‫- اسمت چیه؟ ‫- پیتر ساترلند.
‫می‌دونستی این افراد جاسوس خارجی بودن؟
‫نه، اون موقع نه.
‫- هی، تعقیب شدی؟ ‫- نه.
‫ولی بعد از اتفاق دیشب، ‫ماموریت حالت آماده باش در اومده.
‫میگن تو یکی از استخونای ‫ترقوه نگهبانا رو شکوندی.
‫اینو رو نرده پیدا کردم.
‫اون با من کار می‌کنه. خودم بهش میرسونم.
‫- عکسایی که رز گرفته، داریشون؟ ‫- نیاوردمشون.
‫باید بدونیم تو اون مدارکا چیه.
‫اگه اون مدارک به همون اندازه ‫که تو میگی مهم باشن،
‫خانواده‌م رو از ایران بیار بیرون.
‫بله.
‫اوضاع خراب شد.
‫اون... برادره بهم شلیک کرد.
‫من... مجبور شدم بهش شلیک کنم.
‫اون مرده.
‫فهمیدم.
‫اونا در امانن؟
‫آره. آره، اونا در امانن.
‫کاترین.
‫کَت.
‫- خبری شد؟ ‫- هیچی.
‫شاید وقتی داشتیم شیفت عوض می‌کردیم، ‫اونم زده به چاک و ماشینو ول کرده؟
‫آنتون سیدوروف یه جاسوس از SVR ئه
‫با ده سال تجربه ضد تعقیب.
‫اون می‌خواد تو رو به شک بندازه. ‫این یه بازی صبره.
‫و تو داری می‌بازی، بچه.
‫اگه داری به بالایی التماس می‌کنی، ‫معلومه که اصلا گوش نمیده.
‫می‌خوای شانستو امتحان کنی؟ بفرمایید.
‫نوح، بیدار شو. آنتونه.
‫داره میره.
‫زود باش. بریم.
‫نوح؟
‫اینجا دو تا تخت مرتب نشده هست. ‫فکر نکنم آنتون تنها باشه.
‫نوح!
‫عملیات شب! عملیات شب!
‫- خواسته بودین ببینمتون، قربان. ‫- آره. بیا تو.
‫اسمش یوری آبراموفه.
‫اعتراف کرده؟ به چی؟
‫همکارش، هدف اصلیت، محل آنتون.
‫نفوذ به پنتاگون.
‫نفوذیشون تو سازمان، چند وقت یه بار ‫همدیگه رو می‌دیدن. روش پرداخت، همه‌چی.
‫چطور تو دو روز شکستش دادیم؟
‫خب، علاوه بر اینکه یه پسر عوضی داشت،
‫مامان بیچاره‌ی یوری به ‫یه سرطان خون نادر مبتلاست.
‫ما قول دادیم درمانش کنیم
‫و دکتر زندان براش یه چشم شیشه‌ای بذاره.
‫فقط فکر کردم باید بدونی که ‫از دست دادن نوح...
‫...بی‌دلیل نبوده.
‫می‌خوام شروع کنی به تشکیل ‫پرونده برای نفوذی اف‌بی‌آی یوری.
‫من... فکر نمی‌کنم باید این کارو بکنم.
‫این تقصیر تو نبود، کاترین.
‫فکر می‌کنم باید این کار رو ‫به یکی دیگه از مامورات بدی.
‫یکی که فقط با شانس زنده نمونده.
‫نود و نه بار از صد بار، ‫اون غول تو رو مثل سوسک له می‌کنه.
‫با این حال تو همون یه سناریویی رو ‫انتخاب کردی که توش زنده می‌مونی،
‫اون رو میاری و ما پرونده رو باز می‌کنیم.
‫این شانس نبود.
‫من قبلا یه مامور خوب رو از دست دادم.
‫ترجیح میدم یکی دیگه رو از دست ندم.
‫نفوذی اف‌بی‌آی یوری؟
‫اسمش چیه؟
‫پیتر ساترلند.
‫خب، بعدش چی؟
‫مادر و برادرت،
‫اونا تو استانبول و پاریس هواپیماشون رو ‫عوض می‌کنن تا ردشون گم بشه.
‫اونا فردا شب به نیویورک می‌رسن.
‫خب، من چی؟ من تا اون موقع چیکار کنم؟
‫وقتی عکسا رو به ما بدی، ما ‫ترتیب میدیم که به یه خونه‌ی امن
‫خارج از منطقه‌ی محدود شده‌ی ‫سفارت ایران بری.
‫یعنی همین الان برم؟
‫مگه مشکلی هست؟
‫نه، فقط خیلی سریع داره اتفاق می‌افته.
‫تقریبا تموم شد.
‫همه چی مرتبه؟
‫کارِ. احتمالا حاله داره می‌پرسه من کجام.
‫قرار بود ۲۰ دقیقه پیش از دکتر برگردم.
‫- زنگ میزنم. ‫- آره.
‫ممنون.
‫چیه؟ چی شده؟
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫قضیه برادر نوره.
‫- باید حقیقت رو بهش بگی. ‫- ما نمی‌دونیم واکنشش چی خواهد بود.
‫ممکنه فرار کنه، ممکنه به سفارت بگه.
‫ممکنه عکسا رو نابود کنه، ‫اونوقت دیگه هیچی نداریم.
‫کاش می‌دونستی ‫ما با فاکسگلاو با چی روبرو هستیم.
‫چطور می‌تونم بدونم وقتی تو بهم نمیگی؟
‫مهم نیست. سامی وقتی میاد دنبالش بهش میگه.
