود.
‫دستپاچه شده بودم یکم...
‫اما با همون لحن استادانه به سخنرانیم ‫ادامه دادم وارد بحث های...
‫علمی و نظریه ها شدم و گفتم که ما هیچی از بقیه...
‫خلقت های خداوند که حیوونا باشن کم نداریم.
‫البته اگه خدایی وجود داشته باشه، اینم ‫اون وسط پروندم.
‫همون موقع بود که یه پاک‌کن دیگه ‫دوباره خورد توی کله‌ـم.
‫بعدش در ادامه سخنرانیم...
‫هر ده ثانیه یک بار،
‫یه چیزی پرت می‌کرد سمتم! گچ، پاک‌کن
‫کاغذ مچاله، سیب گاز زده.
‫اما من موفق شدم تا اون 5 دقیقه ‫رو پشت سر بذارم.
‫بعدا از معلم‌ـم پرسیدم که ‫چرا اونارو پرت می‌کردی؟
‫و اون گفت " آقای اشانیدر...
‫من اون‌موقع اشنایدر بود ناگفته نماند.
‫" آقای اشانیدر، من می‌خواستم بهتون یاد بدم...
‫که در برابر حواس‌پرتی ها مقاوم باشی.
‫این وظیفته که حواست جمع باشه،
‫مهم نیست چه اتفاقی بیوفته، و تو ‫کارتُ خوب انجام دادی.
‫اون موقع می‌گفتم کسشر میگه بابا...
‫اما بعد ها فهمیدم که درس خیلی ‫ارزشمندی در زندگی من بوده.
‫برای کاری که الان می‌کنم، منُ آماده کرد.
‫پس امشب، خانم میزل...
‫اگه دیدی پاک‌کنی، سیبی، گچی ‫داره میاد سمتت...
‫بدون کارـه منه که دارم اجرات رو نگاه می‌کنم.
‫نه! اینجا که بلمور نیست.
‫همه‌چی بلمور‌ـه.
‫خانم میزل وقت شروع نمایشه!
‫فکرکنم وقت شروع نمایشه.
‫باشه می‌تونی بمونی! اما توی ‫دید من نشین.
‫عحب! ولی دقیقا قراره بشینم
‫جایی که به من دید داری!
‫لعنتی
‫خانم میزل!
‫خیلی‌خب.
‫- سلام به همگی ‫- سلام
‫که البته خانم‌ها کمترن و آقایون زیادتر.
‫من خانم میزل هستم، میزبان و راهنمای ‫شما در برنامه امروز.
‫ماشاالله!
‫واقعا شغل عجیبی دارم! من یه خانمم که...
‫میاد اینجا تا آقایون رو بخندونه.
‫آقایونی که برای دیدن خانم‌های لُخت ‫میان اینجا.
برای آقایون کار آسون‌تریه!
‫اره!
‫و یه نقشِ پر زحمت توازن‌بخش برای من.
‫اما نه اونقدرا پر زحمت به اندازه کار سَندی.
‫بندباز برهنه ما،
‫کسی که از یه لوله‌باز کن معمولی خونگی
‫برای برقرار کردن تعادل‌ش استفاده می‌کنه، نه ‫قرار نیست لو بدم اینو...
‫فقط بدون دیدن رقص ‫سندی از اینجا نرید.
‫خب من الان اومدم وسط این رقاص‌های ‫برهنه درباره چی حرف بزنم؟
‫بیسبال؟
‫بچه گربه‌ها؟ ننه و آقا بزرگا؟
‫یعنی خب وقتی داری وسط یه مشت
‫دونات شکلاتی و چیزبرگر نمایش اجرا میکنی،
‫چطوری میشه توجه یه مرد گُشنه رو جلب کرد؟
‫ظاهرا همه‌تون به من توجه نمی‌کنین.
‫اینایی که اینجا نشستن رو می‌بینین؟
‫به من محل نمیدن.
‫دارن با هم حرف می‌زنن.
‫به نظرتون درباره چی حرف میزنن؟
‫دقیقا چیزایی که تو همچین جایی ‫میشه انتظار داشت.
‫می‌تونم صداشونُ بشنوم، پس بذارید ‫گفتگوشون رو براتون بازسازی کنم.
‫میدونی چی از گیر کردن توی ترافیک وقتی که...
