‫ زمان
‫ فضا
‫ واقعیت
‫ بیشتر از یک مسیر خطیـه
‫ منشوری از احتمالات بی‌پایانه،
‫ که یک انتخاب می‌تونه منجر به ‫ بی‌نهایت واقعیت بشه،
‫ که باعث ایجاد دنیاهایی متناوب ‫ از اونایی که می‌شناسید می‌شه
‫ من «واچر» هستم ‫ (ناظر)
‫ راهنمای شما در این ‫ واقعیت‌های جدیدِ گسترده
‫ همراهم باشید و به این سؤال بیندیشید...
‫«چه می‌شود اگر...؟»
‫ کهکشان از دید شما، ‫ صدها میلیارد نقطه از نور
‫ اما جایی که شما نور می‌بینید، من دنیاها ‫ و داستان‌های بی‌شماری می‌بینم که اونا رو پر می‌کنه
‫ اما در چندجهانی از بی‌نهایت احتمالات،
‫سرنوشت شما توسط ماهیت‌تون یا ‫ماهیتِ جهانـتون تعیین می‌شه؟
تـرجـمـه از مـرتـضـی Morteza_Lkz
‫بندازش! همین حالا بندازش!
‫تو کی هستی؟
‫خودت رو معرفی کن
‫کی، من؟ ‫من فقط یه آشغال‌جمع‌کن معمولی‌ام
‫اما یک اسمی هست که شاید ‫منو با اون بشناسی
‫وای، خدا. استار-لرد!
‫من طرفدار پروپاقرصِ کاراتون هستم. ‫اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫این واکنشی نبود که انتظارشو داشتم
‫هی، هی، هی، هی، هی. ‫نکنین! یه‌کم احترام خوبه‌ها
‫ایشون استار-لرد هستن، قانون‌شکنِ افسانه‌ای
‫از ثروتمندها می‌دزده و به ضعفا می‌ده
‫نباید تعظیم کنیم؟ ‫حس می‌کنم باید تعظیم کنیم
‫یعنی، مگه اینکه بخواید زانو بزنیم
‫- هیچ‌کدومش لازم نیست ‫- خواهشاً
‫- شما ارباب هستید ‫- نه عنوان رسمی‌ایه،
‫نه من باهاش راحتم
‫البته که تواضع به خرج می‌دی. ‫استار-لرد عالی
‫کاش مجبور نبودم اونو ازت بگیرم
‫قطعاً چیزی با این قدرت ‫توی دستای من براش بهتره
‫فقط چون رئیسم، رونان، خیلی خیلی سخت‌گیره
‫اما بدم نمیاد شغلمو تغییر بدم
‫ممنون از علاقه‌ای که نشون دادی، ‫ولی ظرفیت‌مون تکمیله
‫اوه، کاملاً. کاملاً درک می‌کنم. ‫اما حداقل الان می‌تونم باهات یه مبارزه کنم
‫باشه اگه واقعاً همچین چیزی رو می‌خوای
‫اوه، باعث افتخارمه
‫- اوه. نباید از اسلحه استفاده کنم؟ ‫- هرطور مایلی
‫- واقعاً؟ ‫- خواهش می‌کنم
‫نه، مشکلی نیست
‫- می‌ذارمش کنار ‫- اشکالی نداره
‫- مطمئنی؟ ‫- شروع کن، با اسلحه
‫چقدر سخاوتمند
‫- حاضری؟ ‫- اوه، بله
‫اوه
‫ناامیدم نمی‌کنی، ارباب من. ‫چقدر چست و چابک
‫من اینجام. منو بزن
‫- اوه. ارباب من! نمی‌خواستم... ‫- برای همین اینجاییم
‫دوباره بزن. اما این‌بار، سریع‌تر
‫- محکم‌تر ‫- جدی؟
‫اصلاً تکون نخوردم. بزن منو
‫همون کارهای عالی استار-لرد
‫حالا دیگه حس بدی دارم
‫خب، از این بدترم استخدام کردم
‫تکون نخور، یغماگر. ‫تعدادمون ازت بیشتره
‫این‌طور به‌نظر میاد، ‫اما یه یغماگر هرگز تنها سفر نمی‌کنه
