‫یه مادره که داره بچه‌شو دور می‌کنه.
‫بذار بچه بره!
‫نیمو کیه؟
‫یه محکومه، یه قاتل، ‫و حالا یه آدم‌ربا.
‫یه دزد دریایی از ساحل کورومندله.
‫اما حتماً باید جرمی مرتکب شده باشی
‫که اونجا زندانی بودی، نه؟
‫شما ارزشمندترین دارایی شرکت رو دزدیدید.
‫قدرتمندترین افراد دنیا رو تحقیر کردید.
‫تو بدترین کابوست، ‫برای شکارمون ممکنه چی بفرستن؟
‫امکان نداره.
‫آرچی.
‫از بمب‌های بشکه‌ای استفاده کن.
‫آتش!
‫یه‌کم نزدیک‌تر بود، می‌مردیم.
‫آرچی.
‫ببرش کف اقیانوس.
‫دستشون بهمون نمی‌رسه.
‫گوش بده.
‫ساکت. ‫وگرنه می‌میری.
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @niki_movie ]
‫نباید اینجا باشیم.
‫خب، بگید ببینم. ‫آهن پاره‌ای چیزی رو آب اومده؟
‫نه قربان، هیچی.
‫زدیمشون یا نه؟
‫یه صدای کلیک‌کلیک دارم می‌شنوم.
‫کلیک؟
‫هیس.
‫ولم کن!
‫اون سگ رو ساکت کنید!
‫هیس.
‫ترجیح میدم با شرکت طرف بشم تا این.
‫گیر کردیم.
‫آقای هریس. آقای هریس!
‫الان جواب می‌خوام.
‫نمی‌دونم صدای چیه.
‫اون چیه؟
‫شاید یه جور ماهی مرکب غول‌پیکر باشه.
‫برو کنار.
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫- اون صدای چیه؟ ‫- هیچی.
‫می‌شنوم داره می‌شکنه.
‫- هیچی نمی‌شکنه. ‫- کشتی داره می‌شکنه.
‫نه، نمی‌شکنه.
‫مطمئن نیستم شیشه دوام بیاره.
‫واقعا می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام بترسونمش.
‫بزنش.
‫با این؟ ده برابر بزرگ‌تره.
‫خواهش می‌کنم حرف نزن.
‫ولی فقط یادت باشه، ‫شاید از صدای انفجارا ترسیده.
‫اونوقت با مهربونی ازش می‌خوام تنهامون بذاره.
‫ببین، من هنوز آزمایشم رو کامل نکردم.
‫ولی لباس باید دووم بیاره.
‫چی یعنی «باید»؟
‫یه کاری کن، نیمو!
‫لباس محافظ دووم آورد.
‫و نهنگ نجاتت داد.
‫حالا بگو یه موجود باهوش نیست.
‫چای جلبک گرم.
‫مرسی.
‫خوشمزه‌ست.
‫کشتی دردنات هنوز اینجاست.
‫دوباره ساکت شده، قربان.
‫فقط صداهای خفه می‌شنوم.
‫اگه موتورها روشن شد بهم بگو.
‫فکر می‌کنی جواب میده؟
‫فقط یه راه واسه فهمیدنش هست.
‫با هر چی که صدا میده پرش کردیم.
‫نگران نباش، ‫مواد منفجره‌ نداریم
‫که به ماهیا آسیبی برسونیم.
‫اونقدر که فکر می‌کنی بانمک نیستی.
‫یه صدایی اومد.
‫دارن حرکت می‌کنن.
‫کاپیتان، اون صدا رو دنبال کن.
‫گمش نکنی.
‫زاویه چنده؟
‫180 درجه، قربان.
‫دارن میرن.
‫یه بار هم ما بردیم.
‫موتورا رو روشن کنید.
‫صبر کن، اگه خیلی زود روشن کنیم می‌شنون.
‫تا اژدر از کار بیفته بر می‌گردن.
‫موتورا رو روشن کنین. ‫همه سر جای خودشون.
‫یه چیزی درست نیست.
‫فقط گرسنشه.
‫مثل ما.
‫مشکلی نیست.
‫می‌خوای بگی چه خبره؟
‫بلستر؟
‫اسمت چیه؟
‫من خانم لوکاسم. هیوملیتی.
‫بگو که تهدید نیستم.
‫به بقیه بگو.
‫یه چاقو گذاشتی زیر گلوی یه بچه.