‫اینطوری اون امن‌تره. حداقل از خطر دور میشه.
‫یعنی تو کسی نیستی که بهش میگه؟
‫حرف پیتر درسته. این تنها راه ‫برای محافظت از تحقیقات و نوره.
‫پیتر.
‫ما چاره‌ای نداریم.
‫هی. اوضاع خوبه؟
‫- باید برگردم سفارت. ‫- چرا؟ چی شده؟
‫جواد داره از حاله درباره‌ی ‫مهمونی بازجویی می‌کنه.
‫- شک کرده که اونم دخیل بوده. ‫- نور، تو نمی‌تونی برگردی.
‫احتمال داره اونا فهمیده باشن ‫تو چیکار می‌کردی.
‫نمی‌خوای این ریسک رو بکنی.
‫نمی‌ذارم اون به خاطر من اذیت بشه.
‫ببین، ام... تو کاری که ‫باید بکنی رو انجام بده، باشه؟
‫و بعدش فقط یه پیامک ‫به ما بده وقتی کارت تموم شد،
‫و ما میایم دنبالت و یه جای امن می‌بریمت.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره، همه چی خوبه.
‫عکسا. ما به عکسا نیاز داریم، نور.
‫- یه چیزی داره میشه. ‫- نه، هیچی نیست.
‫من... می‌خوام با رز حرف بزنم. تنها.
‫آره. البته.
‫چی داره میشه؟ ‫اونا چی رو از من پنهون می‌کنن؟
‫لطفا، فقط بهم بگین.
‫- قضیه برادرته. ‫- چی؟ چی شده؟
‫اون... اون، ام... آسیب دیده.
‫چطور؟
‫وقتی داشتن می‌رفتن، یکی از همسایه‌ها دخالت کرد ‫و کار به درگیری فیزیکی کشید.
‫من همه‌ی جزئیات رو نمی‌دونم، ولی...
‫فکر می‌کنم شاید دستش شکسته باشه.
‫ولی در غیر این صورت، حالش خوبه؟
‫آره.
‫چرا هیچی نگفتن؟
‫اونا واقعا برای اون عکسا عجله دارن،
‫و مطمئن نبودن تو چه واکنشی نشون میدی.
‫- باید یه چیزی می‌گفتن. ‫- می‌دونم.
‫متاسفم.
‫خب، من باید الان برم. ولی...
‫اوم...
‫اینم رمزش.
‫ممنون که باهام رو راست بودی.
‫هی.
‫امیدوارم ارزشش رو داشته باشه.
‫- نور کجاست؟ ‫- رفت.
‫- کجا میری؟ ‫- برمی‌گردم آپارتمان.
‫- سولومون وگا هنوز بیرونه. ‫- من نمی‌تونم اینجا باشم. حالم بده.
‫- رز-- ‫- پیتر، ما کار داریم.
‫چی اینقدر عجله ایه؟
‫یه عده به خونه‌م تجاوز کردن.
‫آمریکایی‌ها.
‫معلومه دنبال لیستی بودن ‫که بهت فروختم.
‫انگار مردت باید ‫پروتکل‌های امنیتش رو ارتقا بده.
‫- کی لیست رو بهت داد؟ ‫- ما منابعمون رو لو نمیدیم.
‫همونطور که هیچوقت خریدارامون رو لو نمیدیم.
‫ولی بهشون اعتماد داری، درسته؟
‫ما باهاشون معامله می‌کنیم، مگه نه؟
‫این دو تا چی؟
‫این زن، این مرد؟ آشنا به نظر میان؟
‫نه.
‫نمی‌تونم بگم که میان.
‫مسیر امنه.
‫لحظه‌ی حقیقت.
‫DGSE؟ فرانسوی‌ها اینجا چیکار دارن؟
‫- چی؟ چی میگه؟ ‫- اینا هیچ ربطی به فاکسگلاو ندارن.
‫منظورت چیه؟
‫یه لیست از مخالفین ایرانی ‫که تو اروپا زندگی می‌کنن.
‫اسم‌ها، آدرس‌ها، اسامی مستعار.
‫به درد دولت ایران می‌خوره ‫اگه بخوان انتقام بگیرن.
‫کاملا بی‌ربط به ماست.
‫نه، نمی‌تونه درست باشه.
‫می‌خوای بهم بگی سه روز رو ‫الکی برای این کار تلف کردیم؟
‫که برادر نور الکی کشته شده؟
‫باشه، عملیات‌های شب هیچوقت سرراست نیستن.
‫خیلی عجیب میشد اگه به بن‌بست نمی‌خوردیم.
‫یعنی باید از یه زاویه‌ی دیگه بهش نگاه کنیم.
‫ولی هنوز یه رابط مشترک ‫بین اطلاعات فاکسگلاو و این هست.
‫سولومون وگا و کسی که بهم زنگ زد.
‫انگار اون داشت همه‌چی رو اداره می‌کرد.
‫شاید اونا از فاکسگلاو برای ‫اهداف خودشون استفاده می‌کردن؟
‫اون رو با چی با ایران معامله کردن؟
‫منظورم اینه، وارن گفته بود که ‫سولومون شبیه یه واسطه بود، ولی برای کی؟
‫شاید سولومون و رئیسش مزدورای خارجی ‫باشن که از ایران حقوق می‌گیرن.
‫درسته؟ اونا یه کیت ساخت سلاح شیمیایی ‫خونگی برای رژیم پیدا می‌کنن
‫و یه لیست از اهداف احتمالی. شاید قضیه اینه.
‫به هر حال، به نظر میاد ‫تنها راه پیشرفت از طریق سولومونه.
‫حالا یه نقطه‌ی تماس جدید هم داریم.
‫هر کسی که این اطلاعات DGSE رو معامله کرده.
‫این پرینت‌ها رنگی هستن، یعنی...
‫- کد شناسایی دستگاه. ‫- دقیقا.
‫فقط باید یه عکس پیدا کنیم ‫که به اندازه‌ی کافی نزدیک باشه.
‫ایناهاش. تاریخ، شماره سریال، زمان.
‫- همه‌چی همینجاست. ‫- آره، هست.
‫آلیس اینو بهم یاد داد.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫حدس بزن کی به اون یاد داده؟
‫ممنون، آقایون.
‫اگه مشکلی نیست، موکل من و من ‫مسائل قانونی برای بحث با پسرش داریم.
‫بله، البته.
‫اسلون سلام رسوند.
‫کدومشون بود دوباره؟
‫من راه زیادی رو اومدم تا امروز اینجا باشم
‫چون باور دارم یه سوءتفاهم پیش اومده.
‫مارکوس.
‫می‌دونم اون از خونواده‌ست، ‫ولی نباید یه چکش تخریب بفرستی
‫که کار یه تیغ جراحی رو انجام بده.
‫رویکردش... ناشیانه‌ست.
‫من ناشیانه رو به بی‌اثری ترجیح میدم.
‫تو به جز امضای چک و مشروب خوردن ‫با هم‌کلاسی‌های قدیمی چیکار کردی؟
‫این...
‫منظورم اینه...
‫الیوت در موقعیتی بود که کمک کنه.
‫گرفتن عفو برای کسی که به جرم جنایات جنگی ‫محکوم شده، دقیقا کار آسونی نیست.
‫محکوم شده؟
‫به دستور کی؟
‫سازمان ملل به خواست آمریکا عمل می‌کنه.
‫خیلی خنده‌داره وقتی شیطان تو رو ‫به خاطر استفاده از آتیش جهنم خودش محکوم می‌کنه.
‫ریاکاریشون به موقع برملا میشه، ‫قول میدم. ولی من...
‫اگه سگ جنگیت رو تو قفسش نگه نداری، ‫نمی‌تونم درست مانور بدم.
‫مارکوس حد و حدودش رو می‌دونه. ‫من تعیینشون می‌کنم.
‫یعنی چی؟
‫مطمئنا اینقدر ساده لوح نیستی.
‫هیچ مانوری نمی‌تونه اونها رو مجبور ‫به اعتراف به حقیقت کنه.
‫نقشه فقط برملا کردن ریاکاریشون نبود، بود؟
‫نه.
‫می‌خوای تو خاک آمریکا یه عبرت درست کنی.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫چون اسم تو روی همه‌ی حساب‌هایی ‫که با پول من پر شده، هست.
‫فکر نکردی اگه حقیقت رو بهم بگی، ‫من پول‌ها رو آزاد نمی‌کنم؟
‫تو همیشه از بچگی از شکار متنفر بودی.
‫بهونه‌های بچگونه می‌آوردی که خونه بمونی،
‫گرم بمونی، وقتی مردا ‫تو تاریکی و سرما می‌رفتن.
‫ولی وقتی ساعت‌ها بعد با ‫یه گراز ۱۴ سنگی به خونه برمی‌گشتیم،
‫حدس بزن کی خودشو جلو می‌انداخت ‫تا یه عاج به عنوان غنیمت برداره؟
‫همه‌ی افتخار، بدون هیچ خونی.
‫تقصیر منه.
‫من به مادرت زیادی بها دادم و گذاشتم ‫همچین ضعفی وقتی توله بودی، ریشه بدونه.
‫بعد گذاشتم بفرستت انگلستان
‫تا ظاهرا همه‌ی چیزای اشتباه رو یاد بگیری.
‫و حالا تو به سادگی فاقد غریزه‌ی لازم
‫برای همچین فداکاری عظیمی هستی.
‫واقعا اینطوری فکر می‌کنی؟
‫نه پسرم، این چیزیه که من می‌دونم.
‫من اون پسری که یه زمانی می‌شناختی نیستم.
‫- حرفا پوچن، توماس. ‫- گورت رو گم کن.
‫اینا چطور؟ اونا پوچ به نظر میان؟
‫شاید من اشتباه می‌کنم.
‫خواهیم دید.
‫هی، گرچن، متاسفم که دیر خبر دادم.
‫نمی‌دونستم به کی دیگه زنگ بزنم.
‫خوشحالم که تماس گرفتی. ‫می‌خواستم بدونم حالت چطوره.
‫چی شده؟
‫می‌دونم دقیقا درباره‌ی همه‌ی اتفاقایی که
‫بعد از کشته شدن عمه و عموم ‫سال پیش افتاد، حرف نزدم، ولی...
‫می‌خوام امتحان کنم.
‫بعد از حمله‌ی به خونه،
‫یه دوستی بود که تو اون شرایط کمکم کرد.
‫اونم مشکلات خودشو داشت،
‫و من تو اون شرایط بهش کمک کردم.
‫و برای یه مدت کوتاه، حس می‌کردیم یه تیمیم.
‫و بعد اون، اوم... اون ناپدید شد.
‫و یه مدتی بود که با هم حرف نزده بودیم.
‫اون اخیرا به یه مشکلی خورده،
‫و... فکر کردم می‌تونم بهش کمک کنم.
‫ولی اون الان تو یه وضعیت خیلی بدیه، ‫و من نگرانم اگه اینجا بمونم،
‫نمی‌دونم، من... شاید منم ‫دوباره به اون وضعیت بد برگردم.
‫دارم از اومدنم به اینجا پشیمون میشم.
‫به نظر میاد شما دو نفر سر یه تجربه‌ی ‫آسیب‌زای مشترک با هم صمیمی شدین.
‫این یه ارتباط قوی ایجاد می‌کنه،
‫ولی لزوما یه ارتباط سالم نه.
‫چند وقته این مرد رو می‌شناسی؟
‫کم و بیش کمتر از یه سال.
‫اونقدر طولانی نیست.
‫از طرز حرف زدنت درباره‌ش می‌تونم بفهمم ‫که بهش اهمیت میدی، خیلی زیاد.
‫ولی باید از خودت بپرسی
‫وقتی اوضاع آروم بشه، آیا هنوزم ‫همین حس رو خواهی داشت یا نه.
‫آره.
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونم چقدر برات سخت بوده درباره‌ی تجربه‌ت
‫بعد از حمله‌ی به خونه حرف بزنی.
‫این یه قدم بزرگ رو به جلوئه، رز.
‫ممنون که با من در میون گذاشتی.
‫یه لیوان مالبک لطفا. ‫هر کدوم رو که پیشنهاد می‌دین.
‫و هر چی دوستم اینجا داره می‌خوره.
‫مالبک عالی به نظر میاد. ممنون.
‫اولین بار کی متوجه من شدی؟
‫حدودا یه بلوک بعد از اینکه ‫سفارت دائم رو ترک کردم.
‫آیا فرانسه ضد جاسوسی رو
‫به هر دیپلماتی که به سازمان ملل می‌فرسته، ‫آموزش میده، خانم لوران؟
‫من در راه ملاقات با همتای بلژیکیم بودم.
‫دوست ندارم از قرارم جا بمونم.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، مامور ویور؟
‫من اخیرا به این پرونده‌های ‫طبقه‌بندی شده‌ی DGSE برخوردم
‫درباره‌ی مخالفین برجسته‌ی ایرانی که ‫الان در اتحادیه‌ی اروپا زندگی می‌کنن.
‫کجا پیداشون کردی؟
‫در دست ایرانی‌ها، که با توجه به
‫موج اخیر ترورهای هدفمندشون، مشکل‌سازه.
‫بله، این مشکل‌سازه.
‫من بیشتر از این خوشحال میشم ‫که اونها رو به رابط‌هام در DGSE بفرستم.
‫اوه، نیازی نیست. من اونجا دوستانی دارم.
‫اگه شرایط ایجاب کنه، ‫می‌تونم اونها رو براشون بفرستم.
‫نه، نه، نه. من می‌خواستم ‫بدونم آیا شما هیچ ایده‌ای دارین
‫درباره‌ی اینکه کی این اطلاعات رو درز داده.
‫امیدوارم شما تو نیویورک سرگردون نباشین
‫و همه‌ی دیپلمات‌های فرانسوی رو تعقیب نکنین.
‫نمی‌تونم بهتون بگم.
‫احتمالا ده‌ها مامور مخفی DGSE تو شهر هستن.
‫جاسوسا تو کل شهر در طول مجمع عمومی می‌چرخن.
‫حق با شماست. و به همین خاطر ‫ FBI یه مامور دون‌پایه‌ی بیچاره رو
‫به هر کتابخونه، مغازه‌ی کپی ‫فضای کار اشتراکی،
‫هر پرینتر رنگی عمومی که بتونه ‫یه برگ کاغذ چاپ کنه، می‌فرسته.
‫و روی اون برگ کاغذ نقطه‌های زرد کوچیکی هست،
‫که تاریخ، زمان و شماره سریال ‫پرینتر رو نشون میده.
‫اون مامور، اون مامور بیچاره...
‫...هر شماره سریال رو با مکان مربوطه‌ش ‫وارد یه پایگاه داده می‌کنه.
‫همه اینا برای اینه که وقتی من این نقطه‌ها رو ‫روی اطلاعات طبقه‌بندی شده پیدا می‌کنم،
‫بتونم اونها رو تا یه پرینتر تو گوشه‌ی پشتی
‫مغازه‌ی کپی سریع فرانک ‫تو خیابون ۳۴ و ۲ ردیابی کنم.
‫حالا، خوشبختانه برای من، متاسفانه برای اون،
‫یه ماه پیش به مغازه‌ی فرانک دستبرد زده شد.
‫دوربین‌های امنیتی مخفی ‫تو کل مغازه‌ش نصب کرد
‫و دو هفته پیش ساعت ۳:۴۳ بعد از ظهر، ‫زنی رو در حال قدم زدن ضبط کرد.
‫مسئول توسعه‌ی پایدار سازمان ملل
‫و مامور مخفی DGSE، ژاکلین لوران.
‫یه کم برافروخته به نظر میای، ژاکلین.
‫نگران نباش. نگران نباش.
‫- من دنبال برملا کردنت نیستم. ‫- پس چی می‌خوای؟
‫یه معرفی.
‫نور از طریق گوشی ناشناسش بهم پیام داد.
‫اون قراره امشب فرار کنه. ‫من در حالت آماده‌باشم اگه این کار رو بکنه.
‫فکر کردم تو و کاترین کل شب رو ‫صرف بررسی اطلاعات می‌کنین.
‫در واقع، اوم...
‫...این اطلاعات هیچ ربطی به فاکسگلاو نداشت.
‫پس دروغ گفتن به نور، کشته شدن برادرش، ‫همه‌ش بی‌فایده بود؟
‫بی‌فایده نبود، می‌دونی. کاترین داره ‫یه سرنخ رو دنبال می‌کنه.
‫ولی، آره، اون گلوله‌ی نقره‌ای ‫که امیدوار بودیم نبود.
‫می‌دونم چیزای زیادی ازت خواستم، رز.
‫من... من متاسفم.
‫من کسی نیستم که باید ازش عذرخواهی کنی.
‫من تمام تلاشم رو می‌کنم. ‫انتخاب‌های سخت بخشی از کاره.
‫کار تو. تفاوت اینجاست.
‫تو داوطلب شدی که یه مامور شب باشی، من نه.
‫کاترینه.
‫درسته. روال کار رو می‌دونم.
‫هی. لوران رو پیدا کردی؟
‫بیشتر از اون. راضیش کردم که همکاری کنه.
‫اون ادعا می‌کنه که سال‌هاست داره ‫اسرار دولتی رو به سولومون وگا می‌فروشه.
‫سال‌ها؟
‫هیچوقت نمی‌دونه این اطلاعات ‫کجا میره یا چطور استفاده میشه.
‫خب، در عوض چی گیرش میاد؟ پول نقد؟ ‫- بعضی وقتا.
‫وقتای دیگه، می‌تونن معامله کنن.
‫اطلاعات خارجی، خیلی محرمانه، ‫چیزای پرونده‌شکنی برای DGSE.
‫و فاکسگلاو چی؟
‫راستش، وقتی اسمش رو بردم ‫واقعا گیج به نظر می‌رسید.
‫اگه این سال‌ها ادامه داشته،
‫شاید فاکسگلاو فقط یه قطعه ‫از یه پازل خیلی بزرگتر باشه.
‫به زودی می‌فهمیم.
‫راضیش کردم که دو ساعت دیگه ‫با سولومون وگا قرار بذاره.
‫چطور این زمان برای آماده کردن ‫یه مامور دیگه کافیه؟
‫- نیازی نیست. من به قرار میرم. ‫- تو؟
‫وقت نداریم کسی رو بیاریم،
‫و من تنها کسی‌ام که اون من رو ندیده.
‫من به عنوان یه فروشنده‌ی احتمالی میرم.
‫تو دنبالش می‌کنی و می‌بینی که ما رو ‫به کسی بالاتر از خودش تو سلسله مراتب می‌رسونه یا نه.
‫از کجا می‌دونی لوران نمی‌خواد یه تله بذاره؟
‫نمی‌دونم، ولی حاضرم ریسک کنم.
‫آدرس رو برام بفرست.
‫سعی می‌کنم هر چقدر می‌تونم ‫تو اون منطقه تجسس راه بندازم،
‫ولی می‌خوام به عنوان ‫نیروی پشتیبان اونجا باشم.
‫خب، به یه نفر برای دیدن تصاویر نیاز داریم.
‫- تو و رز هنوز آشتی نکردین؟ ‫- اون به یه کم فضا نیاز داره.
‫نمی‌تونم همینطور ازش بخوام کمکم کنه.
‫خب، این من رو از درخواست کردن باز نمیداره.
‫چهار سال دیگه تحت همون حزبی ‫که اشلی ردفیلد رو به ما داد،
‫که دایان فار رو به ما داد
‫و همه‌ی چیزهای زننده‌ای که باهاش اومد.
‫غیرقابل تحمله.
‫مردم آمریکا لیاقت این رو دارن ‫که دوباره به نهادهاشون اعتماد کنن،
‫و باید بتونن راحت بخوابن
‫و بدونن که یه دست محکم روی فرمونه.
‫تو آخرین مناظره، شما از فرماندار هاگان
‫به خاطر چیزی که شما اون رو یه برنامه‌ی ‫نئو انزواطلبانه دونستین، انتقاد کردین.
‫به نظر شما، آمریکا باید... چه نقشی رو ‫باید در خارج از کشور ایفا کنه؟
‫بین زمانی که تو کمیته‌ی منتخب اطلاعات بودم
‫و نقشم تو دولت قبلی،
‫مردم آمریکا می‌دونن ‫موضع من در این مورد چیه.
‫اگه تو جایگاه ارزون قیمت نشسته باشی، ‫نمی‌تونی جهان رو رهبری کنی.
‫حالا، فرماندار هاگان می‌خواد از ناتو خارج بشه،
‫اشتراک اطلاعات با پنج چشم رو متوقف کنه، ‫اوم، بودجه‌ی سازمان ملل رو قطع کنه.
‫حالا، شاید اینطوری اون سیاست خارجی رو
‫از عمارت فرمانداریش تو ‫توپکا هدایت می‌کنه، ولی...
‫رابط DGSE ما تماس گرفت.
‫یه چیز جدید برای فروش؟
‫یه نفر.
‫اون مشتاقه که یه معرفی انجام بده.
‫ها.
‫سه روز بعد از عملیات تجسس ساترلند
‫تو اقامتگاه سفیر ایران.
‫به تصادف اعتقاد داری، سولومون؟
‫می‌دونم که نداری.
‫- پس ترتیبش رو بده. ‫- قبلا انجام شده.
‫مرد خوبی هستی.
‫من میگم که فرماندار درک ‫خیلی ضعیفی از نحوه‌ی کارکرد جهان داره.
‫آماده‌سازی‌ها برای فردا چطور پیش میره؟
‫طبق برنامه پیش میریم.
‫خوبه. یه جا رو تو کامیون برای من نگه دار.
‫واقعا؟
‫- واقعا. ‫- باشه.
‫ولی اینا افراد من هستن. ‫اونا از من دستور می‌گیرن.
‫افراد تو؟
‫نه. اونا به خواست پدر من خدمت می‌کنن،
‫همونطور که تو.
‫- با اون حرف زدی؟ ‫- باهاش ملاقات کردم، بله.
‫حالا نقشه رو می‌فهمم.
‫و؟
‫و من تایید می‌کنم،
‫بدون هیچ قید و شرطی.
‫- من الان تو راه برگشتم. ‫- تا وقتی تو فرود بیای ما آماده‌ایم.
‫مطمئن شو که همینطوره.
‫می‌تونیم صحبت کنیم؟
‫پیتر بهم گفت شما دو نفر کجا...
‫اقامت دارین.
‫چرا اینجایی، کاترین؟
‫اجازه بده حدس بزنم. ‫به کمکم برای یه کاری نیاز داری؟
‫من یه قرار با سولومون وگا دارم.
‫پیتر داره چند تا دوربین دور و بر ‫محل قرار نصب می‌کنه،
‫و امیدوار بودم تو بتونی به چند تا ‫فید امنیتی دیگه وصل بشی.
‫- مراقب اوضاع باشی. ‫- نه.
‫راستش، فکر می‌کردم بودنت اینجا دردسر باشه،
‫ولی واقعا مفید بودی.
‫منظورم اینه که، حتما یه چیزایی ‫از عمه‌ت تو وجودت هست.
‫درباره‌ی اون حرف نزن. تو اون رو نمی‌شناختی.
‫نه. جیمی هاوکینز
‫وقتی افسر پرونده‌ی من بود، ‫همیشه به سایدوایندر و غزال اشاره می‌کرد.
‫پس سال پیش کجا بودی؟ ‫بعد از اینکه اونا کشته شدن؟
‫وقتی من و پیتر داشتیم برای جونمون ‫فرار می‌کردیم، اون موقع نایت اکشن کجا بود؟
‫وقتی جسد هاوکینز پیدا شد، ‫همه‌مون ناپدید شدیم.
‫من و بقیه‌ی افسرهای پرونده.
‫نمی‌دونستیم که از داخل نفوذ کردیم یا نه.
‫برای همین همه‌ی تحقیقات رو متوقف کردیم ‫تا همه رو بررسی کنیم.
‫زمان ترسناکی بود.
‫نمی‌دونستم می‌تونم ‫به نزدیکترین افرادم اعتماد کنم یا نه.
‫و این سخت‌ترین بخش کاره، ‫فهمیدن اینکه کی هوای تو رو داره.
‫و تو بهم اعتماد داری ‫که هوای تو رو داشته باشم؟
‫- فکر می‌کردم من جزو خونواده نیستم. ‫- من سزاوار اینم.
‫ولی خونواده‌ها بزرگ میشن.
‫و اینکه من از یه غیرنظامی کمک می‌خوام ‫باید به تو نشون بده، از همه‌ی آدما،
‫که چقدر درمانده‌ام.
‫من قراره وارد موقعیتی بشم ‫که احتمالا همه دور و برم
‫دنبال کشتن من هستن.
‫و من در حال حاضر دوستای زیادی ندارم.
‫در حال حاضر، پیتر تنها چیزیه که من دارم.
‫پیتر تو گذشته برای من کافی بوده. ‫حالت خوب میشه.
‫خب، با این حال، واقعا بهت نیاز دارم.
‫نمی‌خوام تو موقعیتی قرار بگیرم ‫که به آدمای بیشتری آسیب برسونم.
‫من تموم کردم. دیگه نمی‌تونم این کار رو ‫دوباره انجام بدم. من اینطوری نیستم.
‫خب، ساده‌انگارانه است ‫که این کار رو درست و غلط ببینیم،
‫چون همه چیز نسبیه.
‫حالا، چیزی که می‌تونم بهت بگم
‫اینه که یه مامور خوب ‫عواقب کارهاش رو می‌دونه،
‫و یه مامور بد دیگه بهشون اهمیت نمیده.
‫و به اندازه‌ای که ارزش داره،
‫به نظر میاد عمه و عموت ‫مامورای عالی‌ای بودن.
‫و پیتر؟
‫باید معلوم بشه.
‫این تازه شروع کارشه تو این ماجرا.
‫ولی چیزی که می‌تونم بهت بگم اینه که ‫اون با بودن تو کنارش بهتره.
‫باشه.
‫ولی دیگه من رو تو تاریکی نذار.
‫اگه کمکم رو می‌خوای، ‫من می‌خوام همه چیز رو بدونم.
‫همین رو فهمیدم، برای همین ‫با معاون مدیر موزلی صحبت کردم،
‫و اون مجوز اضطراری برای مطلع کردن ‫تو از فاکسگلاو رو صادر کرده.
‫اون چیه؟
‫اون کیه؟
‫نور،
‫از تو می‌خوام با من بیای.
‫همین الان.
‫برای چی؟
‫لطفا.
‫می‌دونی، اگه بخوای ‫تو این قضیه بهم نارو بزنی،
‫من دستور دادم یه نسخه از ‫اطلاعات و فیلم‌های امنیتی
‫به مافوق‌های تو فرستاده بشه.
‫فهمیدی؟
‫تو عصبی هستی.
‫من خوبم.
‫الان بگو.
‫شاید اینطور به نظر نیاد، ولی اون حیله‌گره.
‫اون متوجه میشه.
‫من درباره‌ت تحقیق کردم.
‫وقتی ۱۲ ساله بودی به فرانسه رفتی،
‫بلافاصله بعد از دانشگاه برای ‫کشور پذیرفته‌شده‌ت کار کردی.
‫ماموریت‌های دیپلماتیک تو تونس، بغداد، موصل.
‫به نظر میاد یه زمانی ‫واقعا کارت رو دوست داشتی.
‫می‌خوای بدونی چرا، اینطور نیست؟
‫فوریه‌ی ۲۰۱۵، من به ‫دفتر مرکزی فراخوانده شدم
‫و بهم گفته شد که من به طرز تحسین‌برانگیزی ‫تو صحنه به کشورم خدمت کردم،
‫ممنون،
‫ولی این بخش از حرفه‌م تموم شده.
‫مهم نبود که من تازه به متوقف کردن ‫یه جنگ داخلی تو کامرون کمک کرده بودم.
‫تاثیر کل حرفه‌م به یه عدد خلاصه شد.
‫سنم.
‫سه سال رو پشت یه میز تلف کردم.
‫و بعد یه مرد با اطلاعاتی بهم نزدیک شد
‫که DGSE به شدت بهش نیاز داشت.
‫و در عوض، من بهش یه سری اطلاعات دادم
‫که انقدر بی‌اهمیت بودن که حتی یادم نمیاد.
‫و بعد از اون، دفتر مرکزی تصمیم گرفت
‫که من هنوز یه ذره جون تو وجودم مونده.
‫مسئله این نیست که دیگه کارم رو دوست ندارم.
‫خیلی زیاد دوستش دارم.
‫همونطور که من حدس می‌زنم تو هم همینطور.
‫من یه تصویر دارم.
‫منم همینطور. کد در رو گرفتی؟
‫آره. آره، گرفتمش.
‫فکر کنم آپارتمان رو می‌بینم.
‫تو طبقه‌ی سوم، گوشه‌ی جنوب غربی، ‫درست مثل چیزی که لوران گفت.
‫ولی از اینجا داخلش رو نمی‌تونم ببینم.
‫- تو می‌تونی؟ ‫- نه.
‫ولی من فقط دو تا نما از اونجا دارم.
‫تا جایی که می‌تونستم بدون اینکه ‫بهشون شک بره، نزدیک شدم.
‫اگه چیزی دیدی بهم خبر بده، باشه؟ ‫حرکت، چراغ، هر نشونه‌ای از زندگی.
‫بقیه‌ی ساختمون کاملا سوت و کور به نظر میاد.
‫تعجب نمی‌کنم اگه اونا اینجارو برای ‫ملاقات‌هایی مثل این خریده باشن.
‫برای این کار به پول خیلی زیادی نیاز هست.
‫فکر نمی‌کنی من بعد از این همه مدت یهویی ‫مسلح بشم، اینطور فکر می‌کنی؟
‫همیشه نمیشه به دوستای جدید اعتماد کرد.
‫- قصد توهین نداشتم. ‫- برداشتی نکردم.
‫اونا سالمن.
‫- الیزابت، از دیدنت خوشبختم. ‫- همچنین.
‫با من بیا.
‫بیرون ساختمون مهمون دارین.
‫مراقبشون باش.
‫یه دقیقه صبر می‌کنم.
‫من می‌خوام به سمت غرب، ‫به ساختمون بالای کافی‌شاپ برم.
‫یه زاویه‌ی دیگه از اوضاع بگیرم.
‫صبر کن، اونا دارن به سمت ساختمون تو میان.
‫- دارن چیکار می‌کنن؟ ‫- فقط گشت می‌زنن.
‫اونا رو تو دوربین امنیتی کافی‌شاپ دیدم.
‫- دارن به سمت خیابون ۱۶۷ میرن. ‫- وقتی رفتن، من میرم پایین.
‫باید می‌دیدی چطور تو بغداد ‫از خودش مراقبت می‌کرد.
‫برای یه زن جوون اصلا آسون نبود.
‫خیلی بهم لطف داری. ‫اون مردهای ریتیون عوضی بودن.
‫یه نفر باید حدشون رو بهشون نشون می‌داد.
‫با این حال، بعد از این همه سال، ‫دیدنش یه سورپرایز خوب بود،
‫و خیلی هم خوب داره برای خودش زندگی می‌کنه.
‫- به اندازه‌ی کافی خوب نیست. ‫- این چیزیه که تو رو پیش من آورده؟
‫درآمد اضافی؟
‫ژاکلین بهم گفت تو اطلاعات می‌خری.
‫اون اینو گفت؟ دیگه چی بهت گفت؟
‫تو می‌تونی دروغ رو از یه کیلومتری تشخیص بدی، ‫و من باید خودمو تو خونه نگه دارم
‫مگه اینکه... من جدی میگم.
‫خب این نصیحت خوبیه.
‫بیا ببینیم بهم میایم یا نه.
‫لعنت. رز، هیچی نمی‌تونم ببینم.
‫باید جامو عوض کنم.
‫- از تیم سولومون خبر داری؟ ‫- صبر کن.
‫- یکیشون رو گم کردم. ‫- خب، کجان؟
‫یکی از مردا برگشت.
‫کوچه‌ی گوشه‌ی شمال غربی ‫ساختمونی که تو ازش اومدی.
‫باشه، من میرم جنوب.
‫ببینم می‌تونم به یه ساختمون دیگه برم یا نه.
‫پیتر، برو شرق.
‫- چی؟ ‫- فقط بهم اعتماد کن. برو شرق.
‫باشه.
‫زود باش.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی نگو.
‫نمی‌دونم چطور، ولی اونا ‫به ارتباطات ما گوش میدن.
‫- باشه، من صدامو قطع کردم. مطمئنی؟ ‫- اونا دور تا دور ساختمون هستن.
‫هر بار که تو جهتت رو عوض می‌کنی، ‫اونا هم همین کارو می‌کنن.
‫اونا دارن به ما گوش میدن.
‫اونا می‌دونن ما اینجاییم.
‫کاترین.
‫مدیریت توسعه‌ی قابلیت‌ها، ‫قراردادها من رو در مجاورت نزدیک
‫به اطلاعاتی که به سختی به دست میان، ‫دسترسی داشته باشم.
‫همین؟
‫خیلی از پیمانکاران وزارت دفاع ‫مجوز خیلی محرمانه دارن.
‫چی باعث میشه دسترسی تو انقدر خاص باشه؟
‫این جدیدترین قرارداد ما خواهد بود.
‫بخش سایبری برای NSA
‫در خط مقدم امنیت شبکه برای دولت فدرال.
‫و به همین راحتی، تو آماده‌ای ‫که به کشورت خیانت کنی؟
‫اگه قیمت مناسب باشه.
‫برو بهش رسیدگی کن.
‫خب...
‫می‌تونیم معامله کنیم؟
‫من هیچکدوم از اونا رو هیچ جا ندارم. ‫من... حتی نمی‌تونم بهت بگم کجا بری.
‫یه چیزی جور می‌کنم.
‫باید حواسشون رو پرت کنیم. ‫یه مسیر باز کنیم تا من بتونم به کاترین برسم.
‫باشه. مراقب باش.
‫ارتباط رو وصل می‌کنم.
‫صبر کن، فکر کنم یه حرکتی ‫تو طبقه‌ی چهارم می‌بینم.
‫یه آپارتمان خالی تو گوشه‌ی شمال شرقی هست.
‫میرم پایین، ببینم می‌تونم ‫دید بهتری داشته باشم یا نه.
‫می‌دونیم که اون یه جایی تو ساختمونه.
‫باید از پشت بوم شروع کنیم و بیایم پایین.
‫به یه نفر برای پوشش سمت جنوب نیاز داریم.
‫گرفتم. من پشت بوم رو ‫بررسی می‌کنم و میام پایین.
‫ریسک داره، اینطور نیست؟
‫اینکه رابطه‌مون رو برای ‫یه دوست به خطر بندازیم؟
‫منظورت چیه؟
‫اگه من با الیزابت جلو برم و جواب نده،
‫احتمالا به رابطه‌ی ما پایان میده.
‫من اطمینان دارم که ‫تو از اون راضی خواهی بود.
‫به همون اندازه که از من راضی بودی.
‫می‌تونم یه کلمه باهاتون صحبت کنم؟ خصوصی.
‫می‌دونی، تو این کار، چیزی که بهش نیاز داریم، ‫چیزی که براش ارزش قائلیم،
‫منابع قابل اعتماد هستن.
‫آدمایی که می‌دونیم می‌تونیم بهشون اعتماد کنیم ‫که چیزی رو که میگن می‌تونن تحویل بدن.
‫به همین دلیله که ما برای ‫بررسی منابعمون وقت می‌ذاریم،
‫دارایی‌هایی رو پرورش میدیم ‫که می‌تونیم بهشون اعتماد کنیم.
‫و به همین دلیله که تو همه‌ی ‫این سال‌هایی که این کار رو انجام دادم،
‫حتی یه بار هم یه منبع ما رو به کس دیگه‌ای ارجاع نداده.
‫مشکل نیویورک همینه.
‫موش‌های زیادی هست.
‫نه!
‫نه، نه، نه. بشین.
‫ریلکس باش.
‫تو... قراره هر چیزی که درباره‌ی ‫پیتر ساترلند می‌دونی رو بهم بگی
‫و دقیقا اینکه نایت اکشن چیه.
‫یه نفر دیگه داره به سمت جنوب ساختمون میاد.
‫گرفتم.
‫تقریبا رسیدم.
‫شوخی می‌کنی.
‫آره، همه جا رو گشتم. اون اینجا نیست. ‫زیرزمین، پشت بوم، هیچ جا.
‫- باید همه‌ی اتاق‌ها رو چک کنیم. ‫- اون حرومزاده رو می‌کشم.
‫ما دید داریم.
‫ساترلند!
‫اونا دنبالم هستن!
‫- پیتر؟ ‫- یه راه خروج از زیرزمین پیدا کردم.
‫- کجا برم؟ ‫- می‌تونی خودت رو به خیابون آمستردام برسونی؟
‫یه اتوبوس داره الان میره. ‫داره به سمت غرب میره.
‫- من تو راهم. ‫- دوباره بیرون جلوی ساختمون!
‫- لعنت. ‫- به اتوبوس رسیدی؟
‫- به زور. خطری ندارم؟ ‫- آره.
‫هفت تا ایستگاه. میام دنبالت.
‫تا جایی که بتونیم مراقب اوضاع هستیم. ‫یه وسیله پیدا کن.
‫- هی. ‫- اونا رفتن.
‫حالا دیگه خطری نداری.
‫زود باش. شک دارم بیشتر از پنج دقیقه وقت ‫داشته باشی قبل از اینکه اونا متوجه بشن.
‫یه کاریش می‌کنم.
‫- پیتر کجاست؟ ‫- من نمی‌دونم پیتر ساترلند کیه.
‫- نمی‌دونی اون کیه؟ ‫- نه.
‫عجله کن.
‫قسم می‌خورم نمی‌دونم ‫درباره‌ی چی حرف می‌زنی.
‫حتی نمی‌دونم چی بگم که قانعت کنم.
‫خب، شاید، اگه یه حوله ‫و یه سطل آب بیارم، قانعت کنم.