‫ مثل چی شاش داری، بدتره؟
‫اینکه ارسطو به‌شدت به نظرات مبتنی
‫بر استدلال های غیرعلمی متکی بود.
‫من مخالفم! باور دارم هر انسانی در جای خودش
‫وقتی که ما نمی‌تونیم مسئله‌ای ‫رو استدلال کنیم
‫اون رو خیلی هوشمندانه و ساده استدلال کنه.
‫پس من از فیلسوف بزرگ ارسطو ‫دفاع می‌کنم.
‫یا امام! تو و ارسطو تخمی‌ـت...
‫همه‌ش می‌گین ارسطو فلان، ارسطو بسان.
‫- اون پسرای جوان رو آزار و اذیت می‌کرد ‫- زمانه قدیم بود بابا
‫نمیدونی که نباید استاندارد های مُدرن رو به
‫سنت‌های عهد بوق ربط بدی؟
‫حالا یکی پا میشه میگه ‫ببخشید مری‌یام میزل...
‫چطوری این همه درباره ‫ارسطو اطلاعات داری؟
‫با این آرایش‌ـت شبیه ‫دختر بچه ها شدی...
‫همینطور با این مدل موی شیک و کفش ‫های پاشنه دارت.
‫منم میگم، خب وقتی بچه بودم ‫بابام کتاب های ارسطو...
‫رو خیلی برام می‌خوند و از حق نگذریم...
‫اون موقع با خودم می‌گفتم این پیرخر..
‫منظورش از این کسشعرا چه ناموسا؟
‫ببخشید، نمی‌خواستم بپرم وسط حرفتون!
‫ممنون.
‫یکم دیگه می‌بینمتون.
‫حالا که اینجام و دارم ‫به آکیوا کوچولو نگاه می‌کنم...
‫- هنوزم نمی‌تونم بفهم‌ـم این بچه، کدوم خریه؟ ‫- منم همینطور
‫اونا من رو انداختن آخرین نفر... (برای قرائت انجیل)
‫- بهترین‌ جا ‫- عجبیه...
‫استیوی اونجاست.
‫شاید ما رو نشناخت!
‫چرا، اتفاقا شناخت.
‫ببین، برای احترام به خودت ‫فقط می‌خوام اینو بدونی که...
‫این رابطه؟ یعنی من و تو
‫من دیگه حوصله این کارها رو ندارم.
‫اصلا برام مهم نیست رُز وایزمن و ‫مامانم چیا بهت گفتن.
‫هیچوقت قرار نیست اتفاق بیوفته.
‫ببخشید، داداش! مشکلی پیش اومده؟
‫نه! هیچ مشکلی
‫پس میشه دست از سر زنم برداری؟
‫وای! ببخشید...حتما
‫و راستی، خوش بگذرونید.
‫آمــــیــن
‫ایب، فکر نمی‌کنی امروز همه‌چی ‫یکم عجیب و غریب شده؟
‫هــوم؟ نه والا.
‫از ته دیافراگ‌ـت بخون مویشی!
‫از ته دیافراگت.
‫حالا هم آخرین نفر رو برای ‫قرائت تورات دعوت می‌کنیم.
‫ناوی بن نسن
‫- چه خبر شده؟ - ‫- حتما اشتباه کرده
‫از روی لیست خوند! یارو ‫لیست دستش بود.
‫- اسمش توی لیست بود ‫- آقای میزل...
‫سلام! من مادر آکیوا هستم. بابت ‫سوتفاهمی که پیش اومد متاسفم.
‫لحظه آخری یه سری ناهماهنگی‌ها پیش اومد.
‫آکیوا یهویی تپق زد، اما حتما ‫روی بهبود‌ـش کار می‌کنیم.
‫حتما، حتما! فهمیدم یه اتفاقی افتاده.
‫یعنی خب، اگه شما و چندنفر دیگه رو ‫بذاریم کنار هم...
‫پسرم اصلا نمی‌تونه شما رو تشخیص بده
‫امیدوارم زیاد تمرین نکرده باشین.
‫نه راست‌ـش، ممنون که ‫اطلاع دادین.
‫- ممنون ‫- نمی‌تونه تو رو بین چند نفر دیگه تشخیص بده؟
‫حروم‌زاده کوچولو!