‫بذار بره، بعد بهشون می‌گم.
‫هیچ‌کس بهت آسیب نمی‌رسونه.
‫قول میدم.
‫- یه سرباز. ‫- این...
‫خود شیطانه!
‫میگم بندازیمش تو دریا.
‫من میگم بذارید حرف بزنه.
‫- چرا؟ ‫- علاقه‌ای به شنیدن حرفاش ندارم.
‫سر کشیک بودم وقتی زیردریایی رو گرفتی. ‫سعی کردم فرار کنم.
‫منو بیهوش کردی، یادت میاد؟
‫- خیلی شجاع بودی. ‫-آره.
‫من خیلی شجاع بودم.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر می‌کنید خودم خواستم عضو شرکت بشم؟
‫اونجایی که من ازش اومدم، ‫یا کار تو شرکته یا پوسیدن تو خیابوناس.
‫تو بودی چی کار می‌کردی؟
‫نمی‌ذارم با این مرد همون کاری رو بکنی
‫که با کاپیتان یانگ‌بلاد و اون ملوانای بدبخت کردی.
‫نمی‌ذاری؟
‫بندازینش زندان.
‫وقتی رسیدیم خشکی پیاده‌ش می‌کنیم.
‫همین که دردنات تو محدوده تلگراف برسه،
‫هر کشتی شرکت از کیپ‌تاون ‫تا جبل‌الطارق دنبالمون می‌گرده.
‫میریم شرق، از گذرگاه شمال شرق ‫از قطب شمال رد می‌شیم،
‫تا ستون‌های هالوار.
‫این مسیر حداقل یه ماه طول می‌کشه.
‫ببخشید؟ یه ماه؟
‫دیوونه میشم.
‫در اعماق آب ادامه می‌دیم، ‫بدون اینکه شناسایی بشیم.
‫باید بریم بالا تا دوباره تدارکات بگیریم.
‫غذا و آبمون داره تموم می‌شه.
‫- اصلاً ممکن نیست. ‫- بیرون فقط آبه.
‫و می‌تونی بری نوش جون کنی.
‫چقدر داریم؟ برای یه هفته؟
‫- چند روز؟ ‫- اگه هیچی نخوریم و آب کمتر بخوریم.
‫قرار بود تو آذوقه‌مون رو مدیریت کنی.
‫کدوم آذوقه؟
‫یه قایق دزدیدیم، ‫هیچی توش نیست.
‫بهونه نیار! فقط یه کار ازت خواسته شده.
‫منظورت چیه گمش کردی؟
‫صدا...
‫قطع شد.
‫یه زیردریایی همین‌طوری...
‫...ناپدید نمیشه!
‫مدیر کراولی.
‫اژدر.
‫تو این منطقه تجارت کردی؟ ‫خیلی وقتا.
‫نمی‌تونیم بریم اینجا. ‫قلمرو شرکته.
‫نه اینجا و نه اینجا.
‫همین که پا بذاریم رو خشکی، بهمون شلیک می‌کنن.
‫- اونجا چی؟ ‫- نه.
‫- اینجا؟ ‫- حتی فکرشم نکن.
‫- اونجا؟ ‫- عمراً.
‫قلمرو شرکته؟
‫مردم اونجا باور دارن که سر حاوی...
‫- مانا. ‫- آره. ‫مانا؟
‫یه جور قدرت جادوییِ سر.
‫در اولین فرصت می‌خورنش.
‫عالیه. آدم‌خورا.
‫به نظرم اگه نخوایم از گشنگی بمیریم ‫انتخاب زیادی نداریم.
‫یه گروه جلوتر می‌فرستیم.
‫خانم لوکاس، تو همین‌جا می‌مونی، ‫که نتونی دردسر درست کنی.
‫چشم، کاپیتان.
‫نمی‌خوای جلو چشمت باشم ‫که حواست بهم باشه؟
‫خب، این دیگه خیلی غیرمنتظره‌ست.
‫ما دشمن نیستیم.
‫ولی یه‌کم خصمانه به نظر میاین.
‫شما اونایین، مگه نه؟
‫زندانیای کالپانی.
‫خبر فرارتون قبلاً به گوشمون رسیده.
‫پس آدم‌خوار نیستید.
‫تا جایی که می‌دونم نه.
‫اینجا همه دشمن شرکت هستن.
‫خیلی عاقلانه‌ست.
‫آذوقه لازم داریم.
‫می‌تونیم معامله کنیم.
‫چی؟ فکر کردی با اینا حساب می‌کنی؟
‫اگه کشتیت رو بیاری داخل بندر،
‫می‌گم آذوقه بارش کنن.
‫و چرا باید این کار رو بکنی؟
‫چون دشمنِ دشمنم دوستمه.
‫نکنه برعکس گفتم؟
‫می‌دونی، یاد یکی می‌افتم که می‌شناختم.
‫مهاراجه بوندلکند.
‫چند سال پیش یه بار دیدمش.
‫اون پدرم بود.
‫پس تو باید شاهزاده داکار باشی.
‫چطور می‌شناختیش؟
‫چقدر وقت داری؟
‫چرا نمیای تو قصر،
‫- تا همه‌ چیزو برات بگم. ‫- قصر؟
‫آشپزام می‌تونن براتون غذا آماده کنن.
‫و مطمئنم همه از این فرصت برای ‫تمیز کردن خودتون استقبال می‌کنین.
‫عالیجناب، همه‌مون نیاز به غذا داریم.
‫- فکر نمی‌کنم. ‫- صورتامون رو بشوریم.
‫- لباس نو. ‫- نه، نه.
‫ما با این جادوگر آبی نمی‌ریم!
‫- بسیار خب. ‫- اسم من هیوملیتی لوکاسه.
‫این مرد منو بر خلاف میلم نگه داشته.
‫- خانم لوکاس. ‫- راسته؟
‫جونشو به من مدیونه.
‫واقعاً؟
‫یه کشتی رو غرق کرد که ‫داشتم باهاش می‌رفتم بمبئی،
‫- و تو زیردریایی خودش زندانیم کرد. ‫- خفه شو.
‫- زیردریایی؟ ‫- اگه یه‌کم رحم داشته باشید
‫کمکم می‌کنید، ‫دوستان پرنفوذم واقعاً ممنون می‌شن.
‫- دوستات؟ ‫- و قبل از اینکه این خانم چیزی بگه،
‫اونم منو دزدیده.
‫چقدر خوش می‌گذره.
‫پیشنهادم سر جاشه.
‫خدانگهدار.
‫متفرق شین.
‫از دیدنتون خوشوقت شدم.
‫بریم.
‫لرد آلجرنان پیت، سهام‌دار اصلی شرکت، ‫نامزدته؟
‫خودش این‌طور فکر می‌کنه.
‫مشخصه این یه ازدواج زورکیه؟
‫میشه این طور گفت، بله.
‫- و می‌خوای که... ‫- به تحصیلاتم ادامه بدم.
‫چرا نباید این کار رو بکنی، خانم لوکاس؟
‫دنیا به زنان تحصیل‌کرده بیشتری نیاز داره.
‫نگاه کن این مردای به‌اصطلاح تحصیل‌کرده ‫چه اوضاعی به‌وجود آوردن.
‫گل گفتید.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫آمریکا.
‫اگه اروپا می‌خواد منو از تحصیل محروم کنه، ‫جای دیگه‌ای میرم تا مهندس بشم.
‫می‌خوام کمک کنم تا دنیای جدید ساخته بشه.
‫اینجاست که ‫امیدوار بودم شما کمکم کنید.
‫خب، شاید بتونم کمکت کنم.
‫یه کشتی بادبانی اینجاست ‫که به سمت مانیلا میره.
‫بعدش می‌تونی باهاش بری سن‌دیگو ‫یا سن‌فرانسیسکو.
‫اما تا اون موقع...
‫به اقامتگاه حقیرانه من خوش اومدی.
‫اون چیزی نیست که فکر می‌کردم.
‫اسمت چیه؟
‫امال، خانم.
‫امالس؟
‫اسم بامزه‌ایه.
‫می‌تونی یه کاری برام بکنی؟
‫به نظر متفاوت میاد.
‫حالت چطوره؟
‫خب...
‫- مثل خودمم. ‫- خوبه. گرسنه‌ای؟
‫همیشه.
‫دستت رو بکش!
‫نمی‌تونی از دستم در بری.
‫انگار نه.
‫داشتیم می‌رفتیم شام بخوریم.
‫عالیه. منم گشنمه.
‫خب، حتماً یه چیزی برات می‌فرستیم بالا.
‫استیک. لعنتی.
‫در عجبم الان تو قصر دارن چی می‌خورن.
