‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫خیلی تند داری می‌ری.
‫گفت کدوم اتاقه؟
‫دوازده. اتاق دوازده.
‫مگه نگفت ده؟
‫- من شنیدم گفت هشت. ‫- گفت دوازده.
‫من برگردم بپرسم. ‫جدی برگردم بپرسم؟
‫آره. برگرد بپرس.
‫تیکه انداختی یا جدی؟
‫راننده تاکسی‌مون خیلی اسکل بود.
‫واقعا ببخشید شرلی.
‫وای خدا.
‫وضعیتش بده، مگه نه ایب؟
‫بابا، می‌خوای بری واسه ‫همه قهوه بگیری؟
‫کی قهوه می‌خواد؟
‫- همه قهوه می‌خوان. ‫- پس می‌رم قهوه بگیرم.
‫دکترها چی گفتن؟
‫- گفتن قراره بمیره. ‫- کسی همچین حرفی نزد.
‫ولی گفتن احتمالا قراره بمیره.
‫مامان، هنوز جواب آزمایشش نیومده.
‫کلی آزمایش گرفتن، ‫ولی هنوز چیزی نگفتن.
‫وقتی چیزی نمی‌گن ‫یعنی دیگه حتما می‌میره.
‫حالا از کجا معلوم بمیره شرلی.
‫- نکنه تو بهتر خبر داری؟ ‫- نه.
‫نکنه یه فالگیر کولی واست...
‫از خدا خبر آورده؟
‫- مامان. ‫- چون من دقیقا...
‫همین‌جا نشسته بودم،
‫که دکترها برگشتن گفتن...
‫حتما و مطمئنا قراره بمیره.
‫میریام!
‫کیف پولم یادم رفت.
‫اشکال نداره. کسی قهوه نمی‌خواد.
‫پس چرا منو فرستادی دنبال قهوه؟
‫تو فقط بشین کنار شرلی ‫هیچ حرفی هم نزن.
‫بعد تو کجا بری؟
‫زود برمی‌گردیم.
‫خودت می‌ری واسم قهوه بگیری؟
‫- اوهوم. ‫- حالت خوبه؟
‫من کشتمش. بابام رو به کشتن دادم.
‫- جوئل، نگو. ‫- می‌گم.
‫خودم کشتمش...
‫- طرف کی بود؟ ‫- کی رو می‌گی؟
‫اون یارو توی داستان مذهبی ‫که باباش رو کشت.
‫نمی‌دونم. ابراهیم بود؟
‫نه. ابراهیم اونی بود ‫که نزدیک بود پسرش رو بکشه.
‫- ابشالوم بود؟ ‫- نه، اسمش شبیه اینا نبود.
‫عه، اودیپ بود؟
‫- این که داستان مذهبی نیست. ‫- ولی بازم باباش رو کشت.
‫بعد شوهر مامانش شد.
‫حالا به جز اون بخشش، ‫من دقیقا اودیپم.
‫جوئل...
‫دقیقا چی شد؟
‫بابام... اومده بود توی کلوب. ‫لباس‌ها هم همراهش بود.
‫- آناناس و هویج. خیلی ناز بودن. ‫- می‌دونم.
‫البته جفتشون می‌تونستن ‫انگور هم باشن.
‫اگه می‌خوای استر انقدر فرار نکنه،
‫- به هم گره‌شون می‌زنی و... ‫- آها.
‫- این‌ها باشه واسه بعد. ‫- خیلی‌خب.
‫منم با خودم گفتم اومده دیگه. راضیه.
‫پس وقتشه درمورد مِی بهش بگم.
‫- بعد چی گفتی؟ ‫- مضطرب شدم،
‫فقط چرت و پرت گفتم. ‫گمونم برگشتم...
‫بخش چینی و حاملگی رو با هم گفتم.
‫اول باید می‌ذاشتم هضم کنه، ‫بعدش مورد دوم رو بگم.
‫به نظرم تقصیر تو نبود.
‫جدی می‌گم. به نظرم تقصیر منه.
‫- چی؟ ‫- مقصر منم. من مویش رو کشتم.
‫- تو مویش رو نکشتی. ‫- توی آخرین مکالمه‌مون،
‫من بهش گفتم نمی‌تونم ‫پولش رو بدم،
‫دقیقا برگشت گفت که ‫حمله قلبی بهش دست می‌ده.
‫- ماجرا مال کِیه؟ ‫- دو هفته پیش.
‫پس چه دیر حمله بهش دست داد.
‫شاید حرف من بود که ‫باعث شد این شکلی بشه.
‫من حالش رو بد کردم، ‫تو هم ضربه نهایی رو زدی.
‫- خیلی مراعات می‌کنی. ‫- تو بابات رو نکشتی.
‫- تو هم نکشتیش. ‫- اتاق 12. مویش میزل.
‫زنش وحشت کرده.
‫منم الآن برمی‌گردم داخل اتاق...
‫که بشنوم هیچی بهمون نمی‌گن.
‫چون اگه نرم، کلی طول می‌کشه...
‫که دوباره بیان هیچی بهمون نگن.
‫دوازده، فکر کنم اتاق دوازده بود. ‫جوئل، میج، حالش چطوره؟
‫نمی‌دونیم. بی‌هوشه.
‫بی‌هوشه؟
‫وای خدا. واقعا شرمنده‌ام.
‫- مرسی رفیق. ‫- نه، آخه...
‫- من بودم که بابات رو کشتم جوئل. ‫- چی؟
‫من پوله رو گم کردم.
‫اگه اون پوله از دستم در نمی‌رفت...
‫- آرچی. ‫- مشکل از همون‌جا شروع شد.
‫من هیچ کاری نکردم، ‫واسه همین فقط...
‫- دست نوازش به بقیه می‌کشم. ‫- آروم باش آرچ.
‫جدی می‌گم. خوب کردی اومدی.
‫برم به مامانت بگم تقصیر من بود؟
‫- بعدا خودم می‌گم. ‫- اتاق دوازده این طرفیه؟
‫بالأخره اومدی. یه ساعت پیش ‫واست پیغام گذاشته بودم.
‫- کجا موندی؟ ‫- استادیوم یانکی.
‫- چرا؟ ‫- چون لی وی گفت توی پیامت...
‫گفتی "برو استادیوم یانکی."
‫جون عزیزت یه لغت‌نامه بهتر بگیر.
‫حالش چطوره؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خوب می‌شه.
‫وایستا ببینم، صدای چی بود؟ ‫این دیگه چی بود؟
‫آره، امروز خیلی نقشم مهم شده.
‫دکتر! دکتر رو خبر کنین.
‫- چرا؟ چی شد؟ ‫- ایب!
‫برگرد ببینم. چیزی نشد که.
‫صدای جغجغه مرگش به وضوع تو گوشم بود.
‫صدای کلیدهای خودت بود.
‫بیا بریم بابا. ‫کلیدهات رو بده من نگه‌دارم.
« ترجمه از حامی مغیثی و کیارش نعمت‌گرگانی » ‫:.: realKiarashNg & @Timelordsubs@ :.:
‫خب دیگه، ایب و زلدا... ‫من می‌رم سمت خونه
‫که وسایل شرلی رو بردارم.
‫یه‌کم استراحت کن شرلی.
‫هوم...
‫مرسی که گذاشتی امشب...
‫این‌جا بمونم ایب.
‫اون خونه...
‫بدون مویش...
‫می‌تونی هرچقدر دلت خواست...
‫همین‌جا پیشمون بمونی.
‫محض اینکه یه وقت زنگ بزنن...
‫می‌خواستم ببینم کار می‌کنه یا نه.
‫اگه بخوای می‌تونی ‫بشینی با هم نگاه کنیم.
‫اصلا یه نوشیدنی درست می‌کنم.
‫خیلی لطف می‌کنی.
‫می‌دونی، من و مویش قشنگ‌ترین...
‫قبرها رو انتخاب کردیم.
‫یه درخت بالاش هست،
‫مویش هم خواست یه صندلی کنارش باشه...
‫که بقیه بتونن بشینن.
‫بشینن؟ چه خوب. عالی.
‫تازه بسته تعمیر و نگهداری هم گرفته...
‫که یعنی هرکسی ‫بخواد بیاد سر مزارش...
‫باید هر هفته...
‫چمن‌ها رو کوتاه کنه ‫و گلدون‌ها رو خالی کنه.
‫تو و رز هنوز قبر انتخاب نکردین؟
‫تا حالا سریال منطقه گرگ و میش رو دیدی؟
‫واقعا سریال محشریه.
‫نه ندیدم. الآن هم داره پخش می‌شه؟
‫نه. لعنتی...
‫الآن پخش نمی‌شه.
‫می‌دونی، تو و رز هم باید ‫دست بجنبونین...
‫قطعه قبر انتخاب کنید.
‫این کارها رو نباید بسپارین ‫دست بچه‌هاتون.
‫اونم با اون میریام...
‫که احتمالا واست یه...
‫تابوت بامزه می‌گیره.
‫مثلا یه تابوتی که شبیه...
‫شبدر یا شوانتز باشه.
‫باورت می‌شه؟
‫الآن دارم تصورش می‌کنم.
‫مویش می‌خواد خبر درگذشتش ‫توی نیویورک تایمز منتشر بشه.
‫دقیقا عین آلبرت انیشتین.
‫چون قشنگ‌ترین متن ترحیم رو داشت.
‫واسم سواله کی مال اون رو نوشته بود.
‫ما اصلا...
‫فرصت نشد بریم ترکیه.
‫ترکیه؟ چرا ترکیه حالا؟
‫یه لوله‌کش داشتیم که ترکی بود.
‫- اگه رز اول بمیره تو چی کار می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫نه بابا. مطمئنم اول...
‫خودم سقط می‌شم.
‫من که می‌گم خدا خیلی ظالمه.
‫قبول داری؟
‫خب، من که می‌گم خدا...
‫خیلی بازاریابی هوشمندانه‌ای داره.
‫خیلی بی‌رحمیه که مردم ‫بدونن قراره بمیرن.
‫عین این می‌شه قبل اینکه ‫یه فیلمی رو ببینی...
‫یه نفر تهش رو بهت بگه.
‫آخه فیلم کازابلانکا رو تصور کن...
‫که خانم اینگرید برگمان...
‫قرار نیست به هامفری بوگارت برسه.
‫بدون رقص پا.
‫بدون کوتوله.
‫فقط یه ترانه،
‫بعد بوگارت می‌ره...
‫پیش یه یارویی که ‫رفیق‌هاش نازی‌ان.
‫هرچند فیلمش رو خیلی زیادی گنده کردن.
‫می‌دونی، وقتی پدربزرگم رو دزدیده بودن...
‫وایستا ببینم. گفتی پدربزرگت رو ‫چند نفر دزدیده بودن؟
‫- آره. ‫- کی دزدیده بودش؟
‫اولش که فکر می‌کردیم ‫کار آنارشیست‌ها بود،
‫بعد فهمیدیم بیخ گوشمون...
‫- کار بچه‌های اوبرامویتز بوده. ‫- آخه چرا؟
‫کی سر از کار پسربچه‌ها در میاره آخه؟
‫بگذریم، قبل اینکه برش‌گردونیم...
‫اون موقعی که مادربزرگم فکر می‌کرد،
‫پدربزرگم ریق رحمت رو سر کشیده،
‫برگشت گفت: «شانس آورد.»
‫«وقتی مُرد که دندون‌هاش نریخته بود.»
‫این بهترین مرگیه که ‫ممکنه برای یه نفر پیش بیاد.
‫که قبل ریختن دندون‌هات بمیری.
‫ایب.
‫می‌خواستم بهت بگم...
‫اگه رز اول مُرد،
‫من پیشت هستم که کمکت کنم.
‫ممنونم شرلی.
‫دفتر سوزی مایرسون و شرکا.
‫آها؟
‫می‌شه سریع‌تر صحبت کنین؟
‫آخه ما فقط یه خط داریم، ‫همین حین ممکنه...
‫سه نفر دیگه بخوان تماس بگیرن.
‫گفتم کیری رو درستش می‌کنم داینا!
‫وایستا ببینم.
‫- باز بچه‌ها هستن؟ ‫- آره.
‫وقتی بچه میاری این‌جا یه خبر بده...
‫- که بلند نگم «کیر». ‫- بچه این‌جاست.
‫- کیری! ‫- می‌گم بهتون زنگ بزنه.
‫حالا شخص مهمی بود؟
‫نوچ. دفتر سوزی مایرسون و شرکا.
‫- یه کارت بردار. ‫- عمرا اگه کارت بردارم.
‫باشه پس.
‫پس خودم توی کیف پولت رو می‌گردم.
‫آها. دختره کلی دوست پسر داره.
‫این کارت که جادو نیست.
‫تو دهات ما که بهش می‌گن دزدی.
‫من که ازت خواستم کارت انتخاب کنی.
‫مراقب داینا راتلج...
‫شیرینی ایتالیایی آوردیم.
‫- بوی قهوه که نمیاد. ‫- خداحافظ.
‫داینا، این مسئله واسم مهمه...
‫- داینا... ‫- خودت قهوه بذار نیکی.
‫دفتر سوزی مایرسون و شرکا.
‫- فیلترهای قهوه کو؟ ‫- بله کارمون همینه.
‫دارن درمورد من حرف می‌زنن.
‫مگه نمی‌بینی دارم می‌خونم؟
‫باید جدول رو چک کنم،
‫و با خود خانم مایرسون ‫در میون بذارم.
‫گوش کنید، باهاتون تماس می‌گیرم.
‫می‌دونی، به نظرم بهتره ‫یه خط دیگه هم بگیرین.
‫کون لقت فرانک!
‫وایستا ببینم، هنوزم بچه‌ها هستن؟
‫- آره. ‫- تف تو روحش.
‫اداره سوزی مایرسون و شرکا.
‫- داینا! ‫- می‌شه پشت خط بمونین؟
‫چه خبر شده مگی؟
‫یه نفر زنگ زده واسه اون ‫یارو جادوگره.
‫- مهمونی تولد هم اجرا می‌کنه؟ ‫- وایستا بپرسم.
‫لطفا وایستین.
‫آلفی مهمونی تولد هم اجرا می‌کنه؟
‫به شرطی که تولد بیلی وایلدر باشه.
‫چه حس خوبیه یه جوری ازم می‌گن ‫انگار خودم این‌جا نیستم.
‫نه، جدی می‌گم.
‫به محض این که یه ‫صندلی خالی جدید بگیرن،
‫رابطه ما تموم می‌شه دیگه؟
‫اگه کرایه ماشین و ناهار بدن چی؟
‫- مهمونی تولد نداریم. ‫- من که نمی‌دونم چی می‌خوای.
‫- اینو که واسه تو نیاوردم. ‫- ببخشید،
‫جوابش منفیه مگی.
‫یا خدا. نمی‌دونستم جادوگرها ‫دندون اسب پیشکش هم می‌شمارن.
‫گفتن نه.
‫الآنم مگی داره واست کار می‌کنه؟
‫خودم بهشون می‌گم ‫اگه این خط اشغال بود...
‫زنگ بزنن دفتر کناری. ‫مگی رو می‌شناسین؟
‫گیل رو می‌شناسم، رئیسش. ‫واسه نقاشی خونه استخدامش می‌کنیم.
‫عه. مگه لوله‌کش نبود؟
‫دفتر سوزی مایرسون و شرکا.
‫سلام داینا، منم میج. ‫یه لحظه با سوزی کار داشتم.
‫سلام میج. فعلا واست وقت نداریم.
‫ولی بهش می‌گم زنگ زدی. خداحافظ.
‫داینا وایستا...
‫سیسی اون چیه تو دهنت؟
‫من کسی رو لو نمی‌دم!
‫واقعا باهاش حال کردم.
‫- داینا! ‫- بله مگی؟
‫فلورنز زیگفلد پشت خطه! ‫خیلی هم مهمه!
‫خیلی‌خب. وصلش کن.
‫سوزی، فلورنس زیگفلد پشت خطه.
‫- مطمئنی؟ ‫- معلومه که مطمئنم.
‫- چراغش روشن نشده. ‫- پشت اون یکی خطه.
‫- مگه خط دیگه هم داریم؟ ‫- بند رخت رو می‌گم.
‫- چی‌چی؟ ‫- بیا جواب بده دارن زنگ می‌زنن.
‫یعنی چی دارن زنگ می‌زنن؟
‫مگه خودت پای خط نیستی؟
‫دفتر سوزی مایرسون و شرکا.
‫اصلا مگه فلورنز زیگفلد نمُرده؟
‫آره. سال 1932 مُرد.
‫بذارین بررسی کنم. ‫گفتین تاریخش کِی باشه؟
‫چه سیستم کاری خوبی داریم.
‫سوزی مایرسون هستم.
‫حالا سرت واسه من شلوغه؟
‫- میریام تویی؟ ‫- آره.
‫عه، پس واقعا زیگفلد مُرده.
‫بله که مُرده. خودم جنازه‌اش رو دیدم.
‫گوش کن، بابای جولز ‫حمله قلبی بهش دست داده.
‫باید برگردم بیمارستان پیشش.
‫می‌شه یکی رو بفرستی کلوب...
‫- که جای من باشه؟ ‫- عه، یه لحظه وایستا.
‫جیمز، می‌خوای جای میج ‫بری کلوب ولفورد؟
‫پولش که مفته، ‫کلی هم خانم با نیم‌تنه اون‌جان.
‫تو که قول دادی دیگه ‫نمایش‌های آشغال واسم جور نکنی.
‫بهش بگو شنیدم‌ها.
‫اصلا بی‌خیال. ‫خودم یه کاریش می‌کنم.
‫باشه. بابت اون مثلاپدر‌شوهرت هم شرمنده.
‫- آها. ‫- انقدر تکرارش می‌کنم...
‫که بالأخره جا بیفته.
‫بچه‌ها هنوز هستن، نه؟
‫- آره. ‫- ای مادرتو...
‫- سوزی. ‫- فهمیدم.
‫"ویلج ویس".
‫- نظرتون چیه؟ ‫- زندگی شبانه با من.
‫اگه طرف ساکسیفون نداشته باشه،
‫- دیگه نظری ندارم. ‫- یه نظری بده حالا.
‫نظرم اینه اگه نیکسون انتخاب شد، ‫همه‌مون بریم فرانسه.
‫خونه من اجاره‌اش بالا نمی‌ره،
‫پس من که می‌مونم. تو چی؟
‫به نظرم تو اون عکسه خوش‌تیپ افتاده.
‫خیلی هم خوش‌تیپ افتاده.
‫ولی اون یکی عکسه خیلی قشنگ‌تر شده.
‫- خیلی‌خب. واسه نیکسون کدوم؟ ‫- داشتم نیکسون رو می‌گفتم دیگه.
‫جلو چشمم نباش.
‫کلا کوئیکرها واسم خیلی جذابن.
‫گفتم دور شو دیگه. برو کنار هوبوکن.
‫باشه. می‌خوام یه آگهی ترحیم...
‫برای مویش میزل بنویسی.
‫صاحب «میزل و راث».
‫یه داستان ماندگار موفقیت آمریکاییه.
‫صاحب یه کارخونه خود ساخته پوشاک.
‫درمورد اون 13 تا یهودی هم که گفتم.
‫چرا خب؟ تو که واسه...
‫آلبرت انیشتین آگهی نوشتی.
‫خب مویش میزل هم برای شورت‌های مردانه...
‫یه نوع جدیدی از کش استفاده کرد.
‫آره، خودم می‌دونم انیشتین...
‫فیزیک نظری و نجوم رو دگرگون کرد،
‫و یه نظریه مکانیک 200 ساله رو جایگزین کرد
‫که سابقا توسط آیزاک نیوتن مطرح شده بود.
‫ولی مویش میزل...
‫کاری کرد بیضه‌هات نفس بکشن.
‫تو که خودت نیویورکی هستی.
‫می‌دونی تابستون‌ها چقدر گرمه.
‫ببخشیدها، شما این‌جا چی کاره‌این؟
‫من منشی پاره‌وقت ایبم.
‫کار تحریر می‌کنم. شما چی؟
‫منم این‌جا کار می‌کنم.
‫- کارت چیه؟ ‫- خیلی چیزها.
‫- ولی الآن سرم با پرونده‌سازی شلوغه. ‫- متوجه‌ام.
‫- من قبلا تایپیستش بودم، ولی الآن تو اومدی. ‫- بله اومدم.
‫- اونم پاره‌وقت. ‫- فعلا این‌طوریه.
‫من تمام‌وقت بودم.
‫باشه، پس منم عضویتم رو لغو می‌کنم!
‫می‌رم توی کتابخونه...
‫نسخه کثیف و چرب نشریه‌تون رو می‌خونم.
‫برگشته می‌گه "علت شهرتش چیه؟"
‫آخه "علت شهرتش چیه"؟
‫انگار زندگی یک آدم...
‫بر اساس میزان شنیده شدن ‫اسمش سنجیده می‌شه؟
‫مثلا میکی موس، ‫یه یهودی‌ستیز شناخته شده،
‫واسش توی نیویورک تایمز ‫آگهی ترحیم می‌زنن،
‫ولی واسه مویش میزل نمی‌زنن؟
‫خیلی‌خب، آروم باش. ‫الآن زنگ می‌زنم سایمون ملمان.
‫- ایزوبل، شماره سایمون رو بگیر. ‫- باشه.
‫سایمون یکی از دوست‌های ‫شدیدا عزیزمه،
‫کلی هم در حقش لطف کردم.
‫یه 300 دلار و یه نامزد رو ازم گرفته.
‫وصل شد. آقای گیب ویلنسکی ‫الآن میان پشت خط.
‫- سایمون، منم گیب. حالت چطوره؟ ‫- از یهودی‌ها واسش بگو.
‫- آره گوش کن، می‌خوام یه لطفم رو جبران کنی. ‫- هر سیزده‌تا رو بگو.
‫می‌خوام تو و گروهت برای ‫یکی از دوستام آگهی ترحیم بنویسین.
‫- یهودی، یهودی، یهودی! ‫- وایستا. چیه؟
‫- یهودی‌ها رو هم بگو. ‫- تاریخچه‌شون رو بگم یا...
‫آره سایمون، می‌شنوم.
‫- آگهی ترحیم برای... ‫- مویشل میزله.
‫مویشل میزله. که ایشون...
‫- توی تجارت پوشاک بوده. ‫- توی تجارت پوشاک بوده.
‫هیچ راثی هم همکارش نبود. ‫خود مویش الکی گفته بود.
‫- درسته. ‫- هیچ‌وقت هم نرفت ترکیه!
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- لوله‌کش ترکی داشتن خب.
‫کوین، حواست بهش باشه.
‫آره، حواسم هست.
‫خودم می‌دونم، ولی قرار بود لطف کنی.
‫سایمون، بماند که تو...
‫توی مهمونی تولد خودم ‫مخ دیانا رو زدی.
‫بله که زدی! ‫مرتیکه آشغال خائن.
‫حداقل کاری که می‌تونی بکنی...
‫اینه که به یه ترحیم‌نویس بگی...
‫واسه این دوستم یه آگهی ترحیم بنویسه!
‫بعدشم 300 دلارم رو پس بدی!
‫پس کون لقت!
‫همگی حواس‌ها به من!
‫از این لحظه به بعد...
‫ما دیگه سایمون ملمان نمی‌شناسیم.
‫نه تاحالا دیدیمش، ‫نه اسمش رو شنیدیم.
‫الآن دیگه اون نیکلای خخلفه،
‫ما هم روسیه هستیم!
‫- چی؟ ‫- تصویر روی جلد هم همینه!
‫اگه باهاش مشکلی دارین به جهنم!
‫خیلی‌خب.
‫- ببخشید ایب. نمی‌تونم کمکی کنم. ‫- باشه پس.
‫گمونم کاری نمونده ‫جز اینکه خودم بنویسمش.
‫- دودی؟ ‫- بله ایب؟
‫یه کاغذ جدید بنداز لطفا.
‫آگهیش کجا قراره چاپ بشه، ایب؟
‫همین‌جا، توی ویلج ویس.
‫ولی ویس آگهی ترحیم چاپ نمی‌کنه.
‫چه عالی. پس می‌شه ‫یه مقاله مختصر و آموزنده...
‫درمورد یه آقایی که اخیرا فوت شده.
‫دودی، بزن بریم تو کارش.
‫واسه میان‌ترم درس می‌خونی؟
‫این دکترها هی میان واسه خودشون...
‫کلی چرت و پرت می‌گن ‫بعد می‌ذارن می‌رن...
‫- وقت نمی‌دن آدم سوال بپرسه. ‫- بیگل بخور.
‫هر بار هم یه دکتر دیگه رد می‌شه،
‫نمی‌تونی سوالی که از اون دکتر قبلیه...
‫داشتی رو بپرسی، چون توی حیطه‌شون نیست.
‫- گاز بزن. ‫- یه اصطلاحاتی می‌گن آدم می‌مونه.
‫سریع حرف می‌زنن، سریع می‌رن،
‫واسه همین چندتا از ‫کتاب‌های مِی رو برداشتم،
‫- یادداشت کردم که بعدا تحقیق کنم. ‫- قهوه بخور.
‫ولی املای اصطلاح‌هاشون رو بلد نیستم.
‫واسه همین به صورت ‫آوایی نوشتمشون،
‫ولی چون کلمه اصلی رو ننوشتم،
‫نمی‌تونم پیداش کنم. ‫درکل تا الآن فقط فهمیدم...
‫که حمله قلبی بابام،
‫یه ربطی به قلبش داره.
‫ممنون.
‫پس شرایطش تغییر نکرده؟
‫- هرچقدر بیشتر بی‌هوش بمونه... ‫- ساکت. بیگلت رو بخور.
‫عه. اون‌جا رو دیدی؟
‫- شرق. ‫- قرمز. اژدها.
‫آره. چند ساعتی هست...
‫که دارن بازی می‌کنن.
‫مِی می‌خواد حواس ‫مامانم رو پرت کنه.
‫مامانم یهو زد به سرش...
‫می‌خواست توی ‫بیمارستان سوپ درست کنه.
‫تازه پلیس هم خبر کردن سرش...
‫- پول می‌خوام. ‫- چی؟
‫- مامانت همه رو بُرد. ‫- شوخی نکن.
‫به نظرت من شوخی دارم؟
‫چرا گذاشتی ببره؟
‫من نذاشتم. خودش بُرد.
‫من کارم تو ماژونگ حرف نداره.
‫نسل اندر نسل من بازیکن‌های ‫حرفه‌ای ماژونگ بودن.
‫اصلا خانواده خودم یه ‫سالن بازی ماژونگ دارن.
‫ایشون هم چپ و راست ‫داره من رو می‌بره.
‫سلام.
‫بیگل می‌خوری؟
‫- بیا. ‫- همه‌اش همین؟
‫- نه، بیشتر می‌خوام. ‫- من دیگه ندارم.
‫جوئل، حداقل شرطش 20 دلاره.
‫وایستا. برم ببینم تو ‫کتم نقدی همراهم هست یا نه.
‫دکتر مک‌گوایر به بخش اورژانس.
‫بیگل نمی‌خوری؟
‫مرسی.
‫خیلی کار خوبی می‌کنی ‫سر شرلی رو گرم می‌کنی.
‫مگه جوئل نگفت پلیس خبر کردن؟
‫چرا، گفت.
‫اینم گفت که...
‫لطفا عصبانی نشو. ‫ولی جوئل...
‫خلاصه منم از...
‫شرایط مطلعم.
‫آها.
‫گفتم شاید بهتر باشه ‫درموردش صحبت کنیم.
‫به نظرت یه‌کم زیادی دیر نشده؟
‫منظورم سر اون موضوع نبود.
‫یه راهی پیدا کنیم که ‫به نفع همه باشه.
‫چی به نفع همه باشه؟
‫همین من و تو
‫با جوئل و بچه‌ها دیگه.
‫آخه تو می‌شی...
‫اونا هم می‌شن...
‫- من که نمی‌فهمم چی می‌گی. ‫- بی‌خیال مِی.
‫معلومه که پیش خودم می‌مونن، ‫ولی قراره کلی پیش تو هم باشن.
‫حالا قراره خواهر برادر هم داشته باشن، ‫فقط می‌خوام درمورد...
‫- قانون و مقرراتش بحث کنیم. ‫- مثل چی؟
‫مثلا که نمی‌خوام تو رو ‫مامان صدا بزنن.
‫- منم نمی‌خوام. ‫- ولی باید یه چیزی صدات کنن.
‫- آخه چرا؟ ‫- چرا؟
‫خب، اگه توی حمومت ‫در روشون قفل شد...
‫می‌خواستن صدات کنن چی؟
‫- واسه چی برن توی حموم من؟ ‫- چون موقع حمومشون می‌شه.
‫می‌خوان توی حموم من برن حموم؟
‫- بی‌خیال دیگه، مِی. ‫- خودت بچه‌هات رو ببر حموم.
‫- ولی قراره پیش تو بمونن. ‫- چرا؟
‫- چون آخر هفته‌ها پیش توئن. ‫- که چی بشه؟
‫که کنارشون باشی، چون ناسلامتی ‫با پدرشون ازدواج کردی‌ها.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫تماس برای میج میزل.
‫- میج میزل به بخش پذیرش. ‫- ببخشید.
‫- الو؟ ‫- توروخدا برگرد.
‫- گفتم پدرشوهرم... ‫- آره، می‌دونم.
‫ناراحت شدم، ولی ببین...
‫من همه چیز رو به خاطر تو عوض کردم.
‫- بویزی... ‫- بدجور منتظرم برم توالت.
‫خیلی تمیز شده. خیلی ماه شده.
‫- خب خوبه دیگه. ‫- میوه هم گرفتم.
‫چترها و تامپون هم گرفتم.
‫- از اون خوب‌هاش؟ ‫- معلومه که از اون خوب‌هاش.
‫بهترین نوعش رو گرفتم، میج.
‫تو تغییر می‌خواستی، ‫منم تغییرش دادم.
‫حالا کلی خانم اومدن که تو رو ببینن.
‫حالا اگه تو نیای این‌جا،
‫همه‌شون حسابی کفری می‌شن.
‫- شرمنده. ‫- یه نوشیدنی هم اختراع کردم.
‫- جدی؟ ‫- صورتی و پرزرق‌وبرقه.
‫آتیشش که می‌زنی...
‫خیلی ناز می‌شه.
‫اسمش رو گذاشتم ‫«من زمانی یک مرد بودم»
‫می‌بینم که اسم جذاب هم انتخاب کردی.
‫توروخدا برگرد.
‫بویزی، مگه جوک‌هام رو ندادم که...
‫بانی و میتزی و گلوریا بگن؟
‫اون چی شد؟
‫یه علامت جدید واسه ‫در این‌جا درست کردیم.
‫یه طرفش نوشته «باز است.»
‫«لطفا وارد شوید.»
‫اون طرف دیگه‌اش نوشته ‫«متأسفانه دیگه بستیم.»
‫نفهمیدم.
‫فکر کنم اشتباه خوندی.
‫همینی که گفته رو گفتم. ‫جلو چشم خودمه.
‫- «متأسفانه دیگه...» ‫- «مستیم.»
‫نوشته «متأسفانه دیگه مستیم.»
‫یعنی جمع کردیم بریم مست کنیم.
‫باشه.
‫طرف دیگه‌اش نوشته ‫«متأسفانه دیگه مستیم.»
‫بازم نفهمیدم.
‫دستت هم درد نکنه ‫با انتخاب کمدین‌ات.
‫گوش کن بویزی، ‫قول دادم به محض اینکه بتونم،
‫مستقیم بیام اون‌جا.
‫ولی الآن دستم بنده.
‫خدایا شکرت. برگشتی.
‫برگشتی دیگه؟
‫- فقط یه اجرا بویزی. ‫- رواله.
‫یه اجرا می‌کنم ‫برمی‌گردم بیمارستان.
‫لطف می‌کنی. ممنون. راستی.
‫نظرت چیه؟
‫از پائونیا زیاد گذاشتم نه؟
‫از گل‌استکانی‌ها بیشتر نشده؟
‫برو یه استراحتی بکن بویزی.
‫یه نوشیدنی بزن.
‫ای تف بهت بویزی. ‫میتزی بی‌خیال. خودش برگشت.
‫چه خوب. دوباره ازش بپرس...
‫کدوم بخشش جوکه، ‫کدوم بخش آماده‌سازی جوک؟
‫محض اطلاعت بگم، ‫بدون تو اوضاع خوب بود.
‫خوشحالم که بوده.
‫تو قراره نقش کی باشی؟
‫نقش خودت.
‫عین سیب دونصف شدیم، نه؟
‫ممنون.
‫عجب.
‫چه جمعیتی اومده.
‫خیلی خوش‌حالم این‌جام.
‫جدی می‌گم.
‫اصلا باورتون هم نمی‌شه.
‫منم یه سری مشکلات ‫خانوادگی واسم پیش اومده بود.
‫پدرشوهر سابقم دچار...
‫حمله قلبی شده.
‫الآن بی‌هوشه و...
‫هیچ‌کس مطمئن نیست...
‫- که زنده بمونه یا نه. ‫- یوهو!
‫ممنون از شما.
‫بین شما یه طرفدار پر و پا قرص...
‫مرگ‌های نامشخص نشسته.
‫چه قشنگ.
‫خوش به حالت آقا.
‫توی شطرنج‌بازی کردن با مرگ موفق باشی.
‫حالا بگذریم، ‫این چند روز اخیر...
‫منم مجبور شدم نقش خدمتکار رو توی...
‫بیمارستان "بث اسرائیل" بازی کنم.
‫همین که کارم تموم بشه،
‫یه راست برمی‌گردم اون‌جا.
‫کل شب هم قراره بشینم،
‫بدبختی و درموندگی...
‫تمام مردهای زندگیم رو ببینم.
‫البته حینش ژله هم می‌خورم.
‫راستش خیلی هم واسم جالبه.
‫چون همیشه بهمون گفتن ‫«تو دختر کوچولوی باباتی.»
‫«بابایی حواسش بهت هست.»
‫«وایستا به بابات بگم!»
‫بعدش که پدرتون می‌ره بیمارستان،
‫خودش شبیه یه ‫دختر ده ساله می‌شه...
‫که رو دامنش هم قورباغه‌ست.
‫حالا پدر من...
‫یه آدم خردمندیه که همیشه...
‫احساساتش رو توی دلش دفن کرده،
‫ولی از بیمارستان متنفره.
‫از بوی بیمارستان بدش میاد.
‫از ظاهر بیمارستان بدش میاد.
‫وقتی دخترم به دنیا اومد ‫مجبور شدم از پشت پنجره...
‫نشونش بدم که موقعی که ‫داشت می‌رفت سر کار...
‫بتونه نوه‌اش رو ببینه.
‫حالا بریم سراغ شوهرم.
‫ببخشید، یعنی شوهر سابقم.
‫آخه شرایطمون یه‌کم... پیچیده‌ست.
‫انصافا بگم، احساساتی شدنش رو دیدم.
‫وقتی تیم «بروکلین داجرز»...
‫رفتن کالیفرنیا...
‫دیگه تسلی‌ناپذیر شده بود.
‫تو تاریکی می‌نشست، ‫واسه خودش شکلات می‌خورد،
‫واسه سندی کوفاکس نامه عاشقانه می‌نوشت.
‫سعی می‌کرد ادای مردها رو در بیاره،
‫ولی از کنار هات‌داگ فروشی رد می‌شدیم، ‫یهویی وا می‌داد.
‫ظرف خردل رو می‌گرفت تو بغلش،
‫اعضای گروه قهرمانی جهان...
‫توی سال 1995 رو تکرار می‌کرد.
‫و بعد بریم سراغ...
‫پدر شوهر خودم.
‫یه آدم سرسخت.
‫مغرور.
‫الآنم مادرشوهرم داره...
‫ریش‌هاش رو می‌زنه که وقتی...
‫که وقتی بیدار شد بره سر کار...
‫دیگه لازم نباشه اصلاح کنه.
‫خیلی سخته بخوای درموندگی ‫مردهای زندگیت رو ببینی.
‫وقتی هم آقایون بکشن کنار،
‫خانم‌ها باید اوضاع رو اداره کنن.
‫که البته غیرعادی هم نیست، مگه نه؟
‫یعنی یه خانم اگه از قبل ‫مهمون دعوت کرده باشه،
‫بعد بیفته سرش بشکنه...
‫بازم می‌تونه شرایط رو اداره کنه.
‫ولی ما به اون دید بهش نگاه نکردیم.
‫فقط فرض می‌کنیم داریم از...
‫رهبران واقعی جهان حمایت می‌کنیم.
‫اطراف بیمارستان رو که می‌بینی، ‫فقط پزشک هست.
‫کلی آقا که با عجله...
‫از این اتاق می‌رن اون اتاق.
‫«من آدم مهمی‌ام.»
‫«من تو جیبم خودکار دارم.»
‫«من نمودار بررسی می‌کنم.» ‫«هوم، چه نمودار خوبی.»
‫«نمودار رو امضا می‌کنم.»
‫«من خدام.» ‫«خدا که وقت نداره.»
‫«خدا باید تا پنج دقیقه دیگه ‫بره سراغ کیسه‌صفرا»
‫چند روز که توی بیمارستان بمونین،
‫کم‌کم متوجه...
‫پرستارها می‌شین.
‫پرستارها با عجله از اتاق نمی‌رن بیرون.
‫تشک تخت‌ها رو تمیز می‌کنن.
‫نمونه خون می‌گیرن.
‫واسه مریض شیاف می‌ذارن.
‫اون‌ها که نمودار امضا نمی‌کنن. ‫حتی خودکار هم ندارن.
‫ولی وقتی گریه می‌کنی ‫همون‌ها بغلت می‌کنن.
‫پس این چیه؟
‫مگه زن‌ها از خدا مهم‌تر هستن؟
‫هوم...
‫نکنه یه روز متوجه بشیم...
‫که از اول هم خودمون همه‌کاره بودیم؟
‫ولی تا حالا کسی بهمون نگفته بود.
‫نمی‌دونم. اصلا نمی‌فهمم چی می‌گم.
‫من فقط...
‫نمی‌خوام این مرد بمیره.
‫حالا بریم کون و ممه ببینیم!
‫میج، یه طرفدار دم در منتظرته.
‫چی؟ کجا رو می‌گی؟
‫قدم‌رنجه فرمودین.
‫همین اطراف بودم، ‫گفتم یه سر بیام پیشت.
‫از قهوه‌های این‌جا تعریف می‌کنن.
‫عجب، خوشحال شدیم خلاصه.
‫- یه لحظه... ‫- سلام لنی.
‫- سلام. ‫- سلام لنی جون.
‫چه کراواتی زدی لئونارد.
‫از بچه‌های کلاس عبری بودن.
‫واقعا الآن وقت ندارم.
‫اجرات رو دیدم. ‫واقعا عالی بود.
‫اشک سه تا کارگر ساختمون رو درآوردی.
‫ممنون.
‫- هنوز ازم ناراحتی. ‫- اصلا هم نیستم.
‫واقعا رفتار زشتی داشتم.
‫واقعا شرمنده‌تم.
‫من که اصلا چیزی تو دلم نیست.
‫- آخه انگار هنوز ناراحتی. ‫- لنی خواهشا بسه.
‫میج، خواهشا منو ببخش.
‫هایدن یه کنسرتوی ترومپت داره...
‫همراه با موسیقی زنده،
‫که بچه‌ها دلشون می‌خواست برن،
‫ولی مجبورشون کردم بیان این‌جا پیش تو.
‫اصلا ممکنه دیگه باهام صحبت نکنن.
‫خودم اون کنسرت رو دیدم. ‫چیز مهمی از کفشون نرفته.
‫لطفا دیگه.
‫خب، پس تالار کارنگی دیگه؟
‫بله دیگه.
‫اونم به زودی.
‫جای تو بودم دقیقا ‫درمی‌آوردم کدوم روز.
‫پیشنهاد خوبیه.
‫لنی، ما می‌ریم بار.
‫واقعا جالبه.
‫این صاحب‌های کارنگی ‫خیلی آدم‌های رده‌بالایی هستن.
‫یه اتاق توی یه هتل مجلل واسم گرفتن.
‫حتی دستور دادن اتاقم رو ‫رنگ مورد علاقه‌ام رنگ کنن.
‫- که رنگ مورد علاقه‌ات چیه؟ ‫- بهشون گفتم آبی.
‫- حالا واقعا آبیه؟ ‫- از کجا معلوم؟
‫خودت باید بدونی.
‫خیلی‌خب، از مسئله اصلی پرت نشیم.
‫این صاحب‌های کارنگی...
‫دادن یه اتاق هتل که قراره...
‫فقط چهار روز توش بمونم رو...
‫رنگ آبی بکنن.
‫فقط واسه من. واسه خودِ خودم.
‫منی که بعد از مانتاونی، ‫بزرگترین تهدید...
‫برای شایستگی آمریکام...
‫یهو اونقدر مهم شدم که ‫یه اتاق واسم رنگ زدن.
‫جون عزیزت تحت تأثیر قرار بگیر.
‫- تحت تأثیر که قرار گرفتم. ‫- خوبه.
‫که می‌رسیم به دلیل بعدی ‫که واسش اومدم این‌جا.
‫- هوم؟ ‫- مدیربرنامه تونی بنت زنگ زدن بهم.
‫تمام بلیط‌های پنج اجراش ‫توی کوپا فروش رفته،
‫که می‌خواد اجرای اولش من باشم،
‫که یه چیز رویایی‌ایه،
‫چون نه‌تنها خودش یکی از ‫مهربون‌ترین آدم‌های دنیاست،
‫میز غذاخوری‌شون تو مخیله آدم نمی‌گنجه.
‫حالا مشخصا من که وقتش رو ندارم، ‫چون قراره برم تالار کارنگی.
‫تازه شنیدم اتاقت هم واست آبی کردن.
‫واسه همین تو رو پیشنهاد دادم.
‫گفتم جوک‌هات از دم عالی‌ان،
‫اونا هم خیلی، خیلی...
‫چی بود؟
‫آهای. چه خبر شده؟
‫ای وای.
‫«ای وای» چیه؟ ‫«ای وای» واسه چیه؟
‫فکر کنم...
‫- بلند شو! ‫- بیا این‌جا ببینم.
‫بجنب، بیا بریم.
‫- آره. بهتون حمله کردن. ‫- جدی؟
‫- باید بریم! ‫- پلیس!
‫- وای خدا. وای خدا. ‫- همه برن بیرون!
‫دالاس، سانشاین، بابلز، برین!
‫دفتر حساب‌ها دست خودمه!
‫- جفتش؟ ‫- آره!
‫وایستین، وایستین.
‫وای!
‫باید بزنیم بیرون.
‫بانی و میتزی، ‫برین بیرون دیگه!
‫دیگه خسته شدم انقدر همه بهم گفتن...
‫که چی کار کنم، کجا برم،
‫جوک رو کجا بگم.
‫ای تُف! گوشواره‌ام گم شد.
‫می‌گم بهمون حمله کردن!
‫با یه گوشواره چی کار کنم؟
‫دو تا گوش دارم! دو تا گوش!
‫تکون نخور! بجنب، یالا!
‫اونا رو ول کن! ‫مرواریدها رو بردار!
‫- میج! ‫- وسایلم گم شده!
‫بعدا می‌خری، الآن بیا بریم.
‫- بیا بریم. ‫- نه.
‫اول باید بقیه رو از ‫تایتانیک بیرون کنم. تو برو.
‫بجنب، بجنب. لعنتی. ‫بدو، بدو، بدو، یالا!
‫کفش‌هام، پاهام... ‫یخ زدم.
‫مصیبته آدم بخواد با تو فرار کنه.
‫- می‌شه بغلم کنی؟ ‫- بغلت کنم؟
‫آره دیگه، من رو بنداز روی شونه‌ات.
‫مگه من بابانوئلم؟ ‫خودت هم جوونی، هم قوی.
‫بیا.
‫آخه این رو چی کار کنم؟
‫دادم اخبار کاسترو و شورشی‌ها رو بخونی.
‫اخبار جدید فعالیت‌های کاسترو ‫و شورشیان رو برام بخون.
‫- بگیرش رو سرت دیگه. ‫- کجا می‌ری؟
‫باید ببرمت زیر یه پناهگاه.
‫نمی‌خوای روزنامه‌ها رو حساب کنی؟
‫- کولاکه‌ها. ‫- خب که چی؟
‫- طرف داره خرج زندگیش رو درمیاره‌ها. ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫ممکنه دکه روزنامه‌فروشیش بابت سرگرمیش باشه.
‫اگه کیفم همراهم بود، ‫خودم حساب می‌کردم.
‫من هم اگه کیفت همراهم بود، ‫پرداخت می‌کردم.
‫اگه جهنم واقعی باشه چی؟
‫- وای، باورم نمی‌شه. ‫- اگه ربی‌ها اشتباه کنن،
‫جهنم واقعی باشه ‫و سرنوشتمون با همین کارمون تعیین بشه چی؟
‫عزیز دلم، باور کن اگه جهنم واقعی باشه، ‫اجرای اصلیش رو به خودم می‌سپارن.
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫ده دقیقه زیر برف بودیم.
‫می‌خوای بگم یه آرایشگر یا یه کشیش بیاد؟
‫چیزیم نیست.
‫- چه جای قشنگیه. ‫- تالار «کارنگی»ـه دیگه.
‫عه، «بی آلتمن» کلاه‌هاش رو حراج کرده.
‫اگه هنوز هم تخفیف کارمندیشون رو داشتم،
‫می‌تونستم تو حراجشون هم تخفیف بگیرم.
‫بدش به من.
‫خوش اومدی آقای بروس. ‫هوا خیلی بد شده.
‫واقعا همین‌طوره.
‫شنیدی چی گفت؟ ‫«آقای بروس».
‫اگه آدم تو تالار «کارنگی» اجرا کنه، ‫«آقای بروس» صداش می‌کنن.
‫خوش اومدین آقای بروس.
‫- هوف. ‫- بفرمایین.
‫- عجب. ‫- خب، نظرت چیه؟
‫خیلی قشنگه آقای بروس.
‫تالار «کارنگی»ـه دیگه.
‫خب، مشروب بیارم؟ غذا بیارم؟ ‫یه چیز خشک‌کننده بیارم؟
‫لطفا یه حوله بیار.
‫وای، خیلی عذر می‌خوام دخترهای عزیزم.
‫قرار نبود تهش این‌جوری بشه.
‫داری با کفشت حرف می‌زنی؟
‫نه‌خیر. هیس.
‫اشکالی نداره.
‫من هم بعدا خیلی جدی ‫با جلوم صحبت می‌کنم.
‫- با جلوت؟ یعنی جلوی...؟ ‫- آره.
‫- نه جلوی...؟ ‫- نه.
‫- چه خوب. ‫- بامزه‌ترین جایی که بهویی...
‫به ذهنم رسید همین بود.
‫جهت حفظ امنیت نزدیک نمی‌شی؟
‫ترجیح می‌دم بگم ‫جهت احترام گذاشتن نزدیک نمی‌شم.
‫چون با کفشم صحبت می‌کنم ازم می‌ترسی؟
‫از نظر بعضی مردها کار به شدت جذابیه‌ها.
‫به نظر من که خیلی از خصوصیاتت...
‫از نظر مردها به شدت جذابه.
‫راستش، می‌تونی رو خود مبل بشینی‌ها.
‫راحتم.
‫اون‌جوری که داری خودت رو نگه می‌داری،
‫عین اعضای خانواده والندا شدی.
‫اِم...
‫آخه تنم... راحتم دیگه.
‫تنت چی؟
‫چی تنته؟
‫کرست مخصوص اجرام تنمه.
‫- کرست مخصوص اجرا داری؟ ‫- آره.
‫مثلا با کرست مخصوص ‫دندون‌پزشکیت چه فرقی می‌کنه؟
‫احتمال خفه شدنم با پوشیدنش خیلی بیشتره.
‫- قشنگ‌تر هم هست. ‫- آها.
‫همیشه قشنگ‌ترها ‫می‌خوان آدم رو بکشن دیگه.
‫وای پسر.
‫چیه؟ من چنین برنامه‌ای نریخته بودم.
‫نمی‌خواستی من رو بیاری اینجا؟
‫بیگناهم. همین الان با روی کوهن تماس بگیر.
‫یعنی خودت جو زمین رو تحریک نکردی...
‫که برف بیاد ‫و هماهنگ نکرده بودی...
‫موقع خروجم از صحنه یورش ببرن؟
‫چیه؟ یعنی اون‌قدر مهم نیستم...
‫که به خاطرم این همه زحمت بکشی؟
‫تو از خدا هم مهم‌تری.
‫حواست بودها.
‫به تو؟
‫همیشه هست.
‫میج؟
‫چیه؟
‫باید کورست اجرات رو ببینم.
‫- لنی. ‫- عذر می‌خوام.
‫شرایط بشر رو مشاهده می‌کنم دیگه.
‫خدا همین‌جوری خلقم کرده.
‫خیلی‌خب.
‫اگه چنین کاری بکنیم...
‫آخ.
‫اگه لباس‌هامون رو دربیاریم...
‫و تو این اتاق به شدت غم‌انگیز، ‫کارهای غم‌انگیزی بکنیم...
‫وای، اصلا نمی‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫باید قبلش تو چشمم نگاه کنی و قول بدی...
‫که هیچ‌وقت، به هیچ وجه یادت نره...
‫که آدم به شدت بامزه‌ای هستم.
‫بهترین خصوصیتت بامزه بودنته.
‫شوخی ندارم لنی.
‫از اول تا آخرش می‌خندم.
‫قول می‌دم.
‫آره.
‫عین مال خودمه.
‫دروغ گفته بودم.
‫فقط تهش می‌خندم.
‫نچ.
‫الان برمی‌گردم.
‫الو؟
‫خداحافظ.
‫خب، ظاهرا حالا که آقای بروس شدم،
‫خودم باید واسه یورش‌برنده‌هایی...
‫که بازداشت شدن وثیقه بذارم.
‫اینه که به فکرم افتادم...
‫اون به درد تو نمی‌خوره.
‫لنی، چی...
‫نمی‌خواد ذهنت رو درگیر کنی.
‫ولی...
‫همه‌چی مرتبه.
‫قول می‌دم.
‫حالا لباس بپوش.
‫می‌ریم بازداشتی‌ها رو آزاد کنیم، ‫بعدش می‌برمت...
‫یه غذای چینی افتضاح بخوریم، خب؟
‫- ایب! ایب! ‫- هوم؟
‫نمی‌دونستم هنوز اینجایی.
‫چند وقت پیش یکی تماس گرفته بود ‫و گفته بود باید سریعا...
‫- خودت رو به بیمارستان برسونی. ‫- چی؟ کی بود؟
‫- نمی‌دونم. اِم... ‫- مرده. مرده؟
‫- وای خدایا. ‫- نمی‌دونم.
‫صرفا گفتن بجنبی.
‫انگشتت رو با دندونم می‌کنم‌ها.
‫ایزابل نیست دودی.
‫- منم، ایب. ‫- ایب؟
‫- ساعت چنده؟ ‫- خیلی دیروقته.
‫باید برم بیمارستان.
‫بهتره بری خونه.
‫ممنون که کمکم کردی.
‫واقعا یه پا «سانچو پانزا»یی.
‫دکتر اوکانل، باهاتون تماس گرفتن.
‫دکتر اوکانل، با تلفن بخش پرستاران ‫تماس گرفتن و کارتون دارن.
‫اِم...
‫چرا دیر کردی؟
‫اِم... ولی تو که زنده‌ای؟
‫زنده‌ام. درسته.
‫تو که نمردی.
‫نه‌خیر، نمردم.
‫آخه... با تماست... ‫گفتم حتما...
‫امیدوار بودی اتفاق دیگه‌ای افتاده باشه؟
‫نه. مسلما مشکلی ندارم.
‫سعی کردم باهات تماس بگیرم.
‫یکی از کارمندان عصبیشون ‫سریع تلفن رو ازم گرفت.
‫عجب. خب، واقعا... ‫خیلی خوبه.
‫صرفا غافلگیر شدم.
‫ایشون کیه؟ آشناست؟
‫آها، ایشون میه.
‫خیلی خارق‌العاده است.
‫می‌دونستی بیمارستان‌ها ‫بازیکن ماژونگ استخدام می‌کنن...
‫که حواس بیماران رو از مرگ ‫قریب الوقوعشون پرت کنن؟
‫- واقعا؟ ‫- چی؟
‫- یهو پرسید، من هم خشکم زد. ‫- ای خدا.
‫ولی بهم انعام داد، ‫پس می‌تونم پولت رو پس بدم.
‫چه خوب.
‫اون چیه ایب؟
‫- چی؟ ‫- کاغذ تو دستت رو می‌گم.
‫آها، چیزی نیست.
‫خیلی محکم گرفتیش‌ها.
‫چیزی نیست، اِم...
‫نوشته «آگهی ترجیم مویش»ـه.
‫- آگهی ترحیمم رو نوشتی؟ ‫- نه.
‫یه چیزی نوشتی که عنوانش ‫«آگهی ترحیم مویش»ـه؟
‫اِم...
‫نویسنده آگهی ترحیم اینشتین رو گیر نیاوردی؟
‫نه. صرفا...
‫آره. یه چیزی نوشتم.
‫خب، وقتی داشتی با عجله می‌اومدی تو، ‫خیال داشتی چیکار کنی؟
‫- گمون کنم می‌خواستم بخونمش. ‫- واسه من بخونیش؟
‫- آره. ‫- در حال بیهوشی؟
‫آره. یا پس از مرگت.
‫- دوست دارم بشنومش. ‫- چی؟ نه بابا.
‫- من هم یه کمی کنجکاوم. ‫- همچنین.
‫شما که کارمند بیمارستانین.
‫- حق رأی ندارین. ‫- ایب.
‫خب، نسخه اولیه بود دیگه،
‫اینه که تکمیلش نکردم، ولی...
‫صرفا جریان پدرتون ‫و کیوسک خیارشوره رو تعریف کردم.
‫همگی اون جریان رو از بریم دیگه.
‫خلاصه که، اِم...
‫کسب و کار تولید لباس راه انداخته بودی.
‫راث اصلا دخیل نبود.
‫همه‌اش کار خودت بود. ‫گفتم کلش کار خودته.
‫- ممنون. ‫- آها، اِم...
‫مویش اون سیزده‌تا یهودی رو ‫زیر بال و پرش گرفت و نجاتشون داد.
‫جریانش رو تو یه پاراگراف قشنگ تعریف کردم.
‫جای... جای خوبی بهش اشاره کردم. ‫ضمنا، اِم...
‫عه، یه اشتباه تایپی پیدا کردم.
‫الان یکی دیگه هم پیدا کردم. ‫کی خودکار داره؟
‫ما که نمی‌خوایم بهت نمره بدیم ایب.
‫درسته، خب... خیلی‌خب.
‫اِم، خب، بعد از جریان سیزده یهودی، ‫کلی راجع به وجود...
‫یا عدم وجود خدا صحبت می‌کنم.
‫- وجود داره. ‫- خب، بحثمون سر همین بود دیگه.
‫بحثی در کار نیست. وجود داره.
‫خیلی‌خب، می‌دونم خودت ‫این‌طور حس می‌کنی، ولی...
‫ایب، الان رو تخت بیمارستانم‌ها.
‫این یکی رو قبول کن دیگه.
‫خدا وجود داره.
‫فعلا وجود داره. ‫بعدش هم...
‫بعدش هم تعریف کردم ‫که وقتی جایی رو نداشتیم...
‫بهمون سرپناه دادی.
‫مجبور... مجبور نبودی راهمون بدی، ‫ولی دادی و...
‫در ازاش هیچی نخواستی.
‫با این که دخترمون دیگه همسر پسرت نبود،
‫حواست بود که چیزی کم و کسر نداشته باشه.
‫آدم...
‫خیلی خوبی بودی.
‫دل من هم...
‫خیلی برات تنگ می‌شه.
‫ولی الان که نمردی، اینه که...
‫خب، خیلی قشنگ بود ایب.
‫من می‌رم بستنی بگیرم. ‫کی بستنی می‌خواد؟
‫- بستنی خوشمزه است. ‫- خب، من می‌رم قهوه بگیرم.
‫- من بستنی نمی‌خوام. ‫- برو بستنی بگیر دیگه. از من بشنو.
‫- بستنی خیلی خوبه. ‫- به نظرت بیست دلاری به دستگاهشون می‌خوره؟
‫- شک دارم بخوره. ‫- من پول خرد دارم.
‫از کی تا حالا پول داری؟ ‫تو که گفته بودی آس و پاسی.
‫- مامان. ‫- نظرت چیه که به من بسپاریش؟
‫خیلی عجیبه.
‫این شماره تلفن اصلا ثبت نشده.
‫خود تلفنه هم ثبت نشده.
‫حتی نفهمیدم چه مدلیه.
‫- گفتین از کجا خریدینش؟ ‫- ما که اومده بودیم، همین‌جا بود.
‫واقعا خیلی عجیبه.
‫مسئول «بون سوا» می‌گه ‫آلفی باید دو بار رایگان...
‫اجرا کنه که باهاش قرارداد ببندن.
‫شوخیشون گرفته؟
‫آره، حتی من هم می‌دونم ‫چنین حرفی با کیرم دهنت فرقی نداره.
‫عذر می‌خوام که بی‌ادبی کردم. ‫از شرکت مخابرات تماس گرفتن.
‫می‌تونن ساعت ده سه‌شنبه آینده بیان.
‫شرکت مخابرات که همین الان آدم فرستاده.
‫- عه. از شرکت برق اومدن؟ ‫- نه.
‫پس شرکت برق ساعت ده ‫سه‌شنبه آینده آدم می‌فرسته.
‫ضمنا، ماروین نیکولسون تماس گرفته بود...
‫عه، تلفن زنگ می‌خوره. وایستا.
‫امان از دستت فرانک.
‫سهم سیر کل مردم دنیا رو خوردی؟
‫سیر مفیده دیگه. ‫آدم رو قوی می‌کنه.
‫این‌جوری می‌تونی باقی ‫مدیر برنامه‌ها رو گوشمالی بدی.
‫خطر از بیخ مویش گذشت.
‫- سلام. ‫- از بیخ گوش کی؟
‫پدر شوهر سابقم رو می‌گم. ‫به هوش اومده.
‫ای بابا، یه کم ذوق کن دیگه.
‫واسه چی؟ پدرشوهر سابقته دیگه.
‫ضمنا، بگم که نسبت به معلم کلاس اولت،
‫پزشک اطفالت یا اولین نفری ‫که باهاش عشق‌بازی کرد...
‫هم هیچ احساس خاصی ندارم‌ها.
‫سوزی! با تماس عجیبی برخوردم.
‫آها، نباید چنین جمله‌ای رو همین‌جوری ‫در ملأ عام جار بزنی مگی.
‫بعدا یادت باشه.
‫یکی می‌گه واسه تونی بنت ‫کار می‌کنه و می‌خواد...
‫یکی از اشخاص تحت نظرت رو ‫واسه اجراش استخدام کنه.
‫واقعا؟ تونی بنت؟
‫خب، وصلش کن دیگه.
‫تونی بنته. شنیدین؟
‫- تونی بنت باهام تماس گرفته. ‫- خب، زیردستشه دیگه.
‫خب، زیردستش تماس گرفته، ‫ولی چون تونی بنت...
‫- بهش گفته، تماس گرفته، اینه که... ‫- سوزی.
‫- وایستا مگی. ‫- خیلی‌خب.
‫یه دقیقه داشتم لذت می‌بردم‌ها.
‫لنی پادرمیونی کرده بود ‫که این هفته پیش‌اجرای...
‫تونی بنت تو «کوپا» رو به دست بگیرم.
‫تو «کوپا»؟
‫همون اجراش تو «کوپا» ‫که کل بلیت‌هاش فروش رفته؟
‫همین... همین اجراش تو «کوپا» ‫که کل بلیت‌هاش فروش رفته؟
‫همین رو می‌گم.
‫آره، یه تبلیغ تمام‌صفحه ‫هم براش زدن که نوشته:
‫«سلام بچه‌ها. ‫این اجرا خیلی مهمه...»
‫«و هر کسی تو این تبلیغ سهیم باشه،»
‫«ثروتمند، مشهور و به شدت خرسند می‌شه.»
‫احسنت.
‫اصلا پیش‌اجرا قبول نمی‌کنی.
‫باشه. تلفن رو قطع کن مگی.
‫- واسه چی؟ ‫- بگو نقل مکان کردم.
‫- کجا رفتی؟ ‫- بگو مردم.
‫- واقعا؟ ‫- تلفن رو قطع کن دیگه.
‫باشه.
‫شرمنده.
‫اشکالی نداره.
‫قهوه می‌خوری؟
‫اِم، چرا که نه؟
‫خامه داشته باشه؟
‫- سوزی، شروع نکن دیگه. ‫- چیکار نکنم؟
‫خیلی‌خب، خامه نمی‌زنم.
‫خودت که از شرایط من خبر داری.
‫شکر بریزم؟ ‫آره، شیرین دوست داری.
‫بذار برات شکر بریزم.
‫- این کارت ترسناکه‌ها. ‫- واقعا تونی بنت زنگ زده بود؟
‫- آره، ولی من نمی‌خوام پیش‌اجـ...
‫ولش کن فرانک. ‫شدنی نیست دیگه.
‫سوزی، خبر داری این ساختمون...
‫قبلا جای دیگه‌ای بوده یا نه؟
‫رو هوا می‌گم نه.
‫- ساختمونمون جا به جا نشده. ‫- میج، راستش...
‫به نظرم اجرای بنت ‫فرصت بزرگیه‌ها.
‫شاید بهتر باشه تجدید نظر کنی.
‫مرسی فرانک. ‫با سوزی برنامه ریختیم.
‫برنامه‌تون پیش‌اجرای تونی بنته؟
‫آخه به نظر من که این‌جوری خوب می‌شه.
‫این‌طور نیست، ولی مرسی که پرسیدی.
‫تونی بنت خواننده خیلی خوبیه.
‫همکاریتون قشنگ می‌شه.
‫همین‌طوره.
‫نمی‌خوام همکاری کنم، ‫ولی قشنگ می‌شد.
‫میریام، ما که رفیق خودت و سوزی هستیم...
‫به نظر من که الان دیگه ‫بیشتر حکم یه خانواده رو داریم.
‫ما صرفا به فکر صلاح خودتیم.
‫بهتره یه کم بهش فکر کنی.
‫بهتره بعدش هم تجدید نظر کنی.
‫تا نفهمه این تلفن از کجا اومده،
‫بهمون خط جدید نمی‌ده.
‫داینا، حواست به سسمون باشه.
‫- دو تا خط می‌خوایم، درسته؟ ‫- آره، ممنون می‌شم.
‫در رو باز نکنین.
‫می‌شه یه دقیقه باهات صحبت کنم؟
‫واسه چی یهو یه جوری شد ‫که دائما اینجا باشن؟
‫- کی‌ها رو می‌گی؟ ‫- مارتینی و راسی رو می‌گم دیگه.
‫چه بدونم. ‫همین‌جوری هستن دیگه.
‫اینجان‌ها. همین‌جا می‌مونن.
‫آره دیگه، همین‌جام. ‫خودشون اینجا رو برام جور کردن، یادت نیست؟
‫اسباب و اثاثیه‌اش رو جور کردن. ‫چیدمانش رو ردیف کردن.
‫- واسه چی؟ ‫- واسه چی؟
‫آخه هر کسی از پسش برنمیاد میریام.
‫خیلی بزرگه‌ها.
‫سوزی، عقلت رو به کار بنداز دیگه. ‫واسه چی این همه در حقت لطف کردن؟
‫یعنی صرفا خیلی باهات حال می‌کردن؟
‫برو بابا. من خیلی هم باحالم.
‫این‌جور افراد بی‌غرض با کسی رفیق نمی‌شن.
‫چه قصد و غرضی دارن؟
‫تو چیکار داری؟
‫گفته بودن می‌خوان یه امتحانی بکنن.
‫- چی رو امتحان کنن؟ ‫- خیلی‌خب، باید آروم باشی.
‫این افراد خلافکارن‌ها.
‫ببین، خودم می‌دونم چیکاره‌ان، خب؟
‫اگه یادت باشه، خودم رو یه شب ربوده بودن‌ها.
‫می‌خوان چی رو امتحان کنن؟
‫ببین، در حق من لطف کرده بودن.
‫من هم یه روزی در حقشون لطف می‌کنم. ‫همین شکلیه دیگه.
‫چه لطفی می‌کنی؟ تو که نمی‌تونی ‫هیچ لطفی در حق امثال این‌ها بکنی.
‫- دو تا لطف که بلدم. ‫- لطفی که می‌گن، منم.
‫خیلی‌خب. دیگه بسه.
‫سوزی، خواهشا ببین چی می‌گم.
‫وای، باید بهت بگم ‫یکی از کارهایی که واقعا...
‫فعلا حوصله‌اش رو ندارم، ‫گوش دادن به حرف‌های توئه.
‫مویش، مواظب باش.
‫- پله داره. ‫- اینجا پله داره مویش.
‫همین‌جاست. پله رو بپا.
‫شرلی، پیازش رو خریدم.
‫- آروم برو بابا. ‫- آروم می‌رم.
‫- گفتم آروم‌تر برو. ‫- اگه از این آروم‌تر برم...
‫که دیگه باید کلا وایستم.
‫- بابا، خواهش می‌کنم. ‫- جول، من خیلی دوستت دارم.
‫پسر عزیزم هستی. ‫ولی دیگه بزن به چاک.
‫زلدا یه پا نابغه است. ‫ترتیب همه‌چی رو داده.
‫اتاق خوابت این طرفه.
‫- اتاق پذیرایی اونجاست. ‫- خیلی مسخره است.
‫این‌جوری که همه من رو می‌بینن.
‫سومین دکتره از سمت راست ‫گفته بود از پله بالا نری.
‫چهارمین دکتر از سمت چپ گفته بود.
‫سومین دکتر از سمت راست ‫و چهارمین دکتر از سمت چپ...
‫یه نفر بودن دیگه.
‫تازه، من که چند روز پیش مرده بودم، ‫متوجه این موضوع شدم.
‫بیاین بخوابین آقای مویش.
‫یه دقیقه وایستا. ‫باید با جولی صحبت کنم.
‫وای. چه دست محکمی داری.
‫خیلی‌خب. نشستم رو تخت.
‫اصلا تکون نمی‌خورم. ‫نمک هم نمی‌خورم.
‫می‌شه یه لحظه با پسرم صحبت کنم؟
‫- معلومه. ‫- ببین.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫اون شبی که... ‫داشتی جریانش رو برام می‌گفتی...
‫بابا، لزومی نداره بحثش رو پیش بکشیم.
‫می‌خوام بدونی حرف‌هات رو شنیده بودم.
‫کل حرف‌هات رو شنیده بودم.
‫ببین، قبول دارم که زمان‌بندی ‫وقایع یه مقدار مشکوک بوده،
‫ولی باید به وضوح بهت بگم ‫که دلیل از حال رفتنم...
‫- با خبر شدن از جریان دوست‌دخترت نبوده. ‫- واقعا؟
‫چینی بودنش برام مهم نیست.
‫- لازمه باز هم بگم؟ ‫- نه.
‫ولی از باردار بودنش غافلگیر شدم،
‫اما فعلا که دو تا بچه داری، ‫شلوارت هم زیپ داره،
‫خلاصه که خیلی هم غیرمنتظره نبود.
‫تازه، باز هم فرصت پیش اومد ‫که اسم یکی رو...
‫به یاد مادربزرگم، هلدا بذاریم.
‫نه‌خیر، این‌طور نیست.
‫تو که عاشقشی. ‫باهاش ازدواج می‌کنی،
‫تشکیل خانواده می‌دین ‫و یه نوه دیگه برام میارین.
‫یعنی باید میتصوا بگیریم.
‫- جشن می‌گیریم. ‫- ممنون بابا.
‫ولی باید قبل از این که به مادرت بگی، ‫یهودی بشه.
‫- چی؟ ‫- آسونه بابا. می‌ره پیش یه ربی،
‫یه کتاب می‌خونه ‫و حموم می‌کنه.
‫- بابا. ‫- دارم خیلی ضعیف می‌شم جول.
‫سعی کن ناراحتم نکنی.
‫زلدا دمنوش عصاره گوشت ‫مخصوصش رو دم کرده مویش.
‫- بخورش. ‫- عه، عه، عه.
‫- آخ، آخ، آخ، آخ. ‫- رز.
‫ببخشید مویش.
‫ایب، وای خدا جون.
‫چی شده؟
‫ایب.
‫ضمنا، اِم، یه چیزی برات خریدم.
‫فقط یادت باشه ‫که اول نوبت خودمه.
‫هر چی تو بخوای ایب.
‫بیش از حد ضخیمه. بیش از حد نازکه.
‫بیش از حد درازه. ‫این تو چه نونی جا می‌شه؟
‫- کارش چقدر طول می‌کشه؟ ‫- هیس!
‫از اول درست کنین.
‫یه تکه از کیک عروسیتون ‫برام نگه دارین دیگه.
‫[من دست‌بردار نیستم. ‫از طرف رز وایسمن، همسریاب.]
‫قراره جنگ کنیم وینسنت.
‫خدایا، چه خوش‌بوئه.
‫حضار گرامی، خوش اومدین.
‫به شدت مایه افتخارمه ‫که حضورتون رو...
‫در اجرای لنی بروس ‫تو تالار «کارنگی» خوش‌آمد بگم.
‫می‌خوام راجع به لقب «کمدین مریض»ـش...
‫توضیحی بدم: ‫به نظر خودم...
‫کسی اونجا نیست؟
‫چه بدونم پسر. ‫خودت برو ببین دیگه.
‫نه‌خیر، خودم که نمی‌رم ببینم.
‫مگه فرقی می‌کنه؟ ‫تفاوتی حاصل می‌شه؟
‫مشکلی نیست. ‫خودم می‌رم رو صحنه...
‫واسه هر معتادی که از وسط «تامیز اسکوئر» ‫اومده تو تالار اجرا می‌کنم.
‫قبلا هم که کردی.
‫... ولی می‌شه گفت نظرات لنی بروس...
‫منعکس کننده المان‌های مشکل‌دار...
‫جامعه خودمونه که باید...
‫بهشون اشاره بشه ‫و راجع بهشون صحبت بشه.
‫خلاصه که این شما...
‫و این لنی بروس.
‫- خاک بر سرم. ‫- وای.
‫برو بترکون لنی.
‫- حرف نداری لنی. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫آروم باشین. اِم...
‫من که از دوشیدن نگفته بودن، ‫ولی خیلی مسخره است دیگه.
‫هه هه!
‫بهتره از نقطه نظراتم خوشتون بیاد.
‫راستش، اِم، اجرا تو تالار ‫«کارنگی» خیلی، اِم...
‫راستش، باهاش حال می‌کنم.
‫انگار...
‫ولی... راستش، خیلی در این راستا ‫رویاپردازی کرده بودم.
‫اِم، دو بار خیلی خفن رویاپردازی کرده بودم.
‫اِم، یکیش این شکلی بود ‫که ایشون معرفیم می‌کنه...
‫و خودم ویولن به دست میام ‫رو صحنه و می‌ترکونم.
‫یه ساعت اجرا می‌کنم.
‫کل آثار استراوینسکی رو این‌جوری می‌زنم...
‫یه کلمه هم صحبت نمی‌کنم ‫و بعدش می‌زنم به چاک.
‫شما هم می‌گین «این دیگه چه کاری بود؟»
‫«چه بدونم. اجرا داشت و ویولن زد دیگه.»
‫«کمدی اجرا نکرد؟»
‫«نه بابا، از اول تا آخرش ویولن زد.»
‫آره دیگه.
‫ببخشید.
‫ببخشید. عذر می‌خوام.
‫ببخشـ...
‫خیلی‌خب. دومین رویاپردازیم ‫از این قرار بود...
‫که شاید چون اجرام ساعت دوازدهه،
‫اصلا صاحبین این تالار...
‫خبر نداشته باشن اومدیم اینجا.
‫درست نمی‌گم؟ آره دیگه.
‫مثلا یه سرایدار فاسد داشت...
‫که می‌گفت «اِم، خیلی‌خب، ‫ولی سر و صدا نکنین...»
‫«کارتون که تموم شد، ‫تمیزکاری کنین.»
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خب، امروزه با کلیشه احمقانه‌ای طرف هستیم...
‫که می‌گن «حاضری خواهر خودت ‫با یکی مثل فلانی ازدواج کنه؟»
‫اصلا هیچ... ‫هیچ منطقی پشت این حرف نیست.
‫آخه طرف باید بگه ‫کدوم خواهرم رو می‌گه.
‫آخه فرض کنین دارم با یکی ‫از اعضای «کو کلاکس کلن»...
‫صحبت می‌کنم و بهش می‌گم...
‫«اِم، بذار ببینم، ‫سی و پنج سالته،»
‫«مجردی، سفیدپوستی، ‫مرد جذابی هم هستی.»
‫«بهت حق انتخاب می‌دم ‫که خودت بگی...»
‫«با یه زن سیاه‌پوست ازدواج می‌کنی ‫یا با یه زن سفیدپوست.»
‫«سن جفتشون تقریبا یکسانه، ‫وضعیت اقتصادیشون یکسانه...»
‫«و خودت باید یکیشون رو انتخاب کنی.»
‫«ولی باید با طرف ازدواج کنی. ‫حالا نمی‌دونم تعریف خودت از ازدواج چیه.»
‫«باید ببوسیش، بغلش کنی ‫و شب‌هایی که هوا گرمه،»
‫«رو تخت یه نفره بخوابی.»
‫«یا پونزده سال با یه خانم ‫سیاه‌پوست زندگی می‌کنی،»
‫«یا پونزده سال با یه خانم ‫سفیدپوست زندگی می‌کنی.»
‫«یا باید خانم سیاه‌پوسته رو ‫ببوسی و بغل کنی،»
‫«یا خانم سفیدپوسته رو.»
‫«خودت تصمیم می‌گیری ‫با خانم سیاه‌پوسته...»
‫«ازدواج کنی، یا خانم سفیدپوسته.»
‫«خانم سفیدپوسته...»
‫«کیت اسمیته.»
‫«خانم سیاه‌پوسته...»
‫«لنا هورنه.»
‫«خب، در اون صورت دیگه...»
‫«سیاه با سفیدپوست بودنشون ‫برات مهم نیست دیگه، نه؟»
‫نمی‌دونم بدبخت بیچاره‌ای ‫بینتون باشه یا نه.
‫راستش، وقتی آدم با دوست‌دخترش به هم می‌زنه،
‫یا طلاق می‌گیره، ‫چنین مشکلی پیش میاد:
‫نمی‌دونم واسه شما هم پیش میاد یا نه.
‫مشکلش مخصوص افراد فعال در زمینه سرگرمیه،
‫ولی، اِم... به خاطر ساعت کاریم می‌گم.
‫من لزوما آدم بی بند و باری نیستم،
‫ولی ترجیح می‌دم ‫یکی باشه که باهاش وقت بگذرونم...
‫و باهاش صحبت کنم.
‫معمولا با خانم‌های سی ‫تا چهل ساله بیرون می‌رم،
‫آخه معمولا مطلقه‌ان...
‫و خوش‌هیکل و بداخلاق هم هستن.
‫ولی مشکل از این قراره....
‫که ساعت چهار صبح ‫کجا می‌شه رفت؟
‫ضمنا، کل خانم‌های مطلقه‌ای که می‌شناسم...
‫هم یه بچه هفت ساله دارن.
‫اگه بچه هفت ساله نداشته باشن،
‫مادر مطلقه‌شون هم خونه خودشون ساکن شدن.
‫اون‌جور مادرها هم خیلی دیوانه‌ان.
‫همه‌جوره با دخترشون رقابت می‌کنن.
‫«عه، به نظرت پام خوشگله؟ ‫قبلا چارلزتون می‌رقصیدم.»
‫آره دیگه. آره دیگه.
‫خلاصه که مشکل از این قراره...
‫آدم چهار صبح می‌خواد کجا بره...
‫اگه بگیم «بره هتل»، ‫دیگه معنی بیرون رفتن عوض می‌شه.
‫آره دیگه.
‫جدی می‌گم. معنای ضمنی ‫ناخوش‌آیندی داره دیگه.
‫خلاصه که به هر جور جایی ‫فکر کردم دیگه، مثلا...
‫به یه دختر بگم «بریم تو تریلر».
‫خیلی ناز می‌شه دیگه، نه؟
‫تریلر که اصلا بدگمانی نمیاره.
‫«راستی، می‌خوای بریم تو تریلرم؟»
‫«باشه، خیلی‌خب. کجاست؟»
‫«خب، فعلا که تو اتاق متلمه.»
‫«باشه. ‫کمکت می‌کنم سرهمش کنیم.»
‫یه دختره بود که می‌شه گفت ‫خیلی ازش خوشم می‌اومد.
‫اِم، دو سالی می‌شه که می‌شناسمش، ‫بعد از کارم دیده بودمش.
‫اِم، جلوی متل نشسته بودیم...
‫که گفت «خیلی‌خب، ببین.»
‫«من نمی‌خوام برم تو.»
‫«نمی‌خوام آبروم موقع ثبت اتاق بره،»
‫«خودت برو اتاق بگیر.»
‫من هم گفتم «خیلی‌خب. قبوله.»
‫«خودت تو ماشین بمون.»
‫خلاصه که رفتم تو.
‫گفت «سلام».
‫«سلام. اِم...»
‫«اتاق‌های اینجا ماهی چقدر درمیاد؟»
‫«خب، اجاره اتاق‌های ما شبانه است...»
‫«که شش دلار می‌شه.»
‫«اِم...»
‫«ببینین چی می‌گم.»
‫«اِم...»
‫«خواهرم الان جلوی متل تو ماشینه...»
‫«و اخیرا فاجعه مصیبت‌باری ‫تو خانواده‌مون رخ داده.»
‫«عمومون فوت شده.»
‫«نمی‌دونم تا حالا تجربه ‫چنین مصیبتی رو داشتین یا نه.»
‫«اِم، در واقع خیلی باهاش صمیمی بودیم.»
‫«خواهرم هم خیلی اذیت شده. ‫بهش آرام‌بخش دادن.»
‫«احساساتش فوران کرده.»
‫«اینه که می‌خوام باهاش سکس کنم.»
‫دیگه باید برم.
‫تشریف ببرین منزل.
‫ممنون.
‫ببخشید.
‫عه، اگه رو پاتون لگد کردم، عذر می‌خوام.
‫عه! به‌به! بالاخره پیدات کردم.
‫بچه‌ها، ایشون میج میزل هستن.
‫اطرافیانشون خانم میزل صداشون می‌کنن.
‫سلام، سلام، سلام، ‫حال پدرشوهرت چطوره؟
‫حالش خوبه. ‫بهتر می‌شه.
‫وای، خدا رو شکر. ‫تا آخر شب وحشت کرده بودیم.
‫اِم، می‌شه از خدمتتون مرخص بشیم؟
‫باید یه لحظه با این خانم صحبت کنم.
‫لنی، اجرای امشبت حرف نداشت.
‫جدی می‌گم.
‫اطرافیان من اصلا نمی‌خواستن ساکت بشی.
‫احتمالا اگه داشتن دنبالت می‌اومدن،
‫ترجیح می‌دادن یه کم آروم‌تر بری.
‫لنی.
‫یه نصیحتی بهت بکنم: ‫خانم‌ها هرچی خوش‌لباس‌تر باشن،
‫کفششون دردناک‌تره.
‫وای.
‫شگفت‌انگیزه.
‫چه حسی داشت؟
‫چه حسی داشت؟ اِم...
‫حرف نداشت.
‫قبلا بابت چند تا کنسرت ‫اومده بودم اینجا...
‫ولی مسلما بین حضار بودم دیگه.
‫شنیدم اجرا واسه بنت رو رد کردی.
‫آره.
‫رد کردم.
‫گفته بود حتی حاضر نبودی ‫گوشی رو برداری.
‫خب، در واقع سوزی گوشی رو برداشت، ولی درسته.
‫خیلی‌خب.
‫یه لحظه تلاش و کوشش من...
‫واسه جور کردن اون کار رو کنار می‌ذاریم.
‫بی‌شوخی، سه بار ‫دستمزد پیشنهادیشون رو رد کردم.
‫«نه، با این‌قدر که نمی‌تونه اجرا کنه.»
‫«اصلا خبر دارین طرف چقدر کاردرسته؟»
‫اونش تقصیر خودم بود.
‫تو ازم نخواسته بودی چنین کاری بکنم، ‫پس حماقتش از خودم بود.
‫- لنی... ‫- ولی اصلا دلیلش رو نمی‌فهمیدم.
‫واسه همین پرس و جو کردم.
‫چه بدونم.
‫دوباره تحریمت کرده بودن؟
‫یعنی جریان بالدوین ‫این‌قدر به ضررت تموم شده بود؟
‫خودم تو تالار «کارنگی» بودم.
‫قبل از این که باز بیرونم کنن،
‫پنج دقیقه فرصت داشتم ‫که شاید بتونم کمکت کنم.
‫ولی بعدش شنیدم داری ‫اجراهای مختلف رو...
‫چپ و راست رد می‌کنی.
‫تصمیم گرفتم کارم رو ‫به روش خودم پیش ببرم.
‫ببخشید، منظورت چیه؟
‫یعنی نمی‌خوام حرفی جز ‫حرف دل خودم ادا کنم.
‫واسه چی دارم جریانش رو ‫واسه تو توضیح می‌دم؟
‫واسه چی؟ واسه این که ‫مخم بدجور سوت کشیده.
‫متوجه نمی‌شم.
‫اصلا پیش‌اجرا قبول نمی‌کنی.
‫- درسته. ‫- راست می‌گن؟
‫آره، راست می‌گن.
‫من که اصولم رو برات شرح داده بودم.
‫می‌فهمی که داریم کار می‌کنیم؟
‫با بقیه کارها فرقی نداره... ‫آدم رو استخدام می‌کنن و بهش پول می‌دن.
‫- می‌فهمی دیگه؟ ‫- آره، ولی...
‫رمز موفقیتش هم اینه که ‫هم پول دربیاریم، هم پیشرفت کنیم.
‫تو «والفورد» پول درمیارم دیگه.
‫اذیتم نکن دیگه. ‫تو که اصلا احمق نیستی.
‫وایستا ببینم. ‫خودت که اصلا سازش نمی‌کنی.
‫با این که می‌دونی ممکنه ‫پلیس‌ها اومده باشن، که همیشه هم...
‫میان، می‌ری رو صحنه...
‫و در هر صورت هر چی بخوای می‌گی.
‫چرا وقتی من هم ‫بخوام همین کار رو بکنم،
‫- کارم اشتباه محسوب می‌شه؟ ‫- امان از دستت میج.
‫چقدر من رو دست بالا می‌گیری‌ها.
‫بازداشت شدن که نماد افتخار نیست.
‫بازداشت شدن یعنی نمی‌تونم ‫جای که دلم می‌خواد، کار کنم.
‫ملت می‌ترسن بهم اجرا بدن.
‫اصلا دلم نمی‌خواد کارم این‌جوری پیش بره.
‫- ولی... ‫- می‌دونی چقدر از این که می‌دونم...
‫نصف حضار واسه ‫این که ممکنه شاهد...
‫بازداشت شدنم باشن ‫بلیت می‌خرن، متنفرم؟
‫به امید این که بتونن ‫موقع پنیر و کراکر خوردن با رفقاشون...
‫خاطره بامزه‌ای براشون ‫تعریف کنن، بلیت می‌خرن.
‫خیر سرم می‌خوام ملت بخندن.
‫مسلما می‌خوام به فکر هم فرو برن، ‫ولی می‌خوام بخندن.
‫کمدینم دیگه.
‫کارم سرگرم کردنشونه.
‫باید شلوار گشاد بپوشم ‫و رو پوست موز سر بخورم.
‫من که مسیحای استندآپ کمدی نیستم.
‫من دنبال همینم.
‫واسه رسیدن به همین جون کندم.
‫خودت دنبال این نیستی؟
‫نمی‌خوای اینجا باشی؟
‫نمی‌خوای بدونی هزار بیمار روانی...
‫وسط کولاک زدن بیرون ‫که تو رو ببینن؟
‫- هدفت باید همین باشه. ‫- از کجا می‌دونی نیست؟
‫آخه اگه تو کلوبی که از نظر فنی...
‫وجود خارجی نداره قایم شی، ‫به اینجا نمی‌رسی.
‫- من که قایم نشدم. ‫- خیلی هم قایم شدی.
‫که چی که بالدوین ولت کرد؟
‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫برو یه کار دیگه پیدا کن.
‫بعدش هم باز یه کار دیگه پیدا کن.
‫یعنی قراره همین‌جوری...
‫از سر کارهام اخراجم کنن؟
‫آره. اگه لازم باشه، باید اخراجت کنن.
‫ببین چی می‌گم.
‫من اشتباهات زیادی کردم...
‫و قراره باز هم کلی اشتباه کنم،
‫ولی از یه موضوع کاملا مطمئنم...
‫و می‌دونم تهش چی می‌شه.
‫عه، واقعا؟ یعنی اون کیفه مال همین...
‫نه. پای من رو وسط نکش.
‫دارم خودت رو می‌گم.
‫می‌خواستی یادم بمونه ‫آدم بامزه‌ای هستی، درسته؟
‫همون شب رو می‌گم.
‫نمی‌خواستی از نظر من یه دختر عادی باشی.
‫می‌خواستی از نظرم کمدین باشی.
‫خب، تو هم یادت نره ‫که خودم هم کمدین هستم.
‫اصلا حق نداری برام دل بسوزونی،
‫یا بخوای کمکم کنی، ‫یا خوبم کنی.
‫نه می‌خوام، نه لازم دارم ‫کسی چنین کاری بکنه،
‫مخصوصا اگه طرف تو باشی.
‫- من نمی‌خوام خوبت کنم. ‫- نود درصد کارمون...
‫به نظر مردم بستگی داره.
‫اگه ببینن کنار تونی بنت وایستادی،
‫می‌گن حق داشتی کنارش باشی.
‫اگه ببینن بابت فحش دادن...
‫تو یه کلوب لختی بازداشتت کردن،
‫می‌گن حتما حقت بوده دیگه.
‫باهوش باش.
‫من قایم نشدم.
‫برنامه ریختم.
‫برنامه‌ریزی نکن!
‫کار کن.
‫فقط همین‌جوری کار کن.
‫تو کسب و کار ما یه لحظه...
‫فرصت پیش میاد.
‫اگه حواست نباشه، از دستت پریده.
‫فقط...
‫میج، قسم می‌خورم اگه خرابش کنی،
‫قلبم رو می‌شکنی.
« ترجمه از حامی مغیثی و کیارش نعمت‌گرگانی » ‫:.: realKiarashNg & @Timelordsubs@ :.:
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫ستاد کندی و جانسون پیروز شد!
‫موفق شدیم!
‫[پیشرفت کن.]
‫[برنامه گوردون فورد.]