‫گفتم: «یه یغماگر هرگز تنها سفر نمی‌کنه»
‫یه‌جور تکیه‌کلامه؟
‫یه لحظه نگرانم کردی
‫- اون زیبای خفته کیه؟ ‫- یه عضو جدید. دنبال اینم بود
‫اوهوم
‫امضای حرارتیش فوق‌العاده‌ست
‫می‌دونی، اگه می‌خواستم ‫واقعا خوش بگذرونیم،
‫مثل قدیما عمل می‌کردیم
‫و این آدم بده رو به بالاترین قیمت می‌فروختیم
‫اگه بازم مثل قدیما عمل می‌کردیم، ‫الان نصف دندونات نبود
‫تازه، ترجیح نمی‌دی ازش برای کمک به
‫ستارۀ در حال مرگِ کریلوریان‌ها استفاده کنم، ‫منظومه‌شون رو از انقراض نجات بدیم؟
‫خودت به خوبیِ من می‌دونی، ‫هیچ گنجی به اندازۀ کار خوبی که
‫باهاش می‌شه کرد، ارزش نداره
‫رفیق خودمی
‫ گرچه سرنوشتِ قهرمان ما ‫ ممکنه توی ستارگان بالا باشه،
‫ اما شروع سفرش خیلی زمینی‌تر بود
‫از زندگی توی حباب خسته شدم [ زمین، واکاندا - سال 1988 ]
‫یک جهان اون بیرونه، «بابا»
‫بله، جهانی از جنگ، خشونت، نفرت
‫اون جهان هیچ‌چیز برای ارائه به واکاندا نداره
‫باید چیزای بیشتری باشه. ولی باید ‫اون‌قدر شجاع باشیم که دنبالش بگردیم
‫کاملاً متوجه‌ام، پسرم
‫با اینکه خونِ یک پادشاه توی رگ‌هات ‫جریان داره،
‫اما توسط قلبِ یک کاوشگر پمپ می‌شه
‫اما به‌عنوان کسی که ،در دنیای بزرگ‌تر قدم گذاشته
‫بذار این اطمینان رو بهت بدم،
‫که اون بیرون فقط نابودی و درد ‫پیدا می‌کنی
‫اون مردم روش زندگیِ ما رو درک نمی‌کنن
‫ اونچه بهش می‌گید سرنوشت ‫ فقط یک معادله‌ست،
‫ محصول متغیرها
‫ مکان درست، زمان درست، ‫ یا در نمونه‌هایی،
‫ مکان اشتباه در زمان اشتباه
‫ همونطور که سرنوشت می‌خواد، ‫ در همون لحظه،
‫ یک فضاپیمای یغماگر در حال اومدن به زمین ‫ برای ربودن فرزند ایگو بود
‫چه خفن
‫ اما در این جهان،
‫ یاندو اون کار رو به زیردست‌هاش سپرد
‫شما احمقا بچۀ اشتباهی رو آوردین
‫یواش‌تر، کاپیتان
‫دوتا سوراخ دیدن، دوتا سوراخ شنیدن، ‫یک سوراخ خوردن
‫همه‌چی جور درمیاد
‫این بچه واقعاً شبیهِ پیتر کوئیل‌ـه به‌نظر شماها؟
‫معلومه. نمی‌دونم. ‫برای من همۀ آدما شبیه همن
‫تشعشعات کیهانی که گرفتیمش ‫داشت صفحه رو می‌شکوند
‫اگه چیزی توی اون سیاره باشه ‫که به اون سیاره متعلق نباشه، همینه
‫خب، خونۀ من روی یک شهاب‌سنگ ‫ویبرانیومی باستانی ساخته شده
‫اصلاً از این اتفاقات زیاد نترسیدی، بچه‌جون
‫اصلاً اون بیرون تنها چی‌کار می‌کردی؟
‫- جهان رو می‌گشتم ‫- باحال به‌نظر میاد
‫ولی چرا به یک جهان اکتفا کنی؟
‫وقتی می‌تونیم همه‌شون رو بهت نشون بدیم
[ بیست سال بعد ]
‫- یغماگران! ‫- یغماگران!
‫استار-لرد، اگه بخوای موردعلاقه‌تو بگی...