‫- به این میگی صدا؟ ‫- ساکــت
‫- آمــیــن ‫- ایب، خاخام رو ببین
‫کم کم دارم می‌فهمم منظورت چی بوده
‫پس فقط من اینطوری حس نمی‌کنم.
‫آکیوا، ترکوندی پسر.
‫حالا، قبل از اینکه به ‫قرائت ادامه بدیم،
‫برای همه مهمانان از تورات ‫شخصی خودت بگو.
‫توی یک کلمه، موضوع‌ـش چیه؟
‫شجاعت
‫آهان خب...
‫شجاعت موضوع خیلی جالب و ‫هوشمندانه‌ای هست.
‫اما آیا به اندازه وفاداری،
‫مهمه؟
‫گمون کنم
‫بابا، با خاخام چیکار کردی؟
‫- هیچ‌کاری نکردم ‫- اما...
‫اما هیچکس از عمو ‫سائول من شجاع تر نیست.
‫اون به آزادی یهودی های آشویتز ‫کمک کرد.
‫و الان صاحب سه تا رستورانه! یدونه‌ـشم بدون بیرون بر‌ـه
‫اما چیزی که باید خوب به یاد ‫داشته باشیم...
‫برای اجتماع ما خیلی مهمه که...
‫به یک‌ دیگر وفادار باشیم.
‫چیزی روی لباسمه؟
‫خاک تو سرت، ایب وایزمن.
‫- مگه چیکار کردم؟ ‫- باز طفلکِ بیچاره
‫مگه چه بلایی سر باز آوردی؟
‫شوهرت نمایش باز رو نابود کرد.
‫توی اون روزنامه مزخرف چه چیزهای ‫وحشتناکی که درموردش ننوشته.
‫اون شغل تمام زندگی اون پسر بود.
‫روزنامه " صدای روستا " برای من نیست.
‫- بابا، چی نوشتی مگه؟ ‫- هرچی که دیده بودم رو
‫بی‌شرف!
‫خجالت بکش، ایب وایزمن.
‫ببینید، مردم...
‫من یه روزنامه نگارم.
‫و گاهی اوقات نوشتن نقد های منفی ‫بخشی از شغلمه!
‫چیزی‌ـه که به مردم مدیون هستم.
‫پس لطفا احترام خودتون رو نگه دارین
‫و اجازه بدیم خاخام هوبیشو سخنانش رو تکمیل کنه.
‫کدومشون مهم تره آبراهام؟
‫- مردم جامعه‌ـت یا کسانی که هم‌خونت هستن؟ ‫- حرف حق
‫از چنگال های تیز هیتلر به خاطر همچین ‫اتفاقی فرار کردیم؟
‫تهمت! نقدش پُر بود از تهمت و دروغ.
‫ایب، کدوم نقد؟ چی نوشتی؟
‫بیا! خودت ببین
‫دیشب با باز حرف زدم و داشت ‫از ناراحتی می‌مُرد.
‫گفت کاش اون روز توی دریاچه غرق می‌شدم ‫و این اتفاق نمی‌افتاد.
‫اگه من نجات‌ـش نمی‌دادم، واقعا غرق می‌شد.
‫ تا دوباره اونُ به کشتن بدی؟
‫دیدن نمایش " آنها آمدند و رقصیدند " مثل ‫زندگی توی جهنم می‌مونه؟
‫عصبانیت و نا اُمیدی‌ای رو حس کردم که...
‫از وقتی جَوان بودم و متوجه شدم رویای آمریکایی،
‫با یک ستاره نشانه دار نوشته میشه، حس نکرده بودم.
‫- وای، بابا ‫- چیه؟
‫من برای گفتن حقیقت حقوق می‌گیرم! برای ‫صادق بودن.
‫وقتی دخترت توی نمایش " پنجاه و سه " گند زد
‫هم صادق بودی؟
‫یک بار برای همیشه، مردم...
‫من شاید یکی مثل مری مارتین و ‫جسیکا تنتی نباشم.
‫اما یه کلــر بی‌نظیر بودم و اصلا ‫هم گند نزدم.
‫خوب نمی‌خونم اما توی تئاتر موزیکال...
‫ایفای‌نقش خیلی مهم‌تر از خوانندگی‌ـه!
‫ایب وایزمن،
‫خودت اونجا وایستاده بودی، شامپاین می‌خوردی...
‫گپ می‌زدی! درمورد اُسکار وایلد صحبت می‌کردی...
‫باز رو بغل می‌کردی! پیک ‫می‌زدی به سلامتی‌ـش!
‫همه اینا درحالی که مثل قابیل ‫چاقو رو پشت خودت قایم کرده بودی!
‫وای پالی! فیلم هندی‌ش نکن.
‫آهان، فقط تویی که می‌تونه حقیقت ها رو بگه؟
‫حقیقت؟ حقیقتُ می‌خوای؟
‫خب، تو هیچ کتاب مقدسی نوشته نشده که...
‫قابیل، هابیل رو با یه چاقو به قتل رسونده.
‫تو دیگه از حقیقت حرف نزن جان مادرت!
‫چرا، نوشته شده! کتاب خلقت
‫قابیل، هابیل رو کُشت.
‫و قطعا که با چاقو هم بوده.
‫خاخام، تو هم یه چیزی بگو.
‫تورات میگه که قابیل...
‫- یه کارگر ساده به روی زمین بوده ‫- دقیقا
‫پس حتما بیل‌زنی، باغبانی چیزی بوده.
‫چاقو دستش نمی‌گرفته!
‫میدونم برات مهم نیست،
‫اما من تمام پول بازنشستگی‌ـم رو ‫برای نمایش دادم.
‫خودت گفتی پول خیلی کمی دادی.
‫جان مادرت بزرگش نکن!
‫برای نمایش کم بود، اما برای من زیاد بود.
‫راستشو بخواین، نمایش اونقدرا هم خوب نبود.
‫چی داری میگی؟
‫- شایدم خوب بود ‫- من توی نقدم اصلا تُند حرف نزدم
‫من خیلی محترمانه از این نمایش ‫استفاده کردم تا درباره
‫اوضاع خرابِ تئاتر های آمریکایی صحبت کنم.
‫به جای اینکه تمام اشکالاتش ‫رو لیست کنم.
‫آهنگ‌ـش چی؟
‫فقط یدونه آهنگ خوب داشت! همین
‫با یدونه آهنگِ خوب نمیشه ‫نمایش موزیکال راه انداخت.
‫و واقعا نمی‌فهمم...
‫چر تو طرف اونایی؟ اون شخصیتی ‫که دوست داری بهش نفرت‌ورزی کنی،
‫اون آدم بی‌ادب و شرور، خودِ تویی.
‫- جــانم؟ ‫- اسمش...
‫آیریس بود! رُز آیریس
‫،زنی که شراب می‌خورد
‫فالگیر داشت برای خودش و همینطور دوتا بچه.
‫گند زدی به نمایش و حالا هم ‫داری گند می‌زنی به جشن تکلیف آکیوا.
‫اره
‫ای کاش شما رو دعوت نمی‌کردم آقای وایزمن.
‫جسارت نباشه، اما لیست دعوتی هات..
‫- سر تا پا مشکل بود ‫- خب از نمایش خوشت نیومد
‫خب، باید تو چشم همه‌ی مردم خرابش کنی؟
‫یه نمایش کوچیک و جمع‌ و جور بود. ‫ضرری به کسی نرسوند.
‫رسوند! چون اون بیرون ‫یه نمایش فوق‌العاده هست...
‫که حمایت‌های لازم رو برای ‫دیده شدن، در اختیار نداره.
‫- کدوم نمایش؟ ‫- منظورتون از...
‫- کدوم نمایش چیه؟ ‫- کــدوم نمایش؟
‫همون نمایش فوق‌العاده ای که اون بیرون نشسته
‫و هیچ حامی و پولی نداره؟
‫اون بیرون ده تا نمایشِ اینطوری هست
‫که نیاز حمایت و منابع دارن. بیست‌ تا
‫- خب اون بیست ‌تا کدوم می‌شن؟ ‫- منظورش اینه که...
‫اگه همه حمایت‌ها بره سمت یه نمایش، فرصت ‫از بقیه نمایش‌ها دریغ میشه.
‫اینو دختری داره میگه که با بازیِ افتضاحش...
‫- رید تو نمایش کت‌اسکلیز! ‫- کی این حرفُ زد؟
‫قایم نشو! کی بود؟
‫بسه! همگی بس کنید.
دارم حواستون رو پرت می‌کنم.
‫و ظاهرا دشمن همه‌ی مردم.