‫قزل‌آلای اقیانوسی.
‫خرچنگ.
‫حتی یه سوپ یا یه چیز دیگه.
‫به این انگلیسیه اعتماد ندارم.
‫می‌خوایم ناتیلوس رو ببریم بندر.
‫راجا بهمون آذوقه پیشنهاد داده، ‫نیاز داریم.
‫قضیه فقط برای سیر کردن خدمه‌ت نیست، مگه نه؟
‫چیه، ماهی مرکب دوست نداری؟
‫بذار بگم ازش زده شدم.
‫خوشمزه‌ست.
‫چی...
‫عجب چیز زیبایی، نه؟
‫اولین دستگاه یخ‌ساز جهان. ‫یا حداقل اینطوری شنیدم.
‫می‌دونی، خودم هم به مهندسی علاقه‌مندم.
‫هرچی درباره‌ی ناتیلوس ‫باید بدونم رو برام بگو.
‫مطمئن نیستم بتونم حق مطلب رو ادا کنم.
‫باید از بنوا بپرسی، اون طراحیش کرده.
‫با همکاری نیمو.
‫نیمو داکار؟
‫- واقعاً یه شاهزاده‌ست؟ ‫- بود.
‫نظرت درباره‌ش چیه؟
‫لجوج، عصبانی، تودار.
‫خب، حق میدی، نه؟
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونی، نه؟
‫زن و دخترشو کشتن.
‫شرکت زمین‌های نیمو رو ‫وقتی تو انگلیس درس می‌خوند گرفت.
‫شنیدم زنش حسابی مقاومت کرده.
‫ولی وقتی نیمو برگشت، ‫خیلی دیر شده بود.
‫هر دو مرده بودن.
‫دخترش فقط هشت یا نه سالش بود.
‫نیمو دستگیر و زندانی شد.
‫همه‌چیزشو ازش گرفتن.
‫کاپیتان، خواهش می‌کنم.
‫می‌تونم بهتون کمک کنم.
‫جایی که میریم، می‌تونم کمکت کنم.
‫می‌تونی تو کار آذوقه کمک کنی؟
‫وقتی رسیدن چک کن و ببر تو کشتی؟
‫شما از زیردریایی محافظت کنید.
‫هیچ‌کس نباید وارد زیردریایی بشه. ‫هیچ‌کس.
‫خوش اومدید. خوش اومدید.
‫خوش اومدید. خوش اومدید. خوش اومدیدن.
‫لباس تمیز برای همه تو اتاق سمت چپ هست.
‫خیلی خوشحالم نظرت عوض شد.
‫مسافر قاچاقه.
‫آدمِ شرکت.
‫میشه راحتش کنی؟
‫شاهزاده داکار، برای شما ‫باعث افتخار منه.
‫تکون بخور!
‫آقایون.
‫وقتی اومدم اینجا ‫این زمینا کلاً دورافتاده و برهوت بودن.
‫خودم جنگل رو ‫با دوتا دستام پاک کردم.
‫شرکت اجازه داده ‫استقلال خودتو داشته باشی؟
‫قطعاً دوست دارن ازم بگیرنش.
‫هلندی‌ها هم همین‌طور.
‫پس چطور دوام میاری؟
‫خیلی ساده، رفیق عزیز، ‫یه طرف رو به طرف دیگه بازی دادم.
‫خانم لوکاس می‌گه شما ‫آدم بسیار باهوشی در زمینه‌ی علم هستید.
‫خب، حالا که خانم لوکاس گفته...
‫شاید بخوای یه نگاهی به کتابخونه من بندازید.
‫نسخه اصلیِ کتاب کوسموس ‫الکساندر فون هومبولت رو دارم.
‫زود میام. بفرما.
‫به کتابخونه کوچیکم خوش اومدی.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫یه چیزی هست که باید ببینی.
‫باارزش‌ترین دارایی من.
‫این دفتر خاطرات ویلیام دمپیره.
‫- تا حالا اینو نخوندم. ‫- جذابه.
‫یه لحظه ببخشید.
‫راحت باش.
‫غذا از طرف راجا.
‫چه عجب.
‫فکر می‌کنی دارن خرچنگ می‌خورن؟
‫حتماً دارن خرچنگ می‌خورن.
‫کِرم زده.
‫راجا گولمون زده.
‫باید به نیمو هشدار بدیم.
‫من میرم.
‫شبیه یه جن خسته‌کننده‌ای.
‫شبیه یه فرش متحرک شدی.
‫نتونستی جلوی خودتو بگیری، نه؟
‫یعنی این دلیل حضورته.
‫پدرت.
‫یه بار دیدمش، فقط یه بار، تو لندن.
‫لندن؟
‫نمی‌تونه درست باشه، ‫هیچ وقت به انگلیس نرفته.
‫نرفته؟
‫خنک خنک.
‫عالی.
‫این عکس
‫کمی قبل از اینکه ‫شرکت هند شرقی رو ترک کنم گرفته شده.
‫اگه اشتباه نکنم...
‫- این پدرت نیست؟ ‫- آره.
‫خودشه.
‫این مقر اصلی شرکت هند شرقی
‫تو مارکسبری استریته.
‫اگه از پنجره نگاه کنی، ‫لندن رو می‌بینی.
‫می‌دونی چرا اونجا بود؟
‫برای مراسم امضا.
‫امضا؟
‫متوجه نمیشم.
‫بیچاره تو.
‫خبر نداری.
‫چی رو نمی‌دونم؟
‫پدرت زمین‌هاشو به شرکت واگذار کرد.
‫فکر کنم زمین‌های تو رو.
‫تا وقتی که مُرد، شرکت حق کامل داشته باشه.
‫قانوناً فقط می‌تونستن زمین‌هاشو تصاحب کنن
‫اگه وارثی در کار نبود.
‫یعنی...
‫باید تو رو از ارث محروم کرده باشه.
‫بهت نگفت؟
‫این کار رو نمی‌کنه.
‫اینم مدرک.
‫فقط یه عکسه.
‫شاید.
‫شاید حق با تو باشه.
‫خودت بگو.
‫وقتی بچه بودی ‫پدرت تو رو فرستاد انگلیس، مگه نه؟
‫چند بار دیدیش؟ ‫چند بار باهاش حرف زدی؟
‫چقدر واقعاً اونو می‌شناختی؟
‫خیلی متاسفم.
‫بیا.
‫بذار یه چیزی برات بیارم بخوری.
‫آتلانتیس.
‫یخ کجاست؟
‫یخ نداریم، قربان.
‫یخ نیست؟
‫- دستگاه خرابه. ‫- باز هم؟
‫به مهندس بگو.
‫قربان، اعدامش کردید.
‫جدّی؟ وای.
‫دقیقاً کسی که لازم دارم.
‫یه چالش مهندسی دارم برات.
‫آره. از این طرف بیا.
‫همیشه می‌دونستم، قربان.
‫- چی؟ ‫- ما مثل همیم، من و تو.
‫نجیب زادگی تو خونمونه.
‫پدرم لرد فارلی ـه.
‫واسه همین دارم میرم انگلیس پیداش کنم.
‫ببین.
‫این نشان خانوادگی منه.
‫مادرم شبی که مُرد برام کشیدش.
‫واسه همین به دریا رفتم، ‫تا برسم لندن.
‫ببخشید.
‫خیلی ناجوره.
‫انتظار نداشتم اینقدر زود واکنش نشون بدن.
‫چرا این نمایش؟
‫ببخشید، چی؟
‫این نمایش مهمون‌نوازی برای چیه؟
‫شرکت پیشنهاد خوبی داد.
‫در واقع، پیشنهاد دومشونه.
‫اولی رو قبلاً رد کردم.
‫10 هزار پوند برای دستگیری ما، ‫بدک نیست واسه یه روز کار.
‫زیادی به خودت نناز. ‫این واسه ناتیلوسه.
‫چرا ما رو تو زیرزمین ننداختی؟
‫می‌دونی اینجا چقدر حوصله‌سربره؟ ‫با این حال...
‫همه‌چیزای خوب تموم می‌شن.
‫شرکت تا یه ساعت دیگه اینجاست.
‫تو رو زنده می‌خوان.
‫هیچ‌وقت بدون اینا جایی نمیرم.
‫هی.
‫کای، خوش اومدی. بشین. ‫بخور، بخور، بخور.
‫نیمو رو دیدی؟
‫نه. تو دیدیش؟
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫غذایی که تو بندر بهمون دادن، ‫همش فاسد بود.
‫خب، اینجا کلی غذای تازه هست؟
‫هرچی می‌خوای بردار.
‫توت‌فرنگی رو امتحان کن. وای، خوشمزه‌ست.
‫سیر نشدی هنوز؟
‫-چی؟ ‫- کیک؟
‫این تارت هست.
‫ولی حق با توئه. ‫فکر کنم باید ژله هم بخورم.
‫جاگادیش.
‫- اون سربازا گرسنه به نظر می‌رسن. ‫- نگران اونا نباش.
‫اگه بخوایم آماده جنگ باشیم ‫باید قوی بمونیم.
‫نه، اینا فقط حرفه، رفیق.
‫و خودتم می‌دونی.
‫حرف بدون عمل هیچ ارزشی نداره.
‫منبع انرژی کجاست؟
‫امال؟
‫بابت این شرایط معذرت می‌خوام.
‫شرکت به زودی میاد اینجا.
‫مطمئنم که تو کالپانی ‫خیلی خوشحال خواهی بود.
‫به نظرم نمی‌خوای ازت بد بگم.
‫ببخشید؟
‫به هر حال من آدم شرکتم.
‫از بن و ریشه.
‫نمی‌خوای که اونا یکی از خودشونو پیدا کنن
‫که پشت میله‌هات گیر کرده، می‌خوای؟
‫این اشتباهه. ‫زود باشید.
‫دنبالم بیاید.
‫کاملاً امنه.
‫همه‌تون. دنبالم بیاین. بیاین.
‫بخورید.
‫خانم لوکاس، شاید این ‫فکر خیلی خوبی نباشه.
‫این بچه‌ها گرسنه‌ان.
‫همشونو تو اتاق دیگ‌ بخار ‫درحال بردگی پیدا کردم.
‫زود باش، امال. اشکالی نداره.
‫معنی این کار چیه؟
‫تو اینو ترتیب دادی؟
‫کار اونا نبود، من بودم.
‫این بچه‌ها مهمون منن.
‫اعتماد دارم که همون‌طور که از من ‫پذیرایی کردی، از اونا هم کنی.
‫بخورید، بخورید، بخورید.
‫نگران نباش، قرار نیست ‫تو تیر بخوری.
‫خوشمزه‌ست، نه؟
‫الان بخورش.
‫بخورش.
‫- بخورش! ‫- تو نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫ببخشیدش، قربان. خواهش می‌کنم. ‫من پدر این دخترم.
‫منو مجازات کن، نه اونو.
‫باور کن، همین قصد رو دارم.
‫باید اعتراض کنم.
‫باید؟ واقعاً؟ چه خسته‌کننده.
‫همه رو دستگیر کنید.
‫آشوب‌گرای ناسپاس.
‫خب، همین‌جوری واینسین.
‫هرچی میگم انجام بدین.
‫این کاریه که اونا می‌کنن.
‫اونا برادر رو علیه برادر قرار می‌دن.
‫تموم شد؟ چه رقت‌انگیز.
‫ما دشمن نیستیم. اون دشمنه.
‫شما اسیر این مردین، ‫همونطور که ما تو کالپانی اسیر بودیم.
‫- دستگیرش کنین. ‫- قربان.
‫ولی ما فهمیدیم که باید آزادی رو به دست بیارین.
‫اونا دودستی تقدیمتون نمی‌کنن.
‫تا کِی می‌خواین بذارید ‫بچه‌هاتون رو به بردگی بگیرن؟
‫این مرد رو از جلوی چشمم ببرین.
‫راجا از خون
‫و عرق و اشک شما تغذیه می‌کنه،
‫- این زمین‌ها مال شماست. این خونه‌ی شماست. ‫- ساکت شو!
‫به دستش بیاریدش. به دستش بیاریدش.
‫- با دو دست بگیریدش! ‫- ولش کنین!
‫حق با اونه.
‫می‌دونید که حق با اونه.
‫کی با منه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بهت هشدار میدم، مرد کوچیک.
‫آماده‌اید برای این یارو بمیرید؟
‫چه سوال احمقانه‌ای.
‫معلومه که می‌میرن.
‫کاری می‌کنم همه‌تون به دار آویخته بشید.
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫بهم شلیک کنی؟
‫من تیر نمی‌خورم.
‫ساعت کوچیکت رو بذار وسط.
‫این بازی مسخره‌ست. عاشقشم.
‫شماها مشغول خوش‌گذرونی هستید!
‫شرکت تو راهه.
‫نیمو تو سلوله، تو زیرزمین.
‫تو کجا میری؟
‫شما هیچی برای ترسیدن ندارید ‫جز خودِ ترس.
‫صف‌ بکشید!
‫شلیک به اختیار.
‫- رانبییر. ‫- من اینجام.
‫- بچه‌ها رو ببر و برو. ‫- پس تو چی؟
‫برو! برو! حالا!
‫بیاین بچه‌ها رو از اینجا ببریم.
‫بجنبید، بجنبید.
‫- چی شده؟ ‫- شاید من یه
‫اتفاق کوچیک رو به راه انداختم.
‫- چقدر کوچیک؟ ‫- دارن به خدمه تیراندازی می‌کنن.
‫- اینجوری که میگم بد به نظر نمیاد. ‫- واقعاً؟
‫- ولی باید از اینجا بریم. ‫- حالا «ما» وجود داره؟
‫بذار حدس بزنم، ‫راجا پیشنهاد کمکش رو پس گرفت.
‫فقط می‌تونم بگم، ‫فهمیدم چه جور آدمیه.
‫دنیای قدیم قادر به تغییر نیست.
‫- می‌تونستم اینو بهت بگم. ‫- و تو همیشه حق داری؟
‫نمی‌خوام بحث کنم.
‫باشه.
‫سخت‌تر از اون چیزیه که به نظر میاد.
‫اونو از کجا آوردی؟
‫- خوبی؟ ‫- هان؟
‫من خوبم. خوبم.
‫شما موفق شدید. موفق شدید!
‫آزادی رو به دست آوردید!
‫ما سربازهای مردمیم.
‫ما هرگز مردم رو سرکوب نمی‌کنیم!
‫بریم قصر رو تصاحب کنیم.
‫- چی؟ ‫- قصر راجا رو بگیریم!
‫بریم!
‫باید یه راه دیگه پیدا کنیم...
‫قفله!
‫خدایا.
‫باشه.
‫برو حیوون!
‫دنبالشون کنید!
‫هی!
‫بله، خیلی قشنگه، برمی‌گردم...
‫ایست!
‫پشت سرت.
‫آزادی! ‫شما آزادکننده هستید!
‫این زمان شماست.
‫باید ارتباطات راجا رو قطع کنیم.
‫بریم.
‫ممنونم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫راجا داره به شرکت تلگراف می‌زنه.
‫خب، دیگه نه.
‫زنده‌باد انقلاب!
‫تو اینو فرستادی.
‫باید به شرکت اطلاع بدیم.
‫و بهشون بگیم کنترل رو از دست دادم؟
‫درخواست نیروی کمکی بفرستید.
‫مزدورا. هرچی می‌خوان پرداخت کنید.
‫ممنون که برگشتی دنبالم.
‫الان ازم تشکر کردی؟
‫داریم میریم.
‫تمام آذوقه‌ها فاسد بودن.
‫برید کنار!
‫از جلوی راه برید کنار! برید کنار!
‫از سر راه برید کنار! برید کنار!
‫چرخ!
‫بپر!
‫همش به فنا نرفت.
‫خوبی؟
‫نه اینکه برات مهمه.
‫اون چیه؟
‫بریم.
‫پس جاگادیش چی؟
‫خرابه.
‫تو!
‫این تویی که باعث و بانی کل این اتفاقی.
‫الان دیگه نمی‌تونی جلوشونو بگیری.
‫بهتره تسلیم بشیم. ‫چاره‌ای نداریم.
‫اعلیحضرت؟
‫آدم همیشه یه انتخاب داره.
‫بیارینش. ‫شاید برای معامله به درد بخوره.
‫خلیج کم‌عمقه.
‫محدودیت حرکتمون رو بیشتر می‌کنه.
‫باید عجله کنیم.
‫نگاه کنید. اونجا.
‫نیمو، اون کلید رو بهم داد.
‫جاگادیش رو دیدی؟
‫نگهبانان راجا گرفتنش.
‫سعی کردم نجاتش بدم، ولی...
‫نمی‌شه کمی بیشتر صبر کنیم؟ ‫خواهش می‌کنم؟ اون یکی از خودمونه.
‫اگه اون نبود، ‫همه‌مون تو سلول بودیم.
‫یا الان می‌ریم یا دستگیر می‌شیم.
‫موتور رو روشن کن. ‫دریچه‌ها رو مهر و موم کنید.
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @niki_movie ]