‫جداً، نمی‌تونم بگم
‫می‌دونم، می‌دونم، کلی سرقت، ‫نجاتِ کلی سیاره
‫با این وجود، باید حتما یکی داشته باشی
‫چطور می‌تونی فقط یکی رو انتخاب کنی؟
‫اوه! سرقت بانک مرکزی تارناکس چهار چطوره؟
‫آسیب زدن به اسکرول‌ها ‫همیشه حال می‌ده، نه؟
‫اون کار خرجِ دندونای کرگلین شد
‫وقتی نیروی مقاومت آنکاران رو ‫مسلح کردین چطوره؟
‫اوه، رفیق. به‌زور از اونجا ‫جون سالم به‌در بردیم
‫دقیقاً چطوری جلوی ثانوس، ‫تایتان دیوانه رو،
‫از نابود کردنِ نصف دنیا گرفتین؟ ‫اوه، نه
‫اون‌قدری بزرگ هستم که موقع اشتباه، بپذیرمش
‫تچالا نشونم داد برای واگذاریِ منابع جهان
‫راه‌های بیشتری هست
‫گاهی وقتا بهترین اسلحه‌ت ‫یه بحث خوبه
‫بله، بله، فرمانده
‫اگرچه هنوز مدعی‌ام نقشه‌م ‫خالی از لطف نبوده
‫- باز شروع شد ‫- لطفاً
‫مطمئنم بازم فقط کشتار دسته‌جمعیـه، گنده‌بک
‫و منم مطمئنم مؤثره
‫پولت اینجا ارزشی نداره
‫- خواهش می‌کنم ‫- نه، جداً. فقط پول نقد قبول می‌کنیم
‫شرمنده، پول نقد دارم
‫وایسا. تو استار-لردی
‫تو سرزمینم رو از حملۀ کری‌ها ‫نجات دادی
‫- فقط یه روز زمان برد ‫- نه، چند روز بود
‫شیش روز، در واقع. بیا ازمون یه عکس بگیر ‫تا برای همسر و دخترم بفرستم
‫ترجیح می‌دم...
‫باید یکی دیگه بگیریم. ‫خیلی بد افتادی. من عالی افتادم
‫- مطمئنم خوبه ‫- نه، تمنا می‌کنم
‫- واقعاً خیلی مزخرف افتادی ‫- نمی‌دونم
‫از جای من که خیلی خوشتیپ به‌نظر می‌رسه
‫نبیولا
‫سلام، چاچا
‫غنیمت خیلی ارزشمندی داری
‫اون گنده‌بک می‌دونه اینو داری؟
‫منظورت پدرته؟
‫شانس آورده که گنده‌بک صداش می‌کنم
‫می‌دونی، الان دیگه باغبونی می‌کنه
‫باید باهاش حرف بزنی. ‫واقعاً تغییر کرده
‫گذشته تغییر نمی‌کنه
‫تو هنوز گذشته‌ت رو به گردنت داری
‫هیچ‌وقت به برگشتن فکر کردی؟
‫چیز زیادی برای برگشتن وجود نداره
‫وقتی بچه بودم، یاندو سعی کرد ‫منو به واکاندا برگردونه...
‫ولی نابود شده بود
‫متأسفم
‫فقط یه جنگ بی‌معنای دیگه
‫بابا هشدار داده بود انسان‌ها فقط همینو می‌دونن. ‫معلوم شد حق با اون بوده
‫تو خونه‌ت رو از دست دادی، ‫و حالا خونۀ بقیه رو نجات می‌دی
‫اینه اسم این داستان، ها؟
‫یه همچین چیزی
‫خب پس، منم یه کار برات دارم
‫بهش می‌گن «اخگرهای پیدایش»
‫غبار کیهانی غنی از مواد مغذی ‫یک ابرنواختر باستانی
‫با قدرت قابل‌سکونت کردنِ ‫تمامیِ اکوسیستم‌ها
‫با چند گرمش، می‌شه یه سیاره در حال نابودی رو ‫توی چند دقیقه نجات داد
‫و با اون مقداری که ما ازش حرف می‌زنیم...
‫می‌تونیم به میلیاردها نفر توی میلیون‌ها جهان ‫غذا بدیم،
‫و گرسنگی رو در سراسر کهکشان ‫ریشه‌کن کنیم
‫به کاپیتان قتل عام این حرفو نگو. ‫ممکنه لذتش رو از بین ببری
‫این جدیده خیلی خنده‌داره
‫- فکر می‌کردم تنها کار می‌کنی، دخترم ‫- وایسا، وایسا، وایسا
‫یعنی می‌گی اون از نسل توئه؟
‫- فرزندخونده ‫- داستانش طولانیه
‫سعی کردم بفرستمشون پیش مشاور
‫- خب هدف کیه؟ ‫- تانلیر تیوان، معروف به...
‫«کلکتور»؟
‫همون بی‌رحم‌ترین پادشاه ‫توی عالم زیرزمینی کهکشان؟
‫- وایسا، فکر می‌کردم تو باشی ‫- بودم
‫ولی وقتی شرارت رو گذاشتم کنار،
‫تیوان یه فرصت دید ‫و اون جایگاه رو پر کرد
‫همه موافقیم که کلکتور خطرناکه
‫محض اطلاع، کلکتور شامل خدمات دندون نمی‌شه
‫این خودکشیه، تچالا. ‫حتی منم نمی‌تونم از تجهیزات دفاعیش رد بشم
‫می‌فهمی؟ این روانی بهت لطف نمی‌کنه بکشتت
‫به یه پروژۀ علمی تشریحت می‌کنه،
‫هرچی مونده باشه رو قاب می‌کنه ‫و می‌زنه به دیوار
‫پس تو رو ممتنع بنویسم؟
‫تا وقتی پای کلکتور توی این قضیه وسط باشه، ‫ما نیستیم
‫شاید تو روح این سفینه باشی، ‫اما من هنوز کاپیتانم
‫ما یغماگریم. ‫از مبارزه پا پس نمی‌کشیم
‫نه، نه. ما از ثروتمندا می‌دزدیم ‫و به فقرا می‌دیم،
‫درست مثل همون رفیق قهرمانِ زمینی‌تون، نه؟
‫- رابین لیچ ‫- رابین هود
‫هرچی. روش ما اینه
‫ما تا الان خُرده‌دزدی می‌کردیم
‫اگه می‌خوایم واقعاً کهکشان رو تغییر بدیم، ‫دستاوردهای زیادی بدست بیاریم،
‫پس وقتشه بانک بزنیم
‫وای خدا. هیچ‌وقت توی نه گفتن بهت ‫خوب نبودم، پسر
‫کلکتور علاقۀ زیادی به گیاه‌ها و حیوانات ‫نامتعارف داره
‫اخگر کنار بقیۀ فتوحاتش نگهداری می‌شه، اینجا
‫موزه‌ای که پایگاه عملیاتیش هم هست
‫یک کلونی معدنی توی سر جداشدۀ ‫یک موجود الهی باستانی
‫«محفل سیاه» کار امنیتی رو انجام می‌دن
‫ازم قبول کن، این خبر بدیه. ‫چطور می‌خوای از کنارشون رد بشی؟
‫این‌کارو نمی‌کنم. مثل یه خانم ‫در می‌زنم
‫بانو نبیولا. کاپیتان اودانتا
‫اومدم شما رو ببرم پیش استادم
‫من و یاندو به‌عنوان فروشنده می‌ریم
‫تا اون گوی که از موراگ پیدا کردین ‫رو براش تخلیه کنیم
‫اما در واقع، این تچالاست که داخله
‫رئیس امنیتی‌مون، پراکسیما میدنایت
‫انگار با نمایشگاه موزه رو می‌گردونن
‫صبر کنید. اسکن امنیتی
‫و اینجاست که تو حواسشون رو پرت می‌کنی
‫بس کن. فکر کردم قراره ادا دربیاریم
‫آره خب، جرئت داری بازم ‫منو کاپیتان قتل عام صدا کن، تازه‌کار
‫کاپیتان قتل عام...
‫یغماگرا شروع به آشوب می‌کنن، ‫که توجهِ محفل سیاه رو جلب می‌کنه
‫یه مشکل داریم
‫تمام واحدها بیاید به موقعیت ما
‫حالا، یاندو و نبیولا بی‌دردسر ‫حواس کلکتور رو پرت می‌کنن،
‫تا من بتونم برم دنبال اخگر بگردم
‫محشره
‫نکته‌ای ندارم. یه نقشۀ بی‌نقص
‫اصلاً مگه می‌شه خوب پیش نره؟
‫معرفی می‌کنم، ‫تانلیر تیوان، کلکتور
‫اوه، نبیولای عزیزم
‫واقعا که دیدنت مایۀ...
‫دلگرمیه. منو ببخش، دست خودم نیست
‫هی تو، عجیب‌غریب. ‫اگه برات فرقی نمی‌کنه،
‫ترجیح می‌دم زودتر تمومش کنیم
‫فقط و فقط کار؟
‫و فکرشو بکن من اون‌قدر عمر کردم ‫که یادمه یغماگرا کِی بامزه و شوخ بودن
‫چی می‌شه گفت؟ ‫سربه‌راه شدیم و منم خسته‌کننده شدم
‫هی، اگه اراجیف‌تون تموم شده، ‫چیزی که خواسته بودی رو آوردم
‫اه
‫کلکسیون از اونی که پیش‌بینی کرده بودم ‫خیلی بزرگ‌تره
‫این‌همه رنج برای چی؟
‫حدس می‌زنم برای یه چیز بزرگ ‫داره خسارت می‌ده
‫یا کوچیک، اگه حرفمو گرفته باشی
‫به‌عنوان یه اردک زیادی لفظ قلم حرف می‌زنی
‫این حرف، قربان، واقعا کوته‌بینیه
‫می‌دونی، دنبال یه چیزی هستم
‫اخگرهای پیدایش. ‫می‌دونی کجا می‌شه پیداشون کرد؟
‫گیاهان کیهانی، ته راهرو
‫جای غول‌های یخی برو سمت چپ، ‫و جای کرونان‌ها برو راست
‫اونجا تابلوی ادبیات الف‌ها رو می‌بینی، ‫ولش کن اونو، خواب‌آوره
‫گندش بزنن
‫نشونم بده
‫می‌دونی چی می‌گن: ‫«وقتی بدشانسی آوردی،»
‫«همیشه برو جای اردک‌ها»
‫- مطمئنم کسی همچین چیزی نگفته ‫- اوه، چرا می‌گن
‫- واقعاً؟ ‫- کاملاً
‫یغماگران؟
‫انحرافی بود. آژیرها رو بزنید، ‫ساختمون رو ببندید
‫چراغ چشمک‌زن
‫همیشه می‌دونی چطور قضیه رو مفرح کنی
‫صبر کن، باید آب بدنم رو تأمین کنم
‫- رفیق، باید بریم ‫- کجا می‌ری؟ برگرد
‫دیوونه شدی؟ ساعت خوشی تازه شروع شده
‫امکان نداره
‫پسرم، تچالا، ولیعهد واکاندا،
‫توسط یک فضاپیمای بیگانه ‫از زمین ربوده شده
‫اگه اطلاعاتی از مکان او دارید،
‫از شما می‌خوایم به این پیام پاسخ بدید
‫- و تچالا... ‫- بابا
‫...اگه اون بیرون هستی،
‫تو تنها نور روشن توی میلیاردها ‫آسمان شب هستی،
‫و تک‌تک اونا رو می‌گردیم ‫تا پیدات کنیم
‫در این سفینه یا بعدی
‫اوه، چاچا، امیدوارم درک کنی
‫من یه بدهی به کلکتور داشتم ‫و تو بدهیم رو صاف می‌کنی
‫تچالا، حالا وقت یکی از اون فرارهای بزرگـته
‫تو خوبی، پسر؟
‫بهم دروغ گفتی!
‫داشتم ازت مراقبت می‌کردم
‫داریم از مأموریت حرف می‌زنیم؟ ‫یا «مسائل خانوادگی»ـه؟
‫تو بهم گفتی سرزمینم نابود شده
‫خانواده‌م کشته شدن
‫این کجاش مراقبت کردنه؟
‫گمونم مسائل خانوادگیه
‫گاهی اوقات باید یه دروغ بشنوی ‫تا حقیقت رو ببینی
‫تو درست مثل منی، تچالا
‫من هیچیـم مثل تو نیست
‫تو یه کاوشگری، استار-لرد
‫و برای آدمایی مثل تو، مثل ما، ‫گذشته چیزی جز یه زندان نیست
‫تو اون پایین به اونا متعلق نیستی
‫تو این بالا به ما متعلقی، ‫با خانواده‌ت
‫شما خانوادۀ من نیستین
‫هرگز نبودین
‫لعنت، ناراحت شدم
‫کلکتور آماده‌ست تو رو ببینه
‫باید به‌خاطر اون مزخرفات اونجا با نبیولا ‫ازت عذر بخوام
‫من از نمایش متنفرم
‫لباست چیز دیگه‌ای می‌گه
‫از من چی می‌خوای، تیوان؟
‫یه جعبۀ خالی توی مغازه هست
‫که نتونستم قطعۀ درست ‫براش رو پیدا کنم
‫من فقط یه آدم معمولی‌ام، ‫اثر هنری نیستم اصلاً
‫باید اقرار کنم حالا که خودم می‌بینمت، چرا هستی
‫مطمئنی نمی‌تونی پرواز کنی یا با ‫چشم‌هات لیزر بزنی؟
‫بیا امتحانش کنیم تا بفهمی
‫خیر. توی قفس ترجیح می‌دم باشی
‫جایی که ازش اومدم،
‫تاریخ هرگز با کسایی که مردم رو ‫توی قفس زندانی می‌کنن، خوب تا نکرده
‫ماو، یادداشت کن
‫به‌نظر واقعا یه ابرقدرت داره
‫می‌تونه فقط با تقدس‌نماییش ‫حوصلۀ یه نفر رو سر ببره
‫بیاید فضای محفظه رو هدر ندیم
‫تشریحش کنین و باقی‌مونده‌هاشو ‫نگه دارین
‫دختر من
‫چطور تونستی این‌کارو باهامون بکنی؟
‫با بهترین دوستم، تچالا. ‫خیلی شروری
‫ولی خب، هر داستانی دو وجه داره
‫آروم باش، تازه‌کار. اومدم نجاتتون بدم
‫تو کسی نیستی که نظرتو عوض کنی
‫اوه، نکردم. نقشه از اولم همین بود
‫از همون اول به تچالا گفتم که کلکتور دنبالشه
‫- این چه کاریه؟ ‫- بیشتر یه حیله‌ست
‫من به کلکتور یه بدهی دارم
‫و خب، اونم طلبشو می‌خواد
‫- و چی می‌خواد؟ ‫- به‌طور خلاصه، چاچا
‫دربارۀ اون سفینه واکاندا اطلاعی نداشتم
‫فقط می‌دونستم که فرصتی پیش اومده ‫تا بدهیـمو با کلکتور صاف کنم،
‫و اخگر رو درست از بیخ گوشش بدزدم
‫پس همۀ اینا جاسوسی سه‌جانبه بوده؟
‫چی؟ استار-لرد
‫هی، این فکر تچالا بود که به شما نگیم
‫چون می‌دونست هرگز نمی‌ذارم پاشو ‫داخل یه تله بذاره
‫ببین کارمون به کجا کشیده
‫همه‌ش انحرافی بوده،
‫که پوشش لازم برای گرفتنِ این بدست بیاد، ‫اخگرهای پیدایش
‫لعنتی. کارتون درسته
‫- تچالا چی؟ ‫- نیازی به نگرانی نیست
‫نقشه فرارش نزدیک سینه‌شه
‫نه، اون‌طوری نه، کارینا
‫حتی با استاندارد یه بَرده، تو یه احمقی
‫از اون حرفی که دربارۀ زندانی نکردنِ مردم زدی ‫خوشم اومد
‫ممنون. تا ابد مدیونتم
‫زندانی‌ها فرار کردن. تمام واحدها به بخش هفت
‫چه‌جور موجودی مهمونی رو بدون خداحافظی ‫ترک می‌کنه؟
‫یه حسی بهم می‌گه از این اتفاق‌ها ‫زیاد برات می‌افته
‫مشت محکمی بود، نه؟
‫از لاشۀ یه کرونان پرحرف برش داشتم
‫البته، اگه از این خوشت نمیاد،
‫چیزای زیادی هست که ‫بتونیم باهاش بازی کنیم. ببین
‫یه خنجر که با مادۀ سیاه ساخته شده ‫که از حاکم الف‌های سیاه گرفتمش
‫یا شاید یه برازنده‌تر رو ترجیح می‌دی؟
‫اوه. اون زن عجب سلیقه‌ای داشته!
‫یه نیزه، هدیه‌ای از الهۀ مرگ آزگارد
‫- بدوئین! ‫- داشتیم می‌دوئیدیم
‫باشه، سریع‌تر می‌دوئیم
‫- برید به سفینه ‫- دیوونه شدی؟
‫- تنهایی از پسشون برنمیای ‫- دیوونه نه...
‫عصبانی
‫تأسف‌باره
‫تو خونه و خانواده‌ت رو رها کردی،
‫و حالا، خانوادۀ جدیدت ‫تو رو رها کردن. کارما
‫شاید تا حالا نشنیدی، ‫یه یغماگر هرگز تنها سفر نمی‌کنه
‫یاندو، عالی! حالا شد مهمونی
‫عمراً بدون پسرم اینجا رو ترک می‌کردم
‫اینو بخور
‫راه بیفت. برو!
‫- یاندو و تچالا چی؟ ‫- مطمئنم حالشون خوبه
‫- خب، فکری نداری؟ ‫- انگشت‌های چسبون
‫ممکنه جواب بده
‫- چسب کی باشه؟ ‫- تو دیگه
‫- چون تو بهم دروغ گفتی ‫- منطقیه
‫همه‌ش همین بود؟
‫فکر می‌کنی این منو نگه می‌داره؟
‫چه بامزه. مهم نیست کجا برید ‫یا چقدر دور مخفی بشید،
‫هیچ گوشه‌ای توی این کهکشان نیست ‫که تحت قدرت من نباشه
‫آره، آره. هرچی. خوب بود
‫گمونم می‌دونی باهاش چی‌کار کنی
‫اوه، یه چیزایی می‌دونم
‫کارینا، می‌شه دیگه دستبندم رو بدی؟
‫دست نزن، کارینا. نه!
‫نه، نه، نه، نه. نیاین. بایستین!
‫بایستین و فکر کنین. من مراقبتون بودم. ‫سقف بالا سرتون گذاشتم
‫کارما
‫با پای پیاده اصلاً نمی‌شه از اینجا بریم بیرون
‫پس به آسمون می‌ریم
‫همۀ اعضا با یه معجزه صحیح و سالم هستن
‫پس محل قرارمون می‌بینمتون
‫دریافت شد، چاچا
‫انگار یه مسافر قاچاقی داریم
‫همیشه فراری‌ها نقطه ضعفت بودن
‫- ببین، تچالا، فقط می‌خواستم بگم... ‫- نیازی نیست
‫من بودم که گفتم می‌خوام دنیا رو ببینم
‫تو هم فقط جهان رو نشونم دادی
‫آره. واقعاً که خوشگله، مگه نه؟
‫همیشه اینجا برام مثل خونه بوده
‫اما الان که همه‌چی رو می‌دونم، ‫نمی‌دونم به کجا متعلقم
‫مسافرهای فضای زیادی رو دیدم، بچه‌جون
‫و اگه از نگاه کردنِ تو چیزی فهمیده باشم،
‫توی هر سیاره و بین هر مردمی،
‫جایی توی این کهکشان نیست ‫که بهش تعلق نداشته باشی
‫تو می‌خوای کجا بری، ‫سؤال اینه، نه؟
‫توی این‌یکی فقط باید ندای قلبت رو ‫دنبال کنی، آقای استار-لرد
‫- بابا ‫- پسرم، پسرم
‫می‌دونستم راهت به خونه رو پیدا می‌کنی
‫متأسفم این‌قدر طول کشید
‫بذارید شما رو به خانواده‌ای که ‫توی این راه پیدا کردم معرفی کنم
‫شما باید پدر تچالا باشید
‫از دیدنتون خوشحالم، قربان. ‫پسرتون یه قهرمان کهکشانیه
‫رفیق، این خیلی شبیه به کشتار دسته‌جمعیه
‫- نه، نه، نه. چون شانسیه ‫- آها
‫و بهتره اضافه کنم، مؤثره
‫بابا!
‫یعنی اگه واقعا می‌خوای ‫روش اسم بذاری،
‫من و تچالا دوستای صمیمی‌ایم
‫اوه آره، نقاط پرش عالی‌ان
‫صورتت رو به هم می‌ریزه، ‫ولی خیلی کیف می‌ده
‫هنوز برام سؤاله که پسرم چطوری ‫وارد فضاپیمای شما شد
‫داستان جالبیه، عالیجناب. ‫می‌دونید، یه شغل رو قبول کردم...
‫گم شده بودم، بابا. یاندو پیدام کرد
‫و از یک تجدید دیدار خانوادگی به دیگری...
‫شرمنده. تعطیله
‫چیه، پیتر؟ نمی‌تونی یه‌کم ‫برای پدر پیر عزیزت وقت بذاری؟
‫چه بد که این ممکنه باعث پایان دنیا بشه
‫اما اون داستان باشه برای یه روز دیگه
تـرجـمـه از مـرتـضـی Morteza_Lkz
تقدیم به دوست، الهام‌بخش و قهرمان‌مان
چادویک بوزمن