‫پس اینجا رو ترک می‌کنم
‫تا شما بتونین به ادامه نمایشتون برسین.
‫اما یه چیزی هست که همه شما باید بدونین.
‫شما غورباقه‌ـین.
‫و من عقرب!
‫من نیش می‌زنم، چون طبیعت من اینه!
‫لعنتی! کاش شِنلم رو پوشیده بودم.
اگه درخواست کنم چی؟
میگم یعنی، مگه رسوندن آب به دمای اتاق چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫دمای اتاقه بلاخره.
‫هـی، کسی به اسم ‫آقای فیبی می‌شناسیم؟
‫فیبی؟ این دیگه چه اسمیه؟
‫نوشته: ساعت 4 و نیم آقای فیبی زنگ زده! قراره ‫دوباره زنگ بزنه.
آشنا نیست برام.
‫زِلدا هیچوقت اسم اول ‫آدمُ نمی‌پرسه.
‫همه‌ش بهش میگما.
‫کارکنان استانیر همیشه از اصلاح کردن ‫اشتباهات‌ـشون استقبال می‌کنن.
‫و یه روش خاص برای تکه تکه ‫کردن گریپ‌فروت وجود داره.
‫یه دلیلی داره که خدا این ‫امتحان‌ها رو پیش روت می‌ذاره.
‫- الــو؟ ‫- ایب، منم اشر
‫اَشر! چه غافل‌گیری‌ ای
‫واقعا؟ منم از اینکه غافل‌گیر شدی، یکم ‫غافل‌گیر شدم.
‫- چرا؟ ‫- خب،
‫یه دوست این چیزایی که توی روزنامه ‫" صدای روستا " نوشتی رو برام فرستاد.
‫نقدت از یه نمایش به نام ‫" آنها آمدند و رقصیدند "
‫- ظاهرا خیلی مزخرفه ‫- این توضیف با ادبانه‌ـشه
‫آخرش هم یکم زدی توی فاز ‫نوستالژیک و اینا...
‫بحث ستاره شدن و رویای آمریکایی...
‫که واقعا من رو یادِ...
‫ اون کاری که دهه 20 با هم می‌کردیم، انداخت.
‫سردبیرم دوست داره گاهی اوقات ‫از زندگی شخصیم هم بگم.
‫وای! صحیح.
‫راستی از اون بخش‌ـش که دوتامون رو به
‫یه جرم فدرال متهم کردی، هم خوشش اومد ایب؟
‫- چی میگی تو؟ ‫- اون پاراگراف کوچیک..
‫که درباره هنر و اغتشاش بود
‫جایی که خیلی دقیق توضیح دادی...
‫چطوری من و تو یه ساختمون ‫فدرال رو آتیش زدیم!
‫وای اون که مال سال ها پیشه! برای ‫کسی مهم نیست.
‫- برای اف‌بی‌ای مهمه ‫- چی؟
‫می‌خوان هفته آینده ما رو توی نیویورک ملاقات کنن.
‫اف‌بی‌ای که هنوز چیزی به من نگفته.
‫می‌گن! بهم اعتماد کن
‫پس زنتُ ببوس و ازش خداحافظی کن
‫و مسواکت رو هم بردار، چون من و تو قراره..
‫تو زندان " لون‌وُرث " سنگ خُرد کنیم. ‫(نوعی فعالیت در زندان‌های آمریکا برای زندانیان)
‫و نقرس‌ـم من رو به گا بده!
‫- نیویورک می‌بینمت ‫- اشــر
‫آقای فیبی.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫به افتخار جکی.
‫مردی که احمق ها رو تحمل نمی‌کرد و
‫فکر می‌کرد همه مردم احمقن.
‫مردی که عشق‌ـش به ساز اوکارینا، نشون می‌داد...
‫توی موسیقی سلیقه خوبی نداره.
‫سلامتی همون مردی که یه روز ‫قبل از مرگ‌ش، ده دلار ازم قرض کرد.
‫چون یه‌جورایی می‌دونست قراره بمیره.
‫مردی که بیشتر از هرکسی توی این ‫دنیای تخمی جز تو، بلد بود...
‫من رو مثل سگ عصبانی کنه!
‫مردی که...دوست من بود.
‫- به افتخار جکی ‫- به افتخار جکی
« ترجمه از آیـــدا و صادق هاشمی » :.: @AydaNaderiSubT :.:
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez