‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
« ترجمه از حامی مغیثی و کیارش نعمت‌گرگانی » ‫:.: realKiarashNg & @Timelordsubs@ :.:
‫لنی!
‫صبح بخیر. قهوه میل داری؟
‫- من... ‫- شیرینی و بیالی و گریپ‌فروت دارم.
‫- زلدا پنکیک هم می‌تونه درست کنه. ‫- بگو پنکیک.
‫پنکیک بهترین صبحونه ممکنه.
‫ببخشید ولی شما کی هستین؟
‫- خانم دسامبر. ‫- چه عوض شدی.
‫منظورم شبی بود که درمورد ‫خانم دسامبر گفتی.
‫با هم بازداشتگاه بودیم.
‫من با خیلی‌ها بازداشت شدم.
‫راستی، ما به بچه‌ها گفتیم...
‫چون شیرینی زیاد خورده بودی،
‫رفته بودی توی اون اتاق.
‫اگه اشکالی نداره تو هم ‫همین داستان فرضی رو بگو.
‫پیشنهاد شخص من گفتن واقعیته.
‫حوصله نداشتم واسه یه بچه پنج ساله،
‫مسمومیت الکلی رو توضیح بدم، ‫ولی اگه پرسید...
‫- کی پرسید؟ ‫- ایتان.
‫من که نمی‌دونم...
‫اگه یه بچه ازت پرسید چرا این‌جایی ‫باید چی بگی؟
‫مگه نگفتی باهوشه؟
‫من گفتم شوخی‌هاش هوشمندانه‌ست.
‫ممکنه یه مرد عقب مونده هم باشه.
‫ببخشید.
‫دیشب یه سری وسایل دیگه هم همراهم بود.
‫یه کت، کفش و کیف‌پول داشتم.
‫- شما هم می‌شنوین؟ ‫- موفق شدم!
‫سلام. ببینین کی بالأخره بیدار شده.
‫- وایستا ببینم. تو. ‫- عه؟
‫- تو رو می‌شناسم. ‫- منم می‌شناسمت.
‫خیلی هم خوابت سنگینه.
‫ایتان اومد تا کنارت که...
‫ماشین آتش‌نشانیش رو برداره ‫تو اصلا حالیت هم نشد.
‫وایستا ببینم. ‫وای خدا.
‫پشت پنجره رود هادسونه.
‫آپر وست‌سایده.
‫راست می‌گی... لابد می‌ده ‫یکی دیگه واسش جوک بنویسه.
‫- قهوه میل داری؟ ‫- خودمون تعارف کردیم. بهمون زل زد.
‫ببخشید وقتی بیدار شدی خودم نبودم،
‫داشتم به دخترم ‫دستشویی رفتن یاد می‌دادم.
‫وقتی قشنگ دستشویی کنه، ‫واسش آهنگ می‌ذارم.
‫امروز هم خیلی خیلی قشنگ ‫دستشویی کرد.
‫دیروز که خیلی ناجور بود.
‫مجبور شدیم کاغذ دیواری جدید بگیریم.
‫دیگه بعد کلی تلاش آدم موفق...
‫- می‌شه یه لحظه؟ ‫- هوم؟
‫- می‌خوای دوش بگیری؟ ‫- نه نمی‌خوام دوش بگیرم.
‫ولی به نظرم بهتره دوش بگیری.
‫خیلی ممنون از شما ‫خانم توی آشپزخونه،
‫ولی دوش گرفتن من... ای لعنتی.
‫عه. آخ.
‫چه‌طوری اومدم این‌جا؟
‫- خودت چقدر یادته؟ ‫- هیچی یادم نیست.
‫خب، دیشب داشتم از کلوب برمی‌گشتم،
‫دیدم بیهوش افتادی روی زمین.
‫ازت پرسیدم خونه‌تون کجاست؟
‫برگشتی گفتی؛ چه موهات قشنگه.
‫- من گفتم موهات قشنگه؟ ‫- نه، ولی به خاطر...
‫من الآن
‫بگذریم، منم گفتم مرسی. ‫بعد آوردمت این‌جا.
‫گذاشتم تو اتاق پسرم بخوابی.
‫- همون تخت کوچیکه. ‫- پنج سالشه دیگه.
‫- دیشب جیبم رو زدن؟ ‫- من که نمی‌دونم.
‫پس کفش‌هام کجاست؟ ‫ژاکتم، کیف‌پولم، ساعتم.
‫زلدا به اصرار خودش ‫ژاکتت رو برد اتو کنه.
‫کفش‌هاتم برد برق بندازه. ‫منم کیف‌پولت رو قایم کردم.
‫چون ایتان وارد اون مرحله ‫دزدکی پول برداشتن شده.
‫ولی ساعتت رو نمی‌دونم کجاست.
‫- بذار بگردم. ‫- وایستا.
‫- شلوارتون رو می‌خواستم. ‫- خودم بیشتر می‌خوامش.
‫چروک شده. شلوارتون زشت شده.
‫ولی شاید دلش پاک باشه.
‫خیلی‌خب! ‫ساعتت رو یافتم!
‫عه. زلدا چه خوب اتوش کردی.
‫می‌خوای شلوارت هم بهش بدی؟
‫به نظر خودت می‌دم؟
‫پس شلوارش رو بی‌خیال زلدا جان.
‫اینم کفش و کیف‌پول.
‫ولی دست ایتان بهش رسید و...
‫از ده ناحیه گازش زد. ‫پس یکی طلب تو.
‫کراواتت رو پیدا نکردم، ‫ولی اول و آخر پیداش می‌شه.
‫مال خودت.
‫- لنی. ‫- خودم کراوات دارم.
‫دستت درد نکنه، ‫ولی دفعه بعد که منو دیدی...
‫که انگار کمک می‌خواستم...
‫فقط راهت رو بکش برو.
‫آهای.
‫آهای. خانم یک‌کلاغ چهل‌کلاغ.
‫بن‌بسته.
‫می‌شه یه لحظه... لنی.
‫آسانسور که...
‫آخه چرا خونه‌تون انقدر بالاست؟
‫آخه این... جدی می‌گی؟
‫لنی!
‫صبح بخیر خانم تایتل‌باوم.
‫لنی!
‫لنی جان.
‫آپر وست‌ساید قحطی تاکسی اومده؟
‫راستش رو بگم شاید ‫نمی‌خوان طرف تو باشن.
‫- بفرما. ‫- این چیه؟
‫- کفش جنابعالی. ‫- نه، کفش من که...
‫دو ثانیه پیش پام بود.
‫- حالا واسه چی ناراحتی؟ ‫- باید برم خونه.
‫دیشب عملا از کف خیابون جمعت کردم،
‫الآن جنابعالی طلب کاری؟ ‫باید ممنون هم باشی.
‫ممنون هم هستم. ‫حالا برو خونه‌تون.
‫به هر قیمتی شده از ‫کاغذ دیواری‌ات محافظت کن.
‫می‌دونی خیلی رفتارت بچه‌گونه‌ست دیگه؟
‫معلومه که رفتارم بچه‌گونه‌ست.
‫خیر سرم کمدین‌ام. ‫توروخدا برگرد برو داخل.
‫لنی بروس؟ ‫خود لنی بروسه.
‫- سلام لنی. ‫- بله. سلام.
‫- لنی کارت درسته. ‫- ممنون.
‫من که نمی‌فهمم قضیه چیه.
‫- جدی؟ ‫- سلطان خودتی لنی. سلطانِ خفن‌ها.
‫ممنون. شما رو به عنوان ‫پیروی خودم مرخص می‌کنم.
‫- جفتتون برین. ‫- لنی.
‫اگه می‌خوای تاکسی بگیری بذار...
‫- نمی‌خواد یادم بدی. ‫- لنی!
‫من که نمی‌خواستم تاکسی گرفتن یادت بدم.
‫می‌خواستم بگم کجا تاکسی بگیری.
‫- لنی! ‫- خودم بلدم تاکسی بگیرم.
‫من قبل به دنیا اومدن تو ‫تاکسی می‌گرفتم.
‫آهای لنی! با توام! ‫منو ببین دیگه.
‫واقعا جواب لطف بقیه رو ‫این‌شکلی می‌دی؟
‫من اومدم ازت تعریف کنم...
‫- بعد محل سگ نمی‌ذاری؟ ‫- ببخشیدها، شما نسبتی ندارین؟
‫هوی. کون لقت بروس. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫آبروی مورت سال رو بردی!
‫جناب چراغ سبز شده‌ها.
‫برو شلوارت رو اتو کن بدبخت!
‫این رفتارت یعنی چی؟
‫چون من همچین آدمی نیستم.
‫آدم این‌جور خونه‌ها، ‫پیشبند تن کردن،
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگ ‫بشینن صبحونه بخورن،
‫چند تا بچه واسه خودشون ‫بچرخن و بخوان برینن،
‫لنی ریفنستال هم بخواد ‫شلوارم رو در بیاره.
‫البته آخری که زیاد نه ولی...
‫عجب. واقعا دیگه موندم چی بگم.
‫- می‌دونم قصد بدی نداشتی ‫- مشخصه که نداشتم.
‫آوردمت خونه خودم که ‫شب روی تخت بخوابی...
‫نه توی بازداشتگاه.
‫ببخشید که خانواده و بچه‌های من ‫باهات سازگار نیستن!
‫مسئله که بچه نیست. ‫خودم بچه دارم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- پسر یا دختر؟ ‫- دختر.
‫- تا حالا نگفته بودی. ‫- جدی؟
‫تمام مدتی که نشستیم ‫با هم خوش و بش کردیم...
‫و کیک گذاشته بودی توی فر...
‫بهت نگفتم بچه دارم؟
‫می‌دونی چرا نگفتم؟ ‫چون نباید بگیم.
‫روش کارمون این طوری نیست. ‫ما کمدین‌ایم.
‫موجودات تاریکی!
‫ما درمورد هرزگی ‫ و پورنوگرافی بحث می‌کنیم.
‫درمورد دیکتاتورهایی که ‫شام دعوت می‌شن جوک می‌سازیم.
‫که بعد ده دقیقه استالین ‫می‌گه از استیکش راضیه.
‫ما که پیشبند تنمون نمی‌کنیم ‫به بچه‌ها ریدن یاد بدیم.
‫اگه بخوام درمورد دخترم بگم، ‫یهو زنگ می‌زنم مامانم دیگه.
‫چی کار می‌کنی؟
‫باید بشاشم.
‫خب برگرد بالا برو دستشویی.
‫اگه برم دستشویی شما ‫واسم آهنگ می‌ذاری.
‫نمی‌خوام موقع شاشیدن ‫موسیقی زمینه داشته باشم.
‫بالأخره اومد.
‫ببین، من...
‫می‌دونم که... بفرما.
‫ببخشیدها. خیال کردی ‫دیشب واست چی کار کردم؟
‫نه، واسه تاکسیه، ‫واسه کفش و پنکیکه.
‫ای خدا.
‫واقعا نجار خوبی بود.
‫بستنی! بستنی!
‫عه. تو لنی بروس نیستی؟
‫فقط برو.
‫به اپراتور وصل شدین. ‫چه شماره‌ای؟
‫سلام. دنبال شماره یه کلوب شبانه بودم.
‫اسم این کلوب شبانه چیه؟
‫اسمش رو که نمی‌دونم، ‫می‌دونم تو محله چینی‌هاست.
‫- این‌طوری می‌شه پیداش کرد؟ ‫- خیر.
‫خیلی‌خب، می‌تونی دنبال ‫کلوب‌های محله چینی‌ها بگردی؟
‫خیر.
‫می‌تونی یه فهرست از...
‫کلوب‌های محله چینی‌ها بهم بدی؟
‫می‌تونم‌ها. ولی شما می‌تونین...
‫تا شیش ساعت آینده ‫تماس‌های بنده رو جواب بدین؟
‫آخه من مدیربرنامه هنری‌ام. ‫می‌خوای تو رو هم کشف کنم؟
‫آها فهمیدم. جول میزل.
‫کلوب جول میزل توی محله...
‫الو؟
‫قرار بود واسه منم بذارین.
‫- داینا. ‫- بله؟
‫شماره مایک کار رو واسم بگیر.
‫دو بار واسش پیغام گذاشتم.
‫- اسم منم گفتی؟ ‫- معلومه که نه.
‫آفرین.
‫لطف می‌کنی انقدر روی ‫تخت من می‌لمبونی.
‫باید به خانمه بگی دنبال کلوبه بگرده.
‫- کدوم خانمه؟ ‫- همونی که این بیرونه.
‫بهش بگو بگرده دنبالش.
‫کارش همینه دیگه، نه؟
‫بشینه اون بیرون حرف گوش بده.
‫تو تخت من چیزی نخور، ‫سرتم به کار خودت باشه.
‫نمی‌شه. نمی‌تونم همه ‫این‌ها رو با هم انجام بدم.
‫- ممنون. ‫- روزتون بخیر.
‫یه هدیه دیگه واستون اومد.
‫"بهترین شراب‌های دنیا"
‫نقطه‌هاش هم شکل کره‌ست. ‫قشنگه.
‫قبل اینکه آلفی پیداش کنه قایمش کن.
‫خانم لنون بی‌دلیل انقدر ‫بهتون لطف نداره.
‫لطف داره که راه به راه ‫یه چیزی می‌فرسته دیگه.
‫ببین، شوهر سابق میج ‫یه کلوب توی محله چینی‌ها داره...
‫می‌خوام شماره‌اش رو گیر بیارم...
‫- پیداش می‌کنم. ‫- اسمش رو یادم نیست‌ها.
‫گفتم پیداش می‌کنم دیگه.
‫- گفتی ایشون کیه؟ ‫- خواهرزادمه.
‫- خواهرم امروز سر کار بود. ‫- آها.
‫البته گمونم نکنم این کارت ‫خیلی حرفه‌ای باشه.
‫- سلام آقا! ‫- حرفه‌ایه.
‫هرجا بودم دیدم منشی‌ها ‫همچین اجازه‌ای دارن.
‫ولی این دفتر که مثل ‫اون‌جاها نیست.
‫هیس. پای تلفنم.
‫این‌جا که نوشته بود کلوچه هم داره.
‫بدم میاد بهم دروغ بگن.
‫می‌خوای بری یه موطلایی پیدا کنی...
‫که بزنی نصفش کنی؟
‫جول میزل پشت خطه.
‫امکان نداره پیداش کرده باشی.
‫- پیدا کردم. ‫- خود جول میزل؟
‫- بله. ‫- جول میزل رو پیدا کردی؟
‫- بله. ‫- من که اسمش رو نگفتم.
‫- نمی‌خوای جواب بدی؟ ‫- الآن جواب می‌دم.
‫تو هم خیر سرت شعبده‌بازی.
‫جول؟ سلام.
‫سوزی مایرسون هستم از ‫دفتر سوزی مایرسون و شرکا.
‫- حالت چطوره رفیق؟ ‫- شما؟
‫سوزی مایرسون هستم از ‫دفتر سوزی مایرسون و شرکا.
‫امیدوارم مزاحمت نشده باشم.
‫شما کی هستین؟
‫واقعا بامزه‌ای.
‫بگذریم، جول زنگ زدم بهت ‫درمورد یه چیزی بگم که...
‫راستی شناختی دیگه؟
‫حدس می‌زنم بتی دیویس ‫یا راک هادسون باشی.
‫فقط می‌خوام رابطه‌مون رو ‫دوباره شکل بدم.
‫ما که رابطه‌ای نداشتیم.
‫پس بیا یکی بسازیم.
‫من که مدیربرنامه هنری‌ام، ‫تو هم کلوب شبانه داری.
‫شاید بتونیم با هم یه ‫همکاری‌هایی داشته باشیم.
‫پس می‌شه دهنت رو ببندی ‫و حرفه‌ای رفتار کنی؟
‫بی‌خیال خانم "مدیربرنامه" ‫تو کلا فقط...
‫واسه یه نفر کار می‌کنی که ‫خودش هم هرموقع بخواد میاد این‌جا.
‫راستش الآن دیگه مدیربرنامه ‫یه آدم جالب دیگه هم هستم،
‫یکی که هنوز نگاییدیش.
‫- کمدینه؟ ‫- شعبده‌بازه.
‫مثلا حقه با کارت می‌زنه؟
‫نه. بیشتر از این حرف‌هاست.
‫سلطان تردستیه.
‫یه‌پا جادوگره. یه هیپنوتیزم کننده.
‫که ممکنه واقعا جادو هم بکنه.
‫منم مثل این جایی ندیدم.
‫خیلی خوب می‌شه یه جایی واسش ‫توی کلوبت باز کنی...
‫که راستی، خیلی هم چیزهای ‫جالبی درمورد کلوبت شنیدم.
‫بس کن دیگه. خیلی رو مخ می‌ری.
‫هر جایگاهی بهش بدی قبوله.
‫خیلی تیپ خفن و جالبی داره. ‫بچه‌ها عاشقش می‌شن.
‫خب، اول باید کارش رو ببینم.
‫حتما.
‫اولین اجراش رایگانه، ‫اگه پشم‌هات ریخت،
‫قرارداد یه‌ماهه می‌بندی. قبول؟
‫تا ببینیم چی می‌شه.
‫هوم... تاجر باهوش.
‫چه کاسبی‌ای با هم راه بندازیم.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫کلوچه‌ها زیرم بودن.
‫اسکار لوانت،
‫برای سوال بعدی...
‫- چند ثانیه وقت می‌خوای؟ ‫- اِم...
‫کلا 37 ثانیه توی حسابت داری.
‫پس 18 ثانیه.
‫خیلی‌خب. توی 18 ثانیه...
‫تمام ایالت‌هایی که با ‫«م» و «ک» شروع می‌شن رو بگو.
‫زمانت شروع شد.
‫«م» مثل... میسیسیپی، ‫میزوری، مین، ملیندا،
‫نه، این که ایالت نبود. ‫خانم سابقم بود.
‫مگه از اتحادیه جدا شد؟
‫بعد تیراندازی توی فورت سامتر.
‫مامان، بابا، بچه‌ها خوابن ‫منم دارم می‌رم بیرون.
‫ولی همین‌جا به سندی...
‫با میکروفون حمله کردن.
‫سندی دقیقا چی شد؟
‫یکی با بوم زد توی سرم.
‫می‌دونم. صدای بومش رو که شنیدم.
‫ببخشید. کی الآن حرف زد؟
‫خداروشکر دو نوع اسپری مو می‌زنم.
‫تقصیر پیته.
‫خیلی‌خب اسکار. ‫فکر نکن یادم رفته بود.
‫زمانش رو شروع کنین.
‫مونتانا، کالیفرنیا،
‫کانکتیکات، کوکامونگا. ‫اینم ایالته؟
‫بیشتر که انگار من‌درآوردیه.
‫دیگه چی؟
‫وقتت تمومه.
‫- چی‌ها رو نگفت؟ ‫- میشیگان رو نگفت.
‫- کلورادو رو نگفت. ‫- آفرین.
‫- چی کار می‌کنین؟ ‫- مسابقه «ثانیه محور»ه!
‫- خیلی جالبه. ‫- سوفی هم خیلی خنده‌داره.
‫واقعا بهترین اجرای عمرشه.
‫منظورم غذا خوردن جلوی تلویزیون بود.
‫- واسه این نمایش سوفیه. ‫- اگه یه قسمت نبینی...
‫فردا نمی‌تونی با کسی حرف بزنی،
‫چون مردم همه‌اش ‫درمورد این برنامه می‌گن.
‫واسه همین پنج‌شنبه‌ها ‫این‌جا شام می‌خوریم.
‫چه متفاوت. باشه.
‫خب، بچه‌ها که خوابن،
‫چراغ یخچال هم کار نمی‌کنه، ‫منم می‌رم.
‫فعلا.
‫خیلی‌خب، در زمان باقی‌مانده...
‫شما که می‌دونین ایشون می‌خواست ‫حرفه دخترتون رو خراب کنه دیگه؟
‫- کی؟ سوفی رو می‌گی؟ ‫- آره. سوفی.
‫- گذشته‌ها گذشته. ‫- هرچی شما بگین.
‫ادامه بدین.
‫- آستین. ‫- آستین!
‫اصلا هم نگذشته.
‫داریم سریال می‌بینیم‌ها.
‫چون نوستالژیه دیگه؟ ‫به خاطر این می‌بینین که...
‫زمان تیله‌بازی کردن شما ‫توی رادیو اجرا می‌کرد؟
‫نه، نگاه می‌کنیم ‫چون واقعا کمدین خوبیه.
‫چاپلین جدید عصر ماست.
‫هیچی نمی‌گم. بدرود.
‫خیلی‌خب، اگه منظورت ‫بادی چاپلین بود...
‫همون یارویی که توی ‫کفش‌فروشی کودکان...
‫پای بقیه رو اندازه می‌گیره ‫و شایعه شده بود که...
‫یه دوقلوی مُرده سیامی ‫از شکمش بیرون زده، پس آره.
‫ولی آخه چارلی چاپلین؟
‫«عصر مدرن»؟ «جویندگان طلا»؟ ‫فکر نکنم.
‫مگه نگفتی حرفی نداری؟
‫ای تُف! بازم از دستمون رفت. ‫یه چیز خنده‌دار دیگه گفت.
‫ایشون اصلا حرف خنده‌دار بلد نیست.
‫یه برنامه "بون مات" ساختگی مضحکه.
‫- همه‌اش همین. ‫- ساختگی نیست.
‫اگه به جای روسی ‫فرانسوی کار می‌کردی،
‫می‌دونستی درستش "بون ماه"ئه.
‫پس "ماه" که دیگه رفتیم.
‫خیلی ممنون.
‫لابد می‌خواستی از ‫سوفی بامزه تر باشی؟
‫خیلی‌خب، شنیدم چی گفتی‌ها.
‫بابا داریم تبلیغ می‌بینیم.
‫تبلیغ ضد یبوسته.
‫آره ولی تبلیغ کردنش هم ‫خیلی بامزه‌ست.
‫خیلی بی‌پروائه و ‫خیلی هم وزن کم کرده.
‫گمونم دیگه حرفی ندارم.
‫- سکوت هم چیز بدی نیست‌ها. ‫- گل گفتی.
‫- خدمت شما. ‫- ممنون.
‫آهای! چه خبر شده؟
‫بی‌خیال!
‫آب گرم‌کن حموم درست شده.
‫قسمت قهوه تمیز شد، ‫یه قهوه‌ساز جدید هم گرفتیم.
‫خامه و شکر هم گرفتیم. هرچند با شکر ‫حشرات هم میان این‌جا.
‫واسه همین توی شیشه می‌ریزنش.
‫پس شیشه شکر هم می‌گیریم.
‫قوطی‌های رنگ و برزنت‌ها رو ‫از انباری منتقل کردیم.
‫آینه هم آویزون شده.
‫خیاط جدیده هم اومده. ‫برخلاف قولی که داده بودی...
‫با خودش چرخ خیاطی نیاورد،
‫ولی وسایل انباری رو که خالی کردیم،
‫فهمیدیم خودمون این‌جا ‫چرخ خیاطی داریم!
‫پس خدمت شما.
‫هفته دیگه سقف هم تعمیر می‌شه.
‫ترومپت دوک هم پیدا کردیم.
‫ولی خود دوک رو پیدا نکردیم.
‫اسپیکر... اتاق لباس هم درست شده.
‫نتونستیم رد ادرارهای توی...
‫دستشویی خانم‌ها رو تمیز کنیم، ‫واسه همین کردیمش گل‌خونه.
‫واقعا خوب پیش‌رفت کردی بویزی.
‫شاید بتونم ازت یه مدیر صحنه ‫خوب بسازم.
‫من که مدیر صحنه نیستم. ‫من یه مدیرِ مدیرم.
‫آره، مدیر صحنه که هستم. ‫ولی مدیر چیزهای دیگه هم هستم.
‫مدیر دفتر اصلی هم هستم.
‫مدیر بارگیری هم هستم، ‫و مسلما که مدیریت...
‫خب این بخشش رو با ‫دیو شریک شدم،
‫- ولی وقتی محموله برسه... ‫- زودتر بگو.
‫- کلی کار دارم. ‫- آره.
‫همینه!
‫اوپس.
‫دو تا جین ریکی، ‫سه تا نارگیل موز،
‫یه کوکتل سنگاپوری ‫و یه‌دونه روسی.
‫- بکنش دو تا روسی. ‫- جین و سین، رام رانر، سایدکار،
‫سه تا گرس‌هاپر، ‫یکی با خامه.
‫کِنی فلیپ شری من کو؟
‫سه تا سفارش دادم، ولی ندادی.
‫تند نرو حالا. ‫بعد گرس‌هاپر چی بود؟
‫- فلیپ شری. ‫- گیلاس اضافه.
‫فلیپ شری، فلیپ شری، ‫فلیپ شری، فلیپ شری...
‫- ممنون. ‫- اوضاع چطوره کِنی؟
‫شراب سفید تمومه.
‫جناب متصدی، شیش تا ‫پالوما واسه اون میز می‌خواستم.
‫لطفا زود آماده‌اش کنین.
‫- پالوما، پالوما... ‫- ببخشیدها.
‫گریپ‌فروت می‌خواییم.
‫ایول.
‫یوهو!
‫همینه!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫ببخشیدها.
‫- سلام. ‫- ایناها اومدش.
‫خب...
‫سلام، سلام، سلام. عجب.
‫امشب چقدر خانم اومده.
‫فروشگاه برگدورف 15 بلوک اون‌طرف تره‌ها. ‫اشتباه نیومدین؟
‫لباس‌های این‌جا هم ‫پنجاه درصد آف خورده،
‫ولی نه اون‌طوری که فکر می‌کنین.
‫سلام خانم‌ها. ‫گم شدین؟
‫آخر همین هفته عروسی ایشونه،
‫ما هم آوردیمش این‌جا.
‫که من منصرفش کنم؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- نورا.
‫تبریک می‌گم نورا.
‫اسم نامزدت چیه؟
‫مونتگومری.
‫عکسش هم داری؟
‫بدک نیست. موافقین؟
‫ولی یادت نره که شب اول ‫ممکنه با این خوشگله بخوابی،
‫ولی فرداش که بیدار شدی ‫همچین چیزی کنارت باشه.
‫شوخی کردم جناب.
‫و... تمام.
‫اوضاع چطوره؟
‫- تیپم خوب شده. ‫- واقعا.
‫عینک خرخونی زدم. الکیه.
‫خیلی طبیعیه.
‫خانم‌ها اگه نمی‌دونین باید بگم ‫صداتون خیلی هم خوب میاد.
‫واقعا متعجبم کرده.
‫- این دودی خانم... ‫- ایموجینه.
‫رکورد قبلی‌ای که دقیقا...
‫ده دقیقه پیش زده بود رو شکست.
‫که یعنی 80 کلمه در دقیقه.
‫بهترین رکوردم که نیست، ‫ولی متن جیمز جویس بود،
‫- واسه همین استرس گرفتم. ‫- چی گفتی؟
‫متن "شب زنده‌داری فنیگن‌ها" بود.
‫انگار چرت و پرت نوشته.
‫ولی مثل اینکه طرف نابغه‌ست.
‫یه حسی بهم می‌گفت ‫با هم کنار میاین.
‫کنار بیاییم؟ ‫بیشتر از این حرف‌هاست.
‫- این دودی... ‫- ایموجینه.
‫...مثل یه الماس توی معدن ذغال سنگه.
‫فکر نکنم اصطلاحش این بود. ‫ولی مهم نیست.
‫وای خدا، این که بتونم بدون ‫تایپ کردن چیزی بنویسم...
‫کل زندگیم رو عوض می‌کنه.
‫- یعنی استخدام شدم؟ ‫- عمرا اگه بذارم بری.
‫- پس گروگانم! هورا! ‫- خانم میریام!
‫اومدم زلدا!
‫- خب دودی... ‫- ایموجینه.
‫واسه پروست هم آماده‌ای؟
‫سوال اصلی اینه که آقای پروست ‫واسه من آماده‌ست؟
‫اوهو.
‫یخچال خراب شده.
‫اومدم، درش رو باز کردم. ‫نور نداشت. همه چیز گرم شده.
‫رفتم ببینم تو برقه یا نه.
‫به چند تا پریز زدمش. ‫برقش خرابه.
‫آره دیشب چراغش هم خاموش بود.
‫یعنی چی دیشب چراغش خاموش بود؟
‫دیشب درش رو باز کردم ‫توش نور نبود.
‫یعنی دیشب خراب شد و ‫تو هم گذاشتی مواد توش خراب بشه؟
‫- من که نمی‌دونستم یعنی خرابه. ‫- نمی‌دونستی که...
‫تو دیگه چه زنی هستی؟ ‫تو که شوهر داشتی.
‫بچه داری. ‫یعنی که چی؟
‫مطمئن باش شوهر و بچه‌هام رو ‫از توی یخچال در نیاوردم.
‫زلدا. خودم درستش می‌کنم.
‫همین حین برو از همسایه‌ها بپرس...
‫می‌تونن اینا رو بذارن ‫توی یخچال خودشون یا نه.
‫نورما و لورین، ‫بفرمایید داخل.
‫یه چای یخ دور هم می‌خوریم،
‫بعد هرچیزی که دوست داشتین،
‫درمورد خودتون بگین...
‫- ایب. ‫- رز.
‫این دختره اعجوبه‌ست.
‫اگه دولت می‌دونست ‫همچین کسی وجود داره،
‫می‌بردش آزمایشگاه ‫روش آزمایش کنه.
‫- تمام. ‫- هاه!
‫ببخشید خانم‌ها.
‫ایب من دیروز ‫اتاق نشیمن رو رزرو کردم.
‫- مگه جدول رو ندیدی؟ ‫- جدول رو بررسی نکردم.
‫خودت بودی جدول رو درست کردی،
‫منم گفتم لابد حواست بهش هست.
‫- دیگه آخرهاشه. ‫- ولی خودت جدول درست کردی.
‫- پس می‌رم. دودی... ‫- ایموجینه!
‫وسایلت رو بردار بیا دنبالم.
‫می‌تونیم بریم دستشویی.
‫اول و آخرش که ‫محل کارم اون‌جاست.
‫می‌رم چای رو درست کنم.
‫وای خدا. این‌جا چی شده؟
‫یخچال خراب شده، زلدا هم یادش نبود ‫خودش لهستانی یادم داده.
‫الو؟
‫عه. سلام.
‫میریام میزل هستم.
‫شما به‌نظر توی خونه‌تون یخچال دارین.
‫بله. خیلی عالی می‌شه.
‫باعث افتخارمه که بیام.
‫اوهوم.
‫بسیارخب.
‫ممنون از شما.
‫چرا به دخترت درمورد...
‫چراغ یخچال نگفتی؟
‫مگه توی یخچال چراغ هست؟
‫میریام حدس بزن چی شد.
‫ازم برای ناهار سالانه شورای ‫زنان مشاغل کوچک...
‫توی ساحل «برایتون» دعوت کردن.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫الآن دیگه مادرت رسما ‫یه خانم تاجر کوچیکه.
‫نه وایستا. ‫شاید تجارت کوچک زنانه بود.
‫نه، اگه من صاحب تجارت باشم،
‫تجارت کوچیکی هم باشه، ‫منم یه زنم، پس...
‫خلاصه ناهار مفتی می‌خورم.
‫تبریک می‌گم مامان. واقعا.
‫ممنون.
‫میریام!
‫چی شده؟
‫خودشون قبول کردن.
‫اصلا هم نگفتی بشینن؟
‫عه. آره. مایل هستین بشینین؟
‫خداحافظ میریام.
‫واقعا شرمنده‌ام. ‫میریام دخترمه.
‫خیلی... بامزه‌ست. ‫وقتی بچه بود یه...
‫اسب جفتک زده بود تو سرش ‫واسه همینه که...
‫♪ یه صندلی راحتی بذار ‫و با خیال راحت بشین روش... ♪
‫♪ همون‌جا لم بده ♪
‫♪ که ما هم درمورد اهالی... ♪
‫- ♪ محله گرین‌بک بگیم ♪ ‫- خیلی جیگره.
‫♪ واسه پول درآوردن ‫مجبور نیستن عرق بریزن ♪
‫خیلی جیگره‌ها. قبول داری؟
‫♪ چون توی محله اون‌ها ‫پول رو زمین سبز می‌شه ♪
‫♪ پول روی زمین سبز می‌شه ‫سبز می‌شه ♪
‫♪ خیلی منظره قشنگیه ♪
‫داینا؟ داینا!
‫کیر، کیر، کیر، کیر!
‫- یکی بدجوری دوستت داره. ‫- دوست داشتن بخوره تو سرش.
‫با یه گلف‌باز حرفه‌ای اومدن. ‫ولی مجبور شدن برن.
‫- کارتشون رو دادن. ‫- شماره سوفی لنون رو بگیر.
‫چشم.
‫پدرسگ‌ها تکثیر می‌شن!
‫توماس یادت نره ‫بعدش بشوریش‌ها.
‫کیر! کیری.
‫ببخشید، حواسم نبود. ‫می‌خواستم برشون‌دارم.
‫سوفی لنون رو به خط یک وصل کردم.
‫داینا من کلا یه‌دونه خط دارم. ‫انقدر نگو "خط یک".
‫ولی اگه مردم بشنون فکر می‌کنن ‫"خط دو" هم داری.
‫- باعث می‌شه آدم مهمی به نظر بیای. ‫- من واقعا مهمم داینا.
‫- آدم مهمی‌ام. ‫- منم می‌خوام مردم بفهمن.
‫در رو ببند.
‫سوفی هرکاری می‌کنی فقط تمومش کن.
‫بنده خانم لنون نیستم.
‫عه چه خوب. ‫هامبرت هامبرت برداشت.
‫گوشی رو بده رئیست.
‫متأسفانه نمی‌تونم.
‫الآن وقت واکس رومی ایشونه.
‫چی‌چیشون؟
‫برای زدن موهای...
‫مناطقیه که نباید مو داشته باشن.
‫داوز، از سوزی بپرس نظرش درمورد...
‫کادیلاک چی بود!
‫نظرتون درمورد کادیلاک چی بود؟
‫داوز، بهش بگو از کادیلاک بدم اومد.
‫صندوقش بوی تعفن می‌ده، ‫هیچ فایده‌ای هم نداره...
‫که واسه من هدیه بفرسته. ‫پس بگو تمومش کنه.
‫ولی خانم لنون می‌خوان ‫واستون هدیه بفرستن.
‫هدیه دادن برای همینه.
‫ازش بپرس نظرش درمورد کارا...
‫ایشون جمله‌شون رو کامل نکردن،
‫ولی گمونم می‌خواستن ‫درمورد کاراواژیو بپرسن.
‫داوز به روح پدرم نمی‌دونم ‫کاراواژیو چه کوفتیه.
‫ولی به اون زنیکه احمق بگو ‫ما یه قراری داشتیم.
‫که من کمکش کنم ‫اونم دیگه جلوم آفتابی نشه.
‫به محبت شما اعتراض می‌کنن.
‫ولی من رو وارد نمایش کرد.
‫داوز، بهش بگو دیگه.
‫- گفتن که... ‫- من فقط...
‫وصلش کردم به گوردون فورد.
‫خودش بود که وارد نمایش شد.
‫پس بگو هدیه‌ها رو برداره ‫بده به خودش.
‫داوز بهش بگو من...
‫این جمله رو که به‌کل نفهمیدم.
‫خداحافظ.
‫داینا بلند شو یه پرتقال دیگه واسم بیار.
‫می‌خوای سکته کنم بمیرم دیگه.
‫همین رو می‌خوای میریام؟
‫چون اگه دنبال این هستی...
‫واقعا داری بهش می‌رسی.
‫مویش من که نمی‌خوام ‫سکته کنی بیفتی بمیری.
‫تو خیلی بهم لطف داشتی.
‫واقعا لطف داشتم، مگه نه؟ ‫چون آدم خوبی‌ام.
‫ولی اگه بخوام روراست باشم...
‫پرداختی بعدی رو باید ‫یه کوچولو عقب‌تر بندازیم.
‫یعنی چی؟ ‫کوچولو یعنی چی؟
‫مثلا چقدر؟
‫مثلا یکی دو هفته.
‫یه سفارش تپل تاپرویر...
‫از همسایه‌مون توی ‫آپارتمان «9بی» گرفتم.
‫واسه بخش زمین شناسی می‌خواد بخره.
‫لابد می‌خوان توش فسیل بذارن.
‫حالا این سفارش منم که ‫در حد «براونی» نیست.
‫این یعنی چی؟ همین براونی.
‫اولین کسی بود که برای...
‫اثبات عدم نفوذ هوا توی تاپرویرها...
‫یه ظرف پر آب پرت کرد سمت مهمونش.
‫براونی یه جور اسطوره تاپرویره.
‫شرلی زنگ بزن آمبولانس!
‫ولی تا چک تسویه نشه...
‫درصد فروشم رو نمی‌گیرم. ‫چکش هم مال...
‫یه بانک توی تورنتوئه. ‫پس گمونم طرف کاناداییه.
‫حالا که دقت می‌کنم ‫واقعا لهجه کانادایی هم داشت.
‫این "یه کوچولو" که می‌گی برای...
‫یه قرارداد قانونی الزام آور نیست میریام.
‫خودت که خبر داری؟
‫مویش دیگه باید قطع کنم. ‫مرسی که درکم می‌کنی.
‫نوه‌هات عاشقتن.
‫این‌بار دیگه از این کارها نداریم!
‫نوشیدنی می‌خوام.
‫چرا پیرهنت ژله‌ای شده؟
‫پوف، داینا یه خواهرزاده داره ‫که ژله دست اون بود.
‫کسب و کار ما این‌طوری نیست.
‫کسب و کار ما طور خاصی هم هست؟
‫دختر، مشروب، آقایون دست به نقد. ‫کار ما همین بوده.
‫ولی بامزه‌ست دیگه، نه؟ ‫خودت گفتی بامزه‌ست.
‫آره بامزه که هست ولی ‫این‌جا رو تبدیل به...
‫نمی‌دونم چی کرده.
‫بحث سر من بود؟
‫مگه نرفته بودی خونه؟ ‫راستی در هم نزدی‌ها.
‫بحثتون درمورد من بود؟
‫- قضیه چیه بویزی؟ ‫- ترنس، ایشون خانم میزله.
‫با مدیر برنامه کوتاه‌قد و رو مخش سوزی.
‫ترنس همکارمونه.
‫همکار مهمی هم هستم.
‫ماریو هم همونیه که ‫به قیافه‌اش می‌خوره باشه.
‫خانم میزل، شما بدجوری ‫این‌جا رو شلوغ کردین.
‫چطور؟ این‌جا که همیشه شلوغه.
‫آره، ولی قبلا آدم‌های درستش بودن.
‫آدم‌های درستش چه شکلی بودن؟
‫از اون‌ها که واسه شام ‫دنده گوشت خوک می‌خورن.
‫- سفارش مخصوص می‌دن؟ ‫- منظورم با خانم‌ها بود.
‫حالا مگه چیه مشتری زن داشته باشیم؟
‫مگه چیه؟ ناسلامتی کلوب سکسیه‌ها.
‫- این‌طوری نگو. ‫- این‌جا یه مکان تفریحی...
‫- برای مشتری‌های آقاست... ‫- که ممه دوست دارن.
‫- خب؟ ‫- خب، آقایون میان این‌جا...
‫که از خانم‌ها دور بشن.
‫روی صحنه هم که خانم داریم.
‫بوی این‌جا هم کلا عوض شده.
‫- بوی چی می‌ده؟ ‫- بوی هیچی نمی‌ده.
‫نه آبجو، نه شاش، نه آمونیاک.
‫بوش هم عوض شده؟ ‫چه حقه خفنی.
‫انقدر ناراحتین که این‌جا ‫دیگه بوی شاش نمی‌ده؟
‫عه این‌جا رو. ‫بانی هم می‌خواد صحبت کنه.
‫- من که بوی شاش دوست ندارم. ‫- منم ندارم.
‫منم بستگی داره بوی چه شاشی باشه.
‫ببخشیدها ولی شما هم ‫باید ناراحت باشین.
‫میزل همه توجه‌ها رو گرفته روی خودش.
‫من در همین حد می‌دونم ‫از وقتی اومده قهوه‌ها بهتر شدن.
‫دیگه هم آقایون چندش ‫پشت صحنه پرسه نمی‌زنن.
‫واسمون خیاط هم آورده.
‫که لباس‌هامون دیگه نیفته.
‫لباس‌هاتون که باید بیفته.
‫- ترنس منظورم از مدل کاسبی همینه. ‫- محض اطلاعتون بگم...
‫خانم‌ها بهتر انعام می‌دن.
‫کسی از شما نپرسید، ولی ممنون.
‫خانم‌ها واقعا بخشنده‌ترن.
‫طبیعت ما همین‌طوریه.
‫خیر سرمون بچه به دنیا میاریم.
‫کارت تمومه بانی.
‫کار خودت تمومه بویزی!
‫بانی من تهدیدت نکردم.
‫دارم می‌گم کار امشبت تمومه. ‫برو خونه.
‫اصلا محتاط هم نیستن. ‫پلیس‌ها بو می‌برن.
‫نمایش که تموم می‌شه آقایون می‌رن خونه.
‫ولی زن‌ها می‌رن جلوی در ‫می‌گن و می‌خندن.
‫مگه چیه؟ بقیه هم فکر می‌کنن ‫این‌جا جای خوبیه.
‫این‌جا یه مکان غیرقانونیه. ‫متوجه این مسئله نیستین؟
‫ولی فروش مشروب بالا رفته. ‫درست دارم می‌بینم؟
‫درسته ترنس. ‫ولی کلی چیز میوه‌ای می‌خوان.
‫نارگیل موز، مای‌تایس، ‫سنجاب صورتی.
‫- اینا نوشدنیه؟ ‫- همه‌شون هم...
‫می‌خوان توش چتر کوچولو باشه.
‫مگه از رو نعش من رد بشین ‫چتر کوچولو با...
‫محصولات زنانه بیارین بفروشین.
‫- از اون‌ها هم دارن؟ ‫- معلومه که دارن.
‫یا خدا. چه باکلاس. ‫مثل موزه «فریک».
‫خب فروشمون هم رفته بالا.
‫این چیزی که من می‌بینم ‫یعنی روند خوبیه.
‫پس اگه می‌خواییم پول در بیاریم، ‫همین مسیر رو باید بریم.
‫- کدوم مسیر؟ ‫- چتر کوچولو سفارش بده.
‫با همون محصولات زنانه.
‫می‌خوام مشتری‌ها از همین‌جا خرید کنن.
‫تو هم نمایشت رو اجرا کن.
‫همین‌طوری ادامه‌اش بده. ‫این‌طوری جفتش رو داریم.
‫هم سرگرمی آقایون به راهه، ‫هم یه کمدین خانم بامزه.
‫- واسه امشب دیگه بسه. ‫- وایستا ببینم.
‫من که می‌گم بهتره به ایشون...
‫- یه درصدی هم بدین. ‫- امکان نداره.
‫پس ما هم می‌ریم یه جای دیگه. ‫مشتری‌ها رو هم می‌بریم.
‫ما قرارداد بستیم. ‫قراردادمون یادتون رفته؟
‫قرارداد یه کلوب لختی ‫بدون مجوز رو می‌گی؟
‫عه، همه یه نفسی تازه کنن. ‫ای خدا.
‫خیلی گردن کلفته. ‫کاش نگهبانمون بود.
‫عه، فردا درمورد ‫درصدش صحبت می‌کنیم.
‫- همین الآن صحبت کنیم. ‫- الآن خسته‌ام.
‫می‌خوام برم خونه ‫برنامه گوردون فورد رو ببینم.
‫ادی فیشر قراره امشب توضیح بده.
‫ای لعنتی. منم می‌خوام ‫برنامه گوردون فورد ببینم.
‫پس باشه واسه فردا. ‫شب همگی بخیر.
‫می‌شه برین خونه؟
‫کِنی میای واسمون چند تا ‫نارگیل موز درست کنی؟
‫خانم‌ها.
‫خودم برداشتم زلدا.
‫شرمنده بابت یخچال.
‫خواهشا تا ابد از دستم دلخور نمون.
‫سعی می‌کنم. ‫واقعا سعیم رو می‌کنم.
‫الو؟
‫سلام. با میریام میزل کار دارم.
‫خودم هستم.
‫چه صدای بامزه‌ای دارین.
‫- جانم؟ ‫- عه، ببخشید.
‫داینا هستم، منشی سوزی‌ام.
‫منظورم این بود که به نظرم ‫خیلی مشهور می‌شین،
‫آخه صداتون بامزه است.
‫خب، ممنون داینا.
‫- گوشی رو نگه می‌دارین که بدم به سوزی؟ ‫- مشکلی نیست.
‫سوزی، میریام میزل پشت خط یکه.
‫هیچ چراغی روشن نشده که.
‫گمون کنم دکمه انتظارمون خراب شده.
‫خب، وصلش کن، ‫ولی زنگ بزن یکی بیاد...
‫که دکمه انتظارمون رو تعمیر کنه.
‫ما که یه خط بیشتر نداریم.
‫وقتی خودت پشت خطی، ‫نمی‌تونم به کسی زنگ بزنم.
‫وصلش کن دیگه!
‫- الو؟ ‫- سلام. ببین چی می‌گم.
‫می‌خواستم خودم بهت خبر بدم...
‫و از دهن معتادهای ‫حاضری‌فروشی نشنوی.
‫چه خبری بدی؟
‫اِل روی دانم باز هم بهت حمله کرده.
‫پنج‌شنبه شب اجرات رو ‫تو «ولفورد» دیده بود...
‫و راجع بهش مطلب نوشته.
‫خیلی بی‌رحمانه است. نخونش.
‫ولی اون اجرام که حرف نداشت.
‫خودم می‌دونم. ‫بالاخره بی‌خیالت می‌شه.
‫اتفاق دیگه‌ای می‌افته ‫که موضوع مطالبش رو تغییر بده.
‫کی می‌ده؟ کی دست برمی‌داره؟ ‫چندین ماه شده‌ها.
‫چه بدونم. ولش کن.
‫مخاطبینت عاشق خودتن. ‫همین مهمه و بس.
‫آره، درست می‌گی.
‫اجرام خوب بود. ‫مخاطبینم خوب بودن.
‫همه‌چی خوبه.
‫سلام. با اِل روی دانم کار دارم.
‫- اسمتون؟ ‫- میریام وایسمن هستم.
‫میریام وایسمن.
‫- میریام دو تا ی داره؟ ‫- آره.
‫- چه عالی. همین‌جا منتظر باشین. ‫- ممنون.
‫سلام خانم میزل.
‫اِل روی دانم هستم.
‫خوشحالم که بالاخره می‌بینمت.
‫از نزدیک خوش‌بو هستین‌ها. ‫عطرتون «آرپژ»ه؟
‫متوجه نمی‌شم. تو...
‫- اِل روی دانم هستم. ‫- خودت دانمی؟
‫- خودم دانم هستم. ‫- نویسنده اون همه...
‫مطلب افتضاح خودت بودی؟
‫راستش، به نظر من که خیلی خوب بودن، ولی آره.
‫- ولی... تو که زنی. ‫- چی؟
‫از اولش هم زن بودی.
‫زن بودم، آره.
‫ولی اگه زن نبودم، ‫ماجرای جذاب‌تری می‌شد، مگه نه؟
‫خب، چه کاری از دستم برمیاد خانم میزل؟
‫دیگه راجع بهم مطلب ننویس.
‫هوم، گمون نکنم بتونم. ‫دیگه چه کاری از دستم برمیاد؟
‫خب، بهم بگو واسه چی ‫اون همه ازم بد می‌گی.
‫وای، عاشق همین لفاظی باکلاست هستم.
‫عه، یعنی اذیتت می‌کنم؟ ‫واسه همینه؟
‫به نظرت رفتارم خانمانه نیست؟
‫باورت می‌شه که صرفا ‫از نظرم بامزه نیستی؟
‫باورم نمی‌شه، ‫آخه من خیلی بامزه‌ام.
‫صرفا مطالب خوبی ازت درمیاد، متوجهی؟
‫همین الانش هم ‫زیاد کمدین خانم نداریم،
‫ولی از کمدینی در حد تو،
‫با شکل و شمایل تو و طرز حرف زدن تو ‫مطالب خوبی درمیاد.
‫- داری بهم حمله می‌کنی. ‫- نه‌خیر.
‫فاحشه خطابم کرده بودی.
‫ضمنی بود بابا. ‫با بخش حقوقی مشورت کرده بودم.
‫عجب. ظاهرا خیلی به خودت افتخار می‌کنی.
‫خب، امروز سرحالم دیگه.
‫همین امروز میز کنار پنجره رو بهم دادن.
‫از چنگ ادی درآوردمش.
‫سلام ادی!
‫آخی، یه‌ذره زخم‌خورده است.
‫این میز پنج سال مال خودش بود، ‫کارش هم خیلی درسته.
‫بهتره مطالبش راجع به اصراف،
‫فساد و رفیق‌بازی دولت رو بخونی...
‫خیلی‌خب. دیگه باید برم.
‫بابت ناراحت شدنت عذر می‌خوام،
‫ولی از این دید بهش نگاه کن...
‫که اسمت رو ‫تو مطبوعات زنده نگه داشتم.
‫اگه خواستی هدیه‌ای بفرستی...
‫و ازم تشکر کنی، ‫جین دوست دارم.
‫خیلی‌خب، راحت باش.
‫تمام تلاشت رو بکن.
‫اگه خیال کردی ‫قراره نابودم کنی...
‫یا از کار بیکارم کنی...
‫وای، نه بابا. ‫اون‌جوری که خیلی بد می‌شه.
‫تو حکم معدن طلا رو داری.
‫همکاریت با سوفی لنون خوب بود،
‫ولی بابت بعدش که با شای بالدوین ‫شکست مفتضحانه‌ای خوردی...
‫واقعا ازت ممنونم.
‫اصلا می‌دونی کار من چقدر دشواره؟
‫می‌دونی چقدر سخته ‫که تو کلوب‌هایی که صاحبشون مرده...
‫و تحت سلطه مرد جماعته، ‫وادارشون کنم به حرفم گوش بدن؟
‫معلومه. ‫واسه همین راجع بهت مطلب می‌نویسم دیگه.
‫آخه ویراستارم هرچی ‫بیشتر بهت بتوپم،
‫بیشتر حال می‌کنه... ‫بیشتر چاپشون می‌کنه.
‫مقام و منزلت پیدا می‌کنم. ‫این میز رو به دست میارم.
‫دیگه از این دست به اون دست نمی‌شم.
‫بالاخره زن خبرنگار بودن هم کار دشواریه‌ها.
‫باز هم بترکون.
‫خلاصه که تا آخر اون تابستون ‫ورودش رو به شهرک...
‫«پارامونت» ممنوع کردن.
‫یه بار با لباس مبدل اومده بود،
‫ولی با تیپا انداختنش تو خیابون مل‌رز.
‫سلام میریام خانم، دوست خیلی خوبتون، ‫سوفی لنون، تشریف آوردن.
‫ایشون دوست خیلی خوب بنده نیست.
‫همین الان خاطره ‫چندش‌آوری از میکی رونی...
‫و یه موز منجمد برامون تعریف کردن.
‫خیلی بامزه بود.
‫- خیلی قشنگه، مگه نه؟ ‫- خیلی شگفت‌انگیزه...
‫که چنین آدم بامزه‌ای تو خونه آدم باشه.
‫درسته. زلدا، نظرتون چیه ‫که تنهامون بذارین؟
‫بیاین بچه‌ها.
‫ممنون سوفی خانم.
‫نه‌خیر، خودم ازت ممنونم زلدا خانم.
‫- خداحافظ همگی. ‫- خیلی بامزه است.
‫خداحافظ.
‫عه.
‫وای، جمعیت مخاطبین اجراهات ‫روز به روز کمتر می‌شه‌ها.
‫خداحافظ.
‫حتی یه ذره هم کنجکاو نیستی...
‫که بدونی واسه چی ‫اومدم اینجا، هوم؟
‫ظاهرا تشنه‌ای. ‫چیزی می‌خوری برات بیارم؟
‫اینجا خونه خودمه‌ها. ‫ضمنا، نه‌خیر، چیزی نمی‌خوام.
‫پس می‌تونی بیرون منتظر بمونی دویز.
‫با کمال میل خانم.
‫- از این کارها متنفرم. ‫- بذار ببینم.
‫آخرین باری که دیده بودمت،
‫لباس سرخ پوشیده بودی ‫و خیلی جذاب شده بودی.
‫تو هم از بس واسه ‫کله‌گنده‌های «برادوی»...
‫ساک زده بودی، ‫داشتی عق می‌زدی.
‫قبوله، بریم سر اصل مطلب.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫- در چه راستا؟ ‫- خودت می‌دونی در چه راستا.
‫می‌خوام سوزی مجددا ‫مدیر برنامه‌هام بشه.
‫- سوفی... ‫- آینده از آن اون زنه،
‫بهم اعتماد به نفس می‌ده ‫و باید طرف خودم باشه.
‫سوفی، اگه می‌خواستم هم ‫نمی‌تونستم سوزی رو قانع کنم.
‫البته، من که نمی‌خوام.
‫واسه چی؟
‫چون ازت متنفرم. متنفرم!
‫با تمام وجود ازت متنفرم.
‫خیلی ازت متنفرم سوفی.
‫از اینجا نشأت می‌گیره، ‫اینجا به جوش میاد، اینجا تخمیر می‌شه.
‫یه آتش‌فشان جوشان، خروشان...
‫و پرگدازه مملو از تنفر درونمه.
‫خیلی ازت متنفرم.
‫الان مشکل مالی داری.
‫- نه‌خیر، ندارم. ‫- چرا، داری.
‫این بند و بساط... نمادینه.
‫تا سینه مرمریت ‫تو قرض و قوله گیر کردی.
‫- چه حیف که شاعر نشدی. ‫- هوم.
‫- می‌خوای اسم طلبکارهات رو بگم؟ ‫- سوفی...
‫سوپرمارکتی محل. ‫نانوای محل.
‫خشک‌شویی محل ‫دیگه ازت لباس نمی‌گیره...
‫و حتی آخرین سری لباست رو ‫هم بهت پس نمی‌ده.
‫سی دلار به شرکت برق بدهکاری،
‫بیست دلار به شرکت گاز و آب بدهکاری،
‫دویست دلار هم به «بلومینگدیلز» بدهکاری.
‫یخچالت خراب شده، اعصاب زلدا رو ‫هم بدجور خرد کرده.
‫ولی بیش از همه به مویش میزل بدهکاری.
‫اسم پدرشوهرت همینه دیگه، نه؟
‫کی این جریان رو برات تعریف کرده؟ سوزی گفته؟
‫وای، نه بابا.
‫بازرس خصوصیم بهم گفته.
‫ریز و درشت هر کسی رو درمیاره.
‫ضمنا، اگه نتونست، ‫می‌تونه هر چیزی رو به هر کسی بچسبونه.
‫ولی لازم نبود به تو چیزی بچسبونه.
‫خودت کلی بدبختی داری.
‫چرا چنین کاری می‌کنی؟
‫چون می‌خوام بهت پیشنهادی بدم. ‫بیا تو برنامه من کار کن.
‫جانم؟
‫پیش‌برنامه رو دست بگیر. ‫می‌دونی باید چیکار کنی دیگه، نه؟
‫دیوانه‌ای‌ها.
‫قبل از پخش برنامه میای جلوی حضار،
‫بهشون خوش‌آمد می‌گی، ‫قوانینمون رو بهشون می‌گی،
‫دو تا لطیفه هم تعریف می‌کنی.
‫گاهی اوقات براشون آبنبات پرتاب می‌کنی.
‫- امکان نداره. ‫- کار راحتیه.
‫میان اونجا که بخندن ‫و از شر گرما خلاص بشن،
‫استودیوی من هم که سرده.
‫ساعت کاریش خیلی کمه، ‫با یه خط مترو هم می‌رسی سر کار.
‫دستمزدش هم... ‫خیلی زیاده.
‫بیش از حد زیاده. ‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫خب، چطور ممکنه این‌طوری بتونی ‫با سوزی آشتی کنی؟
‫تنها فرصت آشتی کردنم با سوزی، ‫از طریق خودته.
‫اگه ما با هم کنار بیایم، ‫سوزی آروم می‌شه...
‫و بعدش میاد مدیر برنامه‌هام می‌شه.
‫من هرگز برات کار نمی‌کنم.
‫برای من که نمی‌کنی. ‫برای «ان‌بی‌سی» کار می‌کنی.
‫بهترین بخش کارت هم ‫اینه که لزومی نداره من رو ببینی.
‫اجرات رو می‌کنی و می‌ری، ‫بعدش من میام.
‫همین شکلی پیش می‌ریم.
‫شاید این‌طوری بعد از یه سال...
‫یا کمتر از یه سال، ‫دیگه بدهکار نباشی.
‫حتی یه یخچال هم بهت می‌دم.
‫جلوی اِل روی دانم رو هم می‌گیرم.
‫باید اون زنیکه رو تنبیه کرد.
‫زنان باید هوای همدیگه رو ‫داشته باشن، موافق نیستی؟
‫- کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یه کم پایین‌تر تو همین بلوک شام خوردیم.
‫من زودتر اومدم که اطمینان حاصل کنم ‫همه‌چی حاضره.
‫- ممکنه رفته باشه بار. ‫- رفته باشه بار؟
‫طرف دائم‌الخمره؟
‫بذارین یه تماس بگیرم.
‫نباید ازش چشم برمی‌داشتم.
‫یعنی گذاشتم قانعم کنی ‫یه شعبده‌باز دائم‌الخمر استخدام کنم؟
‫حتی نمی‌دونم به کدوم خری زنگ بزنم.
‫آخه من که با غیب شدن ‫شعبده‌باز جماعت حال می‌کنم،
‫ولی باید رو صحنه غیب بشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫واسه چی هنوز اینجایی؟
‫قرار بود سوار قطار بشی که.
‫خودم می‌دونم. می‌شه صحبت کنیم؟
‫چی شده؟
‫- بریم تو دفترت. ‫- چرا که نه؟
‫الان میام.
‫عه، خواهش می‌کنم، ‫با کمال میل...
‫به جای خودت ‫گوشی تلفن رو می‌ذارم.
‫اصلا نباید طرف رو استخدام می‌کردم.
‫ندیده و نشناخته استخدامش کردم.
‫چه احمقی هستم.
‫خب، من هم باردارم.
‫ازم نپرسیدی می‌خواستم ‫راجع به چی صحبت کنم؟
‫نه.
‫عه، خیلی‌خب. ‫می‌خواستم راجع به...
‫باردار بودنم صحبت کنم.
‫- البته اگه آمادگیش رو داری. ‫- بارداری؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- واقعا مطمئنی؟
‫جول، ما تو فرهنگمون سنتی داریم...
‫که بارداری یا عدم بارداری زنان رو ‫با قطعیت مشخص می‌کنه.
‫- چه سنتی دارین؟ ‫- خیر سرمون می‌ریم مطب دکتر، آزمایش می‌دیم.
‫- مطمئنم. ‫- خاک بر سرم.
‫- آها. من هم اولش همین رو گفتم.
‫پس با همدیگه موافقیم. ‫خوبه.
‫تقصیر منه.
‫- چنین کاری از من بعیده. ‫- از من هم بعیده.
‫- بالاخره خودم قراره دکتر بشم. ‫- خودم می‌دونم.
‫- مسیرم رو انتخاب کردم، متوجهی؟ ‫- آره، متوجهم.
‫- قراره دکتر بشم. ‫- خودم می‌دونم.
‫قراره دکتر بشم.
‫خودم می‌دونم. ‫شنیدم چی گفتی دیگه.
‫قراره دکتر بشم!
‫خودم می‌دونم قراره دکتر بشی.
‫واسه چی هی می‌گی ‫قراره دکتر بشی؟
‫به تو که نمی‌گم. ‫دارم به خودم می‌گم.
‫آدم باید حرفش رو مدام تکرار کنه...
‫که مطمئن بشه مخاطبش حرفش رو شنیده،
‫بعدش هم باید مدام با خودش تکرار کنه...
‫که یادش باشه واقعا قراره دکتر بشه،
‫بعدش هم باید مدام تکرار کنه...
‫که یادش بمونه قراره دکتر بشه، ‫فراموش نکنه،
‫حواسش پرت نشه ‫و باردار نشه!
‫- می... ‫- قبل از خواب می‌گم قراره دکتر بشم.
‫سر صبح می‌گم قراره دکتر بشم.
‫خودم می‌دونم. ‫خودم سر صبح کنارت بودم.
‫قراره دکتر بشی. ‫قطعا می‌شی.
‫فردا مصاحبه رزیدنسی داری.
‫- دکتر می‌شی. ‫- وای خدایا.
‫فردا مصاحبه رزیدنسی دارم.
‫- برو. برو سوار قطار شو. ‫- ولی من که باردارم.
‫- گمون نکنم خطرناک باشه. ‫- ملت تنه می‌زنن.
‫می، ردیفش می‌کنیم. ‫فرصت داریم.
‫من بارها تو زندگیم گند زدم.
‫این دفعه رو دیگه گند نمی‌زنم. ‫بذار برات تاکسی بگیرم.
‫تاکسیم بیرون منتظره.
‫پس برو.
‫ضمنا، از ایستگاه باهام تماس بگیر.
‫همین که رسیدی شیکاگو باهام تماس بگیر.
‫وقتی رسیدی هتل هم زنگ بزن. ‫وقتی رسیدی....
‫زیاد بهت زنگ می‌زنم. قول می‌دم.
‫قراره دکتر بشی.
‫آلفی.
‫خیلی از دستم دلخوری.
‫همه‌جا دنبالت گشتم‌ها.
‫این که ادویه نیست.
‫احتمالا باروت رفته باشه تو دماغم.
‫امان از دستت آلفی، ‫کلی آدم منتظرتن‌ها.
‫- خودم می‌دونم. ‫- ولی به تخمت هم نیست؟
‫من که چنین حرفی نزدم.
‫- مشروب خوردی؟ ‫- به فکرش بودم.
‫یعنی صرفا اومدی خرید کنی...
‫که وسایل کریسمست ‫زودتر حاضر باشه؟
‫راستش، دقیقا بیست سال پیش بود...
‫که تو «برنامه آماتورهای سرگرد بوز» ‫برنده شده بودم.
‫- دوازده ساله بودم. ‫- تحسین‌برانگیزه.
‫اورسن ولز ناهار مهمونم کرده بود.
‫خودش از طرف جفتمون سفارش داده بود.
‫بعدش سوال کاملا به جایی پرسید:
‫«شعبده‌باز جماعت واسه چی ‫باید تو برنامه رادیویی اجرا کنه؟»
‫- واقعا سوال خیلی خوبیه. ‫- بعدش هم جفت غذاها رو خورد.
‫اورسن این شکلیه دیگه.
‫غذاش که تموم شد، ‫رفت مستراح،
‫من هم مارتینیش رو خوردم ‫و خوشم اومد.
‫عین پانچ می‌موند، ‫ولی آدم رو خوب می‌گرفت.
‫نمی‌دونم این چیه. ‫می‌خرمش.
‫آلفی، از این کارها نکن.
‫- مگه چیکار می‌کنی؟ ‫- داری خودت رو منصرف می‌کنی.
‫واقعا؟
‫به عمرم کسی به مهارت تو ندیدم.
‫ملت رو گیر نیاوردی. ‫آدم خاصی هستی.
‫به نظرم واقعا همین‌طوره.
‫از پسش برمیای. ‫بذار کمکت کنم.
‫نمی‌دونم. آخه حس می‌کنم...
‫چیه؟ حس می‌کنی چی شده؟
‫کل احساسات دنیا بهم چیره شدن.
‫من استعدادیاب خوبی هستم آلفی.
‫تو دومین عضو از گروه هنرمندانم هستی...
‫که قراره به زودی کلی موفق بشین،
‫واسه همین بی‌خیالت نمی‌شم.
‫متخصص کمک به افراد از دست رفته‌ای؟
‫چه بدونم. ‫این سوالات رو از زیگموند فروید بپرس.
‫واقعا می‌تونم‌ها. ‫با مردگان صحبت می‌کنم.
‫قبوله. به زیگی بگو حواسش بهت باشه، ‫آخه قراره خیر سرت...
‫برگردی رو صحنه، ‫آخه اگه قراره شکست بخوری،
‫باید جلوی مخاطبین...
‫به شکل مفتضحانه‌ای شکست بخوری.
‫- داری بهم انگیزه می‌دی؟ ‫- معلومه.
‫کلمه «شکست» رو خیلی به کار می‌بری‌ها.
‫ولی اصل مطلب رو فهمیدی دیگه.
‫ببین، امشب اجرا نمی‌کنی.
‫هوم؟ من چیزی رو که می‌خواستی، ‫برات می‌خرم،
‫تو هم می‌ری خونه و باهاش بازی می‌کنی،
‫بعدش هم که عین کل وسایل اینجا...
‫بعد از یه دقیقه خراب شد، ‫واسه اجرای جدیدی...
‫که برات جور می‌کنم، ‫تمرین می‌کنی.
‫آقائه تو کلوب خیلی ناراحت می‌شه‌ها.
‫اون که آقا نیست. جوله بابا.
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫فقط مشروب نخور. خب؟
‫آخه به عمرم ندیدم کسی تو مستی...
‫عین تو تنبل و دست و پا چلفتی بشه.
‫خب، چیزی که می‌خواستی کو؟
‫تو جیبته.
‫ای آشغال عوضی، کارت درسته‌ها.
‫من که دارم سعی می‌کنم ازش فاصله بگیرم.
‫- خودم می‌دونم. ‫- این‌جوری که ازش فاصله نمی‌گیرم.
‫پوله دیگه. ‫عین خیرات می‌مونه.
‫چه نابغه خبیثیه.
‫پاتریشیا های‌اسمیت کل روانی‌های کتاب‌هاش رو ‫از روی این آدم نوشته.
‫پولش رو لازم دارم. ‫یخچال لازم دارم.
‫برام با ماشین چمدون فرستاده بود.
‫کارش همین‌جاست. ‫سفر نمی‌خواد.
‫نمی‌خواد؟ چه حیف، ‫آخه یه چمدون...
‫و ماشین دارم که به دردت می‌خورد.
‫سوزی؟
‫مخاطبینش خانم‌های خانه‌دارن.
‫- نمی‌شه جلوشون بگی «ممه». ‫- جلوشون نمی‌گم «ممه».
‫به نظرت بدون ادای کلمه «ممه» ‫از پسش برمیای؟
‫به نظرم برمیام.
‫ای بابا!
‫با کابی اوبران سکس داشته‌ها.
‫که چی؟ وایستا ببینم، چی؟
‫مجری برنامه «میکی ماوس» رو می‌گی؟ ‫ باورم نمی‌شه.
‫واقعا می‌خوای واسه زنی ‫که به عزیز دل آمریکا...
‫تعرض کرده بوده، کار کنی؟
‫من که گمون نکنم کابی اوبراین ‫عزیز دل آمریکا باشه.
‫کل آمریکا عاشق کابی اوبراین هستن میریام! ‫به خودت بیا!
‫ای بابا!
‫سلام خانم وایسمن، دنبالم بیاین.
‫- سلام رز وایسمن. ‫- هوم.
‫بالاخره همدیگه رو از نزدیک دیدیم.
‫به نظرتون اینجا خوبه؟
‫آره. خیلی قشنگه.
‫تا حالا نیومده بودم ساحل برایتون.
‫- خیلی قشنگه. ‫- بفرمایین بشینین.
‫بنده بندتا هستم.
‫بندتا...؟
‫- فامیلی نمی‌گیم. ‫- آها، باشه.
‫ولی شما که فامیلی من رو بلدین.
‫- بنده گیتا هستم. ‫- مالی هستم.
‫- خانم اِم هستم. ‫- خب، از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫عضو دیگه‌ای ندارین؟
‫شراب شری می‌خوری دیگه، ‫درست نمی‌گم رز؟
‫درسته، البته روز که نمی‌خورم.
‫عه. ممنون.
‫باید بگم که به نظرم تشکیل شورای زنان...
‫در راستای کسب و کارهای کوچک ‫فکر خارق‌العاده‌ایه.
‫زنان جهت دست‌یابی به هدفی مشترک ‫دور هم جمع می‌شن.
‫عین «پیشاهنگان» می‌مونه،
‫ولی بیخودی چادر نمی‌زنیم ‫که رو اعصابمون بره.
‫وای، شاه‌ماهیشون امروز خیلی خوشمزه شده.
‫خب، بگو ببینم بندتا، ‫کسب و کار خودت دقیقا از چه قراره؟
‫کسب و کار من؟ ‫من به ملت کمک می‌کنم.
‫چه شرافتمندانه.
‫کمکشون می‌کنم همدیگه رو پیدا کنن.
‫کمکشون می‌کنم عاشق بشن.
‫کمکشون می‌کنم ازدواج کنن.
‫ظاهرا تو کار همسریابی هستی.
‫خانم اِم، کسب و کار تو از چه قراره؟
‫خب، ترجیح می‌دم کسب و کارم رو ‫«ناظر ازدواج» خطاب کنم.
‫بقیه بهش می‌گن همسریابی.
‫گیتا، تو چیکاره‌ای؟
‫تو کار همسریابی‌ام. ‫خردل رو بده.
‫- مالی؟ ‫- پرستار پاره‌وقت هستم...
‫و آخر هفته‌ها رقص محلی کلاگ ‫تدریس می‌کنم.
‫شوخی کردم.
‫تو کار همسریابی‌ام.
‫کسب و کار تو از چه قراره رز وایسمن؟
‫خب، من هم تو کار همسریابی‌ام.
‫خب، چند وقته که تو کار ‫همسریابی هستی رز وایسمن؟
‫راستش، همون «رز» کافیه.
‫رز وایسمن جواب سوالم رو نداده‌ها.
‫خردل رو هم به من نداده.
‫خب، نسبتا تازه وارد این کار شدم. ‫چند ماهی بیشتر نیست.
‫ظاهرا تو همین مدت کوتاه...
‫خیلی پیشرفت کردی.
‫- اول کار شانس آوردم دیگه. ‫- آها.
‫تا حالا دیدی سگی ‫سعی کنه غذای سگ دیگه‌ای رو...
‫از تو ظرفش بخوره رز وایسمن؟
‫- خوش‌بختانه ندیدم. ‫- صحنه زشتیه.
‫- خیلی زشته. ‫- ظرف خود سگه است دیگه.
‫نباید مجبورش کنن ‫غذاش رو با بقیه تقسیم کنه.
‫خانم‌ها، گمون کنم سوتفاهمی رخ داده.
‫یعنی تو کار همسریابی نیستی؟
‫خب، چرا، هستم.
‫ولی بهتون اطمینان می‌دم ‫که سعی ندارم...
‫غذای ظرف بقیه رو بخورم.
‫دختران خانواده ملامید رو ردیف کردی.
‫- خانواده ملامید جزو قلمرو من هستن. ‫- متوجه نمی‌شم.
‫منهتن رو قلمروبندی کردیم.
‫فقط این‌جوری می‌تونستیم ‫بعد از جنگ‌هامون صلح رو برقرار کنیم.
‫بعد از جنگ‌هاتون؟
‫به نفعته از جنگ‌هامون خبر نداشته باشی.
‫خانم‌های خیلی خوبی رو ‫تو جنگ‌هامون از دست دادیم.
‫اگرچه، جنگ‌هامون وقتی ‫به هر کی یه سهمی رسید، متوقف شدن.
‫الان هر کدوممون قلمروی داریم.
‫«لیتل ایتالی»، «لوئر ایست ساید».
‫«آپر منهتن»، «هارلم»، ‫«واشینگتن هایتس».
‫«وست اند»، «میدتاون منهتن»، ‫«هلز کیچن».
‫یهودیان همه‌جا پخش شدن، ‫ولی من با یهودیان کار می‌کنم،
‫خانواده ملامید هم یهودی هستن.
‫خب، عذر می‌خوام. ‫جریان قلمروهاتون رو بلد نبودم.
‫- نامه‌مون که به دستت رسیده بود، مگه نه؟ ‫- کدوم نامه؟
‫همون نامه‌ای که نادیده گرفتیش.
‫همونی که توش نوشته بودیم «بس کن».
‫آها، اون نامه رو می‌گین.
‫آره، به دستم رسیده بود.
‫ولی متوجه منظورتون نشده بودم.
‫متوجه منظورمون از «بس کن» نشده بودی؟
‫- یه جمله که بیشتر نیست. ‫- مگه احمقی؟
‫نه. الان دیگه متوجهم.
‫خوبه.
‫ولی خانم‌ها، بی‌شوخی،
‫نیویورک شهر خیلی بزرگیه.
‫مسلما به همه کار کافی می‌رسه.
‫گمون نکنم حرف‌هامون رو گوش داده باشی.
‫نمی‌خوایم وارد کارمون بشی.
‫بدون اجازه وارد شدی.
‫رقیبمون محسوب می‌شی،
‫ما هم نه رقیب لازم داریم، ‫نه رقیب می‌خوایم.
‫ولی ما خانم‌های متشخصی هستیم ‫و از همین روی...
‫می‌خواستیم بهت یه فرصت بدیم.
‫اگه تو «استتن آیلند» ‫این‌جوری شیرین‌کاری کرده بودی،
‫الان جز کلاهت، هیچی ازت باقی نمونده بود.
‫ضمنا، نمی‌خوام بهت بگم...
‫چه بلایی سر کلاهت می‌آوردن.
‫اگه خودمون بخوایم، ‫می‌تونیم شرایطت رو خیلی دشوار کنیم.
‫منظورتون چیه؟
‫مثلا از اجرای دخترت تو اون برنامه لختی...
‫خبر داریم.
‫آقای ملامید از چنین کاری خوشش نمیاد.
‫باقی مشتریانت هم خوششون نمیاد.
‫کار دختر من هیچ ربطی ‫به کسب و کار خودم نداره.
‫کسب و کار؟
‫تو چی از کسب و کار سرت می‌شه؟
‫همسریابی که کسب و کار نیست.
‫سنتیه که قدمتش ‫به ده‌ها و صدها سال قبل برمی‌گرده.
‫خاندان من از وقتی «هارلم» ‫رو با «ح» می‌نوشتن،
‫داشتن ملت رو مزدوج می‌کردن.
‫باید دست برداری.
‫- بس کن. ‫- بس کن.
‫- بس کن و نمک رو بده. ‫- مفهومه؟
‫خوبه.
‫خب...
‫غذا بخوریم؟
‫هوم.
‫کتلت‌های اینجا خیلی نازکه.
‫خیلی هم ترده.
‫راستی، کلاهت خیلی قشنگه.
‫حضارمون امروز خوب هستن.
‫اکثرشون گردشگرن، ‫چندتاشون مال همین‌جان،
‫دو تا راهبه هم داریم. ‫عین همیشه است.
‫سعی می‌کنم به پاپ توهین نکنم.
‫سوال و جواب از حضار ‫همیشه جواب می‌ده.
‫خیلی حال می‌کنن، ‫خلاصه که راحت باهاشون صحبت کن.
‫بعدش هم دستگیر آشپزخونه...
‫تبلیغاتی براشون پرتاب می‌کنیم.
‫- عاشق دستگیره آشپزخونه‌ان. ‫- من هم همین‌طور.
‫فقط یادت باشه...
‫که وجه اشتراک کل حضار...
‫با وجه اشتراک ما یکیه: ‫همگی عاشق سوفی هستیم.
‫شرمنده.
‫- درسته. عاشق سوفی هستیم. ‫- پیش‌اجرا ده ثانیه دیگه شروع می‌شه!
‫خیلی‌خب، ظاهرا آماده‌ایم. ‫برو و عشق کن.
‫من یه کم همین اطراف می‌چرخم.
‫موفق باشی. ‫اصلا کاش یه بلایی سر سوفی بیاری.
‫برو. می‌بینمت.
‫بعد از ظهر همگی به خیر.
‫آماده‌این که شاهد ‫مسابقه «ثانیه‌محور»...
‫با اجرای سوفی لنون باشین؟
‫چه حیف، آخه الان برنامه آشپزی داریم.
‫کی کسرول ماهی آزاد دوست داره؟
‫نه، نه، درست اومدین.
‫خب، امروز یه سری مسائل رو یادتون باشه.
‫سیگار ممنوعه، ‫تنقلات ممنوعه،
‫وقتی هم چراغ قرمز رنگ رو روشن کردن،
‫یعنی روس‌ها دارن بهمون حمله می‌کنن.
‫یا یعنی برنامه در حال پخشه. ‫یکی از همین دو معنی رو می‌ده.
‫جفتشون خیلی هیجان‌انگیزن.
‫ضمنا، ازتون می‌خوام ‫سوفی که وارد استودیو شد،
‫جوری داد بکشین که انگار موتون آتش گرفته.
‫راستی، اگه واقعا موتون آتش گرفت،
‫خروجی‌هامون اونجا و اونجاست.
‫وای، امروز حضار خوش‌تیپی داریم.
‫به شما دو نفر میاد عاشق باشین.
‫- اشتباه می‌کنم؟ ‫- نامزدیم.
‫آخی.
‫چه هیجان‌انگیز.
‫خب، می‌خواین درجا بچه‌دار بشین؟
‫- اِم، اِم، گمون کنم. ‫- آره.
‫چه عالی، خب، من دو تا بچه ‫براتون کنار گذاشتم.
‫اسمشون ایتن و استره.
‫می‌دم حمومشون کنن ‫و بهتون تحویلشون بدن.
‫فقط به طور منظم بهشون آب و غذا بدین.
‫معامله خوبی بود.
‫سلام. سوزی مایرسون هستم، ‫مدیر برنامه هنرمندانم.
‫یه سر اومدم حال مایک کار رو بپرسم.
‫دو هفته پیش هم با هم ناهار خورده بودیم ‫و صحبت کرده بودیم.
‫- اسمتون تو فهرسته؟ ‫- چرا که نه؟ مسئول فهرست کیه؟
‫منم. اسمتون سوزی مایرسونه؟
‫راستش، اسمم... ‫کارول جیکوبسونه.
‫- آره. اینجا نوشته. ‫- پس مادر ناتنی گوردون شمایین.
‫آره. عین بچه خودم دوستش دارم.
‫بفرمایین.
‫امثال این‌ها همیشه می‌گن «بفرمایین».
‫خب، به نظرم...
‫خیلی‌هاتون از شهرهای دیگه اومدین.
‫دستتون رو بلند کنین. ‫بلند کنین دیگه.
‫خب، چند نفرتون ‫دفترچه راهنمای نیویورک دارین؟
‫بعضی‌هاتون دارین.
‫اعتراف کنین. آها.
‫بدین ببینمش.
‫راستش، فقط تو همین شهر می‌شه تو یه روز...
‫هم یه تئاتر موزیکال «برادوی» دید، ‫هم یه مسابقه تلویزیونی،
‫هم سرقت و جیب‌بری.
‫بذارین ببینم. ‫اینجا نوشته:
‫«جهت حفظ امنیت خودتان، ‫سعی کنید شبیه گردشگران نباشید.»
‫واسه کسی که دفترچه راهنما دستشه، کار سختیه.
‫لابد می‌خوان شبیه ساکنین ‫به شدت احمق همین‌جا باشین.
‫چرا این‌قدر می‌خندن؟
‫همون دختره است که آوردی. ‫کارش درسته.
‫خیلی درسته. ‫حضار عاشقش شدن.
‫عه، خوبه.
‫جواب می‌ده.
‫... یه بغچه و یه بطری...
‫«کانادین کلوب» نصفه دستتون بگیرین...
‫که هیچ‌کس از یک و نیم ‫کیلومتریتون هم رد نشه.
‫خیلی بامزه است!
‫حرف نداره.
‫«جزیره کُنی: محله‌ای کم‌نظیر ‫جهت سفری یک روزه.»
‫«نیویورکی‌ها سریع قدم می‌زنند،»
‫«پس سعی کنید ‫سریع‌تر قدم بردارید...»
‫«که ساکنین شهر را اذیت نکنید.»
‫یه راه حل دیگه واسه ‫اذیت نکردن ساکنین شهر بدم؟
‫از شهرشون برین.
‫وای. این‌قدر بامزه بود؟
‫نه، ولی من که هستم.
‫سوفی، سلام.
‫- برنامه داره شروع می‌شه؟ ‫- چند دقیقه دیگه شروع می‌شه.
‫صرفا با خودم گفتم بیام تو استودیو...
‫و به حضار قشنگمون سلام کنم.
‫آخی.
‫عه، ظاهرا دیگه پیش‌غذاتون رو خوردین...
‫و می‌خواین برین سراغ غذای اصلی، ها؟
‫پیشنهاد خوبیه سوفی، ‫ولی راستش،
‫اگه آدم غذاش رو زودتر بخوره، ‫باد معده می‌گیره.
‫اگه پیش‌غذاشون سنگین نبوده باشه،
‫باد معده نمی‌گیرن، ‫پس مشکلی نیست.
‫بیاین رأی‌گیری کنیم، ها؟ ‫می‌خواین من برم؟
‫نه‌خیر!
‫ملت نظرشون رو دادن دیگه.
‫آها.
‫خب، بذارین خودم در راستای ‫نیویورک راهنماییتون کنم.
‫نمی‌خواد ناهار برین «تاورن آن د گرین».
‫بهتره وسط روز تو «پارک مرکزی» مست کنین،
‫یه بطری بردارین و بیاین ‫با هم بریم پیاده‌روی پارک.
‫من یه پیشنهاد بدم؟ ‫نمی‌خواد کالسکله سوار بشین.
‫اگه می‌خواین در حین استشمام ‫بوی کود حیوانی...
‫بالا و پایین بپرین، ‫تو شهر تاکسی بگیرین دیگه.
‫ضمنا، نمی‌خواد تو «پارک مرکزی» ‫اسب چرخان سوار بشین.
‫اگه می‌خواین با یه مشت ‫بچه احمق...
‫دور خودتون بچرخین، ‫بیاین تو اتاق نویسندگان خودم دیگه، ها؟
‫ضمنا، اصلا لازم نیست ‫به خودتون زحمت بدین...
‫و برین «موزه تاریخ طبیعی».
‫اگه می‌خواین دایناسور ببینین،
‫همین‌جا می‌بینین دیگه.
‫وای، خیلی بامزه بود.
‫خیلی خیلی بامزه بود.
‫مایک.
‫مایک. مایک. مایک. مایک.
‫مایک. مایک.
‫- چیه؟ ‫- سوزی مایرسون هستم.
‫تو حاضری فروشی «استیج» دیده بودمتون.
‫- مدیر برنامه سوفی لنون بودم؟ ‫- آها. حالت چطوره؟
‫باید اعتراف کنی که جریان سوفی لنون ‫خوب پیش رفت دیگه.
‫- گوردون که راضی بود. ‫- یعنی جبران کردم دیگه.
‫ببین، من مدیر برنامه ‫کمدین خفنی هستم...
‫که الان داره ملت رو روده‌بر می‌کنه.
‫برنامه گوردون هم ‫خوراک معرفیش...
‫به تلویزیون ملیه.
‫با خودم گفتم بهتره ‫قبل از این که برم...
‫سراغ جک پار، ‫به خودت پیشنهاد بدم.
‫- چه عالی. گیمیکش از چه قراره؟ ‫- چی؟
‫شکست عشقی خورده؟ سابقه‌داره؟ ‫عضو یه مثلث جنسیه؟
‫- کمدینه دیگه. ‫- متوجه نمی‌شم.
‫- صرفا کمدین خیلی خوبیه. ‫- خیلی‌خب.
‫گمون کنم بتونم یکی از افرادم رو بفرستم. ‫کجا اجرا می‌کنه؟
‫عه، راستش همین الان مشغول ‫پیش‌اجرای سوفیه.
‫ولش کن.
‫اِم، ولی معمولا تو «میدتاون» اجرا می‌کنه.
‫کل بلیت‌هاش فروش می‌ره. ‫خیلی خفنه.
‫کجا اجرا می‌کنه؟
‫- تو «لاتین کوارتر»؟ تو «راکسی»؟ ‫- نه.
‫- یعنی تو هسته شهر اجرا می‌کنه؟ ‫- نه.
‫اگه می‌خوای ببینمش، ‫بگو کدوم گوری باید ببینمش دیگه؟
‫کدوم گوری ببینیش؟
‫هیچ گوری رو بلد نیستم ‫که بگم بری ببینیش مایک.
‫وای، مدل موی ایشون رو باشین.
‫ویلت چمبرلین هم نمی‌تونه اون‌طرفش رو ببینه.
‫موی ایشون این‌قدر مرتفعه ‫که دیگه آرایشگر نمی‌خواد،
‫مراقبت پرواز می‌خواد، مگه نه؟
‫موی ایشون این‌قدر مرتفعه...
‫که موخوره‌هاشون ارتفاع‌زده شدن.
‫آها. ارتفاع موی ایشون...
‫از بدهی میج به خشک‌شویی هم بیشتره.
‫ارتفاع موی ایشون ‫از فشار خون سوفی هم بیشتره.
‫ارتفاع موی ایشون ‫از اجر و قربی که میج...
‫واسه خودش قائل می‌شه هم بیشتره.
‫آها! ارتفاع موی ایشون ‫از نشئگی سه‌شنبه شب...
‫سوفی لنون هم بیشتره.
‫البته ایشون که سه‌شنبه صبح هم نشئه است. ‫کلا هر روز نشئه است.
‫خب، حالتون چطوره آقا؟
‫اسمتون چیه؟
‫- خانم، اسمتون چیه؟ ‫- مورتی هستم.
‫استلا هستم.
‫- مورتی، اهل کجایی؟ ‫- خب، اهل کجایین؟
‫اهل میلواکی‌ام.
‫- اهل کنتیکت، وستپورتم. ‫- مورتی اهل میلواکیه.
‫- خیلی خوش‌آواست. «سلام». ‫- خب، خوشحالیم که تشریف آوردی.
‫- «مورتی اهل میلواکی هستم.» ‫- اگه امروز باز هم باهات کار داشتم،
‫- داد می‌زنم «استلا»! ‫- «همسرم هم پتی اهل پوکیپسیه.»
‫صدای میکروفون من رو زیاد می‌کنین بچه‌ها؟
‫میکروفون من رو هم زیاد کنین بچه‌ها. ‫می‌خوام صدام به ردیف آخر برسه.
‫استلا، می‌خوای بهت امضا بدم؟
‫با کمال میل بهت امضا می‌دم.
‫شاید هم یه بیماری آمیزشی لاعلاج...
‫بهت بده که از دوران کریستف کلمب ‫دیگه ازش خبری نبوده.
‫اون رو هم با کمال میل بهت می‌ده.
‫حرف دهنت رو بفهم عزیز دلم.
‫اینجا که محل کار فاسد و غیراخلاقیت نیست.
‫درسته. اینجا استودیوی ‫یه مسابقه تلویزیونیه.
‫جای خیلی خوبیه ‫که یه کمدین مسن...
‫دوران افولش رو بگذرونه.
‫چه مسابقه تلویزیونی‌ای هم هست.
‫باز هم رأی‌گیری می‌کنیم.
‫کی عاشق مسابقه «ثانیه‌محور»ه؟
‫خنثی کردن بمب هم کار ثانیه‌محوریه.
‫منطقی هم هست، ‫آخه آدم با شنیدن...
‫نصف لطیفه‌های سوفی، ‫حس می‌کنه داره بمب خنثی می‌کنه.
‫باز کردن چتر نجات هم ثانیه‌محوره.
‫وقتی شای بالدوین از هواپیماش بیرونت کرد،
‫مجبور شدی چتر نجات باز کنی؟
‫حالا می‌فهمم چرا تبلیغ ملین ‫پخش می‌کنین سوفی.
‫خوراک چنین آدمیه ‫که وجودش مملو از گهه.
‫خیلی‌خب بچه‌ها!
‫کی دستگیره آشپزخونه رایگان می‌خواد؟
« ترجمه از حامی مغیثی و کیارش نعمت‌گرگانی » ‫:.: realKiarashNg & @Timelordsubs@ :.:
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez